Archive for the ‘Η πόλη που ονειρεύομαι’ category

»Εσύ; τι ακτίνα στροφής έχεις;»

Απρίλιος 23, 2013

tsabikos_2009_11_1ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ

«Δεν αρκεί λοιπόν μια ράμπα για να κάνεις ένα χώρο προσβάσιμο, πρέπει να έχεις στο μυαλό σου πώς θα προσφέρεις μια ποιοτική χωρική εμπειρία, ένα περιβάλλον που θα μπορεί να χρησιμοποιεί και να χαίρεται, που θα εκπληρώνει τα όνειρα και τις προσδοκίες του, ένας άνθρωπος και όχι ένα απρόσωπο αντικείμενο με μια συγκεκριμένη ακτίνα στροφής.» 

Του Τσαμπίκου Πετρά*

«Πριν από αρκετούς αιώνες ο ανθρώπινος πολιτισμός έστελνε τα ανάπηρα παιδιά στον Καιάδα. Πριν από μόλις 100 χρόνια τα έκρυβε μέσα στα σπίτια, για να αποφύγει το στιγματισμό από τον κοινωνικό περίγυρο.Η ανάπτυξη της ιατρικής και της τεχνολογίας τον τελευταίο αιώνα μας επιτρέπει να επιβιώνουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από πολέμους, ατυχήματα και ασθένειες. Και αν κάποτε ο ανθρώπινος πολιτισμός αναφερόταν στα άτομα με κάποια αναπηρία, σε «αυτούς», ως μεμονωμένα περιστατικά που δεν ανεχόταν και απέρριπτε ή στιγμάτιζε, σήμερα πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο από ποτέ ότι «αυτοί» μπορεί να είναι οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας, οι γονείς μας. «Αυτοί» ενδέχεται στο μέλλον να είμαστε ακόμα και «εμείς». Σήμερα λοιπόν, οφείλουμε να δημιουργήσουμε μια «κοινωνία για όλους [1] ».

Η διερεύνηση του ανθρώπινου μέτρου αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για την αρχιτεκτονική που ξεκινάει από τον άνθρωπο και κτίζει για αυτόν και συνδέεται αναπόφευκτα με το ανθρώπινο σώμα.

Στους νεώτερους χρόνους, κατά την περίοδο της αναγέννησης και της εγκαθίδρυσης της ορθολογιστικής σκέψης, ο Βιτρούβιος συσχετίζει τις αναλογίες των αρχαίων ελληνικών ναών με τις αναλογίες του ανθρώπινου σώματος .[2]

Η επιστημονική μελέτη του ανθρώπινου σώματος ως αντι-κείμενο δηλώνεται λίγο αργότερα μέσα από ένα νοητικό σχήμα μαθηματικών σχέσεων από το Leonardo Da Vinci. Ο Άνδρας του Βιτρουβίου τον οποίο μελέτησε και σχεδίασε ο Leonardo Da Vinci στον πίνακα «Canon of Proportions” [3] (μτφ. Κανόνας αναλογιών), ορίζει εκείνο το επιστημονικό εργαλείο που δύναται να ελέγξει και να καθορίσει το «ιδανικό» ανθρώπινο σώμα και ενδεχομένως τον ιδανικό άνθρωπο.

Η μεθοδική προσέγγιση των μετρικών στοιχείων και των υλικών διαστάσεων του ιδανικού σώματος αποτέλεσε επιπρόσθετα και ένα από τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι αρχιτέκτονες για να αποδώσουν στα κτίρια τους το ανθρώπινο μέτρο.

(περισσότερα…)

»Οι μέρες μετά το Rock n’ Roll» ή »Ελπίζοντας ότι μια μέρα ο λάθος δρόμος θα μας δικαιώσει»

Φεβρουαρίου 13, 2013

Οι μέρες μετά το Rock n’ Roll

 »Η ζωή είναι ιδρωμένα μέτωπα ανθρώπων που χορεύουν σκληρά Rock n’ Roll και σημασία τελικά δεν έχει η μουσική αλλά το αν χορεύεις»

Ταινία μικρού μήκους από μια παρέα μαθητριών της Β’ Λυκείου.

 

Pino Masi:Καταλαμβάνοντας την πόλη

Ιανουαρίου 8, 2013

»Prendiamoci la città»/»Tarantella di via Tibaldi», Pino Masi

»Καταλαμβάνοντας την πόλη» ή  »Ταραντέλα της Via Tibaldi»

Αυτός ο αγώνας μας είναι ο αγώνας αυτών
που δε θέλουν πια να υπηρετούν
αυτών που πια γνωρίζουν τη δύναμη που έχουν
και δε φοβούνται πια τα αφεντικά
αυτών που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε
στον κόσμο που θέλουμε
αυτών που τώρα πια έχουν καταλάβει ότι είναι ώρα να αγωνιστούν
ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο
Από τα εξεγερμένα εργοστάσια
φυσάει ήδη ο άνεμος, όπου να ‘ναι φτάνει
Είναι ένας άνεμος κόκκινος που δε μπορεί να σταματήσει
και ενώνει αυτούς που έχουν αποφασίσει να αγωνιστούν
Για τον κομμουνισμό, για την ελευθερία
καταλαμβάνουμε την πόλη
Για τον κομμουνισμό, για την ελευθερία
καταλαμβάνουμε την πόλη!
καταλαμβάνοντας σπίτια για όποιον δεν έχει
ενώνεται όλη η πόλη
αγωνιζόμενοι στις γειτονιές για να μην πληρώνουμε νοίκια,
υπερασπιζόμενοι τα σπίτια από τις εξώσεις
αγωνιζόμαστε και ζούμε τον κομμουνισμό,
δε χωράει κανένας φασίστας
η προλεταριακή δικαιοσύνη ξαναλειτουργεί
με τη λαϊκή συμμετοχή

(περισσότερα…)

Pappardelle Arrabbiata

Ιουλίου 6, 2012

Οργισμένος μακρύς και βαρετός λόγος.

