Posted tagged ‘Νεολαία’

Πέτρος Κατσάκος: Γκασταρμπάιτερ με πτυχίο

13 Μαΐου, 2013

valitsa_h_633_451

«Όλο και περισσότεροι θέλουν να πάνε στον γερμανικό παράδεισο» είναι ο τίτλος που επέλεξε η εφημερίδα Tagesspiegel για να υποδεχτεί τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που συρρέουν στη Γερμανία. Το νέο μεταναστευτικό κύμα, κυρίως από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, το οποίο μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ενοποίηση της χώρας, το 1990, είναι ένα ακόμη «παράγωγο» της οικονομικής κρίσης που γνωρίζει η Γηραιά Ήπειρος. Σύσσωμος ο ευρωπαϊκός Τύπος ανέδειξε, την εβδομάδα που πέρασε, τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Γερμανική Στατιστική Υπηρεσία και σύμφωνα με τα οποία εισήλθαν το 2012 στη χώρα 966.000 Ευρωπαίοι.

Europass στατιστική

«Μια νέα γενιά μεταναστών αναζητά μέλλον στη Γερμανία. Είναι υψηλής ειδίκευσης και προέρχεται από τη νότια και την ανατολική Ευρώπη. Η Γερμανία πρέπει να μάθει πώς να κρατήσει αυτούς τους νεοφερμένους μετανάστες» σχολιάζει το Spiegel, που δεν κρύβει την επιλεκτική διάκριση της επιστημονικής μετανάστευσης των ημερών μας με τους γκασταρμπάιτερ της δεκαετίας του 50.

300.000 βιογραφικά

«Με την ανεργία περίπου στο 30% και την εργασία να υποβαθμίζεται συνεχώς ως περιεχόμενο, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται ένας αριθμός 300.000 Ελλήνων, στην πλειονότητά τους ειδικευμένοι επιστήμονες, που έχουν συμπληρώσει βιογραφικά για να μεταναστεύσουν με βασικό προορισμό τη Γερμανία. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα τελευταία δύο χρόνια, 35.000 Έλληνες ειδικευμένοι έχουν ήδη εγκατασταθεί και εργάζονται στη Γερμανία, ενώ άλλοι 25.000 αναμένεται να μεταναστεύσουν το 2013. Η Γερμανίδα υπουργός Εργασίας, απευθυνόμενη στους ισοπεδωμένους εργαζόμενους του Νότου, τους καλεί να μεταναστεύσουν στη Γερμανία, γιατί υπάρχει εργασία για τις ανάγκες της γερμανικής οικονομίας.

(περισσότερα…)

Γιώργος Λαουτάρης: Η αντιδραστική φύση της μετανάστευσης

13 Μαΐου, 2013

 

Γερμανία ξανά: η αντιδραστική φύση της μετανάστευσης

Οι στίχοι «κακούργα μετανάστευση, κακούργα ξενιτιά, μας πήρες απ’ τον τόπο μας, τα πιο καλά παιδιά» από το στόμα του Στέλιου Καζαντζίδη, τραγουδήθηκαν πολύ στην Ελλάδα των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Ο χρόνος όμως γυρνά και η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία, αφού εκτός από τα πιο καλά παιδιά, στις σύγχρονες «φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές» οδεύουν και τα πιο καλά μυαλά.

εφημ ΠΡΙΝ

Μια μορφωμένη γενιά νέων εργαζομένων που τρέχει να ξεφύγει από τη δαμόκλειο σπάθη της στατιστικά βέβαιης και κοινωνικά ανάλγητης ανεργίας, αλλά και που αναζητά το οξυγόνο της ελπίδας σε χώρες όπου με το μισθό από την εργασία του, μπορεί κανείς να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Ξανά, η Εδέμ της εργασίας εντοπίζεται στη Γερμανία, τη χώρα όπου η ανεργία κυμαίνεται στο 6,9%, ένα μέγεθος που από μόνο του καθιστά θελκτική τη μετανάστευση. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της χώρας, τη χρονιά που πέρασε η ροή μεταναστών προς τη Γερμανία αυξήθηκε κατά 13%. Ειδικά για τους Έλληνες, η χώρα της Άνγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έγινε προορισμός εγκατάστασης και εργασίας για 10.000 επιπλέον άτομα σε σχέση με το 2011, ένα ποσοστό αύξησης 43%! Ο χάρτης της ροής των μεταναστών προς τον ισχυρό της Ευρώπης αποκαλύπτει γλαφυρά την ουσία και το δράμα της οικονομικής κρίσης που πλήττει όλο τον Νότο: Αύξηση 45% σημειώθηκε στη μετανάστευση Ισπανών προς τη Γερμανία, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία για την Πορτογαλία ήταν αύξηση 43% και για την Ιταλία αύξηση 40%. Σε απόλυτους αριθμούς, οι περισσότεροι νέοι μετανάστες προέρχονται από την Πολωνία, ενώ σημαντική αύξηση παρατηρείται και στη μετανάστευση πολιτών των κρατών τα οποία εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και το 2007 και κυρίως, από τη Σλοβενία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

(περισσότερα…)

«Αθηνά» με συνεχές «ράβε-ξήλωνε»

20 Μαρτίου, 2013

ad7caccac732bc27fa82e3374154cf63_XL

Πηγή: www.efsyn.gr

Το τελικό σχέδιο των αλλαγών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ έπειτα από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις μεταξύ παραγόντων της εσωτερικής τρόικας δρομολογεί τη μεγαλύτερη δυνατή συρρίκνωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ζητούμενο για πόσο θα ισχύσει

Της Αννας Ανδριτσάκη

Το πολιτικό αλισβερίσι εντός της τρικομματκής κυβέρνησης για την ύφανση του σχεδίου «Αθηνά» έλαβε τέλος. Οι διακομματικοί και εσωκομματικοί διαγκωνισμοί, οι εξαντλητικές διαπραγματεύσεις και το συνεχές «ράβε-ξήλωνε» πάνω στο πατρόν της αυριανής ανώτατης εκπαίδευσης κατέληξαν στο τελικό σχέδιο που δρομολογεί τη μεγαλύτερη δυνατή συρρίκνωση, καταργώντας-συγχωνεύοντας 129 τμήματα (από 97 της τελευταίας εκδοχής) και πιστώνοντας στους εταίρους ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ εναλλακτικές λύσεις, όπως τη μετατροπή των ομοσπονδιακών ΑΕΙ σε κοινοπραξίες. Κατά τα άλλα, 26 τμήματα (βλ. πίνακα) μπαίνουν σε καθεστώς μεταβατικής κατάργησης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχέδιο, που αυτή τη φορά έχει και σφραγίδα δεσμευτικότητας, αφού δόθηκε στη δημοσιότητα με τη μορφή του μηχανογραφικού, προβλέπεται:

1. Κατάργηση–συγχώνευση 129 τμημάτων (98 ΤΕΙ και 31 πανεπιστημιακών), αρκετά περισσότερων από την τελευταία εκδοχή, και πέντε ιδρυμάτων. Από τα 534 τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ διατηρούνται τα 405 (από τα 384 της τελευταίας εκδοχής): 258 στα πανεπιστήμια και 147 στα ΤΕΙ.

2. Ενταξη στη λίστα μεταβατικής κατάργησης όσων τμημάτων απορροφούνταν και απαιτούσαν μετακινήσεις εκατοντάδων φοιτητών. Δεν θα πάνε πουθενά, αλλά θα μπει λουκέτο το 2018. Η λίστα αριθμεί 26 τμήματα (από 28), ενώ οι προσθαφαιρέσεις ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Αλλα τμήματα από το λουκέτο βρέθηκαν στο μηχανογραφικό κι άλλα από την ακαριαία εξαφάνιση στο λουκέτο με παράταση. Εντέλει, από τα 28 της προηγούμενης λίστας αφαιρέθηκαν εννέα και εντάχθηκαν επτά. Μεγάλες οι προσδοκίες του υπουργείου από αυτή την επιχείρηση. Σε άλλα έδωσε παράταση και σε άλλα το φιλί της ζωής.

(περισσότερα…)

Η «διάπλαση» των φασιστοειδών – Θανάσης Μπαλοδήμας

28 Φεβρουαρίου, 2013

234341-1

 Πηγή:Ριζοσπάστης

«Εθνική αφύπνιση για παιδιά 6-10 ετών από παιδαγωγούς – στελέχη της Χρυσής Αυγής» και «Διάπλαση των Παίδων» ονοματίζουν οι εν Ελλάδι νεοναζί τη νέα προσπάθειά τους να διαχύσουν τη χολή τους σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, να δηλητηριάσουν με το μίσος τους και παιδιά, τα μυαλά και τις ψυχές τους.

Μάλιστα βρήκαν γονείς στην Ανατολική Αττική που δέχτηκαν να τους πάνε τα βλαστάρια τους, στη φιδοφωλιά όπου συγκεντρώθηκαν. Οπως επαίρεται η οργάνωση σε σχετική ανακοίνωσή της «απόλαυσαν ένα υπέροχο διαδραστικό ταξίδι με οδηγούς τις 2 παιδαγωγούς της ΤΟ. Οι Συναγωνίστριες εμφύσησαν τα Ελληνικά ιδεώδη στους μικρούς μας φίλους με προβολή παιδαγωγικού βίντεο και τα παιδιά συμμετείχαν στη συζήτηση για τη γέννηση του αρχαίου κόσμου σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική σκέψη, έμαθαν για τους Ολύμπιους Θεούς, το αρχαίο Ελληνικό Πάνθεον και τη Χριστιανική Πίστη»…

Μάλιστα η Χρυσή Αυγή έσπευσε να διοχετεύσει στο διαδίκτυο φωτογραφίες από το σκηνικό πασχίζοντας πιθανά να δείξει ευαίσθητο πρόσωπο, ανάλογο ίσως με αυτό του μακελάρη Χίτλερ να χαϊδεύει παιδικά κεφαλάκια Γερμανόπουλων πριν τα στείλει στη σφαγή λίγο πριν την πτώση του Βερολίνου, ως δήθεν υπερασπιστές του Γ” Ράιχ…

Προς το παρόν τα φασιστοειδή δε δίνουν περισσότερες πληροφορίες για το ακριβές περιεχόμενο της κατήχησης που κάνουν. Για παράδειγμα, δε διευκρινίζουν αν στο παιδαγωγικό βίντεο που έδειξαν στην ανατολική Αττική συμπεριλήφθηκαν και προβλήθηκαν πλάνα με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής να βρίζουν χυδαία θεούς και δαίμονες, να φωτογραφίζονται δίπλα δίπλα με Γερμανούς νεοναζί, να επιτίθενται σε φτωχούς βιοπαλαιστές καταστρέφοντας την πραμάτειά τους, να υμνολογούν εφοπλιστές, να στοχοποιούν πρωτοπόρους ναυτεργάτες, να βγάζουν τη μια ανακοίνωση μετά την άλλη εναντίον αγωνιζόμενων αγροτών, να καθυβρίζουν εργατικές κινητοποιήσεις, να ζητούν στη Βουλή νέα μέτρα υπέρ φαρμακοβιομηχάνων και μεγαλοξενοδόχων, να τάζουν τον ορυκτό πλούτο της χώρας και στρατιωτικές προμήθειες σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, να επιβάλλουν 18 ευρώ μεροκάματο δίχως ασφάλιση σε άνεργους που έκαναν το λάθος να τους εμπιστευτούν, να απαιτούν επέμβαση των ΜΑΤ σε κατάληψη απλήρωτων εργαζομένων, να επιτίθενται με ρόπαλα και μαχαίρια σε μαθητές ενώ προπαγανδίζουν προκηρυγμένη κινητοποίηση ενάντια στα σκληρά μέτρα κυβέρνησης – τρόικας – ΕΕ, να περικυκλώνουν έναν εργάτη δέκα για να τον τρομοκρατήσουν παραμονές πανεργατικής απεργίας κ.ο.κ.

(περισσότερα…)

Μια γενιά που περιεργάζεται

25 Φεβρουαρίου, 2013

psyxo 

της Μαριάννας Τζιαντζή    

Η παρατεταμένη απουσία της εργασίας ή και ο ευτελισμός της ανοίγουν πληγές που μοιραία θα κακοφορμίσουν, καθώς αποκαρδιώνονται οι εργαζόμενοι και απελπίζονται οι περιεργαζόμενοι….

