Posted tagged ‘Αίγυπτος’

Στους δρόμους υπάρχει ακόμη ελπίδα για την αιγυπτιακή επανάσταση

Ιουλίου 3, 2013

Αίγυπτος

του Wael Eskander/ Ahram

από  www.tometopo.gr

Εκατομμύρια Αιγύπτιοι [το υπουργείο Εσωτερικών της Αιγύπτου και διεθνή ΜΜΕ όπως το BBC μιλούν για 17 εκατ.] βγήκαν στους δρόμους και είναι ακριβές να πούμε ότι οι διαδηλώσεις της 30ής Ιουνίου ήταν οι ογκωδέστερες στην ιστορία της Αιγύπτου. Υπάρχουν ερωτηματικά τι ήταν αυτό που έκανε τόσα εκατομμύρια ανθρώπους να ξεχυθούν στους δρόμους.

 Αν ήταν η δραστηριότητα των επαναστατών ακτιβιστών, αν ήταν η καμπάνια του κινήματος Tamarod ( αντάρτης στα αιγυπτιακά – μια καμπάνια συλλογής υπογραφών περισσότερων από τα 13 εκατ. ψήφους που πήρε ο Μ. Μόρσι στις περσινές προεδρικές εκλογές, με αίτημα τη διενέργεια νέων προεδρικών εκλογών), αν ήταν η αντιπολίτευση, αν ήταν η υποκίνηση από κατάλοιπα του μουμπαρικού καθεστώτος ή αν ήταν κρατικά στοιχεία όπως οι υπηρεσίες ασφαλείας ή ο στρατός.

Η απάντηση μπορεί να είναι όλοι ή περισσότεροι από αυτούς τους παράγοντες σε ποικίλους βαθμούς, αλλά η πιο ακριβής απάντηση στο ερώτημα είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Αρκεί να εξετάσει κανείς το τι έκανε αφότου ανέλαβε την εξουσία και έγινε ο κυρίαρχος πολιτικός παίκτης στην αιγυπτιακή πολιτική σκηνή για να καταλάβει γιατί κινητοποιήθηκαν εναντίον της τόσο μεγάλα πλήθη κόσμου. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δεν εκπλήρωσαν καμία από τις υποσχέσεις που είχαν δώσει, αποκλείοντας τους πάντες ακόμη και τους δυνητικούς συμμάχους τους και αρνούμενοι να μοιραστούν την εξουσία και την ευθύνη για τη μοίρα της χώρας. Κατάφεραν να αποξενώσουν ακόμη και το δικαστικό σώμα και την αστυνομία, δηλαδή τους επί μακρόν υπηρέτες του κράτους, οι οποίοι θα συνέχιζαν μετά χαράς να τους βοηθούν για να εξουδετερώσουν τους αντιπάλους του κράτους.

Η νομιμοποίηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας εκμηδενίστηκε όταν άρχισε να ακολουθεί ένα πρότυπο παρόμοιο με του καθεστώτος Μουμπάρακ που απέρριψε ο αιγυπτιακός λαός. Ο κόσμος εξοργίστηκε ακόμη περισσότερο με το θρησκευτικό φασισμό που προπαγανδίζει η Αδελφότητα και με την κρατική υποστήριξη του θρησκευτικού σεχταρισμού. Οι δυνάμεις ασφαλείας εξακολουθούν να ενεργούν όπως παλιά, χωρίς να τιμωρούνται. Αντί για ανακατανομή του πλούτου, οι ηγέτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας προσπαθούν να αντικαταστήσουν την ελίτ του καθεστώτος Μουμπάρακ και επιπλέον να επιβάλουν μια ηθική τάξη που καταπατά τις προσωπικές ελευθερίες.

(περισσότερα…)

Παναγιώτης Νούτσος:Ο Καβάφης,ο Σκληρός και η κίνηση των σοσιαλιστικών ιδεών στον Αιγυπτιακό Ελληνισμό της εποχής τους.

