Posted tagged ‘Κύπρος’

Μοντέλο Κύπρου για όλους

Ιουνίου 28, 2013

eurogroup1

 Η συμφωνία στο Eurogroup ανοίγει το δρόμο για κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ

γράφει ο

Μωυσής Λίτσης

kypros-antidraseis

 Μετά από διαβουλεύσεις που κράτησαν επτά ώρες και την αποτυχία των προηγούμενων διαβουλεύσεων 19 ωρών στο Λουξεμβούργο στις 22 Ιουνίου, οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ αποφάσισαν ότι στη διάσωση των τραπεζών εκτός από τους μετόχους και τους ομολογιούχους, μπορεί να κληθούν να συνεισφέρουν και οι καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ. Με άλλα λόγια με την απόφαση αυτή, ο οποιοσδήποτε καταθέτης άνω των 100.000 ευρώ(ιδιώτης, ασφαλιστικό ταμείο, συνδικαλιστική οργάνωση κλπ) μπορεί να εξισωθεί με τον μέτοχο και ουσιαστικό ιδιοκτήτη της τράπεζας και να κληθεί να συνεισφέρει το κάτι τις…, στην περίπτωση που οι άλλοι τρόποι διάσωσης δεν αποδώσουν…

 Το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων και η επίπτωση στα ασφαλιστικά ταμεία καθώς και το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο με άλλοθι το ρωσικό μαύρο χρήμα, προϊδεάζουν για νέες περιπέτειες το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Με τη γενίκευση του κυπριακού μοντέλου οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών εκτιμούν ότι μετατρέποντας όλη την ΕΕ σε «Κύπρο» θα αποφευχθεί ενδεχόμενη φυγή κεφαλαίων όταν έλθει η ώρα της κρίσεως για μια τράπεζα-χώρα.

 Η χθεσινή συμφωνία έχει βέβαια ακόμη αρκετές συμπληγάδες να περάσει, αφού απαιτεί τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και προορίζεται να τεθεί σε ισχύ από το 2018.

 Η λύση που προέκριναν οι Ευρωπαίοι υπουργοί υποτίθεται αποσκοπεί στο να αποτρέψει στο μέλλον την επιβάρυνση των φορολογουμένων από ενδεχόμενη διάσωση τραπεζών, όπως έγινε από το 2008 και μετά που ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση και να θέσει ενιαίους κανόνες σε όλη την ΕΕ, ανοίγοντας το δρόμο για την τραπεζική ενοποίηση. Μετατρέπει ωστόσο κάθε καταθέτη άνω των 100.000 ευρώ-ποσό αρκετά μεγάλο όχι όμως και ασυνήθιστο για κοινούς θνητούς μετά από χρόνια κοπιαστικής εργασίας, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για ασφαλιστικό ή συνδικαλιστικό φορέα που διαχειρίζεται πολύχρονες αιματηρές οικονομίες των μελών του-αυτομάτως σε μέτοχο.

(περισσότερα…)

Advertisements

Αλλο (!) Μνημόνιο, όχι αυτό που υπέγραψε, ζητά η Λευκωσία

Ιουνίου 25, 2013

cyprus

 του Γιώργου Δελαστίκ

ΔελαστίκΧλεύη, περιφρόνηση και κατηγορηματική απόρριψη χωρίς συζήτηση αντιμετώπισε εκ μέρους της ΕΕ και του ΔΝΤ το αίτημα του Προέδρου της Κύπρου, Νίκου Αναστασιάδη, να… αλλάξει το Μνημόνιο για τη χώρα του που υπέγραψε ο ίδιος!

