Posted tagged ‘ΗΠΑ’

Διέκοψαν πτήση του Μοράλες λόγω Σνόουντεν

3 Ιουλίου, 2013

sn

Στο αεροδρόμιο της Βιέννης προσγειώθηκε αναγκαστικά το αεροσκάφος του προέδρου της Βολιβίας Έβο Μοράλες, που είχε απογειωθεί από τη Ρωσία, καθώς η Πορτογαλία και η Γαλλία δεν έδωσαν άδεια στο αεροσκάφος να εισέλθει στον εναέριο χώρο τους λόγω υποψιών ότι στο αεροπλάνο επέβαινε ο Έντουαρντ Σνόουντεν.

Ο Μοράλες βρισκόταν στη Μόσχα, όπου είχε συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στο Κρεμλίνο, στο πλαίσιο Συνόδου Κορυφής χωρών που εξάγουν αέριο.Το αεροπλάνο που τον μετέφερε πίσω στη Βολιβία εξαναγκάστηκε σε ξαφνική στάση στο αεροδρόμιο της Βιέννης καθώς υπήρχαν υποψίες ότι μετέφερε τον Έντουαρτ Σνόουντεν.

Έντονη αντίδραση από τη Λα Παζ 

Ο ίδιος ο βολιβιανός πρόεδρος δήλωσε ότι δεν επέτρεψε την επιθεώρηση του αεροσκάφους του στο αεροδρόμιο της Βιέννης. Όπως είπε ο Έβο Μοράλες, ο ισπανός πρεσβευτής στη Βιέννη επιχείρησε να διακριβώσει αν ο Σνόουντεν επέβαινε στο αεροσκάφος, ζητώντας του να πιουν μαζί καφέ μέσα στο προεδρικό αεροσκάφος. «Δεν είμαι εγκληματίας και δεν είναι απαραίτητο να επιθεωρήσετε το αεροπλάνο», του απάντησε ο Μοράλες.

«Ο Έβο Μοράλες υπήρξε όμηρος του ιμπεριαλισμού. Είμαστε βέβαιοι ότι οι ΗΠΑ διέταξαν την κράτησή του» υποστήριξε ο αντιπρόεδρος Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα από την Λα Παζ.

Ο υπ. Εξωτερικών, Ντέιβιντ Τσοκεχουάνκα δήλωσε ότι η Πορτογαλία και η Γαλλία διέκοψαν ξαφνικά την άδεια πτήσης πάνω από τις χώρες. «Είπαν ότι η απαγόρευση οφειλόταν σε τεχνικά ζητήματα, αλλά αφού ενημερωθήκαμε από άλλες πηγές, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν αβάσιμες υποψίες πως ο κ. Σνόουντεν είχε επιβιβαστεί στο αεροπλάνο».

«Απορρίπτουμε κατηγορηματικά αυτήν την ιστορία, καταγγέλλουμε τα ψέματα και το σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών που χρησιμοποιεί κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για να βλάψει την εικόνα της κυβέρνησης της Βολιβίας και τη διακυβέρνηση του Έβο Μοράλες» δήλωσε ο υπουργός Άμυνας, Ρούμπεν Σααβρέδα.

(περισσότερα…)

O Νίκολας Μαδούρο για τον Edward Snowden

3 Ιουλίου, 2013

Ο Νίκολας Μαδούρο σε χθεσινή συνέντευξή του από τη Μόσχα μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην υπόθεση Snowden

 Οι ΗΠΑ έδωσαν  πολιτικό άσυλο σε τρομοκράτες που επιτέθηκαν στη Βενεζουέλα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του  Posada Carriles, που τώρα  ζει στο Μαϊάμι  και προστατεύεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτά είναι τα μεγάλα παράδοξα της διεθνούς πολιτικής που πρέπει να λύσουμε.

Δεν έχω καμία επίσημη πληροφόρηση  για το εάν  ο Edward Snowden ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Βενεζουέλα. Υπάρχουν δημοσιεύματα στον Τύπο. Στο τέλος αυτού του ταξιδιού , θα ξέρουμε  κατά πόσον το αίτημα αυτό ισχύει  ή όχι. Θα επιστρέψω  στο Καράκας  το βράδυ της 3ης Ιουλίου. Μέχρι τότε μπορούμε να αξιολογήσουμε τις πληροφορίες που υπάρχουν, ώστε να είμαστε  σε θέση να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε  το αίτημα για το  άσυλο  του 29χρονου νεαρού  Αμερικανού

edward-snowden

Αυτό ,όμως , που λέω και πιστεύω βαθιά , είναι ότι πρέπει να προστατεύουμε τους  νέους . Όλοι μας ,θα πρέπει να ευχαριστήσουμε αυτόν τον νεαρό άνδρα, ο οποίος επαναστάτησε από  αξιοπρέπεια και αίσθημα ευθύνης.

Πρέπει να τονίσουμε -για  το  να μάθει ο  κόσμος -ότι η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ με τους  μηχανισμούς που διαθέτει  μπορεί να ελέγχει όλες τις πληροφορίες, και να κατασκοπεύει   ολόκληρο τον κόσμο. Να κατασκοπεύει και τους συμμάχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  στις Βρυξέλλες…. Και τι κάνει η ΕΕ;

Οι ΗΠΑ κατασκοπεύουν  όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου , ακόμα και τους  πιο δουλοπρεπείς συμμάχους τους   στην Ευρώπη , αυτούς που, στο παρελθόν ,τις ακολούθησαν σε πολέμους, όπως στη καταστροφή της Λιβύης ή της Συρίας. Δεν σέβονται κανέναν στον κόσμο.

Και αυτός ο νεαρός, ο  Snowden, ύψωσε τη σημαία του κινδύνου και απευθύνθηκε  προς την παγκόσμια κοινή γνώμη. Η πραγματική μεγάλη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, όπως είπε ο Τσάβες σε ένα από τα βιβλία του, είναι η κοινή γνώμη, και  η παγκόσμια νεολαία .Είναι στο χέρι όλων μας , λοιπόν.. Αν ο Edward Snowden μείνει μόνος του, θα τον κυνηγήσουν , θα τον τιμωρήσουν θα τον καταστρέψουν  . Ποιο είναι το  έγκλημα που διέπραξε;  Ποιο παγκόσμιο  νόμο   καταπάτησε ; Πόσους πυραύλους εκτόξευσε;  Πόσα εκατομμύρια ανθρώπων σκότωσε ;

Εκείνος   ,αντίθετα, μας  σώζει με μια προειδοποίηση, την ώρα που μια φιλοπόλεμη αυτοκρατορία θέλει να ελέγχει τους εχθρούς και τους φίλους της  και τον κόσμο ολόκληρο.Οι λαός της Βενεζουέλας υψώνει   φωνή  αλληλεγγύης γι  αυτόν τον νεαρό άνδρα. Και καλούμε τον κόσμο: ο κόσμος πρέπει να προστατεύσει τον Snowden γιατί έτσι  προστατεύεται  το δικαίωμα που έχουμε όλοι, για μια ζωή ήρεμη  και ειρηνική

Πριν αποφασίσουμε, στη Βενεζουέλα, αν θα δώσουμε άσυλο στο Snowden , σε κάθε περίπτωση , πρέπει να ενημερωθούμε  για όσα  λέει ο κόσμος για τον Snowden. Τι λένε και τι κάνουν  οι νέοι βορειο- Αμερικανοί; Τι κάνουν οι διανοούμενοι; Θα παραμείνουν  σιωπηλοί; Τα κοινωνικά κινήματα, τα κινήματα για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ και όλοι όσοι αγωνίζονται για την ελευθερία στις ΗΠΑ; Τι λένε οι φοιτητές και    η εργατική τάξη στις ΗΠΑ και πως αντιδρούν τα αμερικάνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης; Θα προστατεύσουν τον 29χρονο νεαρό  ή θα επιτρέψουν  στην κυβέρνηση των ΗΠΑ  να τον εξοντώσει;

(περισσότερα…)

«Οδυσσέα, γύρνα κοντά μου»

25 Ιουνίου, 2013

snowden

της Μαριάννας Τζιαντζή

Στη μεταπολεμική Ελλάδα οι διωκτικές αρχές χρησιμοποιούσαν τους συγγενείς των εξορίστων και των φυλακισμένων για να πετύχουν μια ομολογία, μια δήλωση μετανοίας, για να σπάσουν το ηθικό των αριστερών αγωνιστών και του λαϊκού κινήματος, ακόμα και όταν αυτό το κίνημα είχε ήδη συντριβεί.

Σήμερα, ο πατέρας του πλέον καταζητούμενου ανθρώπου στον κόσμο, του 27χρονου Έντουαρντ Σνόουντεν, απευθύνει μέσω της τηλεόρασης έκκληση στο γιο του εκλιπαρώντας τον να γυρίσει στην πατρίδα και να μη φανερώνει άλλα κρατικά μυστικά. Ένας τσακισμένος μεσόκοπος, με μαλλιά σγουρά και μάτια κόκκινα από την αγρύπνια ή το κλάμα εμφανίστηκε αυτή την εβδομάδα στο ακροδεξιό κανάλι Φοξ για να πει στο παιδί του να συνεργαστεί, να «υπογράψει».

Ο Σνόουντεν, ένας πρώην τεχνικός της CIA, πρόσφατα αποκάλυψε στοιχεία που δείχνουν ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες μπορούν να παρακολουθούν τις τηλεφωνικές και άλλες επικοινωνίες όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον πλανήτη. Λίγο προτού ξεσπάσει το σκάνδαλο, ο Σνόουντεν είχε καταφύγει στο Χονγκ Κονγκ, αλλά τώρα είναι άγνωστος ο τόπος διαμονής του. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν μετανιώνει και δεν επιστρέφει στην πατρίδα του, ενώ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο δολοφονίας του.