Απρίλιος 1, 2013

h2_1973.594.38ΚΑΙΡΟ 1900 

Το άρθρο του Παναγιώτη Νούτσου δημοσιεύτηκε στο τεύχος 1 του περιοδικού  ΟΥΤΟΠΙΑ , 1992,σελ.102-109

«… Η συνοικία της κραιπάλης άφαντη

και η άλλη της συναλλαγής. Το τιμ του μπαμπακιού,

οι ξένες εταιρείες. Και στο βάθος ο Σκληρός

υπό λοξήν γωνίαν»

Γ. Δάλλας, Δόκιμος σε συντεχνία

kavafis865Ανάμεσα στον Καβάφη και την Αλεξάνδρεια παρεμβαίνει κάποτε ο Σκληρός και ιδίως πλειάδα σοσιαλιστών διανοουμένων που επικοινωνούν μεταξύ τους συν­θέτοντας έτσι το πλήρες τοπίο της πνευματικής ζωής των Αιγυπτιωτών. 1529Ως προς το ποιητικό έργο του Κ.Π. Καβάφη, ο οποίος πάντως υπήρξε και καίριος υπομνηματιστής των ποιημάτων του (όπως για παράδειγμα του «Περιμένοντας τους βαρβά­ρους» που κατά την επισήμανση του «υποθέτει μια τέτοια κατάστασι κοινωνική», δη­λαδή η «κοινωνία φθάνει σ’ ένα βαθμό πολυτελείας», όπου «απελπισμένη από την θέσι εις την οποίαν δε βρίσκει διόρθωσι συμβιβαστική με τον συνηθισμένο της βίο, αποφασίζει να φέρη μια ριζική αλλαγή…»)’, αρμοδιότεροι συνάδελφοι θα αναπτύ­ξουν τη σχετική προβληματική.

Πριν εισέλθω στο κυρίως θέμα της ανακοίνωσης μου θα συνοψίσω τα πορί­σματα των ερευνών2 που αφορούν στις σχέσεις του Καβάφη με τον Σκληρό. Η ζω­ντανή γνωριμία μεταξύ τους χρονολογείται το Δεκέμβριο του 1913, όταν το περιοδι­κό Γράμματα εγκαινιάζει το εντευκτήριο του. Ως το τέλος του επομένου έτους, οπότε θα εμπεδωθεί στο λόγιο κοινό των Αιγυπτιωτών η εικόνα του μαρξιστή Σκληρού, τό­σο με τις διαλέξεις του όσο και με τη συνεργασία του στα Γράμματα, αυτός θα έχει παραλάβει το σύνολο των δημοσιευμένων ποιημάτων του Καβάφη, σύμφωνα με τους καταλόγους διανομής των εκδόσεων του τελευταίου. Στον ενδιάμεσο χώρο κι­νείται ο κοινός τους φίλος Παύλος Πετρίδης και σε μικρότερο βαθμό ο αδελφός του Γιώργος Πετρίδης, ιδρυτικό μέλος του «Εντευκτηρίου» και της «Δημοτικιστικής Ομάδας» Καΐρου. Στα αμέσως επόμενα έτη ο Καβάφης παρακολουθεί τις ομιλίες του Σκληρού που οργάνωσαν στην Αλεξάνδρεια τα περιοδικά Νέα Ζωή και Γράμ­ματα, μία από τις οποίες – με θέμα τη ζωή και τη σκέψη του Τολστόι – μνημονεύει επαινετικά ο ίδιος ο ποιητής. Μετά το 1917 οι δεσμοί φαίνεται ότι ισχυροποιούνται, με την κοινή πλαισίωση του εκδοτικού εγχειρήματος των Γραμμάτων (σε σημείωμα του Καβάφη, μάλλον του 1919, για τη συγκρότηση της «Κριτικής Ομάδας» του περιο­δικού καταγράφεται ότι «στην Κοινωνιολογία βάλαμε» τον Σκληρό) και με το κοινό ενδιαφέρον για την εδραίωση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου της Αιγύπτου». Ο ενδιά­μεσος τώρα είναι ο Ιορδάνης Ιορδανίδης.

