Archive for the ‘Πολιτισμός’ category

Πιο επικίνδυνη η »αποδυναμωμένη» κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

Ιουνίου 22, 2013

bye

 του Π. Περπατάρη

Χωρίς το «αριστερό άλλοθι» της ή αλλιώς την «αριστερή τσόντα» της πορεύεται η κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετά την «ολίγον» αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ ένα ακριβώς χρόνο μετά την συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση μπορεί να εμφανίζεται αποδυναμωμένη μετά την αποχώρηση της «αριστεράς της ευθύνης», αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι δεν είναι αρκετά δυνατή για να προχωρήσει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά τα συμφωνηθέντα με τους δανειστές, με αιχμή του δόρατος τις «μεταρρυθμίσεις» που στην ουσία διασφαλίζουν ότι το μεγάλο κεφάλαιο θα βγει από την καπιταλιστική κρίση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες φορτώνοντας όλα τα βάρη στις πλάτες του λαού και συνάμα δημιουργεί τις προυποθέσεις για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αντίθετα η δικομματική ΝΔ –ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνη και καταστροφική, αν ο λαός δείξει ανοχή ή σκύψει το κεφάλι του στις αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» που εξολοθρεύουν οριστικά τα εναπομείναντα δικαιώματα και κατακτήσεις του, αν αποδεχθεί με άλλα λόγια να ζήσει ως σύγχρονος σκλάβος υποκύπτοντας διαρκώς στη λογική του μη χείρον βέλτιστον, στα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα «μέσα ή έξω από το ευρώ», «ελεγχόμενη ή ανεξέλεγκτη χρεωκοπία», και την ιδεολογική τρομοκρατία.

Οι αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό, που προκλήθηκαν με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθόλου δεν σημαίνουν «πολιτική αστάθεια» και άρα «αδυναμία» του αστικού πολιτικού συστήματος να περάσει τα βάρβαρα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί με τους ξένους δανειστές και συμμάχους της εγχώριας πλουτοκρατίας. Αντίθετα, οι αναταράξεις αυτές μπορεί να οδηγήσουν, πέρα από τον ανασχηματισμό και την συγκρότηση του νέου κυβερνητικού σχήματος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στην επιτάχυνση των διεργασιών για μια συνολική ανανέωση και αναδιάταξη του αστικού πολιτικού που συγκροτείται ήδη στη βάση του υπό διαμόρφωση δίπολου ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι ο όποιος «συμβιβασμός» επιτευχθεί μεταξύ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μέσα από την περιβόητη «επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας», θα αποτελέσει την αφετηρία για κλιμάκωση της μετωπικής επίθεσης, πατώντας πάνω στην παράταση της ανοχής και της καλλιέργειας νέων αυταπατών στα λαικά στρώματα.

(περισσότερα…)

Advertisements

Ο Στάλιν κάνει… μουτσούνες

Ιουνίου 1, 2013

stalin-cebaceaccebdceb5ceb9-cebccebfcf85cf84cf83cebfcf8dcebdceb1-fun

Και όμως.

Μια ακόμα εξαιρετική φωτογραφία

από το ιστολόγιο της Βασιλικής Μετατρούλου

όπου διαβάζουμε :

Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζουμε και τόσα πολλά πράγματα για την φωτογραφία αυτή. Μόνο ότι αυτός που την τράβηξε (δηλαδή αυτός στον οποίο απευθύνεται η μουτσούνα) ήταν ο σωματοφύλακας του Ιωσήφ Στάλιν.

(περισσότερα…)

»Ανήσυχος»

Μαΐου 26, 2013

ΑΝΗΣΥΧΟΣ

Πηγή: parallhlografos.wordpress.com  

*Σημείωση: Οι παράγραφοι που έχουν διαφορετικό χρώμα πάνε μία-μία. Η μία αφήγηση δεν εμπλέκεται στην άλλη.

