Posted tagged ‘ρατσισμός’

Χρίστος Κατσούλας: To αντιρατσιστικό κρεσέντο του ελληνικού κοινοβουλίου

3 Ιουνίου, 2013

ChrisKatsoulas

Πηγή: ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Η εβδομάδα που πέρασε εμφάνισε το παράδοξο φαινόμενο τρία κόμματα της μνημονιακής συγκυβέρνησης και δύο κόμματα της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης να εμπλέκονται στην κατάθεση, κόντρα κατάθεση και αλληλοκατάθεση αντιρατσιστικών νομοσχεδίων ή τροποποιήσεων.

Όσο τα κόμματα αυτά εμπλέκονταν σε πάνδημες δηλώσεις εναντίον της ρατσιστικής απειλής η Χρυσή Αυγή χαμογελούσε. Αποδείκνυε για μια ακόμα φορά ότι είναι «εναντίον όλων», και ότι όλοι, από το ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη ΝΔ, συνασπίζονται εναντίον της.

Αν αυτό δεν είναι η πιο άφρονα και επιπόλαια στάση απέναντι στον φασισμό, τότε τι είναι;

Η Χρυσή Αυγή δεν πουλάει ναζισμό. Αντισυστημισμό πουλάει. Το νεοναζιστικό και χιτλερικό της χαρακτήρα τον κρύβει πίσω από τις επικλήσεις για τον ελληνικό εθνικισμό. Που ως γνωστόν, διαχρονικά και ανέκαθεν, πουλάει αγριάδα στο εσωτερικό και δουλική εκδούλευση στο εξωτερικό. Γερμανοτσολιάδες, Χίτες και Χουντικοί είναι τα γνωστά παραδείγματα. Γερμανοί ναζί, Ιταλοί φασίστες, Άγγλοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές έπιναν νερό στο όνομα της ελληνικής ακροδεξιάς. Ήταν τα δικά τους παιδιά, πρωτοπαλίκαρα της προσπάθειάς τους να κρατάνε μια χώρα υπό κατοχή και εξάρτηση. Στρατιωτική, πολιτική, οικονομική. Μετασχηματιζόμενη και μεταλλασσόμενη. Αλλά πάντως κατοχή και εξάρτηση.

Ο φασισμός ξεπετάγεται όταν η αστική δημοκρατία περνά κρίση. Έτσι και εδώ. Η κατάρρευση του αστικού πολιτικού συστήματος με την εφαρμογή των μνημονίων, έστειλε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή. Εφαλτήριο ήταν η πριμοδότηση από ΜΜΕ και σύμπασες τις κυβερνήσεις της ακροδεξιάς και αντιμεταναστευτικής ατζέντας. Το ΠΑΣΟΚ της διαπόμπευσης των ιερόδουλων και της μεταναστοφαγίας των Λοβέρδου και Χρυσοχοϊδη, σήμερα σκίζει τα ιμάτιά του για τη Χρυσή Αυγή. Έλεος.

Όμως η ξενοφοβία ήταν η πλατφόρμα εκτόξευσης. Τα καύσιμα που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στο Κοινοβούλιο και σήμερα την εμφανίζουν τρίτη δύναμη είναι ο υποτιθέμενος αντισυστημισμός της. Ενάντια στο πολιτικό σύστημα, στα λαμόγια της Βουλής, στους προδότες πολιτικούς. Φαινόμενα διαπλοκής, διαφθοράς, κλεψίματος μέχρις εξασφαλίσεως δεκάτης γενεάς, χρησιμοποιήθηκαν καταλλήλως. Και η πλέον συστημική ακροδεξιά που γνώρισε ο τόπος (μέχρι και με μισθοδοσίες από την ΚΥΠ), φιγουράρει ως αντισυστημική δύναμη.

Φυσικά αν μετρήσουμε τις αντισυστημικές της πράξεις θα δούμε ότι πρόκειται για λόγια του αέρα. Στις κρίσιμες στιγμές, στη Βουλή και αλλού, η Χρυσή Αυγή στήριξε τις επιλογές της άρχουσας τάξης, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Κι όταν φωνασκεί για δουλειές στους Έλληνες και όχι στους Πακιστανούς, εννοεί δουλειές στους Έλληνες με μεροκάματο Πακιστανού.

