Archive for the ‘Συνδικάτα’ category

Α.Φατούρου – Γ.Καββαδίας: Για ποια ΟΛΜΕ; Οι ευθύνες έχουν… παραταξιακό ονοματεπώνυμο!

Ιουνίου 10, 2013

ΣΤΟ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, 16ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Αποκαθηλώνουμε

τον κρατικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό !

Αλλάζουμε τους συσχετισμούς,

επανιδρύουμε την ΟΛΜΕ !

Οι αγώνες και τα σωματεία στα χέρια των εργαζομένων !

Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη μάχη για τη ζωή μας, τη δουλειά μας, το δημόσιο σχολείο ! 

Η απεργία στις εξετάσεις (πρόταση την οποία κατέθεσαν από τις 25/5/2013 και πίεσαν να γίνει απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) που ψηφίστηκε από μαζικές γενικές συνελεύσεις, όπου συμμετείχαν 20.000-25.000 καθηγητές και ανεστάλη με πραξικοπηματικό τρόπο μετά από πρόταση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ, σε συνδυασμό με το επικείμενο 16ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας στο τέλος Ιουνίου, δίνουν αφορμή για διάλογο και προβληματισμό σχετικά με τη δράση ή την αδράνεια της ΟΛΜΕ την τελευταία διετία, αλλά και για το ρόλο του συνδικαλισμού γενικότερα. Το κλίμα απογοήτευσης για την απεργία που εξαγγέλθηκε και δεν έγινε, αλλά και ποικίλες παραταξιακές σκοπιμότητες ευνοούν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό για την προοπτική του κινήματος των καθηγητών. Πολλοί και πολλά κρύβονται μέσα από μια γενική και ισοπεδωτική κριτική προς την ΟΛΜΕ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη -ή συνειδητά αποκρύπτοντας- ο συσχετισμός δυνάμεων και οι ευθύνες κάθε παράταξης στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, -εκπροσωπούνται 5 παρατάξεις, οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ έχουν έναν μόλις εκπρόσωπο, 3 ΔΑΚΕ-3 ΠΑΣΚ-2 ΣΥΝΕΚ-2 ΠΑΜΕ. Ακόμα και πολλοί συνδικαλιστές των παρατάξεων του κυβερνητικού και υποταγμένου συνδικαλισμού, ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ, που είχαν μέχρι τώρα την πλειοψηφία με 6 στις 11 έδρες, έχουν το θράσος σε επίπεδο τοπικών ΕΛΜΕ να μεταθέτουν τις ευθύνες τους γενικά και αόριστα «στην ΟΛΜΕ».

Παρόμοια τακτική ακολούθησε πρόσφατα για να καλύψει τις ευθύνες της για την απεργία και η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ. Το ΠΑΜΕ χρόνια τώρα για να δικαιολογήσει την τακτική της περιχαράκωσης, της «ιδεολογικής καθαρότητας» και της πλήρους αποχής των 2 μελών του από κάθε οργανωτική και συνδικαλιστική υποχρέωση στα πλαίσια της Ομοσπονδίας πλην της συμμετοχής τους στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ, όχι μόνο ισοπεδωτικά, αλλά και ψευδέστατα, παραποιώντας την πραγματικότητα, μιλά για 20χρονη πλειοψηφία της ΟΛΜΕ στην οποία περιλαμβάνει πάντα τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (οι οποίες πρωτοεκπροσωπήθηκαν στο ΔΣ της ΟΛΜΕ τον Ιούλιο του 1997), στις οποίες μάλιστα αφοριστικά αποδίδει όλες τις ευθύνες για τα δεινά του κλάδου, αθωώνοντας ή βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ακόμα και αυτές τις ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής. Τι πιο ψευδές από αυτό που γράφουν στην εκλογική τους διακήρυξη: «Είτε έτσι είτε αλλιώς, στο τιμόνι της ΟΛΜΕ για δύο δεκαετίες, είναι η εκπαιδευτική Αριστερά. Αυτοί είναι η ΟΛΜΕ τόσα χρόνια!». Χωρίς να αναφέρουν έστω ΜΙΑ ΛΕΞΗ για τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού! (περισσότερα…)

