Posted tagged ‘Κίνα’

Μετά την «Κινδία», γεννάται τώρα και η «Κιρμανία»…

Ιουνίου 2, 2013

Της Ζέζας Ζήκου

από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η Ιστορία ξεκινά από την αρχή. Αναδύεται ο ρόλος του Νέου Ηγεμόνα στα Ευρωπαϊκά, εκεί όπου οι μίνι – «Δυνάμεις», τύπου Γερμανίας, τα έχουν κάνει μπάχαλο με την ελληνική και την κυπριακή οικονομική διάσωση και τον ευρωπαϊκό Νότο. Το να έχει ο «δανειστής των πάντων» λόγο στην αυριανή συστημική ηρεμία της συρρικνούμενης, αλλά ακόμη σημαντικής Ευρώπης, όντως έχει νόημα. Και αυτό κάνει η Γερμανία που «θρέφει» απροκάλυπτα τις φιλοδοξίες της Kίνας. Μετά την «Κινδία» (συνεργασία της Κίνας με την Ινδία), γεννάται τώρα και η «Κιρμανία», μια ισχυρή στρατηγική συνεργασία ανάμεσα στην Κίνα και στη Γερμανία που δεν έχει προηγούμενο. Αυτό είναι το συμπέρασμα Γερμανών σχολιαστών μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού της Κίνας, Λι Κετσιάνγκ, στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα.

Πολύς λόγος έγινε, την τελευταία δεκαπενταετία, για την αλλόκοτη, συμβιωτική σχέση Αμερικής – Κίνας. Τώρα, όμως, διαπιστώνουμε τα ορατά σημάδια σταδιακής αποσύμπλεξης των δύο γιγάντων και τη νέα συμβιωτική σχέση που επωάζεται, αυτή τη φορά, μεταξύ Γερμανίας και Κίνας. Αλλά η θερμή αυτή σχέση Πεκίνου – Βερολίνου ανησυχεί την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

«Εχουμε άψογες σχέσεις. Οταν τα made in China θα είναι εφάμιλλα με τα made in Germany, το ζευγάρι μας θα είναι ονειρεμένο». Τα λόγια του Κινέζου πρωθυπουργού, μετά τη συνάντησή του με την Αγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο, δεν θα μπορούσαν να είναι πιο θερμά και πιο σαφή. Στην Ευρώπη, κανείς ηγέτης δεν έχει για τους Κινέζους τη σημασία που έχει η κ. Μέρκελ. Κυρίως, επειδή η Γερμανία της Μέρκελ έχει ρόλο-κλειδί στο γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό όραμά τους. Το Πεκίνο μαθαίνει από το Βερολίνο όχι μόνο πώς να ασκεί έναν ηγετικό ρόλο σε μια ήπειρο, αλλά και πώς να οικοδομεί ειδικές σχέσεις με τους ανταγωνιστές του.

Για τις διμερείς οικονομικές σχέσεις, τόνισαν, τόσο η «ισχυρότερη γυναίκα του κόσμου» όσο και ο Κινέζος πρωθυπουργός βρίσκονται σε εξαιρετικό σημείο. Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με 17 συμφωνίες, μεταξύ των οποίων η κατασκευή ακόμη ενός εργοστασίου της Volkswagen και η δημιουργία δύο κοινοπραξιών με τον χημικό κολοσσό Basf. Η εταιρεία αυτή, μάλιστα, δεν διστάζει να επενδύσει στην επαρχία Σιντζιάνγκ, που άλλες δυτικές επιχειρήσεις θεωρούν υψηλού κινδύνου. Κι αυτό δεν είναι όλο: το Βερολίνο επιβεβαίωσε τη ριζική του διαφωνία με την πρόταση των Βρυξελλών να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον των Κινέζων παραγωγών φωτοβολταϊκών. «Εμείς προτιμάμε τη συνεργασία», λένε οι Γερμανοί, αγνοώντας τις καταγγελίες της Κομισιόν ότι οι Κινέζοι κάνουν «ντάμπινγκ» τιμών.