Ως πράξη πολιτικής απάτης αντιμετώπισαν οι Ευρωπαίοι, με επικεφαλής τους Γερμανούς, τη σχετική επιστολή του Κύπριου Προέδρου. Κατάλαβαν αμέσως ότι στόχος του Ν. Αναστασιάδη είναι να παραπλανήσει τον κυπριακό λαό ότι δήθεν «διαπραγματεύεται σκληρά» με τους δανειστές και δεν εκτελεί πειθήνια τις εντολές τους άνευ αντιρρήσεων, όπως στην πραγματικότητα συμβαίνει. «Φυσικά είναι αυθάδης η επίθεση του Κύπριου Προέδρου» γράφει ευθύς εξαρχής η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» σε ένα σχόλιο-φωτιά με το οποίο κατακεραυνώνει τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 «Το διεθνές πρόγραμμα βοήθειας για τη χώρα του, που τώρα θέτει υπό αμφισβήτηση, δεν είναι καν τριών μηνών και ο ίδιος το συναποφάσισε. Τώρα κάνει ο Νίκος Αναστασιάδης σαν να μην τα εννοούσε σοβαρά όλα αυτά – και σαν να μπορούσε να καθυστερήσει για ακόμα μία φορά η αενάως αναβαλλόμενη αναδόμηση του κυπριακού τραπεζικού τομέα. Η εκ των υστέρων ερμηνεία της επιστολής του Προέδρου από τη Λευκωσία δεν αλλάζει τίποτα. Αποκαλύπτει όμως για ακόμη μία φορά την έλλειψη σοβαρότητας με την οποία συνοδεύει το πρόγραμμα βοήθειας η κυπριακή κυβέρνηση», υπογραμμίζει το σφοδρότατα επικριτικό γερμανικό άρθρο. Εν ολίγοις δηλαδή η γερμανική εφημερίδα εμφανίζει τον Κύπριο Πρόεδρο ως ένα πλήρως αναξιόπιστο πρόσωπο, πράγμα που δεν αφίσταται της πραγματικότητας.

Στην επιστολή του ο Νίκος Αναστασιάδης, την οποία δημοσιοποίησαν την περασμένη εβδομάδα οι βρετανικοί «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», αναφέρει ότι το Μνημόνιο εξαφάνισε τα κεφάλαια κίνησης πολλών κυπριακών επιχειρήσεων και επέβαλε πρωτοφανείς ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων που οδηγούν σε ασφυξία την οικονομία του νησιού. «Η οικονομία οδηγείται σε βαθιά ύφεση, η οποία οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και καθιστά πολύ πιο δύσκολη τη δημοσιονομική σταθεροποίηση» παραδέχεται κατά τη λονδρέζικη εφημερίδα στην επιστολή του ο Ν. Αναστασιάδης.

(περισσότερα…)

Κώστας Λαπαβίτσας:Τα επίχειρα της πολιτικής αβουλίας στην Κύπρο

Μαΐου 12, 2013

 Εφημ.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ψήφισε ‘ναι’ τελικά το κυπριακό κοινοβούλιο αποδεχόμενο το Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα γιγαντωθεί η ανεργία, θα συρρικνωθεί βίαια ο τομέας των υπηρεσιών, θα εκτοξευτεί η φτώχεια και θα γίνουν ακόμη πιο προβληματικά τα δημόσια οικονομικά. Προς το τέλος του 2013 θα έχει γίνει φανερό ότι η Κύπρος οδηγήθηκε σε οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό αδιέξοδο. Οι πολιτικοί που ψήφισαν ‘ναι’ δεν θα έχουν κανέναν άλλο να κατηγορήσουν εκτός από τη δική τους αβουλία. Γιατί εναλλακτική οδός υπήρχε και είναι χρήσιμο να καταγραφεί εδώ σε αδρές γραμμές.

 Ψηφίζοντας ‘όχι’, η Κύπρος θα έπρεπε, πρώτον, να καταγγείλει τη συμφωνία για τις τράπεζες, περιλαμβανομένης της εξευτελιστικής πώλησης των κυπριακών υποκαταστημάτων σε ελληνικά αρπακτικά. Το τραπεζικό σύστημα θα επέστρεφε στο καθεστώς της 15ης Μαρτίου, αντιστρέφοντας το ληστρικό κούρεμα των καταθετών. Η Λαϊκή Τράπεζα και η Τράπεζα Κύπρου θα περνούσαν σε δημόσια ιδιοκτησία και έσπαζαν σε ‘καλή’ και ‘κακή’. Η ΄κακή’ θα αναλάμβανε τα προβληματικά δάνεια οι ζημίες των οποίων θα επιμερίζονταν με κοινωνικά κριτήρια. Η ‘καλή’ θα ανακεφαλαιωνόταν με κρατική στήριξη και θα γινόταν μοχλός για την ανασύνταξη της κυπριακής οικονομίας.