της Σωσώ Ζερό. Απαλλοτριώνει ο DrAluca

Δεν αντέδρασε. Δεν ήταν η πρώτη φορά που δεχόταν την προσβολή αδιαμαρτύρητα, αλλά του ήταν αδύνατο να το υποστεί ΚΑΙ σήμερα. Και μπροστά σε τόσο κόσμο. Εδώ και καιρό, πολύ καιρό η ίδια ιστορία! Ξεροκατάπιε. Δε μίλησε. Πάλι δε μίλησε! Ένιωσε να σιγοβράζει, να φουντώνει το αίμα του, να σκάει το κεφάλι του από θυμό, να πνίγεται… Κάνοντας ένα νεύμα στον Επόπτη γραμμής, έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στις τουαλέτες του κεντρικού κτιρίου για να πάρει μια βαθιά ανάσα. Έριξε νερό στο μέτωπο του και έπιασε την καρδιά του. Πόσο θα ‘θελε να ‘χει το θάρρος εκείνου του παλιόφιλου, του Νικόλα, που πήγε και κάπνισε ένα ολόκληρο τσιγάρο παρακαλώ στις τουαλέτες, αψηφώντας το συναγερμό και την σχεδόν αυτόματη σύλληψη του -από την Ασφάλεια του Ιδρύματος- σαν ιδανικός αυτόχειρας.. Πόσο θα θελε να βροντήξει δυνατά την πόρτα πίσω του, φωνάζοντας και βλαστημώντας για τα χαμένα του όνειρα, για την κακή του νιότη.. αλλά όχι.. δε θα τους έκανε τη χάρη! Μόλις η καρδιά του πήρε τον κανονικό της χτύπο, γύρισε στωικός και ελαφρά χαμογελαστός στο πόστο του. Σκέφτηκε πως ο λόγος του Επόπτη ήταν σε όλους εριστικός. Σε όλους ειρωνικός – τον είχαν πια συνηθίσει- και πως η απαξία στη δουλειά και στην υπερπροσπάθεια τους, δεν ήταν παρά ο τρόπος του άξεστου ανώτερου να ρίχνει ύπουλα το ηθικό των κατωτέρων του.

Το ΙΔΡΥΜΑ βρίσκεται στο κέντρο της πόλης -μοίρα και προορισμός μαζί- και το σέβονται όλοι όσοι δεν ομολογούν πως το φοβούνται. Ζούνε χάρη σ’ αυτό τουλάχιστον οι μισές οικογένειες της πόλης, αφού το λιγότερο ένα μέλος από καθεμιά τους είναι διορισμένο ισόβια με δυνατότητα μικρών αυξήσεων ανά δεκαετία καθώς και συνταξιοδότηση. Κανείς δεν ονειρεύτηκε ποτέ να δουλέψει εκεί, αλλά ποιος πετάει μια τέτοια οριακά καλή τύχη απ’ το παράθυρο; Έτσι, από τη μια μέρα στην άλλη, ο καθένας μπορεί να πάει αρχικά για λίγο καιρό και εν τέλει να μείνει μια ζωή, αφού τη μικρύνει βεβαίως αρκετά ώστε να χωρέσει. Πάει λέει, μέχρι να αποφασίσει με ποιο τρόπο θα πραγματοποιήσει το μεγάλο του Όνειρο, αυτό δηλαδή που γεννήθηκε ο καθένας για να ζήσει. Όλοι έχουν από ένα τέτοιο μεγάλο Όνειρο, αλλά αν δεν έχεις τίποτα χειροπιαστό στα χέρια σου, κάλλιο για λίγο η δουλειά στο μεγάλο Ίδρυμα. Είναι γνωστό σε όλους πως τα έσοδα που εξασφαλίζει το ίδρυμα είναι οριακά αν δεν δουλεύει και κάποιος άλλος στο σπίτι, σε δουλειά εκτός Ιδρύματος. Εξακολουθεί ωστόσο να είναι μια καλή δουλειά με τις κάθε φορά σημερινές συνθήκες.

Μια μέρα σαν κι αυτή, μια τέτοια μέρα, δε θα ‘πρεπε καν να έρθει για δουλειά, όχι να του μιλάνε κιόλας κατά αυτόν τον τρόπο! Για πάρα πολλά βασανιστικά λεπτά, δηλαδή μέχρι το τέλος της βάρδιας, δεν μπορούσε να αποφασίσει τι πραγματικά τον πείραξε περισσότερο: Το ότι ήρθε στη δουλειά αμέσως μετά την κηδεία του πατέρα του ή το ότι περίμενε να εκτιμηθεί αυτή η πράξη του από το Ίδρυμα και δεν εκτιμήθηκε; (περισσότερα…)

Το ζαχαρωτό

Μαΐου 11, 2013

 Μη μιλάς με αγνώστους!

»Τα παιδιά έχουν  το δικό τους μοναδικό τρόπο  να βλέπουν , να σκέφτονται  και να αισθάνονται. Τίποτε δεν είναι λιγότερο συνετό από το να θέλουμε να τον αντικαταστήσουμε με τους δικούς μας τρόπους.»

 Ζαν Ζακ Ρουσσώ

»Αιμίλιος, ή Περί Αγωγής»

(περισσότερα…)

Σ.Ε.ΕΝ Κοζάνης »Εργατική Αλληλεγγύη»:Τιμώντας τους αγώνες της τάξης μας και τους νεκρούς μας-Τραγουδώντας τον »Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου

Μαΐου 9, 2013

Seen Kozani

Ο ξένος και ο γέρος

Μαΐου 6, 2013

xatzinikolaoy

Αναστασία Δούκα «ΓΕΡΟΣ», 2013

του Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου

Όταν εκείνο το απόγευμα έφτασε ο ξένος στο χωριό, κανείς δεν του έδωσε σημασία. Ο ξένος περιπλανήθηκε στους δρόμους γι’ αρκετή ώρα, μέχρι που βρήκε ένα ερειπωμένο σπίτι κι έκρυψε το σάκο του σε μια εσοχή, και μόλις ήρθε το βράδυ έστρωσε την τρύπια του κουβέρτα στο πάτωμα και αποκοιμήθηκε.