(περισσότερα…)

Κώστας Παπαδάκης: Αντιρατσιστική Ρητορεία στα όρια της Δίωξης του Πολιτικού Λόγου

3 Ιουνίου, 2013

Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Η συζήτηση που τελευταία διεξάγεται με αφορμή το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την «καταπολέμηση εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας» καθιστά αναγκαία της τοποθέτηση της προοδευτικής νομικής διανόησης και την ανάληψη των ευθυνών της απέναντι στην υποκριτική επικοινωνιακή διαχείριση του φασιστικού κινδύνου.

1. Το ποινικό δίκαιο είναι δίκαιο πράξεων και όχι προθέσεων, δίκαιο πραγματικής και όχι αντικειμενικής ή πολιτικής ευθύνης, δίκαιο που διώκει και τιμωρεί εγκληματικές πράξεις και συμπεριφορές και όχι ιδεολογίες και φρονήματα. Το ότι το ποινικό δίκαιο έχει περιορισθεί σε αυτά τα όρια αποτελεί αδιαπραγμάτευτη κατάκτηση στην διαχρονική εξέλιξη της ταξικής πάλης στο εποικοδόμημα του νομικού πολιτισμού. Διαφορετική θεώρηση θέτει σε κίνδυνο το ατομικό δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, όπως και η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νόμου παραδέχεται.

2. Η πρόκληση σε τρίτον της απόφασης να διαπράξει αξιόποινες πράξεις προβλέπεται και τιμωρείται επαρκώς από τις διατάξεις του Π.Κ. 46 παρ. 1 και 2 περί ηθικής αυτουργίας και προβοκάτσιας κ.λ.π. και συμπληρωματικά από τη διάταξη της απλής συνέργειας με ψυχική συνδρομή (Π.Κ. 47 παρ. 1). Ηδη το τελευταίο κριτήριο, που η νομολογία σταθερά εφαρμόζει, ενέχει επικίνδυνα στοιχεία φρονηματικής αντιμετώπισης.
Κάθε προσπάθεια διεύρυνσης των ορίων της παραπάνω αντιμετώπισης εξέρχεται από τα όρια της ποινικής απειλής δίωξης τέλεσης πράξεων και παραβιάζει τα όρια δίωξης του πολιτικού λόγου.

3. Οι ιδεολογίες δεν διώκονται ποινικά, όσο και είναι η αν αντιμετωπίζονται ως αντικοινωνικές η «ακραίες» από την εκάστοτε εξουσία. Η δίωξη των ιδεολογιών είναι όχι μόνο  ανεπίτρεπτη υπό συνταγματικό καθεστώς πολιτικών ελευθεριών (Σ 5, 14), αλλά και ιστορικά αναποτελεσματική. Η ανοχή των πολιτικών διώξεων παρέχει το άλλοθι σε κάθε εξουσία να τις διευρύνει, περιλαμβάνοντας συχνά και τις αντίθετες πολιτικές διώξεις.

4. Οι φασιστικές και ρατσιστικές συμπεριφορές, κρούσματα των οποίων παρατηρούνται και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, αποτελούν πολιτικό φαινόμενο, του οποίου ο τρόπος αντιμετώπισης δεν μπορεί να είναι διαφορετικός.