Αν και όλοι ξέρουμε τι τράβηξε ο 27χρονος πεζοναύτης Γουίλιαμ Μάνινγκ, που τώρα δικάζεται ύστερα από σχεδόν τρία χρόνια προφυλάκισης, ο πατέρας του Σνόουντεν δηλώνει: «Έχω εμπιστοσύνη στο δικαστικό μας σύστημα. Προτιμώ να είναι ο γιος μου φυλακισμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά να ζει ελεύθερος σε μια χώρα που δεν έχει τις ελευθερίες που απολαμβάνουμε εδώ». Υπόγραψε, παιδάκι μου, έλεγαν κάποτε οι γονείς των κρατουμένων. Οδυσσέα, γύρνα κοντά μου. Και τώρα η ίδια τραγωδία, η δοκιμασία και ο εξευτελισμός των πιο βαθιών ανθρώπινων σχέσεων επαναλαμβάνεται.

(περισσότερα…)

Οι Αμερικανοί βάζουν γερά πόδι στην Ευρώπη

22 Ιουνίου, 2013

get1

ΓΕΡΜΑΝΙΑ Με πραγματικό φόβητρο τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ – Ε.Ε. και με αφορμή το παγκόσμιο πρόγραμμα κατασκοπίας της NSA, τα γερμανικά Μέσα ξιφούλκησαν με την ευκαιρία της επίσκεψης Ομπάμα

 Του Μιχάλη Ψύλου

«Η Ευρώπη πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της από την Αμερική» έγραφε το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», «υποδεχόμενο» τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο. Το γερμανικό περιοδικό δεν δίσταζε μάλιστα να κατηγορήσει τον Αμερικανό πρόεδρο για «ήπιο ολοκληρωτισμό» και να θέσει το ερώτημα: «Είναι ο Ομπάμα φίλος;»

Επισήμως, αφορμή για την επίθεση ήταν οι αποκαλύψεις για το τεράστιο πρόγραμμα κατασκοπίας της αμερικανικής Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (ΝSA), με τη βοήθεια του οποίου η κυβέρνηση Ομπάμα μπορεί να παρακολουθεί όλον τον κόσμο. Οι αιτίες είναι φυσικά πολύ βαθύτερες. Αλλωστε, το ίδιο το γερμανικό περιοδικό αναγκάζεται να το ομολογήσει: «Η Ευρωπαϊκή Ενωση», γράφει το «Σπίγκελ», «πρέπει να προστατεύει την ήπειρο από την επίτευξη της παντοδυναμίας της Αμερικής».

Iστορική συμφωνία

Η μεγάλη αγωνία του Βερολίνου είναι πως θα αποτρέψει τη νέα «επέμβαση» των Αμερικανών στη Γηραιά Ηπειρο, στο πλαίσιο της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η υπό διαπραγμάτευση συμφωνία έχει στόχο τη δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ – Ε.Ε., η οποία -όπως είπε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον- είναι «η μεγαλύτερη διμερής εμπορική συμφωνία στην ιστορία».

Πράγματι, τα… λεφτά είναι πολλά. Το 2000 το ύψος των εμπορικών ανταλλαγών ΗΠΑ – Ε.Ε. ήταν 350 δισ. δολάρια. Το 2008, το ευρωαμερικανικό εμπόριο είχε απογειωθεί, φτάνοντας τα 655 δισ., αλλά το 2010, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, υποχώρησε στα 500 δισ. δολάρια, για να φτάσει το 2012 στα 580 δισ. δολάρια.

Οι Αμερικανοί θεωρούν ότι οι Ευρωπαίοι, που είναι αποδυναμωμένοι από την κρίση, θα αναγκαστούν να δεχτούν τους όποιους όρους τούς επιβάλλει η Ουάσινγκτον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποφασίσει να περάσουν στην αντεπίθεση, καθώς κατανόησαν πλέον ότι όταν επί μία δεκαετία αναλώνονταν σε χαμένες μάχες στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, η Γερμανία επέκτεινε την οικονομική και πολιτική ηγεμονία της στην Ευρώπη μέσω του ευρώ. Αφήνοντας ουσιαστικά τις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός Ευρώπης.

(περισσότερα…)

Ξεμένει από δολάρια ο Μπερνάνκι

21 Ιουνίου, 2013

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

  Έτοιμη να θέσει στοπ στην αγορά ομολόγων και το έμμεσο τύπωμα δολαρίων δηλώνει η Fed, αναστατώνοντας για μία ακόμη φορά τις αγορές.

 Ο πρόεδρος της Fed, της αμερικανικής ομοσπονδιακής(κεντρικής) τράπεζας, Μπεν Μπερνάνκι, επιβεβαίωσε σε συνέντευξη τύπου το βράδυ της Τετάρτης, την πρόθεση της τράπεζας να τερματίσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων μέσα στο 2013, καθώς η αμερικανική οικονομία δείχνει να ανταποκρίνεται στις ενέσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων και να παρουσιάζει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης για τη μείωση της υψηλής ανεργίας.

 «Η επιτροπή(της Fed) εκτιμά αυτή τη στιγμή ότι θα ήταν καλύτερο να μετριάσει τη μηνιαία ποσότητα αγοράς(ομολόγων) αργότερα εντός του έτους και αν τα στοιχεία που έρχονται παραμείνουν σε γενικές γραμμές σύμφωνα με τις τρέχουσες προβλέψεις μας για την οικονομία, θα συνεχίσουμε να μειώνουμε τους ρυθμούς αγοράς με μετρημένα βήματα μέχρι το πρώτο εξάμηνο του νέου έτους, τερματίζοντας το πρόγραμμα στα μέσα περίπου της χρονιάς», δήλωσε ο 59χρονος Μπερνάνκι, του οποίου η δεύτερη θητεία ως προέδρου της Fed λήγει στις 31 Ιανουαρίου 2014.

Ο Μπερνάνκι είπε ακόμη μετά την καθιερωμένη διήμερη σύνοδο της λεγόμενης Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς(FOMC), του συμβουλίου της Fed που καθορίζει τη νομισματική πολιτική της τράπεζας, ότι η ανεργία θα πρέπει να έχει μειωθεί κοντά στο 7% από το σημερινό επίπεδο του 7,6% την περίοδο που θα σταματήσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.

 Η αμερικανική Fed από το 2008 που μείωσε τα επιτόκια της στο μηδέν προκειμένου να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers, προχώρησε σε μαζική αγορά ομολόγων που φθάνει στα 3,3 τρισ. δολάρια προκειμένου να συμβάλλει μέσω του έμμεσου τυπώματος δολαρίων στη μείωση του κόστους δανεισμού και την ανάκαμψη της οικονομίας.

 Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ άρχισε τον τρίτο γύρο των μαζικών αγορών ομολόγων το Σεπτέμβριο ρίχνοντας περί τα 40 δισ. δολάρια το μήνα μέσω της αγοράς ενυπόθηκων τίτλων. Τον περασμένο Δεκέμβριο πρόσθεσε άλλα 45 δισ. δολάρια, ανεβάζοντας συνολικά το ποσό που διαθέτει για την αγορά ομολόγων σε 85 δισ. δολάρια το μήνα.

(περισσότερα…)

Μιχάλης Ψύλος:Ιδιωτικοποίησαν και την κατασκοπία

31 Μαΐου, 2013

ΗΠΑ Υπό παρακολούθηση οικολογικές οργανώσεις που συνεδρίαζαν ακόμη και σε εκκλησίες, αλλά θεωρούνταν ύποπτες γιά τρομοκρατία από το κράτος και την ιδιωτική εταιρεία που ασχολιόταν μαζί τους

 Εφημερίδα των Συντακτών

Τον Φεβρουάριο του 2010 ο Τομ Ζιούντα και μικρή ομάδα κατοίκων στη βορειοανατολική Πενσιλβάνια συγκρότησαν μια περιβαλλοντική οργάνωση ενάντια στις ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις για φυσικό αέριο. Η οργάνωση ήταν τόσο φιλειρηνική που οι συνεδριάσεις της γίνονταν σε μια τοπική εκκλησία. Και όμως! Με εντολή των Αρχών, η περιβαλλοντική οργάνωση, από την ίδρυσή της, τελούσε υπό στενή παρακολούθηση από μια ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας – το Ινστιτούτο Ερευνας και Αντίδρασης κατά της Τρομοκρατίας (ITRR).

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας της Πενσιλβάνια είχε μάλιστα διανείμει τα δελτία της παρακολούθησης στην τοπική αστυνομία, σε πολιτειακούς, ομοσπονδιακούς και ιδιωτικούς φορείς πληροφοριών, στους διευθυντές ασφάλειας των εταιρειών φυσικού αερίου, καθώς και σε βιομηχανικούς ομίλους και εταιρείες δημοσίων σχέσεων. Η συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη έγινε κατά… λάθος. Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου έστειλε κατά λάθος ένα απόρρητο e-mail σε μια οικολόγο ακτιβίστρια, που, ας σημειωθεί, ήταν απόστρατη αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας…

Οπως αποκαλύφθηκε, τα δελτία παρακολούθησης των οικολόγων της Πενσιλβάνια περιελάμβαναν προειδοποιήσεις σχετικά με την… Αλ Κάιντα, πληροφορίες για τον τόπο και τον χρόνο διεξαγωγής των συναντήσεων της οργάνωσης και αξιολογήσεις του βαθμού… απειλής για το κράτος !