(περισσότερα…)

Οταν το Πεκίνο μελέτησε τον Τζον Μέιναρντ Κέινς

Μαΐου 19, 2013

Της Ζέζας Ζήκου

Το SDR δημιουργήθηκε το 1969, στο πλαίσιο του συστήματος συναλλαγματικών αξιών του Μπρέντον Γουντς, λόγω της ανασφάλειας για έλλειψη ρευστότητας στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αρχικός στόχος των εμπνευστών του ήταν να χρησιμοποιηθεί ως αποθεματικό νόμισμα, αλλά σήμερα χρησιμοποιείται στις συναλλαγές του ΔΝΤ με τα κράτη-μέλη. Το Πεκίνο έχει προτείνει την αντικατάσταση του αμερικανικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος με ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το νέο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα θα μπορούσε να προκύψει από ένα καλάθι ισχυρών νομισμάτων, ως εξελιγμένη μορφή των Ειδικών Τραβηχτικών Δικαιωμάτων (SDR) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τις απόψεις αυτές τις ασπάζεται και η Μόσχα. Το σχέδιο του Πεκίνου μπορεί να κερδίσει την υποστήριξη των αναδυόμενων αγορών που διαθέτουν τεράστια συναλλαγματικά διαθέσιμα. Κατά πάσα πιθανότητα, όμως, δεν θα αποκτήσει το σχέδιο αυτό ρεαλιστική διάσταση. Το συνολικό ποσό των SDR ισοδυναμεί περίπου με 32 δισ. δολάρια, δηλαδή σε λιγότερο από το 2% των συναλλαγματικών διαθεσίμων της Κίνας, έναντι της αξίας του χρέους του αμερικανικού Δημοσίου που έχει ξεπεράσει τα 16 τρισ. δολάρια.

Υπάρχουν, όμως, δύο κρίσιμα εμπόδια. Οι ΗΠΑ αντιδρούν στα σχέδια του Πεκίνου διότι εάν το δολάριο χάσει την κυριαρχία του, τότε θα είναι πολύ πιο δύσκολη η χρηματοδότηση των τεράστιων ελλειμμάτων της. Ωστόσο, και το Πεκίνο θα πρέπει να επανεξετάσει την ιδέα του. Το Πεκίνο έχει υιοθετήσει την πρόταση που έκανε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς το 1940 για τη δημιουργία ενός διεθνούς νομίσματος που θα βασίζεται στα εμπορεύματα. Αλλά στο επίκεντρο της ιδέας του Κέινς ήταν να επιβληθεί φόρος στις χώρες που θα έχουν μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, με στόχο να ενθαρρύνουν την εσωτερική ζήτηση.

Το επιχείρημα του Πεκίνου, της Μόσχας και των λοιπών… εδράζεται στο «δίλημμα Triffin», βάσει του οποίου τα εξωτερικά ελλείμματα των ΗΠΑ είναι αναπόφευκτα, όσο το δολάριο παραμένει το μοναδικό αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο. Με μία περίφημη προειδοποίησή του προς το Κογκρέσο το 1960, ο ονoμαστός Βέλγος οικονομολόγος του πανεπιστημίου του Yale, Ρόμπερτ Τρίφιν, εξηγούσε ότι ως ο προμηθευτής του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παρουσιάζουν διαρκώς ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους. Με την επέκταση της διεθνούς οικονομίας, όμως, αυξήθηκε και η ζήτηση για αποθεματικά νομίσματα. (περισσότερα…)

H Άλλη Πλευρά του Κινεζικού Θαύματος

Μαΐου 19, 2013

-trabajadores-chinos-mattel-jugu

Εργοστάσιο της Mattell(παιχνίδια)

Συνεχείς παραβιάσεις στα εργασιακά δικαιώματα, διαδηλώσεις για το περιβάλλον και ο φόβος του χρέους, κρύβονται πίσω από την κινεζική υπερανάπτυξη

  Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

Πολύφερνη νύφη η Κίνα για την προίκα των 3,4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε συναλλαγματικά αποθέματα που διαθέτει και ψάχνει να επενδύσει στις χειμαζόμενες οικονομίες της Ευρώπης και όχι μόνο, κρύβει ωστόσο και την άλλη πλευρά του νομίσματος: Τη συνεχιζόμενη παραβίαση εργατικών δικαιωμάτων, τις επιπτώσεις της ξέφρενης ανάπτυξης στο περιβάλλον αλλά και την ανησυχία για το «κρυφό» υπέρογκο χρέος της.