Δεύτερον, το κράτος θα εξέδιδε εθνικό ομόλογο δεσμεύοντας υποχρεωτικά το 10% των καταθέσεων, μέτρο που θα μπορούσε να αποδώσει 4-5δις ευρώ. Θα καλύπτονταν οι δημοσιονομικές ανάγκες του 2013 και μέρους του 2014, δίνοντας χρόνο για την αναδιάρθρωση των δημόσιων οικονομικών. Και φυσικά θα αποφεύγονταν το καταστρεπτικό δάνειο των 10δις ευρώ με το οποίο τώρα φορτώθηκε η Κύπρος.

 Τρίτον, η κυπριακή κυβέρνηση θα ανακοίνωνε στην ΕΕ ότι επιζητεί συντεταγμένη αποχώρηση από την ΟΝΕ, υποβάλλοντας το αίτημα στην κρίση του κυπριακού λαού μέσω δημοψηφίσματος. Θα ευχαριστούσε θερμά τους εταίρους της για τη γενναιόδωρη βοήθεια που έχουν προσφέρει στην Κύπρο, λέγοντας ότι δυστυχώς η οικονομία και ο λαός δεν έχουν το ατσάλινο στομάχι για να αντέξουν το φάρμακο της κ. Μέρκελ. Η Κύπρος τη στιγμή αυτή δεν έχει ιδιαίτερες δανειακές υποχρεώσεις προς την ΕΕ, ενώ οι πάντες έχουν αντιληφθεί ότι η ΕΕ της άσκησε ωμό εκβιασμό. Έχει το ηθικό πλεονέκτημα για να ζητήσει συναινετικό διαζύγιο. Θα της έλεγε μήπως η ΕΕ ότι θα πρέπει να παραμείνει στην ΟΝΕ, είτε το θέλει, είτε όχι;

(περισσότερα…)

Δ. Καλιαμπάκος: Γιατί όλα μοιάζουν τόσο ακίνητα;

Μαΐου 6, 2013

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να μπαίνει ο στόχος για έξοδο από το Ευρώ, παράλληλα με τα αναγκαία αντιμνημονιακά μέτρα,  γιατί έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα οδηγηθούν εκεί; Οπότε, ας ωφεληθούμε από μια ευρύτερη και ευκολότερη συμμαχία σήμερα και την κρίσιμη ώρα θα μιλήσουμε και γι αυτό;  Κάθε άλλο. Οι μάχες κερδίζονται με τη σε βάθος προετοιμασία στην κύρια αντίθεση και όχι με «εκπλήξεις» της τελευταίας στιγμής, πολύ περισσότερο με τη συστηματική καλλιέργεια αυταπατών. Η Κύπρος δείχνει ότι η μισή γραμμή (η φιλολαϊκή – αντιμνημονιακή) όχι μόνο δε φτάνει αλλά κινδυνεύει να υποστεί τραγική ήττα. Χρειάζεται το άλλο μισό της, την αποδέσμευση από Ευρώ και ΕΕ για να έχει σοβαρές, ρεαλιστικές  πιθανότητες επιτυχίας. Σημαίνει, όμως, παράλληλα, ότι η ριζοσπαστική αριστερά πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στο φορτίο ρήξης που φέρουν, σήμερα,  κατά τα φαινόμενα «απλοί» αντιμνημονιακοί στόχοι: ο αντικαπιταλιστικός δρόμος σήμερα περνάει μέσα από την αντιμνημονιακή πάλη. Όποιος αυτό το αγνοεί, ή το υποτιμά, το πληρώνει ακριβά γιατί η κοινωνία υποφέρει.