Φυσικά, η συμμετοχή στις συνεδριάσεις της οικολογικής οργάνωσης μειώθηκε και ορισμένα μέλη αποσύρθηκαν. Στις συναντήσεις τους πλέον τα εναπομείναντα μέλη άφηνα τα κινητά τηλέφωνα έξω ή αφαιρούσαν τις μπαταρίες. Στον απόηχο του σκανδάλου, ο διευθυντής ασφαλείας του υπουργείου παραιτήθηκε και διεκόπη η σύμβαση με την εταιρεία ITRR.

Κορυφή του παγόβουνου

Το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων της Πενσιλβάνια ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οπως αποκαλύπτει το οικολογικό περιοδικό Earth Island Journal, μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έχει δρομολογηθεί ένα τεράστιο σχέδιο κατασκοπίας και των οικολογικών οργανώσεων στην Αμερική από ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας και την αστυνομία.

Μέχρι το 2007, το 70% του προϋπολογισμού των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών -περίπου 38 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως– δαπανήθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες κατασκοπίας και παρακολούθησης. Ηδη από το 2004, σε μια έκθεση με τίτλο «Η επιτήρηση του βιομηχανικού συμπλέγματος», η Αμερικανική Ενωση Πολιτικών Ελευθεριών προειδοποιούσε ότι οι αμερικανικές αρχές καταβάλλουν συστηματική προσπάθεια για να περάσει σε ιδιωτικές εταιρείες η παρακολούθηση των πολιτών. Σήμερα –λέει ο αναλυτής Μπράιαν Ρούτερμπουρ- η συνολική ετήσια δαπάνη για την εταιρική ασφάλεια είναι περίπου 100 δισ. δολάρια, διπλάσια από ό,τι ήταν πριν από μια δεκαετία.

(περισσότερα…)

Οταν το Πεκίνο μελέτησε τον Τζον Μέιναρντ Κέινς

19 Μαΐου, 2013

Της Ζέζας Ζήκου

Το SDR δημιουργήθηκε το 1969, στο πλαίσιο του συστήματος συναλλαγματικών αξιών του Μπρέντον Γουντς, λόγω της ανασφάλειας για έλλειψη ρευστότητας στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αρχικός στόχος των εμπνευστών του ήταν να χρησιμοποιηθεί ως αποθεματικό νόμισμα, αλλά σήμερα χρησιμοποιείται στις συναλλαγές του ΔΝΤ με τα κράτη-μέλη. Το Πεκίνο έχει προτείνει την αντικατάσταση του αμερικανικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος με ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το νέο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα θα μπορούσε να προκύψει από ένα καλάθι ισχυρών νομισμάτων, ως εξελιγμένη μορφή των Ειδικών Τραβηχτικών Δικαιωμάτων (SDR) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τις απόψεις αυτές τις ασπάζεται και η Μόσχα. Το σχέδιο του Πεκίνου μπορεί να κερδίσει την υποστήριξη των αναδυόμενων αγορών που διαθέτουν τεράστια συναλλαγματικά διαθέσιμα. Κατά πάσα πιθανότητα, όμως, δεν θα αποκτήσει το σχέδιο αυτό ρεαλιστική διάσταση. Το συνολικό ποσό των SDR ισοδυναμεί περίπου με 32 δισ. δολάρια, δηλαδή σε λιγότερο από το 2% των συναλλαγματικών διαθεσίμων της Κίνας, έναντι της αξίας του χρέους του αμερικανικού Δημοσίου που έχει ξεπεράσει τα 16 τρισ. δολάρια.

Υπάρχουν, όμως, δύο κρίσιμα εμπόδια. Οι ΗΠΑ αντιδρούν στα σχέδια του Πεκίνου διότι εάν το δολάριο χάσει την κυριαρχία του, τότε θα είναι πολύ πιο δύσκολη η χρηματοδότηση των τεράστιων ελλειμμάτων της. Ωστόσο, και το Πεκίνο θα πρέπει να επανεξετάσει την ιδέα του. Το Πεκίνο έχει υιοθετήσει την πρόταση που έκανε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς το 1940 για τη δημιουργία ενός διεθνούς νομίσματος που θα βασίζεται στα εμπορεύματα. Αλλά στο επίκεντρο της ιδέας του Κέινς ήταν να επιβληθεί φόρος στις χώρες που θα έχουν μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, με στόχο να ενθαρρύνουν την εσωτερική ζήτηση.

Το επιχείρημα του Πεκίνου, της Μόσχας και των λοιπών… εδράζεται στο «δίλημμα Triffin», βάσει του οποίου τα εξωτερικά ελλείμματα των ΗΠΑ είναι αναπόφευκτα, όσο το δολάριο παραμένει το μοναδικό αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο. Με μία περίφημη προειδοποίησή του προς το Κογκρέσο το 1960, ο ονoμαστός Βέλγος οικονομολόγος του πανεπιστημίου του Yale, Ρόμπερτ Τρίφιν, εξηγούσε ότι ως ο προμηθευτής του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παρουσιάζουν διαρκώς ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους. Με την επέκταση της διεθνούς οικονομίας, όμως, αυξήθηκε και η ζήτηση για αποθεματικά νομίσματα. (περισσότερα…)

Π. Παπακωνσταντίνου: Σύγκλιση ΗΠΑ – Ρωσίας για τη Συρία

12 Μαΐου, 2013

παπακωνσταντίνου πέτρος

Η απειλή διάχυσης της σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής έφερε πιο κοντά τις δύο μεγάλες δυνάμεις

 εφημ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Την ερχόμενη Πέμπτη συμπληρώνονται 97 χρόνια από την υπογραφή μιας συμφωνίας που σημάδεψε ανεξίτηλα τη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για τη συνθήκη των Σάικς – Πικό, υπουργών Εξωτερικών της Βρετανίας και της Γαλλίας αντίστοιχα, για τον διαμελισμό της περιοχής σε ζώνες επιρροής μεταξύ των δύο χωρών και της Ρωσίας μετά την προσδοκώμενη νίκη της τριμερούς συμμαχίας σε βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τη μυστική συμφωνία έβγαλε στη φόρα η επαναστατική κυβέρνηση των μπολσεβίκων, τον Νοέμβριο του 1917, προκαλώντας παγκόσμιο σάλο. Η γαλλοβρετανική «Αντάντ Κορντιάλ» (εγκάρδια συνεννόηση), με τη συναίνεση της τσαρικής Ρωσίας, είχε προδώσει την υπόσχεση που έδωσε στους Αραβες για να τους πείσει να πολεμήσουν εναντίον τον Οθωμανών: τη δημιουργία μιας «Μεγάλης Συρίας», ενός ενιαίου, αραβικού κράτους, από το Χαλέπι μέχρι το Αντεν, με πρωτεύουσα τη Δαμασκό. Τα σύνορα των μελλοντικών, υποτελών αραβικών κρατών χαράχτηκαν με μολύβι και χάρακα από τους ξένους, όπως και σήμερα μαρτυρά ο χάρτης.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η τάξη πραγμάτων των Σάικς – Πικό θα προλάβει να γιορτάσει τη συμπλήρωση ενός αιώνα. Μετά τον επίσημο διαμελισμό του Σουδάν και την ντε φάκτο διαίρεση του Ιράκ και της Λιβύης, η καμπάνα χτυπά και για τη Συρία, τη χώρα που βρίσκεται στην καρδιά κάθε μεγάλης αραβικής περιπέτειας. Ο τρομερός εμφύλιος πόλεμος με τις ολοένα και πιο συχνές εκστρατείες «κάθαρσης» και των δύο στρατοπέδων εγγράφει στην ημερήσια διάταξη το ενδεχόμενο της διχοτόμησης ανάμεσα σε ένα παράκτιο κράτος Αλαουιτών, Χριστιανών και Δρούζων, υπό τον έλεγχο του σημερινού καθεστώτος και μια σουνιτική ενδοχώρα υπό τον έλεγχο της ένοπλης αντιπολίτευσης.

(περισσότερα…)

Ο Εβο Μοράλες είπε αντίο στην USAID

12 Μαΐου, 2013

http://www.efsyn.gr

ΒΟΛΙΒΙΑ Ο Μοράλες έδιωξε από τη χώρα του την Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης κατηγορώντας την ότι δίνει ψίχουλα στους ιθαγενείς και τους στρέφει εναντίον της κυβερνησής τους

Της Χριστίνας Πάντζου

Οπως κάθε χρόνο από τότε που ο Εβο Μοράλες βρίσκεται στην κυβέρνηση, δημοσιογράφοι και αναλυτές στοιχημάτιζαν ποια εθνικοποίηση θα ανακοίνωνε φέτος ο πρόεδρος της Βολιβίας. Κι εκείνος τους εξέπληξε, ανακοινώνοντας ότι διώχνει από τη χώρα την USAID, την αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης, «εθνικοποιώντας έτσι την αξιοπρέπεια του λαού» ενάντια στις ξένες επεμβάσεις.

Ο Eβο Μοράλες κατήγγειλε την USAID ότι συνωμοτεί και υπονομεύει την κυβέρνηση, «χειραγωγώντας με ψίχουλα και ελεημοσύνες ιθαγενείς και αγρότες, ώστε να στραφούν εναντίον της». Με αυτή την απόφαση απαντά δυναμικά στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος τον περασμένο μήνα χαρακτήρισε τη Λατινική Αμερική «πίσω μας αυλή». Ούτε πίσω αυλή ούτε σκουπιδότοπός τους είμαστε, δήλωσε ο Μοράλες, τονίζοντας ότι η Βολιβία δεν μπορεί πλέον να χειραγωγηθεί πολιτικά και οικονομικά, ούτε θα επιτρέψει σε οργανώσεις που υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα να επεμβαίνουν στα εσωτερικά της.

