Archive for the ‘Παιδεία’ category

Α.Φατούρου – Γ.Καββαδίας: Για ποια ΟΛΜΕ; Οι ευθύνες έχουν… παραταξιακό ονοματεπώνυμο!

Ιουνίου 10, 2013

ΣΤΟ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, 16ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Αποκαθηλώνουμε

τον κρατικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό !

Αλλάζουμε τους συσχετισμούς,

επανιδρύουμε την ΟΛΜΕ !

Οι αγώνες και τα σωματεία στα χέρια των εργαζομένων !

Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη μάχη για τη ζωή μας, τη δουλειά μας, το δημόσιο σχολείο ! 

Η απεργία στις εξετάσεις (πρόταση την οποία κατέθεσαν από τις 25/5/2013 και πίεσαν να γίνει απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) που ψηφίστηκε από μαζικές γενικές συνελεύσεις, όπου συμμετείχαν 20.000-25.000 καθηγητές και ανεστάλη με πραξικοπηματικό τρόπο μετά από πρόταση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ, σε συνδυασμό με το επικείμενο 16ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας στο τέλος Ιουνίου, δίνουν αφορμή για διάλογο και προβληματισμό σχετικά με τη δράση ή την αδράνεια της ΟΛΜΕ την τελευταία διετία, αλλά και για το ρόλο του συνδικαλισμού γενικότερα. Το κλίμα απογοήτευσης για την απεργία που εξαγγέλθηκε και δεν έγινε, αλλά και ποικίλες παραταξιακές σκοπιμότητες ευνοούν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό για την προοπτική του κινήματος των καθηγητών. Πολλοί και πολλά κρύβονται μέσα από μια γενική και ισοπεδωτική κριτική προς την ΟΛΜΕ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη -ή συνειδητά αποκρύπτοντας- ο συσχετισμός δυνάμεων και οι ευθύνες κάθε παράταξης στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, -εκπροσωπούνται 5 παρατάξεις, οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ έχουν έναν μόλις εκπρόσωπο, 3 ΔΑΚΕ-3 ΠΑΣΚ-2 ΣΥΝΕΚ-2 ΠΑΜΕ. Ακόμα και πολλοί συνδικαλιστές των παρατάξεων του κυβερνητικού και υποταγμένου συνδικαλισμού, ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ, που είχαν μέχρι τώρα την πλειοψηφία με 6 στις 11 έδρες, έχουν το θράσος σε επίπεδο τοπικών ΕΛΜΕ να μεταθέτουν τις ευθύνες τους γενικά και αόριστα «στην ΟΛΜΕ».

Παρόμοια τακτική ακολούθησε πρόσφατα για να καλύψει τις ευθύνες της για την απεργία και η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ. Το ΠΑΜΕ χρόνια τώρα για να δικαιολογήσει την τακτική της περιχαράκωσης, της «ιδεολογικής καθαρότητας» και της πλήρους αποχής των 2 μελών του από κάθε οργανωτική και συνδικαλιστική υποχρέωση στα πλαίσια της Ομοσπονδίας πλην της συμμετοχής τους στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ, όχι μόνο ισοπεδωτικά, αλλά και ψευδέστατα, παραποιώντας την πραγματικότητα, μιλά για 20χρονη πλειοψηφία της ΟΛΜΕ στην οποία περιλαμβάνει πάντα τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (οι οποίες πρωτοεκπροσωπήθηκαν στο ΔΣ της ΟΛΜΕ τον Ιούλιο του 1997), στις οποίες μάλιστα αφοριστικά αποδίδει όλες τις ευθύνες για τα δεινά του κλάδου, αθωώνοντας ή βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ακόμα και αυτές τις ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής. Τι πιο ψευδές από αυτό που γράφουν στην εκλογική τους διακήρυξη: «Είτε έτσι είτε αλλιώς, στο τιμόνι της ΟΛΜΕ για δύο δεκαετίες, είναι η εκπαιδευτική Αριστερά. Αυτοί είναι η ΟΛΜΕ τόσα χρόνια!». Χωρίς να αναφέρουν έστω ΜΙΑ ΛΕΞΗ για τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού! (περισσότερα…)

Advertisements

Νεκτάριος Χατζηανδρέου:Για την ανεργία και την επιστράτευση -Υπερβολές;Σοφίσματα;Νομίζετε!