Ένας χρόνος κοντεύει από τις εκλογές του 2012 και το σημαντικότερο, ίσως, χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι η πολιτική ακινησία. Αν δει κανείς τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι μάλλον μεσολάβησε ένας χρόνος χωρίς πολιτικά γεγονότα, με τον πολιτικό χρόνο να μοιάζει ακίνητος, παγωμένος. Και δεν έχει κανείς λόγο να αμφισβητήσει ουσιαστικά τις δημοσκοπήσεις γιατί και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ταιριάζει με την εικόνα αυτή. Μεγάλη δυσαρέσκεια αλλά μεγαλύτερη ακόμη μοιρολατρία. Και φόβος. Βαθύς και παραλυτικός. Που ακινητοποιεί μια ολόκληρη κοινωνία.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Κατ’ αρχάς, η σημερινή πολιτική ακινησία δεν είναι μια κατάσταση ισοπαλίας, με ανοιχτά και πιθανά όλα τα  ενδεχόμενα. Είναι μια κατάσταση σχετικής σταθεροποίησης των μνημονιακών δυνάμεων. Αυτοί που πίστευαν ότι η κυβέρνηση ήταν θνησιγενής και ότι αρκούσε η απλή εκφορά των επόμενων επώδυνων μέτρων για να διαλυθεί σαν κουρνιαχτός διαψεύστηκαν. Η κυβέρνηση ήρθε σε κραυγαλέα αντίθεση με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις λίγες ημέρες μόνο μετά το σχηματισμό της και βγήκε αλώβητη! Αυτό, ανάμεσα σε άλλα, σημαίνει ότι ο κόσμος που την ψήφιζε επί της ουσίας είχε αποδειχτεί εν πολλοίς τον αέναο Γολγοθά του μνημονίου. Δεν νοιώθει ότι υπεκλάπη η ψήφος του! Δε νοιώθει καν ξεγελασμένος! Το ηθικό του έχει τσακιστεί και ήταν «έτοιμος» για νέα καταβαράθρωση του επιπέδου της ζωής του.

(περισσότερα…)

Κρίστοφερ Μαχόνι: Να βγει η Ελλάδα από το ευρώ -Το σχέδιο της Ευρώπης είναι να πεθάνουν οι Έλληνες της πείνας

Μαΐου 6, 2013

 Οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν. Οσο πιο πολλές υπάρχουν τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες που οδηγούν σε κατάχρηση. Αν η έξοδος από το ευρώ είναι αναπόφευκτη, γιατί να υποφέρετε από την ύφεση; «ΓΙΑΤΙ να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη;», αναρωτιέται ο Κρίστοφερ Μαχόνι(πρώην αντιπρόεδρος της Moody’s, υπεύθυνος στο ρίσκο κρατών) και υποστηρίζει, μιλώντας στην «Κ.Ε.», ότι το σχέδιο της τρόικας οδηγεί την Ελλάδα στην πείνα.

 Συνέντευξη τον ΑΔΑΜ ΓΙΑΝΝΙΚΟ

Με τριάντα χρόνια εμπειρίας στη Wall Street, ο Μαχόνι υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος στον οίκο αξιολόγησης Moody’s, υπεύθυνος για την παγκόσμια εταιρική χρηματοδότηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και το μακροοικονομικό κίνδυνο Δημοσίου στη Moody’s Investors Service. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «μαθητή των αγορών» και «libertarian». Προτείνει την τακτική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά προειδοποιεί: «Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβέρνηση».

Ερ: Τους τελευταίους μήνες το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Πώς βλέπετε την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών;

Πρώτ’ απ’ όλα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι και πρέπει να παραμείνει ενδεχόμενη υποχρέωση (contingent liability) υπό την κηδεμονία του κράτους. Σε αυτή τη φάση της τραγωδίας, οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν και πιθανόν να συγχωνευθούν. Δεν υπάρχει νόημα να υπάρχουν πολλές διαφορετικές τράπεζες αν είναι να ανήκουν στο κράτος για την επόμενη δεκαετία. Οσο περισσότερες τράπεζες υπάρχουν τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες για διασώσεις και προσωπικές ενέργειες των διοικήσεων που οδηγούν σε κατάχρηση (self-dealing).

Το χρηματοοικονομικό σύστημα και το κράτος είναι ένα, είτε αρέσει στον κόσμο αυτό είτε όχι. Η ιδέα τού να χωρίσει κανείς με κάποιον τρόπο τις τράπεζες από το κράτος και αυτές να χρεοκοπήσουν μόνες τους είναι συγκλονιστικά λάθος. Η προστασία των καταθετών πρέπει να είναι πριν και πάνω από τους ομολογιούχους και την τρόικα. Οι καταθέσεις είναι ιερή ευθύνη της πολιτείας. Δεν είναι «επενδύσεις» και οι καταθέτες δεν είναι «επενδυτές».