Σάββας Βλάχος: Πρωτοβουλίες συσπείρωσης εργαζομένων και ανέργων

Μαΐου 31, 2013

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ: οι δύο όψεις της δημιουργίας 

Ο Εργατικός Αγώνας δημοσιεύει την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρέμβαση του Σάββα Βλάχου,  εκλεγμένου από τον Σύλλογο Προσωπικού ΕΥΔΑΠ στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας που πραγματοποιήθηκε στις 25 & 26 Μάη στο ΣΕΦ.

Συνάδελφοι –σες

Ο απόηχος της κοινωνικής πραγματικότητας που μας περιβάλλει είναι ότι το ΣΚ  ( σε επίπεδο ηγεσίας ) βρίσκεται  σε αφασία. Είναι πίσω από τις εξελίξεις, διστάζει,  περιμένει, κωλυσιεργεί.

Η γενική αυτή εικόνα  δεν αποτελεί έκπληξη, ούτε  είναι κεραυνός εν αιθρία, αποτελεί φυσιολογική συνέχεια των θέσεων  και των ενεργειών της ηγεσίας της πλειοψηφίας του Συνδικαλιστικού Κινήματος

Η συμμετοχή της ηγεσίας της πλειοψηφίας του ΣΚ στους κοινωνικούς διαλόγους συνέβαλαν  στην καλλιέργεια αυταπατών,  στη διείσδυση μικροαστικών αντιλήψεων μέσα στην εργατική τάξη, ενώ τα τελευταία χρόνια  καλλιεργήθηκε κλίμα απογοήτευσης, μοιρολατρίας και υποταγής.

Οι  απεργίες-ντουφεκιές στον αέρα έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο να περάσει αυτή η πολιτική χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις

Μη έχοντας ένα σχέδιο ανάπτυξης της πάλης των εργαζομένων κάνει δύο λάθη:

α) χάνει την ευκαιρία να καλλιεργήσει την ταξική συνείδηση και

β) δεν ενεργοποιεί αντιστάσεις βλέποντας την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού που δημιουργούνταν από τις πολιτικές αποφάσεις .

Σε πολιτικό επίπεδο η ηγεσία της πλειοψηφίας του ΣΚ κάνει κι’ άλλο λάθος, αγνοεί ή και υποτιμά  ότι :

1) Η χώρα προσάρμοζε την οικονομία της κυρίως στις υπηρεσίες,

2) Η εξάρτησή της δυνάμωνε από ξένα μονοπωλιακά τραστ, με αποτέλεσμα αυτά να ελέγχουν την οικονομία και τους βασικούς τομείς της χώρας.

3) Συρρικνώνονταν η παραγωγική βάση της χώρας.

4) Στένευαν επικίνδυνα τα εργασιακά δικαιώματα.

(περισσότερα…)

Συλλαλητήριο κατά της επιστράτευσης από καθηγητές,ναυτεργάτες και εργαζόμενους μετρό

Μαΐου 29, 2013

Παρασκευή 31 Μαϊου στις 19:00 στην Πλατεία Συντάγματος

ΜΕΤΩΠΟ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ!

Πηγή: ISKRA

Σε συλλαλητήριο προάσπισης του δικαιώματος στην απεργία και ενάντια στην αυταρχική μέθοδο της επιστράτευσης καλεί την Παρασκευή 31 Μαϊου η ΟΛΜΕ με συμμετοχή των εκπροσώπων των Ομοσπονδιών ΠΝΟ, Σωματείων Εργαζομένων Λειτουργίας ΜΕΤΡΟ και Ηλεκτροδηγών ΜΕΤΡΟ.