Pappardella Arrabbiata

Συνεχίζω με συνταγές μαγειρικής σε περίοδο δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος.

Τσιγαρίζεις κρεμμύδι σε ελαιόλαδο.

Ετοιμάζεις την φρέσκια ψιλοκομμένη ντομάτα σου με δυόσμο, πεπερόνι κόκκινο καυτερό, αλάτι χονδρό θαλασσινό από τις αλυκές και λίγο κιμά από λαιμό χοιρινού.

Όταν λέμε «λίγο» εννοούμε μια φέτα αλεσμένο κρέας 1,5 ευρώ …δεν είναι για χόρταση.

Ρίχνεις την ντομάτα κλπ να σιγοβράζει και κάνεις ένα δροσερό ντους να φύγουν τα αλάτια από το μαυρισμένο σου κορμί.

Ακόμα το μυαλό σου είναι στα δροσερά νερά των Λιαπάδων και στα ηλιοκαμένα οπίσθια της χωριατοπούλας με το super string στα καυτά βοτσαλάκια.

Βάζεις την πετσετούλα σου βιαστικά και περιμένεις να μείνει η σάλτσα με το λάδι της.

Βάζεις τις Παπαρδέλες στην κατσαρόλα να βράσουν για επτά λεπτά.

Εάν είσαι επτανήσιος και έχεις χρόνο τις ανοίγεις μόνος σου (0,20 λεπτά).

Cutting pasta sheets

Εάν είσαι πρωτευουσιάνος και βιάζεσαι από συνήθεια, τις βρίσκεις ξερές σε ένα καλά ενημερωμένο σούπερ Μάρκετ (0,75 λεπτά).

Σερβίρεις σε ρηχή πιατέλα τις παπαρδέλες και την οργισμένη και βιαστική σου αραμπιάτα.

Γεμίζεις το ποτήρι σου με παγωμένο άσπρο κακοτρύγη που σούφερε ένας μπάτσος από τ΄ Άλεύκι γιατί «..σε πάει».

Συνολικό κόστος 2 ευρώ (μαζί με το ρεύμα).

Ξαπλώνεις το κορμάκι σου και ίσα να σε αγγίζει η άκρη του σεντονιού.

Η κουρτίνα κινείται νωχελικά από το ανεπαίσθητο μαιστράλι.

Σε παίρνει ο μεσημεριανός ύπνος

 

Πηγή: http://iltrovator.blogspot.gr/2012

Keith Jarrett – The Köln Concert: Part I

Ιουλίου 1, 2012

Ευχαριστώ Kali!

Κυριακή

Ιουνίου 10, 2012

Τα »Δείπνα» του Βασίλη Λαδά

Ιουνίου 9, 2012

TΩΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΩΝ

 Εξαλείφθησαν οι δηλητηριάσεις ως μέσον δολοφονίας.

Σύνηθες στις αυτοκρατορικές αυλές

μα και στα φτωχόσπιτα

 όπου επιδέξιες μαγείρισσες φαρμάκωναν συζύγους

γαμπρούς και πεθερούς καταπιεστές.

 Στο εδώλιο μαυροφορούσες τους πενθούσαν

δηλώνοντας αθώες και θύματα πλεκτάνης

 με σκυμμένο κεφάλι απορούσαν πόση δόση

τάχα χρειαζόταν για να μην ανακαλυφθούν.

 Παραμένουν απτόητες οι εξ αμελείας δηλητηριάσεις.

Ιδίως των πάμπτωχων που τρώνε από τα πεταμένα

 σκουληκιασμένα τρόφιμα και μουχλιασμένα

ή πίνουν βρόμικο νερό στις ξηρασίες.

 Αν και το αίμα τους αποκτά αντισώματα

με καθημερινές μικρές δόσεις δηλητηρίου.

Ωστόσο να προσέχουμε τα σκουπίδια που πετάμε,

από τους κάδους τρώνε άνθρωποι.

 

ΤΗΣ ΠΩΛΗΤΡΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΜΠΛΟΥΤΖΙΝ

Κάθε πρωί καθόταν στο πεζούλι

καταστήματος νεωτερισμών

και περίμενε το αφεντικό ν’ ανοίξει.

Φορούσε πάντα μπλουτζίν

κάπνιζε έβαζε κραγιόν στα χείλη

κοιταζόταν σε καθρεφτάκι.

Κοιμόταν με ωραίο αγόρι κάθε βράδυ

αλλά ήταν στην ώρα της το πρωί

μη χάσει τη δουλειά της.

Κι όλο και κάτι έκλεβε από το κατάστημα

για δωράκια στο αγόρι και στον εαυτό της

για μια έξοδο για φαγητό το Σαββατοκύριακο.

Προσεχτικά πάντα να μην απολυθεί από τη δουλειά.

Το κατάστημα και το κορίτσι εχάθη

και το πεζούλι έχασε την ομορφιά του.

(περισσότερα…)