Απευθυνόμενος στους Θεσσαλονικείς, ο Απόστολος Παύλος παρατηρεί: «…Μερικοί από εσάς είναι αργόσχολοι, δηλαδή δεν εργάζονται, αλλά περιεργάζονται τους άλλους». Και στους μη εργαζομένους κάνει έκκληση «να ηρεμήσουν και να εργάζονται κανονικά», ενώ στους εργαζομένους συνιστά να μη συναναστρέφονται τον αργόσχολο, ώστε εκείνος να ντραπεί, και φυσικά να μην τον θεωρούν εχθρό τους, αλλά να τον νουθετούν σαν αδελφό (Β΄ Θεσσ. 3, 6-15).

Τι συμβαίνει όμως όταν οι μη εργαζόμενοι είναι περισσότεροι από τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, όταν οι άνεργοι αγγίζουν τα δύο εκατομμύρια; Οι εξ ανάγκης αργόσχολοι περιεργάζονται τους άλλους, περιεργάζονται τον κόσμο ή τον μικρόκοσμο της πολιτικής, της ελαφράς καλλιτεχνίας, της επικαιρότητας και συνήθως τον περιεργάζονται εξ αποστάσεως, μέσω της οθόνης του υπολογιστή, της τηλεόρασης ή του κινητού και αναπτύσσοντας σχέσεις περιορισμένης ευθύνης με τους άλλους.

Μάθετε γράμματα να γίνετε άνθρωποι, να προκόψετε, να ζήσετε καλύτερα από εμάς. Αυτή η νουθεσία, που έχει ειπωθεί από εκατομμύρια δασκάλους και γονείς, τώρα τινάζεται στον αέρα. Το «δεν θέλω» γίνεται «δεν μπορώ (να εργαστώ)» και το περίφημο «ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω» μοιάζει να μας περιγελά.

Μαζί με τους νυν και τους μελλοντικούς ανέργους πληθαίνουν οι «μαθητές του τελευταίου θρανίου», όπως πληθαίνουν και τα «βαθμολογικά ναυάγια» (οι σχεδόν άσπρες κόλλες στις πανελλήνιες εξετάσεις), διαπιστώνουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί. Η αίσθηση της ματαιότητας της γνώσης και της προσπάθειας ριζώνει στο πιο τρυφερό και αθώο κομμάτι της κοινωνίας. Το αρχικό αίτιο αυτής της παραίτησης μπορεί έχει σχέση με την οικονομία, με τη γενική πτώση του βιοτικού επιπέδου, όμως οι συνέπειες γίνονται με τη σειρά τους εσωτερικευμένα αίτια που γεννούν άλλες, μακροπρόθεσμα διαβρωτικές συνέπειες. Και όμως, σήμερα αξίζει περισσότερο από ποτέ να μαθαίνουν οι νέοι γράμματα, όχι απλώς για να βρουν δουλειά, αλλά γιατί τους έλαχε να ζήσουν σε μια συναρπαστικά δύσκολη εποχή.

(περισσότερα…)

Grândola, Vila Morena

15 Φεβρουαρίου, 2013

Πηγή:Pitsirikos

Η ομιλία του Πορτογάλου πρωθυπουργού Πέδρο Πάσος Κοέλιο στη Βουλή της Πορτογαλίας διακόπτεται από Πορτογάλους μαθητές που τραγουδούν από τα θεωρεία το «Grândola, Vila Morena», ένα τραγούδι που είχε απαγορευτεί, ως κομμουνιστικό, από τη φασιστική δικτατορία, και αργότερα συνδέθηκε με την Επανάσταση των Γαρυφάλλων.

450px-Grandola_Vila_MorenaGrândola, swarthy town
Land of fraternity
It is the people who lead
Inside of you, oh city

Inside of you, oh city
It is the people who lead
Land of fraternity
Grândola, swarthy town

On each corner, a friend
In each face, equality
Grândola, swarthy town
Land of fraternity

Land of fraternity
Grândola, swarthy town
In each face, equality
It is the people who lead

In the shadow of a holm oak
Which no longer knew its age
I swore to have your will
as my companion, Grândola

I swore to have your will
as my companion, Grândola.
In the shadow of a holm oak
Which no longer knew its age

(περισσότερα…)

Η γενιά του μουτζούρη

6 Φεβρουαρίου, 2013

Αρχείο:Musee-historique-lausanne-img 0126.jpg

 Τραπουλόχαρτο της εποχής της Γαλλικής Επανάστασης

Πηγή:Pitsirikos

Με αφορμή το σχέδιο «Αθηνά» για τα πανεπιστήμια, έχω λάβει δεκάδες μέιλ από φοιτητές, φοιτητικές οργανώσεις και φοιτητικούς συλλόγους με ανακοινώσεις, σχόλια, επαναστατικά καλέσματα και αιτήματα για συμπαράσταση και βοήθεια. Όπα!!!

Θέλω να πω στους φοιτητές που μου γράφουν πως εγώ το χρέος μου απέναντι στην ελληνική κοινωνία το έχω κάνει. Τόσο γράφοντας, όσο και συμμετέχοντας σε πορείες, διαδηλώσεις, απαλλοτριώσεις, συλλαλητήρια, συναυλίες αλληλεγγύης και ό,τι άλλο έχει γίνει στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Επίσης, έχω κάνει το χρέος μου απέναντι στην παγκόσμια κοινότητα. Ως και σε πορεία για την Νικαράγουα έχω πάει.

Με τόσο περπάτημα και τόσα συνθήματα για την Παλαιστίνη, η Παλαιστίνη θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητο κράτος εδώ και χρόνια, κι εγώ εθνικός τους ήρωας.

Οι σημερινοί φοιτητές ας κάνουν ό,τι θέλουν. Μπορούν να γράφουν κείμενα με καταγγελίες, να γράφουν ποιήματα, να κλαίνε τη μοίρα τους, να στηθοδέρνονται, να κάνουν διαλογισμό, να κλειστούν στα μοναστήρια, να γίνουν ζητιάνοι, να παντρευτούν καμιά πλούσια, να πάρουν τα όπλα -ήδη κάποιοι τα έχουν πάρει- και τόσα άλλα. Έχουν πολλές επιλογές.

Αλλά, τέλος πάντων, ας κάνουν κάτι. Δική τους ζωή είναι.