Ως προς τις αξιόποινες πράξεις που συνδέονται με αυτές, το υπάρχον νομικό οπλοστάσιο είναι ικανό να προστατέψει αποτελεσματικά τα θύματα αυτών, εφόσον βεβαίως εφαρμόζεται. Η τήρησή του απαιτεί την ύπαρξη σχετικής πολιτικής βούλησης από το όλο σύστημα εξουσίας (κυβέρνηση, αστυνομία, εισαγγελίες, δικαστήρια), πράγμα που δεν συμβαίνει. Ενδεικτικά, συμπεριφορές :

(περισσότερα…)

Είμαστε όλοι μετανάστες

23 Μαΐου, 2013

Είμαστε όλοι μετανάστες

Του Τάση Παπαϊωάννου

Πριν από λίγες μέρες περπατούσα σ’ ένα χαρακτηριστικό δρομάκι του Μεταξουργείου, όπου έχουν απομείνει κάποια παλιά σπίτια-θραύσματα μιας άλλης εποχής, που προσδίδουν ακόμη στην περιοχή αυτήν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της. Μονώροφα τα περισσότερα, κολλητά το ένα δίπλα στο άλλο, διαμόρφωναν το μέτωπο του στενού δρόμου.

Κοντοστάθηκα για λίγο και παρατηρούσα ένα μικρό λαϊκό σπίτι με μια ψηλή λευκή μάντρα. Πάνω στην απλή σοβατισμένη επιφάνεια δύο μόνον ανοίγματα, ένα παράθυρο και δίπλα του μια μεταλλική πράσινη αυλόπορτα, ενώ σαν διακριτική κορνίζα στη στέψη του, ίσα ίσα που εξείχαν στη σειρά τα κεραμίδια της στέγης. Εκείνη τη στιγμή άνοιξε η αυλόπορτα και ξεπρόβαλε μια νέα μελαχρινή γυναίκα μ’ ένα μεγάλο μαντίλι τυλιγμένο στα μαλλιά της, κρατώντας στα χέρια της έναν κουβά γεμάτο ασβέστη και μια βούρτσα. Ξωπίσω της ακολουθούσαν τα δύο μικρά παιδιά της. Η γυναίκα με τη βοήθεια των παιδιών άρχισε σιγά σιγά να ασπρίζει τον εξωτερικό τοίχο του σπιτιού της, τμήματα από το πεζοδρόμιο, αλλά και τους κορμούς των δέντρων που βρίσκονταν έξω από τη μικρή της κατοικία, θυμίζοντάς μου παλαιότερες εποχές, όταν οι άνθρωποι επισκεύαζαν μόνοι τους τα σπίτια τους.

Εριξα μια κλεφτή ματιά στη μικρή εσωτερική αυλή, όπου έβλεπαν τα δύο όλα κι όλα δωμάτια του σπιτιού, και στην γκρίζα τσιμεντοκονία που κάλυπτε σαν χαλί το δάπεδό της. Απέναντι, σ’ ένα άδειο οικόπεδο, βρισκόταν απλωμένη η πολύχρωμη μπουγάδα της οικογένειας, μετατρέποντας παραδόξως τον δρόμο σε μέρος του σπιτιού. Εκεί έμενε μία από τις τόσες οικογένειες Κούρδων μεταναστών που έφυγαν από τον τόπο τους αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και κυρίως ελπίδα για τα παιδιά τους.

Ανέμιζαν τα ρούχα, όταν φυσούσε ο αέρας, σαν σημαίες, από άλλες μακρινές πατρίδες, πιστοποιώντας την πολυπολιτισμικότητα που χαρακτηρίζει καιρό τώρα τη χώρα μας. Η οικογένεια της άγνωστης γυναίκας έφερε από τη μακρινή πατρίδα της συνήθειες και τρόπο ζωής που για εμάς τους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων αποτελούν πλέον μακρινό και ξεχασμένο παρελθόν. Το σπίτι, λόγου χάριν, συντηρείται και επισκευάζεται σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Δεν είναι με κανέναν τρόπο ένα «τελειωμένο προϊόν» στο οποίο δεν επεμβαίνουμε μετά την ολοκλήρωσή του, αλλά αντιθέτως ένας ζωντανός οργανισμός που ακολουθεί και εκφράζει πιστά τη ζωή της οικογένειας που τον κατοικεί. Έτσι η επισκευή της στέγης ή ενός κουφώματος, το άσπρισμα του σπιτιού, η φροντίδα του δημόσιου χώρου έξω από αυτό, αποτελούν την αυτονόητη ασχολία ολόκληρης της οικογένειας.