(περισσότερα…)

Οι μελέτες για την έξοδο της Κύπρου από το μνημόνιο και το ευρώ

Μαΐου 4, 2013

Cyprus-Euro-

Η πολιτική πρόταση για την έξοδο της Κύπρου  από το μνημόνιο

1. Εναλλακτικές οικονομικές επιλογές 

2.   Μελέτη των νομικών και θεσμικών δυνατοτήτων

imagesnd

Πηγή: nodebtnoeuro.wordpress.com/

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Άντρου Κυπριανού στη ΧΑΡΑΥΓΗ 4/5/13

Τη Μεγάλη Τρίτη, το ΑΚΕΛ καταψήφισε το μνημόνιο που συνομολόγησε η Κυπριακή Δημοκρατία με τους διεθνείς δανειστές της, γιατί, όπως εξηγήσατε και από το βήμα της Βουλής, αυτόοδηγεί σε φαύλο κύκλο που θα γεννά και θα αναγεννά νέες απαιτήσεις, εκβιασμούς και νέα μέτρα. Με το «όχι» του ΑΚΕΛ, ο λαός ανέμενε και την κατάθεση της πρότασής του. Αυτή η πρόταση ελπίδας και προοπτικής για την οποία μιλάτε συνεχώς, πέρα από τον τίτλο, ποιο περιεχόμενο έχει;

7463B0E5972475DAB9349DC69D5C6536Κάποια ζητήματα, ως αποτέλεσμα της επιστημονικής μελέτης την οποία κάναμε ως κόμμα, τα είχα αναφέρει από το βήμα της Βουλής. Θεωρώ ότι θα ήταν πολύ αρνητικό για την κυπριακή κοινωνία αν ξεκινήσει μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για τις θέσεις τις οποίες ο καθένας υποστηρίζει. Εκείνο που έχει περισσότερη σημασία είναι να τεκμηριώσουμε ο καθένας αυτό το οποίο λέμε, για να δώσουμε την ευκαιρία στον κόσμο να κρίνει μέσα από ένα ψύχραιμο διάλογο για το πώς πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω.

Σε ό,τι αφορά την ίδια τη μελέτη, αυτή αποτελείται από διάφορα μέρη. Πρώτα και κύρια κάνουμε μία εκτίμηση – πρόβλεψη για το τι σημαίνει πορεία της Κύπρου μέσα στο μνημόνιο. Αναλύσαμε την πορεία, η οποία ακολουθήθηκε σε άλλες χώρες, οι οποίες έχουν ενταχθεί σε μνημόνιο και λέμε ότι το δικό μας είναι το χειρότερο. Στην Κύπρο έγινε βίαια μία συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα κι έχουν επιβληθεί τόσα περιοριστικά μέτρα που ουσιαστικά καταστρέφουν κύρια τον τραπεζικό τομέα και την Κύπρο ως χρηματοοικονομικό κέντρο αλλά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Αυτά είναι δεδομένα που διαφοροποιούν τη δική μας περίπτωση με τρόπο πολύ αρνητικό. Ολα αυτά σε συνδυασμό με τη λιτότητα και τις περικοπές που επιβάλλονται θα επιδεινώσουν τη ζωή του καθενός στην Κύπρο και θα οξύνουν τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Εκτιμούμε, λοιπόν, ότι η πορεία μέσα στο μνημόνιο, στην καλύτερη περίπτωση, θα είναι ανάλογη με εκείνη που έχει ακολουθηθεί στις άλλες χώρες, όπου τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά γνωστά. Ενώ έχουν παρέλθει μερικά χρόνια, όχι μόνο ανάκαμψη δεν υπάρχει, βαθαίνει η ύφεση, η ανεργία αυξάνεται κατακόρυφα, ενώ το δημόσιο χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα εξακολουθούν να βρίσκονται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Θεωρούμε ότι όλα αυτά θα δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο αφού θα απαιτούν συνεχώς τη λήψη νέων μέτρων, πιο επαχθή από τα προηγούμενα, κι ως εκ τούτου κρίνουμε ότι η πορεία μέσα στο μνημόνιο θα είναι καταστροφική για την κυπριακή οικονομία.

Στη μελέτη μας αναλύουμε, κατά πόσο μια άλλη επιλογή θα μπορούσε να είναι εφικτή. Και η διαπίστωσή μας είναι ότι η επιλογή που θα ήταν εφικτή, είναι η ενδεχόμενη έξοδος από τη ζώνη του ευρώ.