(περισσότερα…)

CasaPound Italia: για τον φασισμό του 21ου αιώνα – Μάρκο Ζερμπίνο

30 Ιανουαρίου, 2013

untitledx

Η  εκλογική επιτυχία, στη γειτονική Ελλάδα, ενός κόμματος όπως η Χρυσή Αυγή, που για πολύ καιρό ήταν περιθωριακό, κάτι θα έπρεπε να διδάξει και στην ιταλική Αριστερά. Μια ενδεχόμενη επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, στα πρότυπα της Ελλάδας, θα μπορούσε να αποτελέσει την κατάλληλη ευκαιρία ώστε η CasaPound να πάψει να ασχολείται με τον «πολιτισμό» και να περάσει στη δράση.

Ο φασισμός ήταν επανάσταση,

η μοναδική που συντελέστηκε πραγματικά

σε αυτή τη χώρα και, κατά τη γνώμη μου,

αντιπροσώπευε ένα προοδευτικό κοινωνικό όραμα,

μια άνθηση της τέχνης, της τιμιότητας, της ειρωνείας.

Gianluca Iannone

Περιοδικό λεύγα 8 

Levga08_CasaPound03Φλωρεντία, 13 Δεκεμβρίου 2011. Είναι περίπου 12:30 το μεσημέρι όταν ο Gianluca Casseri, 50 ετών, παρκάρει το αυτοκίνητό του κοντά στην υπαίθρια αγορά της Πιάτσα Νταλμάτσια, στα βόρεια προάστια της πόλης, και κατευθύνεται με γρήγορα βήματα προς το σημείο όπου συνήθως κάθονται μόνο πλανόδιοι μικροπωλητές από την Αφρική. Μόλις φτάνει στο σημείο, ο άντρας πυροβολεί μερικές φορές με το ρεβόλβερ που κρατάει, ένα Μάγκνουμ 35 7. Στο έδαφος κείτονται τα άψυχα σώματα του Samb Modou, 40 ετών, και του Diop Mor, 54 ετών· δίπλα τους κείτεται βαριά τραυματισμένος ο Moustapha Dieng, 34 ετών. Ο Casseri επιστρέφει στο αυτοκίνητό του, μπαίνει μέσα και απομακρύνεται βιαστικά. Θα ξαναεμφανιστεί δύο ώρες αργότερα, λίγο μετά τις 14:30, κοντά σε μια άλλη υπαίθρια αγορά της πόλης, αυτή του Σαν Λορέντσο. Εκεί, στο ιστορικό κέντρο της πόλης, η ρατσιστική σφαγή συνεχίζεται: αυτή τη φορά πέφτουν τραυματισμένοι από τις σφαίρες του δολοφόνου ο Sougou Mor, 32 ετών, και ο Mbenghe Cheike, 42 ετών. Λίγο αργότερα, δύο αστυνομικοί εντοπίζουν τον Casseri στο υπόγειο της αγοράς, μέσα στο αυτοκίνητό του. Αυτός, όταν τους αντιλαμβάνεται, τραβάει ξανά το πιστόλι και, ταχύτατα, στρέφει την κάνη στο λαιμό του. Ύστερα τραβάει τη σκανδάλη.

imagesΗ σφαγή της Φλωρεντίας έχει ως άμεσο αποτέλεσμα να επανέλθει στο προσκήνιο της επικαιρότητας η ακροδεξιά οργάνωση CasaPound Italia (Οικία Πάουντ Ιταλία, Cpi), μέλος της οποίας, όπως έγινε γνωστό μετά τη σφαγή, ήταν ο Cassari. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τόσο ο Gianluca Iannone, ιδρυτής και αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας, όσο και η παρέα του, που συνήθως είναι προσεκτικοί και επιδέξιοι χειριστές της επικοινωνίας, θα προτιμούσαν να μη βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Ενώ τα πτώματα των θυμάτων είναι ακόμα ζεστά, η Cpi εκδίδει μια ανακοίνωση στην οποία «εφιστά την προσοχή όλων ώστε να μη συσχετίσουν την τραγωδία της τρέλας που σήμερα προκάλεσε δύο νεκρούς στη Φλωρεντίας με τις πολιτικές δραστηριότητες του κινήματος». «Στο dna της CasaPound Italia», σπεύδουν να διευκρινίσουν οι συναγωνιστές, «η ξενοφοβία δεν επικροτείται, όπως δεν έχει θέση και η ρατσιστική βία». 

Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο την ιστορία και την πολιτική δραστηριότητα της Cpi δεν εκπλήσσονται από τον εκνευρισμό και την ενόχληση των Iannone και σία για τα γεγονότα της Φλωρεντίας. Η CasaPound, προσπαθώντας εδώ και περίπου ένα χρόνο να προβάλει την εικόνα μιας οργάνωσης που τοποθετείται «πέρα» από τις «πεπαλαιωμένες» κατηγορίες της αριστεράς και της δεξιάς, μια πολιτική εμπειρία «αντικομφορμιστική», νεανική, εξεγερμένη και καινοτόμα ακόμα και μέσα στον χώρο της άκρας δεξιάς, ανέκαθεν απέρριπτε ως ψευδείς και προσχηματικές τις κατηγορίες για ρατσισμό, αντισημιτισμό, ομοφοβία και, γενικότερα, κάθε απόπειρα πολιτικών επιστημόνων ή των ΜΜΕ να την συσχετίσουν με την παραδοσιακή ιταλική δεξιά. Ορισμένοι κάπως επιφανειακοί ακαδημαϊκοί αφέθησαν να γοητευτούν από αυτή την «αυτοαφήγηση» που δημιούργησαν εκείνοι που, μεταξύ άλλων, αρέσκονται να αποκαλούνται «φασίστες της τρίτης χιλιετίας». Στη συνέχεια θα εξετάσουμε για ποιο λόγο το κίνημα του Iannone δεν παρουσιάζει καινοτόμα στοιχεία στο εσωτερικό του πανοράματος της ιταλικής άκρας δεξιάς. Για την ώρα, θα ξεκινήσουμε από μια απλούστερη ερώτηση: ποια είναι η CasaPound;

(περισσότερα…)

