Posted tagged ‘ξενοφοβία’

Χρίστος Κατσούλας: To αντιρατσιστικό κρεσέντο του ελληνικού κοινοβουλίου

3 Ιουνίου, 2013

ChrisKatsoulas

Πηγή: ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Η εβδομάδα που πέρασε εμφάνισε το παράδοξο φαινόμενο τρία κόμματα της μνημονιακής συγκυβέρνησης και δύο κόμματα της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης να εμπλέκονται στην κατάθεση, κόντρα κατάθεση και αλληλοκατάθεση αντιρατσιστικών νομοσχεδίων ή τροποποιήσεων.

Όσο τα κόμματα αυτά εμπλέκονταν σε πάνδημες δηλώσεις εναντίον της ρατσιστικής απειλής η Χρυσή Αυγή χαμογελούσε. Αποδείκνυε για μια ακόμα φορά ότι είναι «εναντίον όλων», και ότι όλοι, από το ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη ΝΔ, συνασπίζονται εναντίον της.

Αν αυτό δεν είναι η πιο άφρονα και επιπόλαια στάση απέναντι στον φασισμό, τότε τι είναι;

Η Χρυσή Αυγή δεν πουλάει ναζισμό. Αντισυστημισμό πουλάει. Το νεοναζιστικό και χιτλερικό της χαρακτήρα τον κρύβει πίσω από τις επικλήσεις για τον ελληνικό εθνικισμό. Που ως γνωστόν, διαχρονικά και ανέκαθεν, πουλάει αγριάδα στο εσωτερικό και δουλική εκδούλευση στο εξωτερικό. Γερμανοτσολιάδες, Χίτες και Χουντικοί είναι τα γνωστά παραδείγματα. Γερμανοί ναζί, Ιταλοί φασίστες, Άγγλοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές έπιναν νερό στο όνομα της ελληνικής ακροδεξιάς. Ήταν τα δικά τους παιδιά, πρωτοπαλίκαρα της προσπάθειάς τους να κρατάνε μια χώρα υπό κατοχή και εξάρτηση. Στρατιωτική, πολιτική, οικονομική. Μετασχηματιζόμενη και μεταλλασσόμενη. Αλλά πάντως κατοχή και εξάρτηση.

Ο φασισμός ξεπετάγεται όταν η αστική δημοκρατία περνά κρίση. Έτσι και εδώ. Η κατάρρευση του αστικού πολιτικού συστήματος με την εφαρμογή των μνημονίων, έστειλε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή. Εφαλτήριο ήταν η πριμοδότηση από ΜΜΕ και σύμπασες τις κυβερνήσεις της ακροδεξιάς και αντιμεταναστευτικής ατζέντας. Το ΠΑΣΟΚ της διαπόμπευσης των ιερόδουλων και της μεταναστοφαγίας των Λοβέρδου και Χρυσοχοϊδη, σήμερα σκίζει τα ιμάτιά του για τη Χρυσή Αυγή. Έλεος.

Όμως η ξενοφοβία ήταν η πλατφόρμα εκτόξευσης. Τα καύσιμα που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στο Κοινοβούλιο και σήμερα την εμφανίζουν τρίτη δύναμη είναι ο υποτιθέμενος αντισυστημισμός της. Ενάντια στο πολιτικό σύστημα, στα λαμόγια της Βουλής, στους προδότες πολιτικούς. Φαινόμενα διαπλοκής, διαφθοράς, κλεψίματος μέχρις εξασφαλίσεως δεκάτης γενεάς, χρησιμοποιήθηκαν καταλλήλως. Και η πλέον συστημική ακροδεξιά που γνώρισε ο τόπος (μέχρι και με μισθοδοσίες από την ΚΥΠ), φιγουράρει ως αντισυστημική δύναμη.

Φυσικά αν μετρήσουμε τις αντισυστημικές της πράξεις θα δούμε ότι πρόκειται για λόγια του αέρα. Στις κρίσιμες στιγμές, στη Βουλή και αλλού, η Χρυσή Αυγή στήριξε τις επιλογές της άρχουσας τάξης, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Κι όταν φωνασκεί για δουλειές στους Έλληνες και όχι στους Πακιστανούς, εννοεί δουλειές στους Έλληνες με μεροκάματο Πακιστανού.