Οι κατηγορίες που συχνά έχουν διατυπωθεί κατά της USAID για δράση με στόχο την αποσταθεροποίηση μη αρεστών κυβερνήσεων, έχουν επιβεβαιωθεί ακόμη και από στελέχη της, όπως ο Μαρκ Φάιερσταϊν, που παραδέχτηκε ότι η οργάνωση στηρίζει αντιπολιτευτικές δυνάμεις εναντίον δημοκρατικών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής. Είναι ενδεικτικό ότι πρόσφατο έγγραφο που αποκαλύφθηκε από τα WikiLeaks κατέδειξε την ύπαρξη σχεδίου της USAID για ανατροπή του εκλιπόντος προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες.

Η USAID δεν είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση, είναι η βασική υπηρεσία διοχέτευσης της μη στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρότι εμφανίζεται ως ανεξάρτητος οργανισμός, υπακούει σε στρατηγικές οδηγίες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ ο προϋπολογισμός της εγκρίνεται από το Κογκρέσο. Στην πραγματικότητα είναι ένα από τα μέσα εφαρμογής του πολέμου χαμηλής έντασης που ο Μοράλες έχει προ καιρού καταγγείλει ότι διεξάγεται εναντίον της πατρίδας του. Για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο «πόλεμος χαμηλής έντασης» -ένας από τους τρεις που η κυβέρνηση Ρέιγκαν όρισε ως μέσα διατήρησης της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ- είναι ένας συνδυασμός πολιτικών, ιδεολογικών, μιντιακών, οικονομικών και στην ανάγκη στρατιωτικών μέτρων, που στοχεύουν στην υπονόμευση και τελικά ανατροπή κάθε διεργασίας που θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία των αμερικανικών συμφερόντων.

(περισσότερα…)

Η απεργία στην «Πούλμαν»

10 Μαΐου, 2013

11 Μαΐου 1894. Η απεργία στην «Πούλμαν»

Πολύμηνη απεργιακή κινητοποίηση στην εταιρεία κατασκευής βαγονιών «Πούλμαν» στο Σικάγο, με αιματηρή κατάληξη και ήττα του αμερικανικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Αφορμή υπήρξε η μείωση των μισθών κατά 28% και η απόλυση συνδικαλιστών τον Μάιο του 1894.

?

 Ιδιοκτήτης της εταιρείας ήταν ο Τζορτζ Πούλμαν (1831-1897) εφευρέτης του βαγκόν-λι και όνομα οικείο στις μέρες μας (Πούλμαν ονομάζουμε ακόμα και σήμερα τα λεωφορεία). Οι κλινάμαξες του Πούλμαν έγιναν δημοφιλείς, παρά το γεγονός ότι κόστιζαν πέντε φορές περισσότερο από τα κοινά βαγόνια. Το πρώτο ‘πούλμαν» ,το   »ξενοδοχείο με ρόδες» όπως το αποκάλεσαν τότε,  παρουσιάστηκε το 1867.

Το 1880 ο Πούλμαν αγόρασε έκταση 4.000 στρεμμάτων, περίπου 14 χιλιόμετρα νότια του Σικάγου και έχτισε  ένα εργοστάσιο και μια πόλη για τους εργαζόμενους. Ο Πούλμαν ανάγκαζε τους εργάτες να μένουν στην πόλη του και τους χρησιμοποιούσε επίσης ως προσωπικό για τα αυτοκίνητά του, αχθοφόρους, σερβιτόρους, προσωπικούς υπηρέτες και διασκεδαστές. Στην πόλη του Πούλμαν οι κάτοικοι ζούσαν σε  διαμερίσματα, με τρεχούμενο νερό, γκάζι και αποχέτευση, κάτι πρωτόγνωρο για την εποχή. Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση παρεχόταν δωρεάν, ενώ υπήρχε ελεύθερη πρόσβαση σε μια δημόσια βιβλιοθήκη, που προικίστηκε με 5.000 τόμους από την προσωπική βιβλιοθήκη του Πούλμαν. Όλα αυτά με το αζημίωτο για τον φιλάνθρωπο(!) κύριο Πούλμαν.

«Κοίτα τον μισθό μου! Δούλευα 10 ώρες την ημέρα για 12 μέρες και έβγαλα 9,12 δολάρια. Αλλά τα 9 δολάρια τα κράτησε ο Πούλμαν! Εμένα μου έμειναν 12 σεντς!

 Όμως, οι καλές μέρες δεν διαρκούν πολύ και η οικονομική κρίση που έπληξε τις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου αιώνα χτύπησε και την πόρτα της Πούλμαν. Η εταιρεία ως πρόσφορο μέσο επέλεξε τη μείωση των μισθών, χωρίς, όμως να μειώσει τα ενοίκια όσων ζούσαν στα σπίτια της. Οι συνδικαλιστές αντέδρασαν και η εργοδοσία, σε μία επίδειξη πυγμής, απέλυσε τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

(περισσότερα…)

Βασίλης Δρουκόπουλος: Ο άνθρωπος που έκανε τον εαυτό του επιχείρηση

28 Απριλίου, 2013

The Art Critic 1919-20 by Raoul Hausmann 1886-1971Έργο του Ρ. Χάουσμαν

Από ένα «instrumentum vocale» στη δίποδη-ανθρωπόμορφη εκδοχή της επιχείρησης

Πηγή:ΕΝΘΕΜΑΤΑ

«Η συζήτηση αδιάλειπτα θολώνει από την προσπάθεια της μεταμφίεσης των απαιτήσεων του κεφαλαίου ως αναγκών του λαού, της υποταγής της ανθρώπινης αγωνίας, έτσι ώστε να προσαρμόζεται στους σκοπούς των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων»

(Nigel Harris, Of Breadand Guns, Penguin, Harmondsworth, 1983, σ. 239)

 Αναπαράγω την είδηση:

«Ο Μάικ Μέριλ, ένας 35χρονος κάτοικος του Πόρτλαντ, πρέπει να πάρει άδεια από τους μετόχους της εταιρείας του για να βγει ραντεβού με μια κοπέλα ή για να κάνει δίαιτα. Πριν από πέντε χρόνια, ο Μέριλ αποφάσισε να μετατρέψει τον εαυτό του σε εταιρεία, την οποία ελέγχουν σήμερα οι 320 μέτοχοί της: “Πουλάω μετοχές του εαυτού μου και στη συνέχεια επιτρέπω στους μετόχους μου να με καθοδηγούν σε αποφάσεις για τη ζωή μου”, είπε ο άνθρωπος-επιχείρηση στην εκπομπή Today. Όπως αναφέρει, οι μέτοχοι τον ανάγκασαν να γίνει ψηφοφόρος των Ρεπουμπλικανών, του επέτρεψαν να φορά ρούχα Brooks Brothers και επέλεξαν το πρόγραμμα που ακολουθεί στο γυμναστήριο. Του επέτρεψαν επίσης να βγαίνει με την κοπέλα της προτίμησής τους, αφού όμως τους υπέβαλε πρώτα έκθεση για την εμπειρία του πρώτου ραντεβού τους» (goo.gl/OsKH2, 31.3.2013).

Επιπρόσθετα, ο Μ.Μ. μας επισημαίνει στην ιστοσελίδα του: «Ο σκοπός δεν είναι να δημιουργηθούν κέρδη, αλλά είναι πιθανόν να προκύψουν στο μέλλον. Αντίθετα, πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων που εργάζονται για να επιτευχθεί ένας κοινός στόχος. Χρησιμοποιώντας μια προσαρμοσμένη δομή της αγοραίας οικονομίας, εσείς κι εγώ έχουμε στην κατοχή μας ένα διαθέσιμο μηχανισμό για ενέργειες, ανάληψη ευθυνών και μέτρηση της επιτυχίας που δεν είναι μόνον καλά τεκμηριωμένος αλλά και εύκολα κατανοητός».

Με την αφορμή αυτή, επαναφέρω στη μνήμη μας τα εξής, για να τα συνδέσουμε τελικά με την αλλόκοτη περίπτωση που μόλις περιγράψαμε:

α. Δουλεία. Η δουλεία, ως σχέση κυριαρχίας, δεν ήταν τίποτε άλλο από τον βίαιο εξαναγκασμό σε εργασία ανθρώπων που είχαν χάσει την ελευθερία τους και αποτελούσαν ιδιοκτησία εκείνων που κατείχαν τα μέσα παραγωγής. Ο δούλος δεν είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί την εργασία του στον κύριό του, ειδαλλιώς θα θανατωνόταν. Οι δουλοκτήτες δεν παρείχαν στους δούλους το ελάχιστο όριο συντήρησης μόνο για να μεγιστοποιήσουν το πλεόνασμα που καρπώνονταν, αλλά και για να διατηρούν τον έλεγχό τους. Όπως είχε παρατηρήσει ο Μαρξ, ένας Ρωμαίος συγγραφέας και επιστήμονας, ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρο, είχε αποκαλέσει τον δούλο instrumentum vocale (εργαλείο που μιλάει), το ζώο instrumentum semi-mutum και το άροτρο instrumentum mutum (βουβό εργαλείο). Είχε λοιπόν διαμορφωθεί ο πρώτος ταξικός διαχωρισμός της κοινωνίας.

(περισσότερα…)

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και οι ΗΠΑ

21 Απριλίου, 2013

usjounda

Πηγή:  Εργατικός Αγώνας

Μια ακόμη επέτειος του πραξικοπήματος της 21η Απρίλη του 1967 και, όπως πάντα, εκδόθηκαν ανακοινώσεις των πολιτειακών παραγόντων, των κομμάτων, των μαζικών οργανώσεων. Από τα πολλά που μπορεί να σχολιάσει κανείς, προτίμησα να μείνω σε ένα που μου φαίνεται πολύ επίκαιρο: τον ρόλο των ΗΠΑ.