(περισσότερα…)

The horror did not end at #manolada

14 Μαΐου, 2013

Immigrant workers defy shootings and demonstrate in Manolada

 Tο άρθρο έχει μεταφραστεί από την ελληνική γλώσσα

Η φρίκη δεν έχει τέλος στη #manolada (10/05/2013)

Στο ίδιο ιστολόγιο θα βρείτε στα ελληνικά και αγγλικά 

 Women #trafficking at #manolada

Immigrant workers defy shootings and demonstrate in Manolada

Translated from Metaretriever

Yesterday at 09/05/13 at 18:05 the phone rang.

It was Kamal, an Afghan refugee-laborer, whom we met and exchanged phone numbers at Manolada.

He told me that he and 16 other compatriots went to ask their 45-days wage for work they offered at Vagelatos strawberry producer.

We’ll have to clarify here the way they hired and paid those refugees-workers:

The producer – landowner, finds the “leader” of a workers group and makes the proper agreements with him. They arrange the work days and the fee(regarding the current case, for 45 days of labor, the workers would be paid €350 each).

The “leader” of the group supervises his fellow workers and when the work is done he carries the wages from the boss to the workers, keeping for himself a considerable amount.

Let’s get back to the phone call.

Kamal told me, that his compatriot did not pay them and told them that the boss didn’t have any money to give them now and that they will receive their fees later.

He asked me “what should we do”? I told him to wait for the next day, to stay calm and be alert so that the incidents of the shootings at Manolada will not be repeated.

At 23:21 in the evening, Kamal calls me again, he was very upset and he told me that two of his fellow compatriots were stabbed.

(περισσότερα…)

Περί «ξενοφοβίας και ρατσισμού»

10 Μαΐου, 2013

xenofovia-ratsismos

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

–?—?’”…?”« ‘?’ ¬…¬A…?’ 'A…? »—«” ?…? ?Y—…” ?–…”‘?’”: –?ƒ?”??…—?' ‘YO O… ?’ A–??…?–?’A?’  ?… ƒ«A«‘—« A«A? ? / O… ?” A–??…?–?’A?”Αν ήταν οι νόμοι του αστικού κράτους που θα έβαζαν τέλος στο ρατσισμό, στην ξενοφοβία και στο φασισμό, τότε πώς εξηγείται ότι παρά το νόμο που υπάρχει εδώ και χρόνια στην Ουγγαρία εναντίον όσων αρνούνται το «Ολοκαύτωμα», το ακροδεξιό, αντισημιτικό κόμμα «Γιόμπικ» κατέχει με 17% την τρίτη θέση στο αστικό κοινοβούλιο της χώρας;

Αν είναι οι νόμοι του αστικού κράτους που θα μας προφυλάξουν από το ναζισμό, τότε πώς εξηγείται ότι παρά την απαγόρευση του ναζιστικού κόμματος στη Γερμανία, στη χώρα, πέρα από τα φιλοναζιστικά κόμματα και οργανώσεις, υπάρχει και μια πανσπερμία νεοναζιστικών συμμοριών που δρουν απροκάλυπτα και ότι μόνο το 2012 τα εγκλήματα ρατσιστικού χαρακτήρα έφτασαν τα 17.600;

Αν ήταν οι νόμοι του αστικού κράτους που ορίζοντας το «ορθόν» της ανάγνωσης της Ιστορίας δημιουργούν το ασφαλές περιβάλλον καταπολέμησης της μισαλλοδοξίας και του μισανθρωπισμού, τότε πώς εξηγείται ότι στη Γαλλία όπου υπάρχει τέτοιος νόμος, ο οποίος καταδικάζει όποιον αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων, εντούτοις το φασιστικό κόμμα της Λεπέν έρχεται δεύτερο στις δημοσκοπήσεις;

Αν οι πολυδιαφημισμένες «δημοκρατικές ευαισθησίες» της ΕΕ έβαζαν φρένο στο φασισμό και στο ρατσισμό, τότε πώς εξηγείται στα μισά κράτη – μέλη της να παρατηρείται ενίσχυση της ακροδεξιάς και να συγκυβερνούν φασιστικά ή κρυφοφασιστικά κόμματα και πολιτικά πρόσωπα;