Εργασιακές συνθήκες στην Κίνα του 21ου αιώνα

Σε πρόσφατη έκθεση της η ελβετική τράπεζα UBS εκτιμά το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης σε 15% του ΑΕΠ στα τέλη του 2012. Το ποσοστό αυτό γίνεται μεγαλύτερο, 55%, αν υπολογιστεί και το χρέος που έχουν συσσωρεύσει οι τοπικές κυβερνήσεις και υπηρεσίες.

 Μια πρόγευση άλλωστε αυτού που συμβαίνει στην Ευρώπη, πήρε η Κίνα τον προηγούμενο μήνα όταν ο οίκος αξιολόγησης Fitch υποβάθμισε τη χρηματοπιστωτική αξιοπιστία της χώρας, όσον αφορά τα χρέη της στο εθνικό νόμισμα, το γουάν. Ο οίκος Fitch επεσήμαινε τα υπερβολικά επίπεδα χρέους και τόνιζε ότι η αύξηση των πιστώσεων αλλά και η εξάρτηση από «θολές» πρακτικές δανεισμού έχει ενισχύσει την πιθανότητα χρηματοπιστωτικής αστάθειας.

 Η Κίνα, όπως έκαναν άλλωστε και αρκετές από τις αναπτυγμένες οικονομίες, για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις από την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αύξησαν το διαθέσιμο όγκο πιστώσεων. Οι τράπεζες δάνειζαν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς από ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης, κάτι, που όπως επισημαίνεται σε σχετικό ρεπορτάζ του CNN, μόνο στο Κατάρ συνέβαινε. Το Κατάρ ως γνωστόν κατέρρευσε στα τέλη του 2010, δημιουργώντας «πιστωτικό συναγερμό» σε ολόκληρο τον κόσμο, συμβάλλοντας στην εκτίναξη αρχικά των ελληνικών spreads και το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης που σύντομα εξελίχθηκε σε ευρωπαϊκή.

(περισσότερα…)

Οι προκλήσεις της νέας ηγεσίας στην Κίνα – Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Νοέμβριος 8, 2012

Σήμερα αρχίζουν οι εργασίες του 18ου συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος

 εφημ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Την ερχόμενη εβδομάδα τα δύο ισχυρότερα κράτη του κόσμου θα επιλέξουν σε ποιους θα εμπιστευθούν το πηδάλιο για τα επόμενα χρόνια. Δύο ημέρες μετά τις προεδρικές εκλογές της ερχόμενης Τρίτης στην Αμερική, ανοίγει την αυλαία του το 18ο συνέδριο του Κ.Κ. Κίνας. Βασικό αντικείμενο του συνεδρίου είναι η ανάδειξη του νέου κομματικού ηγέτη και του νέου πρωθυπουργού, που θα αντικαταστήσουν το δίδυμο Χου Ζιντάο – Γουέν Τζιαμπάο, το οποίο κυβέρνησε τη χώρα κατά την τελευταία δεκαετία.

Σε αντίθεση με την αναμέτρηση Ομπάμα – Ρόμνεϊ, η αλλαγή σκυτάλης στην Κίνα στερείται σασπένς. Το κομματικό συνέδριο αναμένεται να επικυρώσει την ήδη δρομολογημένη ανάδειξη του 59χρονου Σι Τζινπίνγκ ως ηγέτη του κόμματος και του 57χρονου Λι Κετσιάνγκ ως πρωθυπουργού. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε πολιτική αντιπαράθεση -ήταν μάλιστα ασυνήθιστα σκληρή- μόνο που κρίθηκε προτού ανοίξουν οι εργασίες του συνεδρίου. Λόγος γίνεται για την επεισοδιακή σύγκρουση του μεταρρυθμιστή Σι με τον «νεομαοϊκό» Μπο Σιλάι, που κατέληξε στην πολιτική «καρατόμηση» του τελευταίου.

Ιστορικά διλήμματα

Με τη σύζυγό του να βρίσκεται ήδη στη φυλακή, έχοντας καταδικασθεί για τη δολοφονία Βρετανού επιχειρηματία, ο Μπο, μέχρι πρότινος ένα από τα ισχυρότερα μέλη του Πολιτικού Γραφείου, αναμένεται να δικαστεί για «διαφθορά» και «ανάρμοστες σεξουαλικές σχέσεις»(!). Πέραν των πραγματικών ή ανύπαρκτων σκανδάλων, η αντιπαράθεση του «αριστερού» Μπο με την εκσυγχρονιστική διευθυντική ομάδα του κόμματος έφερε στο προσκήνιο πραγματικά, ιστορικών διαστάσεων διλήμματα που αντιμετωπίζει ο ασιατικός γίγαντας.