Για όσους έζησαν τα γεγονότα και τον απόηχό τους τις επόμενες δεκαετίες δεν χωρεί καμιά αμφιβολία πως οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα καθοδήγησαν τους πραξικοπηματίες. Ποιες ήταν οι επιδιώξεις ενός τέτοιου, τολμηρού σχεδιασμού;

  1. Οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με την ελληνική άρχουσα τάξη είχαν θορυβηθεί από την άνοδο της επιρροής της ΕΔΑ η οποία, παρά τις επιμέρους διαφορετικές αποχρώσεις και τις αδυναμίες της, στην πραγματικότητα καθοδηγούνταν από το παράνομο τότε ΚΚΕ. Η ΕΔΑ είχε αναδειχθεί αξιωματική αντιπολίτευση το 1958, ούτε δέκα χρόνια μετά τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να κρατήσει το υψηλό ποσοστό του 24,43%, ήταν βέβαιο ότι διέθετε μια αξιοπρόσεχτη δυναμική. Το 1964, η Ένωση Κέντρου η οποία πρωτύτερα είχε καρπωθεί ένα μέρος των ψήφων της ΕΔΑ, είχε καταγράψει σημάδια κάμψης. Στις δημοτικές εκλογές της χρονιάς εκείνης η ΕΔΑ έλαβε στην Αθήνα το 30%. Αυτό μόλις 15 έτη μετά την ήττα της Αριστεράς στον εμφύλιο.
  2. Η κυρίαρχη τάξη και οι ΗΠΑ δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν από τη διαφαινόμενη άνοδο του Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου καθώς επρόκειτο για μια πολιτική δύναμη ελεγχόμενη από αυτές. Δεν φοβούνταν ούτε την πιο ριζοσπαστική της εκδοχή υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου, παρά τα όσα δημοσίως διέδιδαν. Είναι πια γνωστό ότι ο τελευταίος συνέτρωγε μια φορά την εβδομάδα με τον αμερικανό πρέσβη και αντάλλασσαν απόψεις…
  3. Ανησυχούσαν οι κρατούντες για τη ραγδαία άνοδο του απεργιακού κινήματος στην Ελλάδα το οποίο, μαζί με την άνοδο της ΕΔΑ ήταν ένδειξη κοινωνικού αναβρασμού. Το 1960 υπήρξαν 56 χιλιάδες απεργοί. To 1965, έτος της μεγάλης πολιτικής κρίσης, καταγράφηκαν 964 χιλιάδες απεργοί. Το 1966 οι απεργοί σχεδόν διπλασιάστηκαν φτάνοντας το 1 εκατομμύριο 600 χιλιάδες ενώ μόνο το πρώτο τρίμηνο του 1967 ο αριθμός των συμμετεχόντων σε απεργία είχε φτάσει κιόλας τις 700 χιλιάδες. Επιπλέον, τα πολιτικά αιτήματα των απεργιών είχαν αρχίσει να κυριαρχούν συμπληρώνοντας τα οικονομικά. Ο κοινωνικός αναβρασμός κινδύνευε να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
  4. (περισσότερα…)

Κωστής Καρπόζηλος:»Ταξισυνειδησία:η άγνωστη ιστορία του ελληνοαμερικανικού ριζοσπαστισμού”

1 Απριλίου, 2013

karpozilos

Περιοδικό Εκτός Γραμμής, Τεύχος 32

Την πολιτική και κοινωνική δράση των ελληνοαμερικανικών κοινοτήτων στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ Ταξισυνειδησία: η άγνωστη ιστορία του ελληνοαμερικανικού ριζοσπαστισμού. Με αφορμή την ολοκλήρωση του ντοκιμαντέρ, ο Κωστής Καρπόζηλος*, ιστορικός, μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια, εμπνευστής και κινητήριος μοχλός της όλης προσπάθειας, αναφέρεται σε όψεις μιας σχετικά «αχαρτογράφητης» και ταυτόχρονα εξαιρετικά ενδιαφέρουσας πτυχής της ιστορίας του εργατικού κινήματος.

123220-afissa-small-gr  

Συνέντευξη του Κωστή Καρπόζηλου στον Άκη Παλαιολόγο

Ε. Γ.: Ποιο είναι το θέμα και οι βασικοί συντελεστές του ντοκιμαντέρ;

Κ. Κ.: To ντοκιμαντέρ αναδεικνύει τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες στις ελληνοαμερικανικές κοινότητες, ξεκινώντας από τις σοσιαλιστικές οργανώσεις των αρχών του 20ού αιώνα και κλείνοντας στα χρόνια του Μακαρθισμού, τα οποία σήμαναν την παρακμή της μακράς παράδοσης του μεταναστευτικού πολιτικού και κοινωνικού ριζοσπαστισμού. Πρόκειται για μια φιλόδοξη παραγωγή που στηρίζεται σε πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό από την ιστορία της αμερικανικής Αριστεράς και του εργατικού κινήματος, ενώ σημαντικό μέρος της έρευνας σχετίζεται με την ενασχόλησή μου με τα ζητήματα αυτά στο πλαίσιο της διδακτορικής μου διατριβής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ είναι ο Κώστας Βάκκας, ένας άνθρωπος της Αριστεράς με παρουσία σε πολιτικοποιημένες κινηματογραφικές καταγραφές ιστορικών γεγονότων. Η Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Αποστόλης Μπερδεμπές» εξασφάλισε τη χρηματοδότηση του όλου εγχειρήματος –η εταιρεία ιδρύθηκε από φίλους και φίλες του αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος στις ΗΠΑ, Αποστόλη Μπερδεμπέ, ο οποίος πέθανε πρώιμα το 1979. Οι άνθρωποι της εταιρείας είχαν γνωρίσει βετεράνους του κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1970 και προσανατολίζονταν στη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ για τη διαδρομή της ελληνοαμερικανικής Αριστεράς. Κατά συνέπεια, το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν κοινών επιθυμιών, συλλογικής δουλειάς και ευτυχών συμπτώσεων.

Ε. Γ.: Το θέμα του ντοκιμαντέρ είναι σχετικά άγνωστο τόσο για την ελληνική ιστοριογραφία όσο και για την ελληνική Αριστερά. Ποια ήταν τα κίνητρα και ποιοι είναι οι στόχοι της όλης προσπάθειας;

Κ. Κ.: Σωστή παρατήρηση. Η ελληνοαμερικανική ιστοριογραφία έχει υπέρμετρα εστιάσει στις παραδειγματικές περιπτώσεις οικονομικής επιτυχίας των μεταναστών, ενώ συχνά ακόμη και ριζοσπαστικές προσεγγίσεις αδυνατούν να συνδέσουν τις μεταναστευτικές κοινότητες με την ευρύτερη κοινωνική, πολιτική και οικονομική πραγματικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών, εμφανίζοντας έτσι τους μετανάστες σε μια ιδιόμορφη «ελληνική» γυάλα. Το ντοκιμαντέρ προτείνει μια εναλλακτική αφήγηση, καταδεικνύοντας τα πολλαπλά νήματα που συνδέουν τους εθνοτικούς προβληματισμούς με τις εκδοχές του πολιτικού και κοινωνικού ριζοσπαστισμού. Πρόκειται εντέλει για την ανάδειξη των ρωγμών, των εσωτερικών αντιθέσεων του ελληνοαμερικανικού κόσμου, αλλά και ταυτόχρονα για την επιστροφή στη συζήτηση του αμερικανικού εργατικού κινήματος γύρω από το ερώτημα της ενοποίησης της εργατικής τάξης, την «ταξισυνειδησία» που λέγαν και οι Ελληνοαμερικανοί, μέσα από την ενσωμάτωση της εθνοτικής διαφοράς. Αυτή η συζήτηση είναι άγνωστη στην ελληνική Αριστερά, η οποία ορισμένες φορές σχηματικά αναπαράγει στερεότυπες αναγνώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ παραγνωρίζει τις ριζοσπαστικές παραδόσεις των μεταναστευτικών κοινοτήτων και την ίδια τη διαδρομή της ελληνοαμερικανικής Αριστεράς.

(περισσότερα…)

Η ταρίφα του προέδρου – Μιχάλης Ψύλος

24 Μαρτίου, 2013

ΗΠΑ. Το επιτελείο του Ομπάμα εφηύρε ένα νέο τρόπο για να βγάζει χρήμα πουλώντας συναντήσεις μαζί του

Πηγή:http://www.efsyn.gr/

Διαθέτεις 50.000 δολάρια – κάπου 38.500 ευρώ; Μπορείς να έχεις πρόσβαση στον Λευκό Οίκο και να συναντηθείς με τον ίδιο τον Μπαράκ Ομπάμα. Ο Αμερικανός πρόεδρος ή τουλάχιστον οι στενοί συνεργάτες του δείχνουν ότι διαθέτουν μεγάλη φαντασία στη συγκέντρωση χρημάτων. Το επιτελείο του Ομπάμα εφηύρε ένα νέο εργαλείο για να βγάζει χρήμα πουλώντας συναντήσεις με τον πρόεδρο. Ιδρυσαν μια επιτροπή που έχει τον τίτλο «Οργανώνοντας τη δράση», με επικεφαλής τον στενό συνεργάτη του Ομπάμα, Τζιμ Μεσίνα. Οποιος καταβάλει 50.000 δολάρια στην επιτροπή μπορεί να συναντηθεί με τον πρόεδρο.