Στις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας ο ελληνισμός της Αιγύπτου φαίνεται πως ξεπερνούσε τις διακόσιες χιλιάδες3 με κυριότερο πεδίο δράσης το εξωτερικό εμπόριο και τη βιοτεχνική παραγωγή, όπου κυριαρχούσε η κατεργασία και η εξαγω­γή του βαμβακιού και του καπνού, αλλά και όλα τα αστικά και μικροαστικά επαγγέλ­ματα που εμφανίσθηκαν «μετά τη διείσδυση του δυτικού καπιταλισμού»4. Στους κόλ­πους της παροικιακής κοινότητας που επιτελούσε κοινωνικές και οικονομικές λει­τουργίες (» από την οργάνωση μιας κοινοτικής κοινωνικής ασφάλισης και την οικο­δόμηση ενός άρτιου σχολικού συστήματος ως τη θέσπιση ενός μηχανισμού διαιτητι­κής δικαιοσύνης και τη συγκρότηση επαγγελματικών ενώσεων») θα εξασφαλισθούν οι όροι για την κατασκευή ενός «δημόσιου χώρου δίχως κρατική εξουσία» που θα εγ­γυάται την «ιδεολογική αναπαραγωγή του εθνικού συνόλου»5.

 Τα πρώτα ρήγματα θα γίνουν αντιληπτά με τη συμμετοχή Ελλήνων στο «Διε­θνές σωματείον των σιγαροποιών» και στο «Διεθνές συνδικάτον τυπογράφων», στα οποία εξακολουθούσε να παρουσιάζεται ακμαία η παράδοση των Ιταλών αναρχι­κών6και έντονα διεκδικητική ή συνδικαλιστική7 τους δραστηριότητα. Στους εργατικούς κύκλους, που εκδίδουν το δίγλωσσο Bolletino Typografico, κυκλοφορούσαν όχι μόνον ιταλόγλωσσα έντυπα (Il Domani, Lux, L’Idea)8 αλλά και ο Εργάτης που διευθύνει ο Νικόλαος Δούμας (νεαρός είχε μυηθεί στις σοσιαλιστικές ιδέες από τον Καλλέργη)9 τσαγκάρης, δημιουργός του «Σοσιαλιστικού Κέντρου Καΐρου» που βε­βαίωνε ότι «όταν καταστραφούν οι καταστροφείς της εργατικής τάξεως θα βασιλεύση η αρμονία επί του σύμπαντος»10 Ζωηρότερα διαποτισμένη από το «αναρχικό ιδα­νικό» είναι η σκέψη των συνεργατών του Εργάτη: του γιατρού Γ. Σαραφίδη (το 1908 εκδίδει τη βραχύβια εφημερίδα Η Νέα με «φιλολογικοσοσιαλιστική μορφή»)11, του Ζαχ. Χατζόπουλου, αδελφού των Κ. και Δημ. Χατζόπουλου, και ιδίως του Γ. Τελεμίτη12 και του καπνεργάτη Σταύρου Κουτσόγλου’13 που φιλοδοξεί να καταστεί ένας δεύτερος Εl. Reclus στην έκθεση της δημιουργίας του κόσμου. Παρά τις διώξεις των συνδικαλιστών που ρέπουν ή υιοθετούν τον αναρχισμό, οι συγγενείς ιδέες συνεχί­ζουν να διαχέονται στον αιγυπτιακό ελληνισμό, όπως μαρτυρείται από μεταφρά­σεις έργων του Μπακούνιν και κυρίως από τις θεωρητικές συνθέσεις όσων προκα­λούν την κοινωνία των «εμπόρων, των μπακάληδων, των χρηματιστών, των ιδιοκτη­τών» με τα «μυρωμένα πτερά της κοινωνικής επαναστάσεως»14.

(περισσότερα…)

Θεραπεία σοκ και στρατηγική του χάους: τα πρώτα στοιχεία για την κατανόηση της δολοφονίας του Chokri Belaid στην Τυνησία.