(περισσότερα…)

Στάθης Κουβελάκης: Το νέο «ΟΧΙ» της κυπριακής Αριστεράς

Μαΐου 2, 2013

Πηγή: ISKRA

Εαν οι συνέπειες δεν ήταν τόσο τραγικές, θα λέγαμε, με σκωπτική διάθεση, ότι με το οριακό «ναι» στο Μνημόνιο του κοινοβουλίου της, η Κύπρος έκανε ένα αποφασιστικό βήμα για τον «εξευρωπαϊσμό» της. Απέκτησε επιτέλους και αυτή, μετά τους Ελληνες, τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς, το δικό της μνημονιακό μπλοκ, που αποτελείται, όπως ήταν λογικό,από όλα τα αμιγώς αστικά κόμματα του νησιού. Εχοντας ενδώσει στις προσταγές της τρόϊκας και τον ωμό εκβιασμό των κυρίαρχων της ΕΕ, το τελευταίο κατά σειρά θύμα είναι πλέον σε θέση να ανταμώσει τα υπόλοιπα στο οικονομικό και κοινωνικό νεκροταφείο στο οποίο μετατρέπεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς η ευρωπαϊκή περιφέρεια. Με τη διαφορά ότι, στην περίπτωση της Κύπρου, η καταστροφή θα είναι ακόμη μεγαλύτερη, ότι θα επέλθει σε χρόνο ρεκόρ (κυκλοφορούν εκτιμήσεις για συρρίκνωση 50% του ΑΕΠ και 40% ανεργία εντός διετίας) και, τέλος, ότι θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ίδια την υπόσταση ενός κράτους που υφίσταται ξένη κατοχή και στερείται αξιόλογων διεθνών στηριγμάτων.

Είναι λοιπόν το τέλος της Κύπρου; Εχουν δίκιο οι διάφοροι, εγχώριοι και μη, χατζηαβάτηδες που συμβούλευαν από την πρώτη στιγμή την υποταγή και τη λογική του «σφάξε με πασά μου ν’αγιάσω»; Αν κάτι σίγουρα τελειώνει, και δη με εξαιρετικά απότομο επώδυνο τρόπο, είναι ένας κύκλος συνδεδεμένος με ένα παρασιτικό και μη-βιώσιμο οικονομικό μοντέλο. Για τον κυπριακό λαό όμως ο αντιμνημονιακός αγώνας μόλις αρχίζει και μαζί μ’αυτόν μια νέα φάση στην ιστορική του προσπάθεια για αξιοπρεπή ζωή και πραγματική ανεξαρτησία. Σ’αυτόν τον αγώνα θα κριθούν όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του νησιού, πρωτ’απ’όλα αυτές που αποσκοπούν στην εκπροσώπηση των εργαζόμενων και των λαϊκών τάξεων. Αναφερόμαστε βεβαίως στην κυριότερη απ’αυτές, το ΑΚΕΛ, τον κορμό της κυπριακής αριστεράς.

Ασφαλώς το ΑΚΕΛ έχει ευθύνες για την σημερινή κατάσταση. Είναι κόμμα βαθειά ενσωματωμένο στην οικονομική και κοινωνική μηχανή του νησιού και διαχειρίστηκε από θέση εξουσίας το μοντέλο που οδήγησε στην κατάρρευση – γι αυτό εξ’άλλου και εθεωρείτο (περίπου από όλους…) υποδειγματικά «υπεύθυνο» αριστερό κόμμα. Ακόμη χειρότερα, έβαλε την Κύπρο στη μνημονιακή τροχιά, παίζοντας παράταση για να μη φορτωθεί το ίδιο την ευθύνη. Αυτό το πολύ πρόσφατο παρελθόν, που συμβολίζουν  τα αποχαιρετιστήρια δάκρυα του Χριστόφια, σίγουρα βαραίνει στην αξιοπιστία του και, ευρύτερα, στην ικανότητα της κοινωνικής πλειοψηφίας να αμυνθεί. Παρ’όλα αυτά δεν πρέπει να υποτιμηθεί ότι, αντιμέτωπο με το σοκ της τροϊκανής επιδρομής και της επερχόμενης καταστροφής, το ΑΚΕΛ έδειξε υγιή αντανακλαστικά. Η αριστερή του στροφή είναι όψιμη αλλά απ’ότι διαπιστώνουμε έχει βάθος.

(περισσότερα…)