Το επόμενο πρωινό ο ξένος ξύπνησε πεινασμένος. Το στομάχι του γουργούριζε γιατί είχε να φάει μέρες. Έψαξε τα σκουπίδια που ήταν πεταμένα στο κατώφλι του απέναντι σπιτιού κι αφού πάλεψε με τις γάτες βρήκε ένα κομμάτι ξερό ψωμί και το καταβρόχθισε. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και όλος ο κόσμος είχε βγει έξω. Ο ξένος περπάτησε για λίγο δίπλα τους, μα για μια ακόμη φορά κανείς δεν τον πρόσεξε. Έπειτα έστριψε σ’ ένα σοκάκι, βγήκε απ’ το χωριό και προς το μεσημέρι βρέθηκε σε μια πηγή με καθαρό νερό. Έσκυψε λοιπόν, γέμισε τις χούφτες του με νερό και ξεδίψασε. Ύστερα επέστρεψε στο καταφύγιό του.

Ο καιρός πέρασε κάπως. Γενικά ο ξένος απέφευγε να κυκλοφορεί με το φως της μέρας κι ώσπου να σουρουπώσει, λούφαζε στη γωνίτσα του δίχως να ενοχλεί κανέναν και μόνο όταν ερχόταν το δειλινό έβγαινε για να βρει τροφή. Ένα τέτοιο απόγευμα, την ώρα που ο ουρανός σκοτείνιαζε, ένας γέρος είδε τον ξένο να περιφέρεται με τα φθαρμένα του ρούχα και τον περιμάζεψε. Ο γέρος τον πήγε σπίτι του, του έβαλε ένα πιάτο φαγητό, του γέμισε ένα ποτήρι με κρασί και ο ξένος ήπιε και έφαγε. Ύστερα ο γέρος έδειξε το αχυρόστρωμα που βρισκόταν πίσω απ’ το τραπέζι. «Μπορείς να κοιμηθείς εκεί», του είπε και ο ξένος τον ευχαρίστησε και του φίλησε το χέρι. Τον αποκάλεσε μάλιστα «Άρχοντα». «Τα λέμε αύριο, ξένε», του είπε ο γέρος κι έσβησε το φως.

Την επομένη ο ξένος σηκώθηκε νωρίς και ρώτησε τον γέρο: «Άρχοντα, έχεις καμιά δουλειά για μένα;». Και ο γέρος απάντησε: «Ξένε, ξεκουράσου». Τη δεύτερη όμως μέρα που τον ξαναρώτησε, ο γέρος σκέφτηκε πιο λογικά: «Ναι, έχω κάτι για σένα» και του έδωσε μια σκούπα και ο ξένος σκούπισε το σπίτι που ήταν βρώμικο, γιατί είχε να καθαριστεί από την εποχή που ζούσε η γυναίκα του. Ο ξένος έκανε καλή δουλειά, ο γέρος χάρηκε και για να τον ανταμείψει τον έντυσε με τα ρούχα του γιου του που τον είχε εγκαταλείψει.

Ένα βράδυ έκανε πολύ κρύο και ο γέρος άναψε το τζάκι και κάθισε με τον ξένο μπροστά στη φωτιά. Τότε ο ξένος πρόσεξε ένα ωραίο καμπυλωτό αντικείμενο που κρεμόταν στον τοίχο και ρώτησε τον γέρο: «Τι είναι αυτό;» και ο γέρος απάντησε: «Μ’ αυτό παίζεις μουσική». Και ο ξένος είπε: «Μπορώ να το κρατήσω για λίγο;». Και ο γέρος είπε «Ναι». Ο ξένος ξεκρέμασε την κιθάρα, την έβαλε στα γόνατά του και χτύπησε με τα δάχτυλα τις χορδές. Ο γέρος γέλασε καλόκαρδα κι έκλεισε τ’ αυτιά του. «Σου τη χαρίζω», είπε, και ο ξένος φίλησε ξανά το χέρι του γέρου.

(περισσότερα…)

Φανή Αχειμάστου – Άρτεμις Τσακνιά: Έκθεση Ζωγραφικής-Χαρακτικής, 27 Απριλίου-1 Ιουνίου

Απρίλιος 27, 2013

OLYMPUS DIGITAL CAMERAekthesi-prosklisi

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(περισσότερα…)