Οι «ανοιχτές φλέβες» του Δεκέμβρη…

5 Δεκεμβρίου, 2012

του Κώστα Χαριτάκη

Όσο κι αν προσπαθούν να ακυρώσουν τη μνήμη του Δεκέμβρη 2008, το φάντασμα της εξέγερσης είναι διαρκώς παρών και στοιχειώνει τους χειρότερους εφιάλτες της καθεστηκυίας τάξης. Ο τρόμος που σπέρνει, ωστόσο, δεν προέρχεται τόσο από την απειλή μιας επανάληψης όσο από την αδυναμία ταξινόμησής του και αρχειοθέτησής του μέσα στα κυρίαρχα πολιτικά λεξικά. Και κυρίως από τη μη προβλεψιμότητά του, το αναπάντεχο του ξεσπάσματος, την πρωτοτυπία και πολυμορφία των δρόμων σύγκρουσης και έκφρασης που διάνοιξε. Έτσι που ο μεγαλύτερος φόβος τους είναι πια ότι αν ξανασυμβεί θα συμβεί διαφορετικά…

Γιατί, όπως κάθε γνήσια εξέγερση, πριν απ” όλα ανέτρεψε τα δεδομένα ρεπερτόρια της διαμαρτυρίας και τα προβλέψιμα σχέδια της αντίστασης. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο του Δεκέμβρη ήταν αυτό που δεν μπορούσαν να χωνέψουν με τίποτα όλες οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις, η έλλειψη αιτημάτων και συγκεκριμένων διεκδικήσεων. Αυτή η «τυφλότητα», όπως έσπευσαν πολλοί να τη χαρακτηρίσουν, σε συνδυασμό με μια «ανεξέλεγκτη βία», όπως επίσης έσπευσαν πολλοί να καταγγείλουν, ήταν μια πρωτόγνωρη «παρέκκλιση» από κάθε «ορθοδοξία». Μια διάρρηξη του πολιτικού πεδίου από κάποια ασύμμετρη προς αυτό δύναμη που δεν αναγνωρίζει κανένα κανόνα, κανένα από τα διαθέσιμα στην πολιτική αγορά σχέδια, και κυρίως καμία αρχή για να διεκδικήσει από αυτήν.

Επρόκειτο για μια πραγματική στιγμή αυτοθέσμισης και αυτοοργάνωσης πέρα από το καθιερωμένο τόξο του πολιτικού. Εξ ου και το δεύτερο σκάνδαλο, η άρνηση της αντιπροσώπευσης, αυτή η «βλασφημία» προς τον κοινοβουλευτικό καθωσπρεπισμό, την κομματική και κρατική μορφή της πολιτικής, που τόσο πολύ ενόχλησε ιδιαίτερα την αριστερά ώστε να την χαρακτηρίσει «αντιπολιτική». Ο Δεκέμβρης διερεύνησε, για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση και τόσο πρακτικά, τους δρόμους εξόδου από το καταθλιπτικό πλαίσιο του «πολιτικού παιχνιδιού» ως κατανομή θεσπισμένων ρόλων και προβλέψιμων συμπεριφορών υποστηλωτικών της κυριαρχίας ακόμη κι όταν την αντιπολιτεύονται.

Ένα νέο υποκείμενο εμφανίστηκε στους δρόμους και δήλωσε ευθαρσώς ότι είναι κι αυτό «πολιτική δύναμη», και μάλιστα μια πολιτική δύναμη που καταφέρνει να διαφεύγει διαρκώς από τις νόρμες της κανονικότητας, και γι” αυτό πραγματικά επαναστατική, ικανή να καταλύσει εδώ και τώρα αυτό που όλο σχεδιάζουν και όλο προετοιμάζονται να καταλύσουν οι «οργανωμένες δυνάμεις»… Δεν ήταν το «αυθόρμητο» ως μια απλοϊκή διάλυση του «οργανωμένου», όπως κατηγορείται συχνά, αλλά ένα πλήθος …δίχως ταυτότητα πια, το ελαστικό «σώμα» των νέων μορφών εκμετάλλευσης και καθυπόταξης, της ανεργίας, της εργασιακής περιπλάνησης και ανασφάλειας, αλλά και μιας νέας επινοητικότητας και φαντασίας που ξεπερνά τα όρια της ενσωμάτωσης της παλιάς (καταρρέουσας πια) σταθερής εργασίας και τις, υπό αποσύνθεση, μορφές οργάνωσής της.

(περισσότερα…)

Η απάντησή μας στην κρίση: το Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας-Δημήτρης Μανωλίδης

3 Δεκεμβρίου, 2012

Ελπίδα και ανάγκη το Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Πηγή: http://nomikithessapopsi.blogspot.gr

Μέρος 1ο: Η κατάσταση
Ο Αινστάιν έλεγε με μια εμφατική δόση υπερβολής πως είναι σίγουρος ότι η βλακεία των ανθρώπων είναι άπειρη. Εσχάτως ωστόσο, φαίνεται ότι και η ανθρώπινη αντοχή κι ανοχή μοιάζει άπειρη. Αυτό γιατί παρά τα γεγονότα με άρωμα φαρσοτραγωδίας που ζούμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια και αναλογικά με το μέγεθός τους, δείχνουμε ως ελληνικός λαός, μιαν αμήχανη αδράνεια. Ναι έχουμε σημειώσει ορισμένα ξεσπάσματα/δράσεις όπως ήταν το κίνημα των αγανακτισμένων, πρωτόγνωρα μαζικές πορείες αλλά και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στο 27%, ωστόσο όλα αυτά δεν ήταν αποτελεσματικά, το καθένα για τους δικούς του λόγους. Παρόλα αυτά είμαστε ακόμα πιο πίσω. Γιατί προτού αποφασίσουμε να δράσουμε λείπει η συνειδητοποίηση και η στοχοθεσία εκείνη που απαιτείται προκειμένου η κάθε δράση που θα ακολουθήσει να είναι ενσυνείδητη κι αποτελεσματική.

(περισσότερα…)

Με το νόημα πού’χει κάτι απ’ τις φωτιές

17 Νοεμβρίου, 2012

Πηγή:Εργατικός Αγώνας

Σάββατο 17 Νοέμβρη. Όπως ακριβώς και πριν από 4 σχεδόν δεκαετίες. Τότε που η υπομονή και η ανοχή έδωσαν τη θέση τους στη παλλαϊκή εξέγερση κατά της καταπίεσης. Τότε που η φασιστική εκδοχή της αστικής κυριαρχίας προτίμησε να αιματοκυλήσει τους εργάτες και τη νεολαία για να μην τους παραδώσει την εξουσία.

