Posted tagged ‘μισθοί’

Κ.Λαπαβίτσας: Ελληνικών μισθών συνέχεια

Ιουνίου 29, 2013

cache_600x400_1_995330

Πηγή:http://costaslapavitsas.blogspot.gr/

C.LapavitsasΧθες η Ελληνική Στατιστική Αρχή ανακοίνωσε νέο δείκτη μισθών για την ελληνική οικονομία. Ο δείκτης καλύπτει ουσιαστικά ολόκληρο τον ιδιωτικό τομέα, εκτός από τον πρωτογενή τομέα και τους τομείς υγείας και εκπαίδευσης. Περιλαμβάνει το σύνολο των ακαθάριστων αμοιβών των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και σχηματίζεται στη βάση διεθνών προδιαγραφών, άρα μάλλον έχει αξιοπιστία.

Στο διάγραμμα φαίνονται οι ετήσιες μεταβολές του δείκτη (τρίμηνο προς τρίμηνο) μετά το 2006. Χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία του γιατί δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί εποχικές προσαρμογές, ούτε προσαρμογές ως προς τον αριθμό των εργάσιμων ημερών. Δεδομένου δε ότι διάφορες αμοιβές καταβάλλονται συνήθως το τέταρτο τρίμηνο κάθε έτους, οι μεταβολές εκείνου του τριμήνου είναι διογκωμένες.

Ετήσιες Μεταβολές Δείκτη Μισθών Ιδιωτικού Τομέα (τριμηνιαία βάση, %)

CL1

Πηγή: Ελ.Στατ.

Υπήρξε σταθερή, αλλά μέτρια, αύξηση μισθών το δεύτερο μισό της προηγούμενης δεκαετίας, καθώς η πλασματική ευμάρεια της περιόδου πλησίαζε προς το τέλος της. Οι μισθοί μειώθηκαν λίγο το πρώτο τρίμηνο του 2009, όταν η παγκόσμια ύφεση χτύπησε τη χώρα μας. Αυτό όμως που κατόπιν ακολούθησε ήταν εντυπωσιακό: εκτίναξη των μισθολογικών αυξήσεων του ιδιωτικού τομέα μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2010.

Πρόκειται για την εποχή της ‘θωρακισμένης οικονομίας’ στο απάνεμο λιμάνι του ευρώ, όταν ελάχιστοι στη χώρα είχαν αντίληψη του τι πραγματικά συνέβαινε. Ακριβώς τότε η ελληνική αστική τάξη, λειτουργώντας μέσα σε πλαίσιο εύκολης πίστωσης, εν μέρει από το εξωτερικό, έχασε τον έλεγχο των μισθολογικών αυξήσεων. Από την άλλη, η κυβέρνηση Καραμανλή με τη χαρακτηριστική της δειλία αλλά και η κυβέρνηση Παπανδρέου με το ‘λεφτά υπάρχουν’, είχαν από καιρό χάσει τον έλεγχο του μισθολογικού κόστους στο δημόσιο τομέα. Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας μέσα στα πλαίσια της ΟΝΕ καταρρακώθηκε τελειωτικά.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχει ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα όσον αφορά την ελληνική κρίση. Δεν είναι αλήθεια ότι στον ιδιωτικό τομέα υπήρχαν σκληρές συνθήκες αποτελεσματικότητας και περιορισμού του κόστους σε αντίθεση με τον σπάταλο δημόσιο τομέα. Ούτε φταίνε φυσικά οι εργαζόμενοι οι οποίοι κάλυψαν κάποια από τη μισθολογική απόσταση από τους εργαζόμενους της υπόλοιπης Ευρώπης. Υπάρχει συνολική αποτυχία της ελληνικής αστικής τάξης όσον αφορά το μισθολογικό κόστος και του ιδιωτικού αλλά και το δημόσιου τομέα. Εκεί βρίσκεται ο πραγματικός υπεύθυνος της κρίσης.