Μαΐου 15, 2013

 Μιλώντας  από καρδιάς σε μαθητές ,γονείς και συναδέλφους

Για το διδακτικό ωράριο

Οι απολογητές -γνωστοί και θλιβεροί- του νεοφιλελεύθερου οδοστρωτήρα των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας δεν κουράζονται να κατακεραυνώνουν την απροθυμία των καθηγητών ν’αποδεχτούν τη δίωρη αύξηση του διδακτικού τους ωραρίου.Την πιστώνουν στην τεμπελιά και το βόλεμά τους!!! Ισχυρίζονται,μάλιστα,ότι η αύξηση θα έπρεπε να συμβεί και ανεξάρτητα από τις, κἀτ’ευφημισμό, διαρθρωτικές αλλαγές μνημονιακής εκπόρευσης.Ν’αποκατασταθεί,δηλαδή,η-κατά τη γνώμη τους- φυσική τάξη πραγμάτων!

Και ποια είναι αυτή η φυσική τάξη πραγμάτων; Ας προχωρήσουμε τη θέση τους σε κάποιες λογικές συνέπειες:  Γιατί 18,20 ή 23 ώρες και όχι 36,40 ή 46.Γιατί να υπάρχουν ,εδώ που τα λέμε,και αμοιβές! Αμείβονταν οι δουλοπάροικοι;Αμείβονταν οι ερέτες στα κάτεργα των κωπήλατων πλοίων;Αμείβονταν οι χωρικοί που έσερναν τους ογκόλιθους,για να χτιστούν οι πυραμίδες,στη φαραωνική Αίγυπτο; Γιατί να συζητάμε καν για δικαιώματα σε μια «σουλτανική»πολιτειακή αντίληψη (Ο Σουλτάνος-προσωποποίηση της κρατικής εξουσίας είναι αφέντης των αγαθών,του κόπου και της ζωής των υπηκόων του).Συνεπώς, και που υπάρχουμε,χάρη μας κάνουν. Ερρέτω η δικαιοκρατική αρχή ότι δεν υπάρχουν δικαιὠματα χωρίς υποχρεώσεις ούτε υποχρεώσεις χωρίς δικαιώματα! Να ξέρετε,λοιπόν, ότι από δώ και πέρα, ηθικά νόμιμο και δίκαιο είναι σε ανθρώπους που τους απισχναίνεις τον μισθό να τους αυξάνεις τον χρόνο και τον όγκο εργασίας!΄Ετσι ακριβώς!!

Υπερβολές; Σοφίσματα; Νομίζετε!

Αύξηση του ωραρίου συνεπάγεται:

1) Περικοπή θέσεων εργασίας. Λέτε να συγκινούνται οι υπέρμαχοι της αύξησης; Αυτοί προωθούν τον κοινωνικό αυτοματισμό και πλειοδοτούν τον ενδοσυναδελφικό κανιβαλισμό (Μην ξεχνάμε τι σκοπιμότητα έχουν η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και η δήθεν αξιολόγηση).Η έννοια, επομένως,της αλληλεγγύης  και της προστασίας του δικαιώματος στην εργασία συναδέλφων φαντάζει έωλη.Εμείς ξέρουμε,ὀμως,ότι το χτύπημα της καμπάνας για τον αναπληρωτή ή τον συνάδελφο κάποιας ολιγόωρης ειδικότητας δε θ’αργήσει ν’ακουστεί για όλους μας!

2) Εξαχρείωση του εκπαιδευτικού έργου,αν συνδυαστεί,μάλιστα,η αύξηση του ωραρίου με τη διόγκωση του μαθητικού πληθυσμού ανά τμήμα,λόγω συγχωνεύσεων

3) Απαξίωση  του  ποιοτικού   –δυνητικού   έστω-  χαρακτήρα   της παιδαγωγικής διαδικασίας και αναγωγή της σε μια-ιδιαίτερα συζητήσιμη-μετρήσιμη διεκπεραίωση

4) Αποψἰλωση του εκπαιδευτικού απ’την ιδιότητα του δασκάλου-πνευματικού εργάτη και τον ξεπεσμό του σε πάροχο εκπαιδευτικών υπηρεσιών,που υπομισθοδοτείται και βρίσκεται σε διαρκή ομηρεία.