Τριάντα εννιά χρόνια χωρίζουν αυτά τα δυο Σάββατα. Από τότε, τούτος ο πολύπαθος λαός είδε πολλά. Κι έπαθε ακόμα περισσότερα. Είδε το φασιστικό σκέλος των αστών να ξεπουλά την Κύπρο και να παραδίδει τη σκυτάλη σε πιο «ήπιες» μορφές αστικής καταπίεσης.

Είδε την κυβέρνηση Καραμανλή να ξεπουλά το δημόσιο πλούτο στους ιδιώτες την ώρα που ο υπουργός Εργασίας της καταργούσε δια νόμου την πάλη των τάξεων. Χωρίς να ρωτηθεί είδε την ίδια αυτή κυβέρνηση να υπογράφει πρωτόκολλα συνθηκολόγησης και υποταγής της Ελλάδας σε ευρωπαίους επικυρίαρχους κι άκουσε πως αναβαθμίζεται η θέση του μ’ αυτήν την υποδούλωση.

Είδε κι έζησε την κυβέρνηση Α. Παπανδρέου που του υποσχόταν πως θα έδιωχνε τις αμερικάνικες βάσεις και θα έβγαζε τη χώρα από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, θα εθνικοποιούσε το δημόσιο πλούτο και θα φρόντιζε τη λαϊκή οικογένεια. Αντί γι αυτά, συνέβαλλε κι αυτή στην υποτέλεια και την εξάρτηση της χώρας και αντί να απελευθερώσει τον εργαζόμενο από την εργοδοτική εκμετάλλευση, του φόρτωσε και μια νέα «τάξη», τους μεσάζοντες που πλούτιζαν χρεώνοντας τον έλληνα φορολογούμενο. Δίπλα στα παλιά «τζάκια» έφτιαξε νέα την ώρα που έθαβε την αγροτική οικονομία της χώρας στις χωματερές γιατί έτσι διέταζαν οι επικυρίαρχοι των Βρυξελλών.

(περισσότερα…)

Μια γενιά που ψάχνει για τα δικά της Πολυτεχνεία!

16 Νοεμβρίου, 2012


Πηγή: http://www.iskra.gr/

(περισσότερα…)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:Ελπίδα και ανάγκη το Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας

14 Οκτωβρίου, 2012

Πρόταση για την δημιουργία ενός Αριστερού Μετώπου Νεολαίας 

Η ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ…

Δύο περίπου χρόνια έχουν περάσει και το περίφημο «σχέδιο σωτηρίας από τη χρεοκοπία» με τις Δανειακές Συμβάσεις και τα πακέτα βοήθειας, τα πολλαπλά Μνημόνια και τα απανωτά μέτρα, που υπαγορεύτηκε από την τρόικα ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ και εφαρμόστηκε από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου – Παπαδήμου και τώρα από την κυβέρνηση Σαμαρά, κατάφερε να καταβαραθρώσει το ΑΕΠ κατά 20%, να συμπιέσει την αγοραστική δύναμη κατά 30%, να εκτινάξει την ανεργία στο 24% (στη νεολαία το ποσοστό αγγίζει το 50%).

Το βάθεμα της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης με το 70% του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας, τα χιλιάδες λουκέτα σε μαγαζιά και μικρές επιχειρήσεις, είναι το βαρύ τίμημα της «δημοσιονομικής προσαρμογής» που επιβάλλεται από Βρυξέλλες – Βερολίνο για να συνεχίσει να εξυπηρετείται το αδηφάγο δημόσιο χρέος που συνεχώς διογκώνεται. Οι λιποθυμίες μαθητών από την ασιτία, το νέο κύμα αστέγων, τα συσσίτια, η αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια, οι αυτοκτονίες-δολοφονίες συμπληρώνουν την εικόνα του σύγχρονου κοινωνικού προβλήματος.

Το τελευταίο πακέτο των 11,5 δις ανατροφοδοτεί περαιτέρω τον ατέρμονο φαύλο κύκλο δόσεων – μέτρων – αποτυχιών – μεγαλύτερης ύφεσης – νέων μέτρων που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί μια ανάσα από την τυπική-επίσημη χρεωκοπία και την αναγκαστική στάση πληρωμών.

Το σχέδιο Ε.Ε και πολιτικού συστήματος προφανώς και δεν είναι η σωτηρία από τη χρεοκοπία ούτε η δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά η διέξοδος από την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και εις βάρος της ζωντανής εργασίας. Ακόμα και ίδιοι αναγνωρίζουν ότι ένα τέτοιο χρέος δεν πρόκειται ποτέ να ξεπληρωθεί, όσα PSI-κουρέματα και να γίνουν, τη στιγμή που ύφεση και ανεργία χτυπάνε κόκκινο. Όραμά τους είναι να οικοδομηθεί μια αγνώριστη Ελλάδα. Μια Ελλάδα εργασιακή έρημος, κοινωνικά και παραγωγικά κατεστραμμένη, «Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη», παράδεισος για το κεφάλαιο και πρότυπο προς εξαγωγή για την διέξοδο από την κρίση προς όφελος τους, με την συντριπτική ήττα των εργαζομένων. Μία νέα Ελλάδα, περιφέρεια της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Γερμανίας, οδηγός για μια νέα Ευρώπη που θα συναγωνίζεται το κοινωνικό και εργασιακό μοντέλο της Κίνας, της Ινδίας κοκ. Τα μνημόνια δημιουργούν το νέο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο, γκρεμίζουν τις κατακτήσεις του 20ου αιώνα, οικοδομούν ένα νέο ταξικό συσχετισμό.

(περισσότερα…)

Τυνησία: Μία μετάβαση μακρά, δύσκολη και βασανιστική.