(περισσότερα…)

Μια μικρή δέσμευση με μεγάλες συνέπειες-Ηλίας Ιωακείμογλου

Φεβρουαρίου 26, 2013

Ή πώς αυξάνοντας το ελάχιστο μισθό θα αυξήσουμε τον μέσο

Πηγή:www.rednotebook.gr

Αντιφατικά μηνύματα εκπέμπονται από ηγετικά στελέχη του κόμματός μας σχετικά με την τύχη των μισθών εάν σχηματιστεί κυβέρνηση της Αριστεράς ή του ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μια μεριά, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει για τον ελάχιστο μισθό (ή «κατώτατο» μισθό), άμεση κατάργηση της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 6-28/2/2012, με την οποία αυτός μειώθηκε κατά 22% (και 32% για τους νέους μέχρι 25 ετών). Είναι, λοιπόν, σαφής η δέσμευση του κόμματος για επαναφορά του ελάχιστου μισθού στα €751 ευρώ, και η δέσμευση αυτή αναγνωρίζεται από όλους. Από την άλλη μεριά, όμως, διατυπώνεται από ηγετικά στελέχη η μετριοπαθής άποψη ότι οφείλουμε να δεσμευτούμε, όχι για την αύξηση των μισθών αλλά για τη σταθεροποίησή τους, αρχικά, και την σταδιακή αύξησή τους, στη συνέχεια, υπό την αίρεση μάλιστα ότι θα μεγεθύνεται το ΑΕΠ. Όποιος όμως δεν επιθυμεί την γενική άνοδο των μισθών στον επιχειρηματικό τομέα της οικονομίας, παρά μόνον υπό όρους, δεν μπορεί να μιλάει για άμεση επαναφορά του ελάχιστου μισθού στο προηγούμενο επίπεδό του. Ας δούμε γιατί:

Εάν η κυβέρνηση της Αριστεράς καταργήσει την αντεργατική νομοθεσία και αυξήσει τον κατώτατο μισθό, τον ελάχιστο μισθό, στο προηγούμενο επίπεδό του, θα έχουμε κάνει μεγάλα βήματα για αυξήσεις όλων των μισθών, οι οποίες θα τείνουν να τους επαναφέρουν στα επίπεδα του 2008. Αυτό δεν θα συμβεί μόνο για μακροοικονομικούς λόγους (που έχουν εκτεθεί στην Εποχή της 24ης Φεβρουαρίου και της 3ης Μαρτίου προσεχώς) αλλά και για τον πολύ απλό λόγο, ότι ο μέσος μισθός που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας, σε μια οποιαδήποτε αναπτυγμένη καπιταλιστική οικονομία και οποιαδήποτε στιγμή, εξαρτάται κυρίως από δύο παράγοντες: από το ποσοστό ανεργίας και από τον «μισθό αναφοράς» δηλαδή έναν μισθό που θεωρείται «αναγκαίος», «δίκαιος», «κανονικός» μισθός, δηλαδή έναν μισθό που επιτρέπει στους εργαζόμενους να συντηρούνται και να αναπαράγονται συμμετέχοντας στον γενικό πλούτο της κοινωνίας. Ένα σημαντικό στοιχείο για τον καθορισμό του αναγκαίου μισθού, επομένως και του μέσου μισθού, είναι ο ελάχιστος μισθός, διότι αποτελεί «μισθό αναφοράς», διότι καθορίζει το μέτρο του αναγκαίου μισθού, του απαραίτητου μισθού για τους ανειδίκευτους εργαζόμενους. Στη συνέχεια, ολόκληρη η μισθολογική κλίμακα τείνει να αναδομηθεί με βάση τον ελάχιστο μισθό ώστε να διατηρούνται λίγο-πολύ σταθερές οι αναλογίες κατά τις οποίες αμείβονται οι διαφορετικές μερίδες μισθωτών όπως αυτές διαμορφώνονται από τις γνώσεις και τις δεξιότητες, την θέση εργασίας, τα χαρακτηριστικά της επιχείρησης και του κλάδου κλπ. Όποιος μιλάει για αύξηση του ελάχιστου μισθού πρέπει να γνωρίζει ότι μιλάει για αυξητική τάση των μισθών στον επιχειρηματικό τομέα. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε όλες τις χώρες και σε όλες τις εποχές του αναπτυγμένου καπιταλισμού.

(περισσότερα…)