5) Ευτελισμός της επαγγελματικής και ανθρώπινης μας ιδιότητας,αν σκεφτεί κανείς την ένταση που μπορεί να επικρατήσει στην τάξη,ανάμεσα, απ’τη μια, σε  καταπτοημένους απ’την κούραση και την ανασφάλεια εκπαιδευτικούς και σε στοιβαγμένους και απογοητευμένους, απ’την άλλη, μαθητές.Η επαγγελματική εξουθένωση (burn out), ο ψυχικός κάματος,η αλληλοφαγωμάρα και η επιθετικὀτητα σε ημερήσια διάταξη!

(περισσότερα…)

Κώστας Ράπτης: Στις πλάτες των παιδιών μας…

Μαΐου 15, 2013

«Ναι» στην απεργία λένε οι καθηγητές - Τι δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα στις ΕΛΜΕ

 via.ektosgrammis.gr

Η ομόθυμη καταγγελία, από μέσα ενημέρωσης και κομματικούς φορείς, των “πολιτικο-συνδικαλιστικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες των παιδιών μας” (με την εξαγγελθείσα, εννοείται, απεργία της ΟΛΜΕ κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων) εγείρει ορισμένες απορίες γλωσσικού χαρακτήρος.

Διότι τα περί ών ο λόγος “παιδιά” θα ήταν περισσότερο δόκιμο να περιγραφούν ως “άλογα κούρσας” – όπως αποκαλύπτει το ότι η ζέουσα μέριμνα όλων των ανιόντων αποκλείει, ακόμη και τώρα, κάθε ενοχλητικό και ξένο προς την εξεταστική διαδικασία ερώτημα (λ.χ. αν πρόκειται στο άμεσο μέλλον να υπάρχουν σχολεία, και τί είδους, ή καθηγητές ή διδακτικά βιβλία ή τάξεις με περισσότερους των 30 μαθητών ή υποχρεωτικές αλλαγές σχολικού περιβάλλοντος λόγω συμπτύξεων κ.ο.κ.).

Αλλά και διότι τα “παιδιά” δεν πρόκειται να πάψουν να είναι “παιδιά” ούτε μετά την περάτωση της πανελλαδικής διαβατηρίου τελετής – όπως μαρτυρεί η από πολλών ετών εξάπλωση της χρήσης του όρου για την κατονομασία υποαμειβόμενων, ανασφάλιστων, επισφαλώς εργαζομένων (πρβ. “θα πάρουμε τρία παιδιά να τρέξουμε το ΕΣΠΑ” κ.ο.κ.). Άλλωστε, “παιδιά” έχει και ο χώρος των εκπαιδευτικών. Αυτά ακριβώς που προορίζονται να απολυθούν ή να εξοριστούν – αφού, όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, το στήριγμα εντός του καθηγητικού κλάδου στο οποίο προσβλέπει η κυβερνητική πολιτική αποτελεί η συμβιβασμένη και δυσκίνητη κατηγορία των “παλαιών”.

Είναι οπωσδήποτε δηλωτικό μιας κάποιας σωφροσύνης ότι ο λόγος γίνεται για τις “πλάτες” των παιδιών και όχι, ας πούμε, για το “μέλλον” τους, όπως θα ήταν και το συνηθέστερο μέχρι προσφάτως. Αλλά βεβαίως οι “πλάτες” παραπέμπουν σε “βάρη”, καθώς και στις αρετές της καρτερίας και της αντοχής, ενώ αντιθέτως η επίκληση του “μέλλοντος” θα αφαιρούσε και την τελευταία επίφαση σοβαρότητας απ΄ όποιον έχει παρ΄ όλα αυτά το θράσος να μιλά για “τα παιδιά μας”, μετά τη δημοσίευση των τελευταίων στοιχείων της Eurostat για την ανεργία των νέων.