Αυτή η υποκριτική τακτική του αστικού κράτους να επιδεικνύει «δημοκρατικούς» φερετζέδες κατά του φασισμού

(περισσότερα…)

Ντοκιμαντέρ: »Νεοναζί: Το Ολοκαύτωμα της Μνήμης»

17 Μαρτίου, 2013

122544-elliniki-afisa-site

ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Το νέο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου συμμετέχει στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου θα προβληθεί στην αίθουσα «Τόνια Μαρκετάκη», την Τρίτη 19/03 στις 22:30 και την Πέμπτη 21/03 στις 15:00.

Θα προβληθεί επίσης στους κινηματογράφους:

Αθήνα: Από 21 Μαρτίου στο Ααβόρα (τέρμα Ιπποκράτους)
Θεσσαλονίκη: Από 2 Απριλίου, στο Φαργκάνη (Καμάρα)

fb Ελλάδα 1940-1949 – Κατοχή Αντίσταση 

Πρεμιέρα στο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και στις κινηματογραφικές αίθουσες, κάνει την επόμενη εβδομάδα η νέα ταινία του Στέλιου Κούλογλου. Με αφορμή την άνοδο της Χρυσής Αυγής στις τελευταίες εκλογές, το μεγάλου μήκους (90 λεπτά) ντοκιμαντέρ που έχει τίτλο Νεοναζί: Το Ολοκαύτωμα της Μνήμης ερευνά τη μνήμη, τη λήθη και την ιστορική αλήθεια στην σύχρονη Ελλάδα, μέσα από τα μάτια των μαθητών ενός Λυκείου, στο Δίστομο. Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τις σφαγές των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και των συνεργατών τους, που θέλουν να πάρουν την ρεβάνς για την ήττα του ναζισμού, 70 χρόνια πριν.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Μια μέρα μετά τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, η είδηση κάνει τον γύρο των τηλεοπτικών σταθμών: η Χρυσή Αυγή έλαβε 1.000 ψήφους στα μαρτυρικά Καλάβρυτα και Δίστομο. Δυο πόλεις που σημαδεύτηκαν από τη ναζιστική θηριωδία, παρουσιάζονται να νομιμοποιούν με την ψήφο τους, τους «πολιτικούς απογόνους» των δολοφόνων τους, σύμφωνα με τα ΜΜΕ. Τις αμέσως επόμενες μέρες, στην ερώτηση αν είναι νεοναζί και σχετίζονται με τον Χίτλερ, οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής απαντούν: «οι δημότες στα Καλάβρυτα και το Δίστομο απάντησαν ήδη, με την ψήφο τους». Η ιστορική μνήμη έχει εξασθενίσει ή πρόκειται για μια κατασκευασμένη είδηση;

Η απάντηση βρίσκεται στο Λύκειο Διστόμου, όπου οι μαθητές του παρακολουθούν ένα ντοκιμαντέρ για τα ναζιστικά εγκλήματα στα Καλάβρυτα, στον Χορτιάτη και στο Άουσβιτς. Η συζήτηση που ακολουθεί γρήγορα επεκτείνεται, σε θέματα όπως η αντίσταση στην γερμανική κατοχή. Μήπως έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι αν οι αντάρτες δεν προκαλούσαν με την δράση τους, τους Γερμανούς, δεν θα υπήρχαν και Ολοκαυτώματα;

Αυτή την τελευταία άποψη υποστηρίζει ο γιος ενός διαβόητου Έλληνα δωσίλογου. Ο πατέρας, υπουργός Προπαγάνδας στην κυβέρνηση Τσιρονίκου – την τελευταία φιλοναζιστική κυβέρνηση φάντασμα – το έσκασε το 1944 συνοδεύοντας τα γερμανικά στρατεύματα που αποχωρούσαν. Ο γιος ήταν υποψήφιος του ΛΑΟΣ στις εκλογές και τώρα προσχώρησε στην Χρυσή Αυγή.