Οποιος καταβάλει 500.000 δολάρια μπορεί να αγοράσει μια θέση στο «εθνικό συμβούλιο» της οργάνωσης και να βλέπει τον πρόεδρο κάθε τρεις μήνες. Και φυσικά όλα αυτά τα χρήματα, αφορολόγητα. «Είναι ένας κομψός τρόπος για να οριστεί η ταρίφα της πρόσβασης στον πρόεδρο» γράφουν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης. «Για μια ακόμη ευκαιρία προς την… άβυσσο» κάνει λόγο η «Ουάσινγκτον Ποστ».

«Το φλερτ με τους χορηγούς που χρηματοδοτούν τους Αμερικανούς προέδρους προσβλέποντας σε κάποια ανταμοιβή δεν είναι σίγουρα κάτι νέο στην αμερικανική κουλτούρα», λέει η Μέρεντιθ Mακ Γκι, διευθύντρια του Νομικού Κέντρου κατά της Διαφθοράς στην Ουάσινγκτον. Ο Μπιλ Κλίντον, για παράδειγμα, αντάμειβε τους γενναιόδωρους υποστηρικτές του καλώντας τους να… κοιμηθούν στον Λευκό Οίκο. «Αυτό που είναι πρωτοφανές όμως και άκρως επικίνδυνο τώρα είναι ότι θεσμοθετείται η δωρεά χρημάτων σε ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με επικεφαλής συνεργάτες του Ομπάμα, ώστε να διασφαλίζεται η πρόσβαση στον πρόεδρο» λέει η Μακ Γκι και προσθέτει: «Μόνο σε ένα κράτος-μπανανία μπορεί συμβαίνει κάτι τέτοιο». Μια άλλη ανταμοιβή, ιδιαίτερα σκανδαλώδης, αλλά πάντα καλά εδραιωμένη, ήταν ο διορισμός σε θέσεις πρεσβευτών, σε σημαντικές μάλιστα πρωτεύουσες, των σημαντικών χρηματοδοτών στις προεδρικές προεκλογικές εκστρατείες.

(περισσότερα…)

»Μια θέση στο τραπέζι»-Το αμερικάνικο όνειρο…λιμοκτονεί

11 Μαρτίου, 2013

Screen-Shot-2012-08-01-at-3.35.01-PM2

www.efsyn.gr

ΗΠΑ. Στην παγκόσμια υπερδύναμη 17.000.000 παιδιά, συνολικά 50 εκατ. πολίτες, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της πείνας και τα κοινωνικά προγράμματα είναι σταγόνα στον ωκεανό. 

LORI%20SILVERBUSH%202Λόρι Σίλβερμπους

«Ο κόσμος ντρέπεται να το παραδεχτεί,αλλά η πείνα είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα, που συνεχώς επιδεινώνεται», λέει ο ηθοποιός Τζεφ Μπρίτζες που συμμετέχει στο ντοκιμαντέρ.

A-Place-at-the-Table«Η φιλανθρωπία είναι σπουδαία υπόθεση, αλλά δεν είναι ο τρόπος για να εξαλείψεις την πείνα. Δεν χρηματοδοτούμε το υπουργείο Αμυνας με φιλανθρωπίες! Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, τα παιδιά μας να επιζούν μέσω της φιλανθρωπίας. Στη δική μας χώρα, την πιο πλούσια στον κόσμο, θα έπρεπε να φροντίζουμε τα παιδιά μας. Στ” αλήθεια, πρόκειται για πράξη πατριωτισμού.

Εάν μια άλλη χώρα το έκανε αυτό στα παιδιά μας, θα της είχαμε κηρύξει τον πόλεμο».

A_Place_at_the_Table-620x348

Της Ελλης Πάνου

 Οι εικόνες και τα πρόσωπα μέσα στην τάξη συχνά θολώνουν για τη Ρόζι. Κι όταν συμβαίνει αυτό, το μικρό κοριτσάκι παλεύει να συγκεντρωθεί. «Προσπαθώ πολύ», λέει, «και τις περισσότερες φορές δεν μπορώ γιατί πονάει το στομάχι μου. Η δασκάλα μου μού λέει να συγκεντρωθώ και προσπαθώ να ξεχαστώ κοιτάζοντας ένα αυτοκόλλητο που έχω στο θρανίο μου και γράφει «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥ» ή χασμουριέμαι ή κοιτάζω τη δασκάλα, αλλά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι το φαγητό».

Η Ρόζι, ένα κοριτσάκι του δημοτικού που μεγαλώνει στο Κολοράντο, είναι ένα από τα 17 εκατομμύρια παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες τα οποία ζουν σε καθεστώς «διατροφικής ανασφάλειας», δηλαδή δεν έχουν πάντα φαγητό στο τραπέζι, δεν ξέρουν πότε θα είναι το επόμενο γεύμα τους και δεν μπορούν να τραφούν υγιεινά. Η ιστορία της είναι μία από τις πολλές που παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μια θέση στο τραπέζι», αμφισβητώντας τις θεωρίες για το ποιος πεινάει σήμερα στις ΗΠΑ και γιατί.

  «Μια θέση στο τραπέζι»,| Film Trailer

«Η επικρατούσα αντίληψη είναι ότι μια μικρή περιθωριοποιημένη ομάδα ανθρώπων βρίσκεται αντιμέτωπη με την πείνα», λέει η παραγωγός και σκηνοθέτις Λόρι Σίλβερμπους. «Αλλά σε αυτή τη φάση μιλάμε για 50 εκατομμύρια ψυχές». Τις περισσότερες φορές σχετίζουμε την πείνα με εικόνες μικρών σκελετωμένων παιδιών στις φτωχές ή τις αναπτυσσόμενες χώρες», λέει η Σίλβερμπους. Αλλά δεν είναι έτσι. Σε 50 εκατομμύρια υπολογίζονται οι Αμερικανοί που δεν μπορούν να αγοράζουν τα απαραίτητα τρόφιμα και πολλοί από αυτούς ντρέπονται να το παραδεχθούν, με τους ειδικούς να προειδοποιούν ότι η νεότερη γενιά ζει πιο δύσκολα και θα πεθάνει πιο γρήγορα από την προηγούμενη.

Στο ντοκιμαντέρ «πρωταγωνιστούν» άνθρωποι από πολλές γωνιές των ΗΠΑ, πολλοί εργαζόμενοι σε τακτικές δουλειές: ένας αστυνομικός, μια δασκάλα, ένας αγρότης, μια υπάλληλος κοινωνικών υπηρεσιών και μικρά παιδιά, όπως η Τρεμόνικα, ένα κοριτσάκι της δευτέρας δημοτικού από το Δέλτα του Μισισιπή, που υποφέρει και από πείνα κι από παχυσαρκία, αφού η οικογένειά της δεν έχει την πολυτέλεια να αγοράσει φρέσκα τρόφιμα.

(περισσότερα…)

Ρεκόρ ο Dow Jones την ώρα που πτωχεύει το Ντιτρόιτ

10 Μαρτίου, 2013

detroit-web

Την Εποχή της Μεγάλης Ύφεσης του ’30 θυμίζουν Νιτρόιτ και Νέα Υόρκη

H Oικονομία με Άλλο Μάτι

Η πραγματική εικόνα της σημερινής Αμερικής δεν λέγεται Ντάου Τζόουνς αλλά Ντιτρόιτ. Την 1η Μαρτίου ο Ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της πολιτείας του Μίσιγκαν Ρικ Σνάϊντερ, ένας πολυεκατομμυριούχος πρώην επιχειρηματίας στον τομέα των ιδιωτικών συμμετοχών(private capital), κήρυξε το Ντιτρόιτ σε «κατάσταση έκτακτης οικονομικής ανάγκης». Το καθεστώς «έκτακτης οικονομικής ανάγκης» σημαίνει ότι θα γίνουν άμεσα περικοπές μισθών και συντάξεων, θα κλείσουν υπηρεσίες ζωτικής ανάγκης θα πωληθούν δημόσια περιουσιακά στοιχεία, όπως οι υπηρεσίες ύδρευσης και αποκομιδής, μουσεία και ζωολογικοί κήποι. Η άλλοτε πρωτεύουσα της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας και κάποτε της μαύρης μουσικής που άνθισε με την βιομηχανική ανάπτυξη στα τέλη του ’60, μετατρέπεται σε «Ελλάδα»

detroit-packard-plant-20080815-171843

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

Στην επικαιρότητα ήλθαν ξανά τα…κατορθώματα του Ντάου Τζόουνς, του δείκτη των δεικτών, ο οποίος κτύπησε αλλεπάλληλα ρεκόρ τις τελευταίες ημέρες, την ώρα που Ομπάμα και Ρεπουμπλικάνοι τα έσπαγαν για τις περικοπές, η οικονομία της ευρωζώνης βουλιάζει στην ύφεση και το χρήμα είναι δυσεύρετο για τους απανταχού κοινούς θνητούς.

Ο δείκτης βαρόμετρο για την αμερικανική αλλά και την ευρύτερη διεθνή αγορά που «κρυολογεί όταν φταρνίζεται η Γουόλ Στριτ», κατέγραψε τρία αλλεπάλληλα ρεκόρ, σπάζοντας την Πέμπτη το ρεκόρ των 14.164 μονάδων στο οποίο είχε φθάσει τον Οκτώβριο του 2007. Ο Ντάου Τζόουνς καταγράφει άνοδο 9,4% μέχρι στιγμής φέτος, ενώ άνοδο 8,3% καταγράφει και ο ευρύτερος δείκτης S&P 500.