Όμως και οι “πλάτες”, πόσο μάλλον οι προοριζόμενες για δυσβάστακτα φορτία, προϋποθέτουν μια “σπονδυλική στήλη” και άρα ένα ενήλικο περιβάλλον που να είναι σε θέση να την στερεώσει και ενδυναμώσει. Με άλλα λόγια, μιαν δυνατότητα αντίστασης στις ροπές που να έχει ασκηθεί σε κάτι παραπάνω από το ότι και συ ως έφηβος στα μακάρια χρόνια του Αντρέα τραγουδούσες “No Future” με τους Sex Pistols…

(περισσότερα…)

Εμπρός! Οι μέρες είναι γόνιμες και τα «θέλω» μας μεγάλα!

Μαΐου 12, 2013

bandiera_rossa

Υπέγραψαν το διάταγμα της επιστράτευσης

Δείτε  τα διατάγματα της πολιτικής επιστράτευσης

ΕΔΩ και ΕΔΩ.

 Πηγή: Εργατικός Αγώνας

strike2013Απέναντι μας έχουμε μια κοινοβουλευτική δικτατορία, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με κατάφορες παραβιάσεις του αστικού τους Συντάγματος που τόκαναν κουρελόχαρτο, με ΠΔ με μνημόνια και έκτατα νομοθετήματα μεσάνυχτα στη Βουλή με διαδικασίες fast trak, με αστυνομοκρατία σε κάθε τι που αντιστέκεται και αλύπητο ξύλο σε κάθε διαδήλωση και διαμαρτυρία από τη Κρήτη έως τις Σκουριές. Τους ευαίσθητους δημοκράτες της τρικομματικής κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και τα παπαγαλάκια τους τούς έπιασε ο καημός για τις εξετάσεις των παιδιών. Τάχα γι αυτό αποφάσισαν να πετάξουν το προσωπείο της «δημοκρατίας» που φορούν συνήθως.

Επιστράτευση, μια ακόμα, απέναντι στη μεγάλη στρατιά των καθηγητών της μέσης εκπαίδευσης.

Απέναντι στην εξαγγελία της ΟΛΜΕ για προκήρυξη απεργίας στις 17/5 και από 20/5 έως 24/5 και συνέχιση αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα του κλάδου. Είναι αλήθεια ότι η πρόταση προέκυψε δύσκολα μετά τις παλινωδίες των κυβερνητικών παρατάξεων της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚ. Ταυτόχρονα, από πολλές πλευρές ξεκίνησε μια βρώμικη επίθεση για κτύπημα της απεργίας πριν καν ξεκινήσει. Ο στόχος τους είναι να στιγματίσουν και ηθικά την πάλη για τα δίκαια αιτήματα των εκπαιδευτικών.

Ξεχύθηκε όλος ο οχετός της κίτρινης δημοσιογραφίας. Αυτών που απαγγέλουν  τα non paper του επικοινωνιακού επιτελείου της ΝΔ της επονομαζόμενης «Ομάδας Αλήθειας» και ως εισαγγελείς εγκαλούν τους εργάτες της εκπαίδευσης επειδή δεν κάθονται στα αυγά τους. Από δίπλα, ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να καλλιεργήσουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, αρνούμενοι να οργανώσουν τον αγώνα της αντίστασής μας σ’ αυτή τη λαίλαπα. Τώρα που αντιδρούν κάποιοι συνδικαλιστές τους (γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι) απλά τους διαγράφουν επειδή τολμούν και σηκώνουν ανάστημα απέναντι σε αυτήν την πολιτική που τσακίζει μισθούς, συντάξεις, εργασιακά αλλά και δημοκρατικά δικαιώματα. Αυτά που με τόσες θυσίες κατέκτησε μέσα στον καπιταλισμό η εργατική τάξη με τους αγώνες της με πρωτοπορία τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες. Δεν υπάρχει μικρός ή μεγάλος αγώνας που να μην έχει τη σφραγίδα των κομμουνιστών. Κιοτήδες δεν έγιναν ποτές και ούτε πρόκειται να γίνουν.