3 Ιουλίου, 2012

 

 Της Annamaria Rivera *

Τη νύχτα μεταξύ 15 και 16 του περασμένου Ιουνίου,o  Karim Alimi, ένας νεαρός Τυνήσιος μπλόγκερ, αγωνιώντας -όπως ισχυρίζονται ορισμένοι- για την μοίρα  της μετάβασης  στη χώρα του , αυτοκτόνησε . Ήταν μία από τις φωνές της επανάστασης της 14ης Ιανουαρίου ,που εναντιώθηκαν στο καθεστώς. Ωστόσο, περιέργως η αυτοκτονία του, αν και τόσο συμβολική, είχε χλιαρές αντιδράσεις  , λίγα  σχόλια και μηδαμινή αλληλεγγύη , ακόμη και από τους μπλόγκερς, που είναι τόσο καταξιωμένοι στην Τυνησία και πολύ περισσότερο στη Δύση. Δεν μίλησε ούτε καν,η Lina Ben Mhenni, , η συλλέκτρια βραβείων -ένα εκ των οποίων παρέλαβε από τα χέρια του   Gianni Alemanno* αν λέει κάτι αυτό, -και υποψήφια  για το βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη: η τέλεια, δηλαδή,προβολή της Δυτικής αφήγησης  για την  » Επανάσταση των Γιασεμιών «, η οποία εξαφάνισε  τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της λαϊκής εξέγερσης που ανέτρεψαν το καθεστώς, δηλαδή τους νεαρούς  προλετάριους και τους λούμπεν του περιθωρίου της «βαθιάς», Τυνησίας , εκείνης  των παράκτιων περιοχών και των μητροπολιτικών συνοικιών των απόκληρων.

Η αυτοκτονία του Alimi συνέβη στο αποκορύφωμα του κύματος των ταραχών, της βίας στους δρόμους, των επιθέσεων και των εμπρησμών σε κρατικά ιδρύματα ,και  στις έδρες των συνδικάτων και των προοδευτικών κομμάτων  , που διαπράχθηκαν  από συμμορίες Σαλαφιστών και μικροεγκληματίες που λέγεται ότι ενθάρρυναν ή ενορχήστρωσαν , από το παρασκήνιο, κάποιοι από  τους ηγέτες  του παλαιού καθεστώτος,το οποίο  ασκεί ακόμη μεγάλη επιρροή. Το  πρώην ενιαίο κόμμα, ο Συνταγματικός Δημοκρατικός Συναγερμός (RCD), εξακολουθεί να είναι  βαθιά ριζωμένο στα δίκτυα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στο χρηματοπιστωτικό  σύστημα, στα κρατικά όργανα ασφαλείας.Η  βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, οι μυστικές φυλακές, τα βασανιστήρια των κρατουμένων και των φυλακισμένων συνεχίζονται σαν να μη συνέβη τίποτε .Την ίδια περίοδο, ο Beji Caid Essebsi,ο πρώην υπουργός Εσωτερικών  του Μπεν Αλι και πρώην επικεφαλής μιας εκ των προσωρινών- μετά την επανάσταση- κυβερνήσεων, κάνει  μεγάλη προσπάθεια για να ανασυντάξει ένα νέο κόμμα ,με στελέχη   του έκπτωτου καθεστώτος.

Αν τo έναυσμα αποτέλεσαν οι ταραχές με την ταινία ΄΄Περσέπολις’’, η πολιορκία στο Πανεπιστήμιο της Manouba στην Τύνιδα, η λεηλασία του κινηματογράφου Afric’Art, οι επιθέσεις εναντίον  καλλιτεχνών και δημοσιογράφων (για να αναφέρουμε μόνο μερικά γεγονότα, μεταξύ πολλών άλλων),  ο νέος κύκλος της βίας, με την  υπερ-ισλαμιστική σφραγίδα  και με την αντεπαναστατική διάθεση , εγκαινιάστηκε τη νύχτα μεταξύ 10 και 11 Ιουνίου με την καταστροφή κάποιων  έργων τέχνης που εκτίθεντο στο Μέγαρο τέχνης Εl Ebdellia, στη Marsa, κοντά στην Τύνιδα  και τα οποία οι Σαλαφιστές  θεώρησαν βλάσφημα. Αντί να καταδικάσουν την αποτρόπαιη πράξη, οι Υπουργοί Εσωτερικών και Θρησκευμάτων – και οι δύο μέλη του  Ennhada, του ισλαμικού κόμματος που ηγείται  της μεταβατικής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Hamadi Jebali-επικύρωσαν την απόφαση της βλασφημίας. Ακόμα και ο Υπουργός Πολιτισμού, ο ανεξάρτητος και πολύ κοσμικός Mehdi Mabrouk, κοινωνιολόγος επί του μεταναστευτικού,που στο παρελθόν είχε πρωτοπόρες θέσεις, έσπευσε  να διατάξει το κλείσιμο της έκθεσης και του μεγάρου  και να καταγγείλει τους καλλιτέχνες και τους διοργανωτές, επίσης για βλασφημία. Το περιστατικό χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση για να προβεί σε περαιτέρω καταστολή και να αυξήσει την προπαγάνδα ενάντια στους εχθρούς του Ισλάμ και τους  »αριστερούς  και δεξιούς  εξτρεμιστές.»

Ορίσαμε ως συμβολική την αυτοκτονία του Alimi. Στην πραγματικότητα, η επανάσταση όπως και η αντεπανάσταση, εκδηλώνονται με μια πράξη αυτοκτονίας. Η διαδικασία που θα οδηγήσει  στο τέλος του καθεστώτος του Μπεν Αλι επιταχύνθηκε, όπως είναι γνωστό, μετά την δημόσια αυτο-θυσία του Mohamed Bouazizi που αυτοπυρπολήθηκε- μια αυτοκτονία ανάμεσα σε τόσες ,πριν και μετά την 14η Ιανουαρίου, αλλά και σήμερα- που αποτέλεσε τη θρυαλλίδα. Αντίστοιχα, η αντεπανάσταση, η οποία δεν έπαψε ποτέ να υπονομεύει τη λεγόμενη μετάβαση εκδηλώνεται με πολύ έντονο τρόπο,   με την αυτοκτονία του μπλόγκερ.