Το εν πρώτοις παράδοξο, η οικονομία να υποφέρει και οι χρηματιστηριακοί δείκτες να ευημερούν, έχει τη λογική του εξήγηση που λέγεται Fed. Το συνεχιζόμενο τύπωμα δολαρίων, αλλά και το διεθνές χρήμα που παράγεται από τα μηδενικά επιτόκια και τις «ποσοτικές χαλαρώσεις» σε άλλες περιοχές του κόσμου(ευρωζώνη, Ιαπωνία) δεν πάει στην λεγόμενη πραγματική οικονομία, αλλά αναζητά αποδόσεις για μία ακόμη φορά στους άυλους τίτλους και τη διεθνή σπέκουλα των χρηματιστηρίων.

Η ανεργία στις ΗΠΑ παραμένει υψηλή, 7,9%. Οι περικοπές που έρχονται απειλούν να υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο την παροχή υπηρεσιών, τα κοινωνικά προγράμματα, την παιδεία ακόμη και την άμυνα. Ο αμερικανικός προϋπολογισμός αναμένεται να περικοπεί κατά επιπλέον 85 δισ. δολάρια μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο με την εφαρμογή των αυτόματων περικοπών και την αποτυχία του προέδρου Ομπάμα και του ελεγχόμενου από τους Ρεπουμπλικάνους κογκρέσου να καταλήξουν σε νέα συμφωνία, για «πάγωμα» της εφαρμογής του «δημοσιονομικού βράχου(fiscal cliff)», όπως είχε γίνει παραμονές της Πρωτοχρονιάς.

(περισσότερα…)

Γιώργος Δελαστίκ: Διαπραγματεύσεις για μια ενιαία αγορά ΗΠΑ – ΕΕ

18 Φεβρουαρίου, 2013

119856-child-poverty-poor-1200-inc (1)

Εφημ ΕΘΝΟΣ

Giorgos-DelastikΔεν ήταν παρά μία και μόνη φράση αυτή που εκφώνησε ο Μπαράκ Ομπάμα στη διάρκεια της ομιλίας του προς το αμερικανικό έθνος την περασμένη Τρίτη. Ηταν όμως αρκετή για να σημάνει παγκόσμιο συναγερμό στους κυβερνητικούς, πολιτικούς και ηγετικούς επιχειρηματικούς κύκλους: «Ανακοινώνω απόψε ότι θα αρχίσουμε συζητήσεις για έναν ευρύ Διατλαντικό Συνεταιρισμό Εμπορίου και επενδύσεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση»!

Οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων ήταν ενθουσιώδεις. «Από κοινού θα σχηματίσουμε τη μεγαλύτερη εμπορική ζώνη στον κόσμο» δήλωσε ο Μ.Μπαρόζο.

Ο Ντ.Κάμερον ανακοίνωσε ότι ως προεδρεύων των G8 θα προωθήσει τις συνομιλίες. Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης Στ. Ζάιμπερτ δήλωσε ότι πριν από τον Ιούνιο θα έχουν διαμορφωθεί οι εντελώς συγκεκριμένοι όροι και το πλαίσιο των ευρωαμερικανικών διαπραγματεύσεων. Ο επίτροπος Εμπορίου της Κομισιόν Κ. Ντε Χεχτ σε μια ακόμη πιο εντυπωσιακή κίνηση, έθεσε ως όριο ολοκλήρωσης των συνομιλιών ΕΕ – ΗΠΑ τα δύο χρόνια! Η αμερικανική πλευρά αποδέχθηκε αμέσως το χρονικό περιθώριο, πράγμα που σαφώς υποδηλώνει ότι η προεργασία που έχει γίνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας έχει οδηγήσει σε σύγκλιση των θέσεων των δύο πλευρών – γι’ αυτό άλλωστε και ανακοίνωσαν δημοσίως την έναρξη διαπραγματεύσεων.

Ο ενθουσιασμός των ελίτ και των δύο πλευρών βρήκε αντανάκλαση στον Τύπο. «Σύντομα διαπραγματεύσεις για ελεύθερο εμπόριο ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την Αμερική» ήταν π.χ. ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος την Πέμπτη της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», της κατ’ εξοχήν εφημερίδας του γερμανικού επιχειρηματικού και πολιτικού κατεστημένου. «Βρυξέλλες: Η συμφωνίαπρέπει να είναι έτοιμη σε δύο χρόνια» πρόσθετε ο υπότιτλος.

(περισσότερα…)

O ΙΟΣ: Η «ταξική προδοσία» της Πάτι Χιρστ

17 Φεβρουαρίου, 2013

assets_LARGE_t_420_54161184

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

Πλουσιοκόριτσο που οι απαγωγείς τού άνοιξαν τα μάτια ή θύμα «κομμουνιστικής πλύσης εγκεφάλου»; Σε κάθε περίπτωση, το πρωτόγνωρο ταξίδι είχε ένα κοινότοπο τέλος

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ:

Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Το εικοσάχρονο τέκνο μιας γνωστής μεγαλοαστικής οικογένειας ανακοινώνει δημόσια την προσχώρησή του στο αντάρτικο πόλης για να πολεμήσει μέχρι τέλους τον καπιταλισμό, τον φασισμό και τα όργανά τους. Τα ΜΜΕ ξεσαλώνουν, τρομοκρατώντας τον μέσο μικροαστό με το ερώτημα μήπως και το δικό του παιδί «παρασυρθεί» από την ένοπλη προπαγάνδα μιας καταχθόνιας συμμαχίας «εξτρεμιστών» και «ποινικών». Η αστυνομία εξαπολύει ανθρωποκυνηγητό για να καταστείλει με κάθε μέσο την «κοινωνική απειλή» που εκπροσωπούν μια χούφτα εξεγερμένοι νέοι της μεσαίας τάξης και ο άμεσος περίγυρός τους.

Τα παραπάνω δεν συνέβησαν στην Ελλάδα του 2013 αλλά στις ΗΠΑ του 1974, καθώς η πετρελαϊκή κρίση κλυδώνιζε τη βεβαιότητα μιας ανέφελης οικονομικής ευημερίας και τα πολύχρωμα ριζοσπαστικά κινήματα της δεκαετίας του ’60 υποχωρούσαν κάτω από τη διπλή πίεση της αστυνομικής καταστολής και της σταδιακής ανάδυσης ενός νέου, άκρως συντηρητικού μοντέλου κοινωνικής συναίνεσης. Το επαναστατημένο πλουσιόπαιδο ήταν η εικοσάχρονη φοιτήτρια Πατρίτσια (Πάτι) Χιρστ, κόρη του μεγιστάνα του Τύπου Ράντολφ Χιρστ, αρχικά θύμα απαγωγής κι εν συνεχεία «τρομοκράτισσα» μιας μικρής ακροαριστερής ομάδας του Σαν Φρανσίσκο με την ονομασία «Συμβιωτικός Απελευθερωτικός Στρατός» (SLA). Η περίπτωσή της αποτέλεσε το αρχέτυπο νεανικής «ταξικής προδοσίας», βάσει του οποίου μεσήλικες αστυνομικοί και δημοσιογράφοι διαμορφώνουν σήμερα στη χώρα μας το στερεότυπο του νέου «εσωτερικού εχθρού».

Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι διαφορές ανάμεσα στην Καλιφόρνια του 1974 και τη μνημονιακή Ελλάδα των ημερών μας, ανάμεσα στην κόρη ενός μεγιστάνα των ΗΠΑ και τους εγχώριους ένοπλους αναρχικούς από το Χαλάνδρι ή -έστω- την Εκάλη είναι κάτι παραπάνω από χαώδεις. Οπως χαώδεις είναι οι διαφορές και σε όλα τα υπόλοιπα: από την προσωπική στάση του φιλικού και συγγενικού περιβάλλοντος μέχρι τις δημοκρατικές ευαισθησίες του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού περίγυρου. Ας δούμε το πώς και το γιατί.

(περισσότερα…)

Τι είδε ο Α.Τσίπρας στις Ηνωμένες Πολιτείες;- Αριάδνη Αλαβάνου

29 Ιανουαρίου, 2013

timthumb

Πηγή: Το ΜΕΤΩΠΟ

Πέραν της καθιερωμένης, και κοινότοπης πλέον, auto da fe στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, που επαναλήφθηκε σε αμερικανικό έδαφος τούτη τη φορά και, βέβαια, κέρδισε τη δημοσιότητα – έχει ενδιαφέρον τι “είδε” ο Α. Τσίπρας στις ΗΠΑ, τι “δεν είδε” και πώς τον είδαν.

Πρώτο, λόγω και της επικαιρότητάς του, «δεν είδε» τα πρωτοσέλιδα ρεπορτάζ της “Washington Post” και των “New York Times” των ημερών της επίσκεψής του που ανέφεραν ότι οι Αμερικανοί “κλιμακώνουν τη βοήθεια προς τους Γάλλους για τη στρατιωτική επέμβαση στο Μαλί”, το νέο Αφγανιστάν, όπως ομολογείται από κατεστημένους κύκλους. Η σιγή, η απουσία ακόμη και ενός διπλωματικού σχολίου, γι’ αυτή την επέκταση σε άλλη ήπειρο του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας”, στην οποία εμπλέκεται άμεσα η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι εκκωφαντική, όταν βρίσκεται κανείς στην πρωτεύουσα της χώρας που παίζει πρωταγωνιστικό στις στρατιωτικές επεμβάσεις.