Πίσω στο Λύκειο του Διστόμου, οι μαθητές έρχονται αντιμέτωποι με μια ιστορική αλήθεια: δεν υπήρξαν μόνο Έλληνες θύματα, αλλά και Έλληνες που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή. Από το ντοκιμαντέρ που παρακολουθούν, μαθαίνουν ότι τα Τάγματα Ασφαλείας και όχι οι Γερμανοί, έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην σφαγή στο Χορτιάτη και συμμετείχαν στη σφαγή στην ίδια την πόλη τους.

(περισσότερα…)

Η «Τελική Λύση» που οδήγησε στο «Ολοκαύτωμα»

20 Ιανουαρίου, 2013

chamber.jpg (64842 bytes)Θάλαμος αερίων στο Άουσβιτς ,1941-1942

«Τελική Λύση», 20 Ιανουαρίου 1942

 Πρόκειται για το κωδικό όνομα του σχεδίου των Ναζιστών βάση του οποίου προχώρησαν στη συστηματική δολοφονία των Εβραίων στη Γερμανία και τις υπό κατάκτηση περιοχές. Αποτέλεσμα της υιοθέτησης της «Τελικής λύσης» δεν ήταν άλλο από το Ολοκαύτωμα. Ο τραγικός απολογισμός για την Εβραϊκή Κοινότητα της Ευρώπης ήταν περίπου έξι εκατομμύρια νεκροί άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Πηγή: tvxs

Οι φυλετικές πεποιθήσεις των ναζιστών ήταν εκφρασμένες από την ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος. Οι μη-Άρειοι λαοί και ιδιαίτερα οι Εβραίοι απειλούσαν την «καθαρότητα του γερμανικού λαού».

Αρχικά η πολιτική του Ναζιστικού καθεστώτος ήταν να ωθεί τους Εβραίους σε μετανάστευση εκτός της Γερμανίας. Τα πογκρόμ εναντίον των Εβραίων άρχισαν άμα τη αναλήψει της εξουσίας από τους Ναζί.

David Olère, Les inaptes au travail*

Μποϊκοτάζ στις εβραϊκές επιχειρήσεις, αποκλεισμός των εβραίων από δημόσια αξιώματα και υποχρέωση να φορούν όταν κυκλοφορούν το άστρο του Δαβίδ. Τα μέτρα αυτά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα για το ναζιστικό καθεστώς το οποίο προχώρησε ένα βήμα παραπάνω καταλήγοντας στη σκέψη να καταλάβει τη Μαδαγασκάρη και να την μετατρέψει σε «αποθήκη Εβραίων».

Η λύση εγκαταλείφθηκε επειδή το Γ’ Ράιχ δεν είχε ικανοποιητική ναυτική δύναμη. Αποφασίστηκε, τελικά, η «μετανάστευση» των Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο. Παρά την πείνα και την εργασία στα κάτεργα ούτε αυτή η λύση απέδιδε το αποτέλεσμα που επιζητούσε το Ναζιστικό καθεστώς που ήθελε την άμεση λύση, δηλαδή την άμεση εξόντωση των Εβραίων.

Έτσι στις 20 Ιανουαρίου του 1942 συγκλήθηκε στο προάστιο του Βερολίνου, Wannsee, μια διάσκεψη, στην οποία ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, αρχηγός των υπηρεσιών ασφαλείας του Τρίτου Ράιχ, ενημέρωσε τους αξιωματούχους του καθεστώτος για την «Τελική Λύση» που είχε αποφασιστεί για το «εβραϊκό πρόβλημα».

(περισσότερα…)

Πενήντα φυλλάδια πολιτικού κόμματος

18 Ιανουαρίου, 2013

117126g-ba4jkklcmaexb-i_jpg-large

 Στη μνήμη του Σερντάρ Γιακούμπ

Πηγή: www.rednotebook.gr

του Δ. Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου.