Επί δύο και πλέον δεκαετίες, η Κίνα βάδιζε πάνω στην τροχιά που χάραξε η μεγάλη φυσιογνωμία της μεταμαοϊκής εποχής, ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ: Ανοιγμα στην αγορά και το ξένο κεφάλαιο με ταυτόχρονη διατήρηση του πολιτικού απολυταρχισμού. Η στρατηγική Ντενγκ μεγάλωσε απότομα τις κοινωνικές αντιθέσεις, αλλά και ανέδειξε την Κίνα όχι μόνο στη δεύτερη οικονομία του πλανήτη, αλλά και στην υπ’ αριθμόν δύο, μετά την Αμερική, παγκόσμια πολιτική δύναμη.

(περισσότερα…)

Οι ΗΠΑ εξαπολύουν ψυχρό πόλεμο κατά της Κίνας

Ιουλίου 30, 2012

Πηγή:Εργατικός Αγώνας

Του José Luis Robaina García

από τη Granma International

μετάφραση: Εργατικός Αγώνας

Οι ΗΠΑ θα κινήσουν τα επόμενα χρόνια το 60% του ναυτικού τους στα περίχωρα της Κίνας, ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που αποσκοπεί στην προσπάθεια να επιβραδύνει τη ραγδαία της άνοδο και παράλληλα να επαναβεβαιώσει την περιφερειακή και παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ, σε ένα είδος νέου ψυχρού πολέμου.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του σχεδίου παρουσιάστηκαν από τον υπουργό Άμυνας Λεόν Πανέττα στη Σιγκαπούρη στην πρώτη υλοποίηση της απόφασης του προέδρου Ομπάμα που ανακοίνωσε τον περασμένο Ιανουάριο τον επαναπροσδιορισμό των στρατηγικών προτεραιοτήτων των Ηνωμένων Πολιτειών για το άμεσο μέλλον, οι οποίες στο εξής, όπως αναφέρεται, θα επικεντρωθούν στην περιοχή της Ασίας στον Ειρηνικό.

Όπως αποκάλυψε ο Πανέττα, στην περιοχή θα στείλουν έξι αεροπλανοφόρα, έναν απροσδιόριστο αριθμό πρόσθετων πυρηνικών υποβρυχίων, τα νέα στρατηγικά βομβαρδιστικά, ανθυποβρυχιακά και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και την πλειοψηφία των διαθέσιμων πλοίων επιφανείας.

Ως μέρος του σχεδίου θα συνεχίσουν την ενίσχυση των υφιστάμενων συμφωνιών συνεργασίας με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη, την Αυστραλία και άλλες χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ασκήσεων και την περίπολο της τεράστιας περιοχής.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει επίσης να εγγραφούν συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας πρόσφατα υπογραμμένες από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ χωριστά με τη Νέα Ζηλανδία και τις διαπραγματεύσεις τις Ουάσινγκτον με τις Φιλιππίνες για την αποκατάσταση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων που υπήρχαν σ’ αυτή τη χώρα μέχρι πριν από μερικά χρόνια.

Σημαντικός κρίκος της αναπροσαρμογής είναι η αποστολή από τον Απρίλη του πρώτου σώματος πεζοναυτών στη βάση Ρόμπερσον, στο Ντάργουιν της Βόρειας Αυστραλίας που προορίζονται να μετατραπούν σε δυνάμεις ταχείας επέμβασης για επιχειρήσεις στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό.

Είναι επίσης γνωστό, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αυστραλία διαπραγματεύονται τη σύσταση κοινής ναυτικής βάσης στην ατόλη των Κόκος, σε 2000 μίλια από τη νότια ήπειρο, αλλά πολύ κοντά στα στενά της Μάλακα, μέσω των οποίων περνά το 80% του πετρελαίου που εισάγει η Κίνα από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική και των ινδονήσιων στενών Σούντα και Λομπόκ, των πιο γρήγορων διαδρομών που συνδέει την Νοτιοανατολική Ασίας με τον Ινδικό Ωκεανό.

(περισσότερα…)