Η συγκέντρωση θα γίνει στις 19:00 στην Πλατεία Συντάγματος και αποτελεί το πρώτο όπως φαίνεται βήμα σε μία πορεία συμπαράταξης των επιστρατευμένων εργαζομένων ενάντια σε μία γενικευμένη επίθεση που υφίστανται οι εργαζόμενοι στα πλαίσια της ακολουθούμενης πολιτικής.

Είναι ξεκάθαρο πως ο βαθιά ταξικός και αποτρόπαιος χαρακτήρας της οικονομικής πολιτικής της λιτότητας και των μνημονίων είναι τέτοιος που δεν μπορεί να επιβληθεί σε μία κοινωνία παρά μόνο με τη διαρκή περιστολή ακόμα και των πιο ουσιαστικών δημοκρατικών ελευθεριών, εξ’ ου και το μαύρο μέτωπο της εγχώριας τρόικας και της τρόικας των πιστωτών διολισθαίνει καθημερινά σε ολοένα και αυταρχικότερες ατραπούς.

Θύματα αυτής της πραγματικότητας δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι που κάθε φορά βρίσκονται αντιμέτωποι με τα επιμέρους σχέδια του μνημονιακού άξονα αλλά το σύνολο των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας, γι’ αυτό και η πρωτοβουλία των ήδη επιστρατευμένων εργαζόμενων για συμπόρευση ενάντια στην επιστράτευση έχει παλλαϊκό χαρακτήρα και χρειάζεται παλλαϊκή στήριξη.

(περισσότερα…)

Κάτω τα χέρια από το ΙΓΜΕ – Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα

Μαΐου 10, 2013

IGME

OΛOI ΣTIΣ 16 MAΪOY ΣTA ΔIKAΣTHPIA

NA ΣTHPIΞOYME TOYΣ ΣYNΔIKAΛIΣTEΣ ΠOY AΓΩNIZONTAI NA MH ΔIAΛYΘEI TO IΓME

NA MHN ΞEΠOYΛHΘEI O OPYKTOΣ ΠΛOYTOΣ

syndikatoigme.blogspot.gr

Στις 16 Mαΐου 2013, το προεδρείο του Συνδικάτου IΓME δικάζεται με κατηγορίες που αφορούν τη λειτουργική κατάληψη των εγκαταστάσεων του IΓME στο Oλυμπιακό Xωριό και αφορούσε την τότε Διοίκηση του IΓME που το 2008 καθυστερούσε μισθοδοσία και δώρα, ενώ υπέσκαπτε τη λειτουργία και το κύρος του Iνστιτούτου.

Παράλληλα, παραμένουν στο δικαστικό απυρόβλητο οι τότε διοικούντες εναντίον των οποίων είχε ζητήσει εισαγγελική παραγγελία το Σώμα Eπιθεωρητών Eργασίας (ΣEΠE).

Eίναι εμφανές ότι στα πλαίσια των Tροϊκανικών πιέσεων (εσωτερικού και εξωτερικού) για αίμα δημοσίων υπαλλήλων κατασκευάζονται επίορκοι!

Aπαιτούμε

από το Yπουργείο Δικαιοσύνης να μην ενθαρρύνει τις συνδικαλιστικές διώξεις μέσω των δικαστηρίων.

Zητάμε

 από όλα τα κόμματα να στηρίξουν έμπρακτα το Συνδικάτο και το προεδρείο

Aπό όλα τα Συνδικάτα να στηρίξουν τους αγώνες μας και να συμπαρασταθούν στους διωκόμενους Συνδικαλιστές.

(περισσότερα…)

Σ.Ε.ΕΝ Κοζάνης »Εργατική Αλληλεγγύη»:Τιμώντας τους αγώνες της τάξης μας και τους νεκρούς μας-Τραγουδώντας τον »Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου

Μαΐου 9, 2013

Seen Kozani

Κυριακή 28 Απριλίου,6.30 μ.μ.στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Απρίλιος 28, 2013

1911 Καθιερώνεται η μόνιμη σταθερή εργασία στο δημόσιο.