(περισσότερα…)

Κώστας Παπαδάκης: Αντιρατσιστική Ρητορεία στα όρια της Δίωξης του Πολιτικού Λόγου

3 Ιουνίου, 2013

Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Η συζήτηση που τελευταία διεξάγεται με αφορμή το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την «καταπολέμηση εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας» καθιστά αναγκαία της τοποθέτηση της προοδευτικής νομικής διανόησης και την ανάληψη των ευθυνών της απέναντι στην υποκριτική επικοινωνιακή διαχείριση του φασιστικού κινδύνου.

1. Το ποινικό δίκαιο είναι δίκαιο πράξεων και όχι προθέσεων, δίκαιο πραγματικής και όχι αντικειμενικής ή πολιτικής ευθύνης, δίκαιο που διώκει και τιμωρεί εγκληματικές πράξεις και συμπεριφορές και όχι ιδεολογίες και φρονήματα. Το ότι το ποινικό δίκαιο έχει περιορισθεί σε αυτά τα όρια αποτελεί αδιαπραγμάτευτη κατάκτηση στην διαχρονική εξέλιξη της ταξικής πάλης στο εποικοδόμημα του νομικού πολιτισμού. Διαφορετική θεώρηση θέτει σε κίνδυνο το ατομικό δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, όπως και η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νόμου παραδέχεται.

2. Η πρόκληση σε τρίτον της απόφασης να διαπράξει αξιόποινες πράξεις προβλέπεται και τιμωρείται επαρκώς από τις διατάξεις του Π.Κ. 46 παρ. 1 και 2 περί ηθικής αυτουργίας και προβοκάτσιας κ.λ.π. και συμπληρωματικά από τη διάταξη της απλής συνέργειας με ψυχική συνδρομή (Π.Κ. 47 παρ. 1). Ηδη το τελευταίο κριτήριο, που η νομολογία σταθερά εφαρμόζει, ενέχει επικίνδυνα στοιχεία φρονηματικής αντιμετώπισης.
Κάθε προσπάθεια διεύρυνσης των ορίων της παραπάνω αντιμετώπισης εξέρχεται από τα όρια της ποινικής απειλής δίωξης τέλεσης πράξεων και παραβιάζει τα όρια δίωξης του πολιτικού λόγου.

3. Οι ιδεολογίες δεν διώκονται ποινικά, όσο και είναι η αν αντιμετωπίζονται ως αντικοινωνικές η «ακραίες» από την εκάστοτε εξουσία. Η δίωξη των ιδεολογιών είναι όχι μόνο  ανεπίτρεπτη υπό συνταγματικό καθεστώς πολιτικών ελευθεριών (Σ 5, 14), αλλά και ιστορικά αναποτελεσματική. Η ανοχή των πολιτικών διώξεων παρέχει το άλλοθι σε κάθε εξουσία να τις διευρύνει, περιλαμβάνοντας συχνά και τις αντίθετες πολιτικές διώξεις.

4. Οι φασιστικές και ρατσιστικές συμπεριφορές, κρούσματα των οποίων παρατηρούνται και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, αποτελούν πολιτικό φαινόμενο, του οποίου ο τρόπος αντιμετώπισης δεν μπορεί να είναι διαφορετικός.

Ως προς τις αξιόποινες πράξεις που συνδέονται με αυτές, το υπάρχον νομικό οπλοστάσιο είναι ικανό να προστατέψει αποτελεσματικά τα θύματα αυτών, εφόσον βεβαίως εφαρμόζεται. Η τήρησή του απαιτεί την ύπαρξη σχετικής πολιτικής βούλησης από το όλο σύστημα εξουσίας (κυβέρνηση, αστυνομία, εισαγγελίες, δικαστήρια), πράγμα που δεν συμβαίνει. Ενδεικτικά, συμπεριφορές :

(περισσότερα…)