(περισσότερα…)

Η παιδεία στα χακί, η κοινωνία στο γύψο

Μαΐου 12, 2013

OLME3

 Συλλογικότητα της εργατικής εφημερίδας Δράση

Μόνος δρόμος η γενική πολιτική ανυπακοή, οι άγριες εξωθεσμικές απεργίες βάσης, η κοινωνικοποίηση της παιδείας και των κοινών αγαθών, η ελεύθερη πρόσβαση

Ο κατάλογος των “εσωτερικών εχθρών” συνεχώς διευρύνεται. Τώρα ήρθε η σειρά των καθηγητών. Όλοι και όλα πλέον θα κινούνται με διαταγές και στρατιωτικούς νόμους, η “δημοκρατία” όμως θα προστατευτεί…

Το καθεστώς της κοινωνικής λεηλασίας δεν μπορεί να σταθεί ούτε λεπτό χωρίς τρομοκρατία και βίαιη κατάλυση κάθε δικαιώματος, ορθώνοντας έναν ολοκληρωτικό κλοιό απέναντι σε κάθε ανάσα αντίστασης, διεκδίκησης και αλλαγής. Τρέμουν και την παραμικρή παρασάλευση του κλίματος υποταγής, αφασίας, απόγνωσης και φόβου που επιβάλλουν μαζί με τα ΜΜΕ και με τα χρυσαυγίτικα τάγματα θανάτου στους δρόμους.

Όσο κι αν ο συνδικαλισμός της κάθε ΟΛΜΕ είναι “σημαδεμένος”, κρατικά εξαρτημένος και κομματικά ποδηγετημένος, δεν παύει να αποτελεί κίνδυνο όταν, έστω και συγκυριακά, μπορεί να οδηγηθεί από την πίεση και τη δράση της βάσης σε αμφισβήτηση κάποιων από τα θέσφατα της εξουσίας. Το καθεστώς δεν τρέμει βέβαια την ΟΛΜΕ αλλά την απελευθέρωση μιας δυναμικής μαχητικού αγώνα που έρχεται από τους ίδιους τους καθηγητές που η κυβέρνηση φτωχοποιεί, υποβιβάζει, απολύει και απειλεί.

Κόπτεται φυσικά η κυβέρνηση για την απρόσκοπτη διεξαγωγή των εξετάσεων, αυτής της “ιερής αγελάδας” της εκπαίδευσης που ποτίζει τους νέους με ανταγωνισμό, αποκλεισμό και φρούδες ελπίδες, και υποβιβάζει ολόκληρη την εκπαίδευση σε ένα ατέλειωτο άγονο εξεταστήριο. Κόπτεται επίσης για την ηρεμία των παιδιών και των οικογενειών τους που έχουν τόσο υποφέρει (δηλαδή πληρώσει για τα αναγκαστικά φροντιστηριακά …συμπληρώματα διατροφής μιας διαλυμένης παιδείας) μέχρι να φτάσουν σε αυτή τη μοναδική ευκαιρία – πύλη στο θαυμαστό κόσμο της ανεργίας και της εκμετάλλευσης.

(περισσότερα…)

Γιάννης Μακρυγιάννης: Ναι, στηρίζω τους καθηγητές. Κι ας δίνει η κόρη μου εξετάσεις…

Μαΐου 11, 2013

 Γράφει ο

Γιάννης Μακρυγιάννης

Αρνούμαι να μπω στη λογική του εύκολου λιθοβολισμού των καθηγητών. Αρνούμαι να υποκύψω στο λαϊκισμό και τη λογική του διαχωρισμού των κοινωνικών ομάδων, που με τόσο απροκάλυπτο τρόπο χρησιμοποιεί η κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία, για να περάσει κάθε επιλογή της και κάθε σχέδιό της. Αρνούμαι να καταδικάσω τους ανθρώπους που μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μου και με περίσσια υποκρισία να τους ρίξω ευθύνες ή να τους ζητήσω να αποδεχθούν πράγματα σε βάρος τους, στο όνομα μιας υποτιθέμενης προστασίας των παιδιών, των γονέων και της κοινωνίας.

Δεν επιλέγω αυτή τη στάση με την ασφάλεια τη αδιάφορου και του ξένου, προς το πρόβλημα.