Φεβρουαρίου 11, 2013

bOLOGNA cARROSSO

Carlo Carosso,»Η σφαγή  στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια»

Θεραπεία σοκ και στρατηγική του χάους: τα πρώτα στοιχεία για την κατανόηση της δολοφονίας του Chokri Belaid στην Τυνησία.

CHOKRI~1

Chokri Belaid

Πηγή: http://deconstructeurs.blogspot.com/

Η Τυνησία και η Αίγυπτος βιώνουν μια παράλληλη και παρόμοια εμπλοκή. Μερικά από τα κοινά  χαρακτηριστικά των δύο χωρών: 

1 – Μια εικονική «επανάσταση»

Και στις δύο χώρες, τίποτα δεν έχει αλλάξει έτσι ώστε  να αλλάξουν όλα:    οι ‘’εγκάθετοι’’ δικτάτορες ανατράπηκαν, διεξήχθηκαν δημοκρατικές εκλογές, οι «μετριοπαθείς ισλαμιστές» ξαναβρέθηκαν στην ‘’εξουσία «. Αλλά είναι σαφές ότι η πραγματική εξουσία δεν βρίσκεται στις καρέκλες που κατέχουν. Στην Αίγυπτο, είναι το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων που διατηρεί την πραγματική δύναμη και κινεί τα νήματα, ενώ είναι σε άμεση και μόνιμη επαφή με τους νονούς και τους προστάτες τους στην Ουάσιγκτον. Στην Τυνησία, η κατάσταση είναι πολύ πιο αδιαφανής  και η απάντηση στο ερώτημα «ποιος έχει την πραγματική εξουσία» είναι πολύ πιο δύσκολη. Ας υποθέσουμε κατ’ αρχήν ότι πρόκειται για το καρτέλ της μαφίας (επιχειρηματίες, γραφειοκράτες,  αστυνομικοί) του προηγούμενου   καθεστώτος, του οποίου κάποιοι πυλώνες  απλά άφησαν γενειάδα.

2 – Θεραπεία σοκ

Το κοινό σημείο των ‘’δημοκρατικών δυνάμεων’’ που προήλθαν από αυτές τις «επαναστάσεις» είναι η υποταγή στις διαταγές των ΄΄εντολοδόχων΄΄  :Στην  Παγκόσμια Τράπεζα,το ΔΝΤ,τον  ΠΟΕ, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου. Το σύμφυρμα  αυτών των εντολοδόχων  έχει μόνο μια ανησυχία: να εμποδίσει τους αραβικούς λαούς (και άλλους επίσης) να υλοποιήσουν  πραγματικές  επαναστάσεις που θα έφερναν τις κοινωνίες στο προσκήνιο θεσπίζοντας κοινωνική δικαιοσύνη και δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ασκούν τα θεμελιώδη δικαιώματά τους ως πολίτες ενός κράτους Δικαίου. Με πρώτο απ’ όλα να μπορούν να απολαμβάνουν την κυριαρχία των  ενεργειακών πόρων που αφθονούν στο υπέδαφος των χωρών τους καθώς και όλα τα άλλα  δημόσια αγαθά (νερό, γη, κληρονομιά κλπ..)

Η θεραπεία που εφαρμόζεται έχει πολλές συνιστώσες:

    α)Οι εν ενεργεία κυβερνήσεις πρέπει να πληρώσουν αδιαμαρτύρητα για την εξυπηρέτηση του απεχθούς χρέους που κληρονόμησαν από τους εγκάθετους έκπτωτους δικτάτορες και αυτή είναι η  μόνη προϋπόθεση που τέθηκε προκειμένου να τους  «χορηγηθούν»  νέες πιστώσεις που έχουν ως αποτέλεσμα να βυθίζουν τους λαούς όλο και πιο πολύ  στο χρέος.