  2013  Η συγκυβέρνηση  Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ  την καταργεί.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΟΧΙ στο νέο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν.

Κυριακή 28 Απριλίου, 6.30 μ.μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

 

Δέσποινα Σπανού: Αλήθειες και ψέματα για το Δημόσιο

Απρίλιος 23, 2013

Σήμερα η ανάγκη για δημόσιες υπηρεσίες, δημόσια υγεία, παιδεία, πρόνοια είναι πιο επιτακτική από ποτέ, με δεδομένο, μάλιστα, ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει εξαθλιωθεί και δεν μπορεί να αντιμετωπίσει στοιχειώδεις ανάγκες. Μέχρι τώρα έχουν γίνει κινητοποιήσεις για υπεράσπιση δημοσίων υπηρεσιών από πολλές τοπικές κοινωνίες και μάλιστα πολύ δυναμικές και με μεγάλη συμμετοχή.Δεν έχει γίνει, όμως, μια συντονισμένη προσπάθεια από όλη την Ελλάδα με πρωτοβουλία των συνδικαλιστικών φορέων, με ενεργή συμμετοχή και τοπικών κοινωνιών αλλά και της Αριστεράς συνολικά για υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών.Θεωρώ ότι αυτό είναι καθήκον πρωταρχικής σημασίας σε μια κοινωνία που κυριολεκτικά λεηλατείται.

via Iskra

Από την αρχή της κρίσης το Δημόσιο και οι δημόσιοι υπάλληλοι στοχοποιήθηκαν από τις κυβερνήσεις απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία χαρακτηριζόμενοι ως αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη δημοσιονομική κρίση και τα προβλήματα της χώρας.

Πρώτα σε αυτούς εφαρμόσθηκαν τα μέτρα για μειώσεις μισθών και σήμερα η συνολική μείωση εισοδήματος (κατά μέσο όρο) υπερβαίνει το 50%. Σήμερα, στοχοποιούνται για άλλη μια φορά για να υλοποιηθούν οι χιλιάδες απολύσεις, για τις οποίες είχαν δεσμευτεί οι κυβερνήσεις από το πρώτο μνημόνιο, παρουσιάζοντας μάλιστα τις απολύσεις ως απαραίτητη προϋπόθεση για την καταβολή της επόμενης δόσης.

Η προπαγάνδα που χρησιμοποιείται για πεισθεί η κοινή γνώμη και να αποκρύψουν τον πραγματικό στόχο είναι πραγματικά «μακιαβελικής» έμπνευσης:

* Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πολλοί, παρουσιάζοντας μάλιστα απίστευτα νούμερα εντελώς αυθαίρετα (1.000.000 – 1.500.000 – 2.000.000). Τα αποτελέσματα της απογραφής, την οποία οι ίδιοι διεξήγαγαν ουδέποτε προβλήθηκαν.

Η αλήθεια είναι ότι με στοιχεία του ΥΠΕΣΔΔΑ, τον Οκτώβρη του 2012, οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι (πολιτικοί, στρατιωτικοί, ένστολοι, ιερείς, αιρετοί κ.ά.) ήταν 570.000, εκ των οποίων το καθαρά πολιτικό προσωπικό, στο οποίο θα επιβληθούν τα μέτρα, δεν υπερβαίνει τους 400.000, δηλαδή κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (στοιχεία ΟΟΣΑ και Eurostat) και σαφώς είναι πολύ λίγοι (αν πραγματοποιηθεί ο στόχος για 150.000180.000 συνταξιοδοτήσεις και απολύσεις μέχρι το 2015) για να ανταποκριθούν έστω και στοιχειωδώς στις κοινωνικές ανάγκες.

(περισσότερα…)