Δεύτερο, «είδε» παράγοντες που θα τον άκουγαν με κατανόηση. Στην ομιλία του στο Ινστιτούτο Brookings, ο Α. Τσίπρας κάλεσε τους Αμερικανούς ιθύνοντες να εξακριβώσουν ιδίοις όμμασι τι συμβαίνει στην Ελλάδα :

Αν θέλετε να δείτε με ποιο τρόπο η επιβολή του μεγαλύτερου προγράμματος δημοσιονομικής πειθαρχίας εν καιρώ ειρήνης, αποτυγχάνει ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, ελάτε στην Ελλάδα. Εάν θέλετε να δείτε με ποιο τρόπο η κλεπτοκρατία καταφέρνει να παραμείνει στην εξουσία έχοντας καταστρέψει ένα ολόκληρο έθνος, ελάτε στην Ελλάδα”.

Ποιους κάλεσε; Παραθέτουμε από ρεπορτάζ του Τύπου ποιοι ήταν μεταξύ των εκλεκτών προσκεκλημένων: στελέχη της Γουόλ Στριτ, μέλη μεγάλων think-tanks, πανεπιστημιακοί … Παράγοντες του αμερικανικού κατεστημένου που δεν χρειάζεται να έλθουν στην Ελλάδα για να δουν τα αποτελέσματα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Ήταν οι πρώτοι διδάξαντες και τα ξέρουν από πρώτο χέρι, εφόσον με τη “Συναίνεση της Ουάσιγκτον” και τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής ισοπέδωσαν τις κοινωνίες της Λατινικής Αμερικής, της Ανατολικής Ευρώπης και πλείστες όσες του Τρίτου Κόσμου, τα τελευταία 30 χρόνια, φορτώνοντάς τις με χρέη, επιβάλλοντας ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα και καταστροφή των όποιων κοινωνικών υπηρεσιών. Όσο για την κλεπτοκρατία: παραδοσιακά στηρίζουν κλεπτοκράτες σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, μεταξύ των οποίων τους πιο διεφθαρμένους δικτάτορες.

(περισσότερα…)

Δημήτρης Καλτσώνης:‘’Καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ Ομπάμα και Ρόμνεϊ’’

5 Νοεμβρίου, 2012

Ο καθηγητής Δημήτρης Καλτσώνης αναλύει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τη λατινική Αμερική ενόψει των εκλογών της 6ης Νοεμβρίου. Τι λέει για τους δύο μονομάχους, την Αργεντινή το ΔΝΤ και το «σκοτεινό» παιχνίδι που παίζεται στην Κολομβία.

Πηγή: news247

από τον Στέφανο Νικήτα

O Δημήτρης Καλτσώνης, επ. καθηγητής, στον Τομέα Πολιτικών και Διοικητικών Θεσμών του Παντείου Πανεπιστημίου, μίλησε στο NEWS 247 για τις επικείμενες εκλογές στις ΗΠΑ και πώς το αποτέλεσμά τους μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις τους με τη Λατινική Αμερική.

Ο κ. Καλτσώνης, θεωρεί ότι η εξωτερική πολιτική του Ομπάμα και του Ρόμνεϊ, δεν διαφέρει ιδιαίτερα και αναλύει τους πραγματικούς λόγους που οι ΗΠΑ προσπαθούν να συμβιβάσουν τους αντάρτες της FARC με τη κυβέρνηση της Κολομβίας.

Ακόμα περιγράφει με μελανά χρώματα το Γκουαντάναμο, το οποίο χαρακτηρίζει ως σύμβολο ισχύς των ΗΠΑ και αναρωτιέται αν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τις στοχευμένες δολοφονίες που διατάσσουν κατά καιρούς οι… Αμερικανοί πρόεδροι.

Προ ημερών ο Ούγκο Τσάβες δήλωσε ότι αν ήταν Αμερικάνος θα ψήφιζε Μπάρακ Ομπάμα. Ποια η σχέση με τις Η.Π.Α την περίοδο, που πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Τσάβες; Πιστεύετε ότι θα εξομαλυνθούν οι σχέσεις σε μια πιθανή εκλογή Ρόμνεϊ; Τι χωρίζει τις δύο χώρες;

Σε δεύτερο πλάνο βρίσκεται στην ατζέντα της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα η Βολιβία και γενικά οι χώρες τις Λατινικής Αμερικής καθώς οι ΗΠΑ έχουν αρκετά ανοιχτά μέτωπα σε άλλες περιοχές.

Ο Δημήτρης Καλτσώνης αρχικά αναφέρει ότι η αυτή τη στιγμή στα πιο καυτά ζητήματα για τις Η.Π.Α στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, η στάση των δύο υποψηφίων απ’ ότι φάνηκε από το τελευταίο ντιμπέιτ δεν διαφοροποιείται.

«Μπορεί να υπάρχουν επιμέρους διαφορές τακτικής οι οποίες όμως στην προεκλογική περίοδο αναδεικνύονται παραπάνω απ’ όσο θα περίμενε κανείς, όπως το ζήτημα της Λατινικής Αμερικής, το οποίο σήμερα δεν βρίσκεται στην κορυφή της Ατζέντας της Εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. Εκεί οι διαφορές είναι ακόμα πιο αμελητέες.»

«Η εκλογή του Ρόμνεϊ ή του Ομπάμα σε σχέση με την Βενεζουέλα ή γενικότερα την Λατινική Αμερική δεν πρόκειται να μεταβάλει σημαντικά τα πράγματα. Αυτό που έχουμε ως δεδομένο είναι ότι οι ΗΠΑ σταθερά σε ότι αφορά την κυβέρνηση της Βενεζουέλας ασκούν μια πίεση και καταβάλουν προσπάθεια για την ανατροπή της. Έχουμε για παράδειγμα το πραξικόπημα που έγινε το 2002 το οποίο στηρίχτηκε άμεσα από τις ΗΠΑ και απέτυχε διότι ανατράπηκε από την λαϊκή παρέμβαση και την χρηματοδότηση σχεδόν φανερή της αντιπολίτευσης.

Δεν θα αλλάξει κάτι σε αυτό. Τώρα, το πόσο έντονα θα παρέμβουν ή θα προσπαθήσουν να πετύχουν το στόχο τους οι ΗΠΑ, αυτό εξαρτάται κυρίως από τις γενικότερες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο δηλαδή εάν η Βενεζουέλα και η Λατινική Αμερική είναι στην κορυφή της ατζέντας ή στη δεύτερη σελίδα. Όσο είναι στη δεύτερη σελίδα οι εξελίξεις θα είναι πιο υπόκωφες και πιο αργές.

(περισσότερα…)

Νέα Υόρκη, 23 Οκτωβρίου 1929

23 Οκτωβρίου, 2012

 Αρχίζει το μεγάλο Κραχ  του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης

Οι ΗΠΑ εξαπολύουν ψυχρό πόλεμο κατά της Κίνας

30 Ιουλίου, 2012

Πηγή:Εργατικός Αγώνας

Του José Luis Robaina García

από τη Granma International

μετάφραση: Εργατικός Αγώνας

Οι ΗΠΑ θα κινήσουν τα επόμενα χρόνια το 60% του ναυτικού τους στα περίχωρα της Κίνας, ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που αποσκοπεί στην προσπάθεια να επιβραδύνει τη ραγδαία της άνοδο και παράλληλα να επαναβεβαιώσει την περιφερειακή και παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ, σε ένα είδος νέου ψυχρού πολέμου.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του σχεδίου παρουσιάστηκαν από τον υπουργό Άμυνας Λεόν Πανέττα στη Σιγκαπούρη στην πρώτη υλοποίηση της απόφασης του προέδρου Ομπάμα που ανακοίνωσε τον περασμένο Ιανουάριο τον επαναπροσδιορισμό των στρατηγικών προτεραιοτήτων των Ηνωμένων Πολιτειών για το άμεσο μέλλον, οι οποίες στο εξής, όπως αναφέρεται, θα επικεντρωθούν στην περιοχή της Ασίας στον Ειρηνικό.

Όπως αποκάλυψε ο Πανέττα, στην περιοχή θα στείλουν έξι αεροπλανοφόρα, έναν απροσδιόριστο αριθμό πρόσθετων πυρηνικών υποβρυχίων, τα νέα στρατηγικά βομβαρδιστικά, ανθυποβρυχιακά και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και την πλειοψηφία των διαθέσιμων πλοίων επιφανείας.

Ως μέρος του σχεδίου θα συνεχίσουν την ενίσχυση των υφιστάμενων συμφωνιών συνεργασίας με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη, την Αυστραλία και άλλες χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ασκήσεων και την περίπολο της τεράστιας περιοχής.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει επίσης να εγγραφούν συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας πρόσφατα υπογραμμένες από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ χωριστά με τη Νέα Ζηλανδία και τις διαπραγματεύσεις τις Ουάσινγκτον με τις Φιλιππίνες για την αποκατάσταση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων που υπήρχαν σ’ αυτή τη χώρα μέχρι πριν από μερικά χρόνια.

Σημαντικός κρίκος της αναπροσαρμογής είναι η αποστολή από τον Απρίλη του πρώτου σώματος πεζοναυτών στη βάση Ρόμπερσον, στο Ντάργουιν της Βόρειας Αυστραλίας που προορίζονται να μετατραπούν σε δυνάμεις ταχείας επέμβασης για επιχειρήσεις στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό.

Είναι επίσης γνωστό, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αυστραλία διαπραγματεύονται τη σύσταση κοινής ναυτικής βάσης στην ατόλη των Κόκος, σε 2000 μίλια από τη νότια ήπειρο, αλλά πολύ κοντά στα στενά της Μάλακα, μέσω των οποίων περνά το 80% του πετρελαίου που εισάγει η Κίνα από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική και των ινδονήσιων στενών Σούντα και Λομπόκ, των πιο γρήγορων διαδρομών που συνδέει την Νοτιοανατολική Ασίας με τον Ινδικό Ωκεανό.

(περισσότερα…)