    β)Οι τρέχουσες κυβερνήσεις οφείλουν  να συνεχίσουν το έργο της «κάθαρσης», που είχαν αναλάβει οι  προκάτοχοί τους:  ξεκαθάρισμα των δημόσιων υπηρεσιών αλλά και εκείνων  που τις υπερασπίζονται, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα του πλούτου της χώρας σε πολυεθνικές, εφαρμογή δομών ελέγχου  του πληθυσμού που επαναστατεί , κυρίως   των συνδικαλισμένων μισθωτών  και των νέων που ζουν στην αβεβαιότητα (των  «άνεργων  πτυχιούχων «). Για να απορροφήσουν τις κοινωνικές συνέπειες αυτής της ‘’κάθαρσης», η λύση που βρέθηκε είναι η «ισλαμική φιλανθρωπία’’ αντί των νόμιμων κοινωνικών δικαιωμάτων.

(περισσότερα…)

Το Κάιρο πριν από την έκρηξη (φωτορεπορτάζ)

Ιανουαρίου 29, 2013

Primitive but provoking art.

Πηγή:www.aristerovima.gr

Καπνός παντού, δακρυγόνα, δυνάμεις καταστολής με ελαφριά και βαριά όπλα, διαδηλωτές, θρησκετικά στελέχη, ακόμη και κοινοί λωποδύτες. Παθιασμένες ομιλίες και σύγχυση: Μίλησα με δεκάδες ανθρώπους και κανείς δεν ξέρει τι να κάνει. Πού είναι οι διαδηλώσεις που θα καθοδηγούσαν; Δεκάδες πεθαίνουν στο Πορτ Σάιντ, μπορεί να πεθάνουν εκατοντάδες στο Κάιρο, σε λίγο: η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη.

An offering of shells.

Κάιρο, 28 Ιανουαρίου 2013

Του Αντρέ Βλτσεκ, Counterpunch 28/1/2013

Καπνός παντού, δακρυγόνα, δυνάμεις καταστολής με ελαφριά και βαριά όπλα, διαδηλωτές, θρησκετικά στελέχη, ακόμη και κοινοί λωποδύτες. Παθιασμένες ομιλίες και σύγχυση: Μίλησα με δεκάδες ανθρώπους και κανείς δεν ξέρει τι να κάνει. Πού είναι οι διαδηλώσεις που θα καθοδηγούσαν; Δεκάδες πεθαίνουν στο Πορτ Σάιντ, μπορεί να πεθάνουν εκατοντάδες στο Κάιρο, σε λίγο: η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη.

«Φύγε»! μου φωνάζει ένας διαδηλωτής. «Σε λίγο θα αρχίσουν να πυροβολούν».

Τα μάτια μου είναι υγρά — δεν είχα χρόνο να αγοράσω μάσκα.

Τείχη χωρίζουν την πόλη από την αμερικανική πρεσβεία και αποκλείουν τουλάχιστον τρεις δρόμους. Το ονομάζω το «Τείχος του Καΐρου». Άνθρωποι σκαρφαλώνουν σ΄ αυτό αναζητώντας ασφάλεια. Πού υπάρχει, όμως, ασφάλεια; Το σκαρφάλωμα συνεχίζεται και απ΄ τις δυο κατευθύνσεις. Γύρω από το τείχος τα μαγαζιά λεηλατούνται. Στις γραμμές των διαδηλωτών χώνονται κλέφτες. Υπάρχειφτώχεια, ρακοσυλλέκτες και ζητιάνοι , όλοι γύρω από την Πλατεία Ταχρίρ.

Αυτή τη φορά δεν είδα ευφορία: απλά ετοιμότητα για μάχη και για θυσία. Για ποιο σκοπό; Ρώτησα. «Εναντίον ττης κυβέρνησης. Εναντίον του νέου συντάγγματος», μου είπαν. «Εναντίον τίνος το κατάλαβα. Αλλά για ποιο σκοπό;» Δεν μου απάντησαν.

Ready to fight.

«Πάρε με φωτογραφία», φωνάζει ένα παιδί. «Θα μπω στη μάχη σε λίγο».

Και ο αριθμός των ενόπλων αυξάνεται συνεχώς. Φτάνουν και οι διαδηλωτές. Η νύχτα πέφτει στην πόλη. Η Αίγυπτος βρίσκεται σε σταυροδρόμι, έτοιμη να εκραγεί.

(περισσότερα…)