Τα παιδιά στην Ελλάδα μένουν στο σπίτι των γονιών ως τα τριάντα τους, γι’ αυτό και συνεχίζουμε να τα λέμε «παιδιά». Τους κάνουμε δώρα, τα χαρτζιλικώνουμε, κι αν κάνουν και καμιά βλακεία, κάνουμε τα στραβά μάτια. Τα παιδιά είναι παιδιά.

Ο Σερντάρ ήταν εικοσιεφτά χρονών, δηλαδή παιδί. Χτες το βράδυ στα Πετράλωνα, με άλλα λόγια, δολοφονήθηκε ένα παιδί. Απλά, για παιδιά σαν τον Σερντάρ, το πράγμα είναι πιο περίπλοκο. Ο χρόνος δεν μετράει το ίδιο. Ο Σερντάρ δεν ήταν ακριβώς παιδί – όπως κανένας εργάτης δεν είναι παιδί. Δεν ήταν ούτε «παιδί από το Πακιστάν». Ήταν απλά Πακιστανός. Χτες το βράδυ στα Πετράλωνα, λοιπόν, δολοφονήθηκε ένας Πακιστανός. Και για να μη δραματοποιούμε καταστάσεις, ας πούμε απλά όπως η ΝΕΤ ότι ο 27χρονος Πακιστανός «έχασε τη ζωή του».

Ο Σερντάρ βέβαια δεν πέθανε από αδέσποτα πυρά ή από τρακάρισμα. Ο Σερντάρ δολοφονήθηκε από δύο άλλα παιδιά, εικοσιπέντε ο ένας και εικοσιεννιά ο άλλος – κανονικά παιδιά αυτά, δικά μας: με τις δουλειές τους, τα μηχανάκια τους, πολιτικοποιημένα.

Αυτό το τελευταίο, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα είχε τόση σημασία. Όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, καλό είναι να μην μπαίνουν τα κόμματα στη μέση, γιατί αυτό είναι μικροπολιτική, δηλαδή ασέβεια στη μνήμη του νεκρού. Το επεσήμανε, ευτυχώς, ο Νίκος Δένδιας. Απευθύνοντάς το στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, παρέλειψε να εξηγήσει τι οφέλη μπορεί να προσδοκά κανείς από παιδιά σαν τον Σερντάρ, αφού ως γνωστόν τα παιδιά αυτά δεν ψηφίζουν.

(περισσότερα…)

ΕΛΛΑΔΑ χώρα αντιφασιστική!

17 Ιανουαρίου, 2013

19genariathensantifacity_rgb72

Μαύρη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη – Άντα Ψαρρά

31 Δεκεμβρίου, 2012

4

Πηγή:TVXS

«Ήδη, η ασφάλεια του πολίτη εμπεδώνεται, ενώ οι πρώτες «κουκούλες» άρχισαν να βγαίνουν. Ήδη, πάρθηκαν τα πρώτα μέτρα για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, ήδη αρχίσαμε να «ανακαταλαμβάνουμε» τις πόλεις μας και τα αποτελέσματα άρχισαν να φαίνονται…». Κομμάτι από το γιορτινό μήνυμα του πρωθυπουργού.

Μεσολάβησαν αμέσως μετά μερικές ακόμα σκούπες στο κέντρο από τον Ξένιο Δία του υπουργού Δένδια με τσουβάλιασμα μεταναστών στα κρατητήρια, παραμονές Χριστουγέννων, όπως και η θεαματική «εισβολή» στην ΑΣΟΕΕ για να καταλήξουμε στο χθεσινό άρθρο του πρωθυπουργικού συμβούλου Φαήλου Κρανιδιώτη. Εκεί ο σύμβουλος με ένα αγοραίο εμφυλιοπολεμικό και μισαλλόδοξο ύφος υποδεικνύει καθαρότερα παρά ποτέ το πραγματικό άκρο, το επικίνδυνο άκρο.