Απειλή δεν αποτελεί μόνο ο φανατισμός του κόμματος  Ennhada ,η βία των Σαλαφιστών ή τα δίκτυα χωρών του εξωτερικού που , κοιτάζοντας  με στραβό μάτι  τη δημοκρατική μετάβαση, στηρίζουν με τη δύναμη  των πετροδολαρίων τους ιεροκήρυκες του Ουαχάμπι. Πάνω απ ‘όλα είναι η κυβερνητική ,και όχι μόνο, ανοησία, σε ο,τι αφορά στην επίλυση των σοβαρότατων οικονομικών και κοινωνικών  προβλημάτων  της χώρας, κατά κύριο λόγο της ανεργίας που καλπάζει, της δραματικής ανασφάλειας και των ουσιαστικών   περιφερειακών ανισοτήτων. Η ίδια  η πολιτική και κοινωνική αντιπολίτευση, που συχνά παγιδεύεται σε μάταιες συζητήσεις για την  αραβο-μουσουλμανική ταυτότητα της Τυνησίας, δεν μπορεί, με ελάχιστες  εξαιρέσεις, να οργανώσει ορθολογικά τις ανάγκες, τις απαιτήσεις και τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Και ούτε μπορεί να διεξάγει μια συνεπή μάχη όσον αφορά τα πολιτικά δικαιώματα  , για τα οποία έχει γίνει τόση συζήτηση, την ελευθερία έκφρασης ,κλπ.

(περισσότερα…)

Για τα αποτελέσματα του ΚΚΕ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου

29 Ιουνίου, 2012

Πηγή: Εργατικός Αγώνας , 29/6/12

Οι εκλογές της 17ης Ιούνη ολοκληρώθηκαν. Το τελικό αποτέλεσμα αναμφισβήτητα έδωσε σημαντικό αέρα στην άρχουσα τάξη της χώρας και στα ντόπια και ξένα μονοπώλια να συνεχίσουν με αμείωτη ένταση την καταστροφική τους πολιτική σε βάρος της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού για να διασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου και την εξουσία τους.

Γι’ αυτό έχει δίκιο για το αποτέλεσμα το ΚΚΕ όταν λέει ότι είναι αρνητικό για το λαό. Όμως αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που οφείλεται και σε σημαντικές ευθύνες του ΚΚΕ, που δεν μπόρεσε να πείσει το λαό για την πρόταση του, βάσει της οποίας τον κάλεσε να το υπερψηφίσει, διορθώνοντας έτσι την ψήφο του. Τραγική ειρωνεία θα έλεγε κανείς γιατί ο λαός πραγματικά «διόρθωσε» την ψήφο του με απελπιστικά αποτελέσματα όμως για το ΚΚΕ.

Κατά συνέπεια το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αρνητικό για το ΚΚΕ. Στις 2 αναμετρήσεις κρίθηκε η εκλογική τακτική, αλλά και γενικότερα η πολιτική που ακολούθησε τουλάχιστον τα τελευταία 3 χρόνια από το λαό και καταψηφίστηκε. Αν και μαζικά λαϊκές μάζες στράφηκαν ενάντια στον πάλαι ποτέ δικομματισμό δεν εμπιστεύθηκαν το ΚΚΕ ούτε για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους ούτε πολύ περισσότερο για τη διέξοδο από την κρίση, την οποία μετέθετε στην εργατική λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό, τη στιγμή μάλιστα που προέβλεπε άμεσα δυσοίωνες εξελίξεις για τις οποίες όμως δεν είχε να προτείνει άμεσες λύσεις. Πιο σωστά απέφευγε να διατυπώσει άμεσες λύσεις γιατί θα κινούνταν στη διαχειριστική λογική του καπιταλισμού, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συγκέντρωσε και τη διαμαρτυρία και την αγανάκτηση του ελληνικού λαού, αλλά και κατοχυρώθηκε και ως ο κύριος εκπρόσωπος της αριστερής και αντιμνημονιακής πολιτικής δράσης.

Το χειρότερο όμως για το ΚΚΕ είναι ότι η ηγεσία αρνείται πεισματικά να κατανοήσει τη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε, να εντοπίσει τα λάθη και έτσι αφήνει το κόμμα εγκλωβισμένο στην ίδια λογική και μετά τις εκλογές και το τραγικό αποτέλεσμα συνεχίζοντας στις ίδιες ράγες. Στην ουσία κάνει αυτό που επεσήμανε να προσέξουν για να το αποφύγουν οι δυνάμεις του ως επικίνδυνο το 16ο Συνέδριο του ΚΚΕ, έτσι ώστε να προχωρά με επιτυχίες και ανοδικά βήματα ο στόχος για την υλοποίηση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, σημειώνοντας ότι δεν πρέπει να «…υπερτερεί η αναγκαία προβολή της γενικής κατεύθυνσης, χωρίς όμως αυτή να θεμελιώνεται με τη δράση για αντιιμπεριαλιστικούς, αντιμονοπωλιακούς στόχους και αιτήματα που συμβάλλουν στην κατανόησή της…»

Ας έρθουμε όμως στο περιεχόμενο και το σκοπό του σημειώματος αυτού. Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τις τάσεις, που από την ιστοσελίδα του Εργατικού Αγώνα σημειώναμε, για μείωση της επιρροής του ΚΚΕ στην εργατική τάξη και τη νεολαία. Τάσεις που με τις εκλογές της 17ης Ιούνη μετατράπηκαν, χωρίς να υπερβάλλουμε, σε ορμητικό ρεύμα. Αυτό δείχνει τόσο η ανάλυση των αποτελεσμάτων, με τις 260.000 ψήφους μείον από το Μάη, όσο και τα ποιοτικά στοιχεία που έδωσαν οι μετρήσεις από τα exit poll.

Παρακάτω δίνουμε με πίνακες πως διαμορφώθηκε η κατάσταση.

Κατ’ αρχήν έχουμε συμπληρωμένους τους πίνακες του προηγούμενου σημειώματος* και με τα αποτελέσματα του Ιούνη, αλλά και με τα αποτελέσματα του 1993. Χρησιμοποιούμε το 1993 γιατί αποτελούσε μέχρι σήμερα το μικρότερο εκλογικό αποτέλεσμα για το ΚΚΕ, το οποίο επετεύχθη σε πάρα πολύ αντίξοες συνθήκες, με τις ανατροπές των σοσιαλιστικών χωρών και την τεράστια ευφορία του ιμπεριαλισμού για την περήφανή του νίκη, καθώς και μετά από μια πολύ τραυματική διάσπαση του κόμματος.

(περισσότερα…)