Την επιλέγω με πόνο και μετά από σκέψη βασανιστική. Γιατί πανελλαδικές εξετάσεις δίνει και η δική μου κόρη. Δεν είμαι απλός παρατηρητής, είμαι άμεσα ενδιαφερόμενος.

Επειδή όμως η ιδιότητα του γονιού δεν με κάνει ούτε «κουφό», ούτε «τυφλό», αλλά θέλω να είμαι και πολίτης με κρίση και άνθρωπος με ευαισθησία, δεν υποκύπτω στην καραμέλα της κυβερνητικής προπαγάνδας, και του «κανιβαλισμού». Ξέρω ότι την ευθύνη για την αναστάτωση δεν την έχουν οι καθηγητές, αλλά η κυβέρνηση, η οποία άνοιξε αυτή την περίοδο θέματα, που ήξερε ότι θα προκαλούσαν την αντίδραση της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Και πιθανότατα γι αυτό το λόγο τα άνοιξε τώρα. Επιδίωξε δηλαδή να αφαιρέσει τη δυνατότητα από τους καθηγητές να αντιδράσουν, γιατί η αντίδρασή τους αυτή την περίοδο θα τους έφερνε αντιμέτωπους με τους μαθητές και τους γονείς. Θα τους έβαζε σε δίλλημα, πιθανόν και σε διχόνοια.

Φοβερή αφορμή για να στραφούν τα μέσα ενημέρωσης εναντίον των καθηγητών, αλαλάζοντας ότι κρατούν ομήρους και εκβιάζουν τις χιλιάδες οικογένειες των μαθητών – έχει συμβεί με δεκάδες κοινωνικές ομάδες και κλάδους εργαζομένων κάτι παρόμοιο την τελευταία τριετία.

Στην πραγματικότητα είναι η κυβέρνηση που εκβιάζει τους καθηγητές να μην κάνουν απεργίες, γιατί αλλιώς θα βρεθούν αντιμέτωποι με τους ίδιους τους μαθητές τους και τους γονείς.

Προσπαθούν δηλαδή να τους «ευνουχίσουν» χρησιμοποιώντας τους μαθητές εναντίον τους! Μου θυμίζει την ταινία «Πράσινο μίλι», που ο παρανοϊκός δολοφόνος σκοτώνει τα δυο κοριτσάκια χρησιμοποιώντας την αγάπη του ενός για το άλλο.

Εδώ η κυβέρνηση επιχειρεί να «σκοτώσει» κάθε πνεύμα διεκδίκησης, κάθε πνεύμα αγωνιστικής διάθεσης και στους καθηγητές, αλλά και στους νέους ανθρώπους.

«Μην κάνετε τίποτα, μην αντιδράτε, δεχθείτε ό,τι σας λέμε γιατί αλλιώς δεν αγαπάτε τους μαθητές σας, τις οικογένειες, την κοινωνία», λέει υποκριτικά η κυβέρνηση στους καθηγητές.

Το λέει στους καθηγητές, αλλά το απευθύνει στους πάντες. Και φυσικά και στους μαθητές, τους αυριανούς εργαζόμενους. Θέλει να τους χειραγωγήσει από τώρα, να τους εκπαιδεύσει στην υποταγή, στην οποία βάζει την «προβιά» της δήθεν ευθύνης.

Ε, λοιπόν έχω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους καθηγητές και στο δικό τους αγωνιστικό μήνυμα προς τα παιδιά, παρά στην κυβέρνηση και τους εκπροσώπους του συγκεκριμένου πολιτικού συστήματος.

(περισσότερα…)

Το ζαχαρωτό

Μαΐου 11, 2013

 Μη μιλάς με αγνώστους!

»Τα παιδιά έχουν  το δικό τους μοναδικό τρόπο  να βλέπουν , να σκέφτονται  και να αισθάνονται. Τίποτε δεν είναι λιγότερο συνετό από το να θέλουμε να τον αντικαταστήσουμε με τους δικούς μας τρόπους.»

 Ζαν Ζακ Ρουσσώ

»Αιμίλιος, ή Περί Αγωγής»

(περισσότερα…)