«Βλέπεις ότι σιγά-σιγά αλλά σταθερά καθαρίζει η Ομόνοια, αραίωσαν οι κατσαπλιάδες, οι νταβατζήδες και οι πόρνες στα πέριξ, μειώνονται τα μπουλούκια με τις πατσαβούρες στα φανάρια και οι μαύροι λαθρέμποροι στην Ερμού και αλλού. Το υπαίθριο σούπερ μάρκετ της πρέζας στη γωνία Αθηνάς και πλατείας Ομονοίας φθίνει. Δεν ξέρω, λοιπόν, ακριβώς πόσοι αλλοδαποί ελέγχθηκαν, συνελήφθησαν και απελάθηκαν. Υπάρχουν γι’ αυτό οι ανακοινώσεις του υπουργείου. Ξέρω όμως ότι η κατάσταση βελτιώθηκε ήδη κατά πολύ…».

Η ίδια όμως η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ για τα αποτελέσματα των ξένιων επιχειρήσεων αναφέρει μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη ότι έγιναν 60000 προσαγωγές μεταναστών εκ των οποίων μόλις 4000 δεν είχαν έγγραφα. Όσο δε για τους παραβάτες του νόμου που συνελήφθησαν πάνω από τους μισούς ήταν έλληνες. Μόλις σήμερα σε κύκλωμα ναρκωτικών συλλάβανε και δύο αστυνομικούς, πάντα σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της αστυνομίας.

Γι’ αυτό λοιπόν δεν τον ενδιαφέρει το σύμβουλο «πόσοι αλλοδαποί ελέγχθηκαν και απελάθηκαν». Απλά δεν του άρεσε το νουμεράκι. Απλά η ίδια η αστυνομία διαψεύδει τα περί «ενός εκατομμυρίου λαθρομεταναστών» που λένε διάφορα ΜΜΕ, τα περί φοβερής αλλοδαπής εγκληματικότητας (θυμηθείτε την Ξάνθη) και τα περί αλλοίωσης της φυλής μας. Οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι νταβατζήδες είναι έλληνες, οι περισσότεροι παραγωγοί προϊόντων μαϊμού είναι έλληνες και οι μεγαλοπρεζέμποροι είναι επίσης έλληνες. Αλλά τι φταίει ο σύμβουλος όταν ο αρχηγός κλείνει το μάτι σε όλο αυτό το ρατσιστικό δρώμενο;

(περισσότερα…)

Ούβε Μπάκες: «Ο ακροδεξιός εξτρεμισμός δεν καταπολεμάται με απονομιμοποίηση»

5 Δεκεμβρίου, 2012

Πηγή:Εφημερίδα των Συντακτών

Συνέντευξη στην Ιωάννα Σωτήρχου

oybe-mpakesΤον ξενίζει η ύπαρξη ενός ακραίου φιλοναζιστικού κόμματος στην Ελλάδα. «Είναι παράξενο ένα τέτοιο κόμμα για τη χώρα σας. Δεν αποτελεί μέρος της ιστορίας σας» μας λέει.

Ο Ούβε Μπάκες, καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης και διευθυντής στο Ινστιτούτο Ερευνών για τους Ολοκληρωτισμούς «Χάνα Αρεντ», μας εξηγεί την πορεία των νεοναζιστικών κομμάτων στη Γερμανία και το πώς αντιμετωπίστηκαν.

Κι ακόμη το γιατί δεν θεωρεί αποτελεσματική την απαγόρευσή τους. «Η διαδικασία απονομιμοποίησης είναι δύσκολη καθώς ο πλουραλισμός είναι σημαντικό στοιχείο των δημοκρατικών κοινωνιών και δεν νομίζω ότι η εξαίρεση κομμάτων είναι αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του ακροδεξιού εξτρεμισμού.

Ο πιο δημοκρατικός τρόπος είναι να αντιμετωπιστούν με επιχειρήματα, ενημέρωση του κοινού για την ιδεολογία τους και, κυρίως, συζητώντας δημόσια έτσι ώστε να αποκαλύπτονται τα πραγματικά τους πιστεύω και το πού στέκονται πολιτικά» εξηγεί.

Το Ινστιτούτο βρίσκεται στο κρατίδιο της Σαξονίας, που ανήκει στην πρώην Ανατολική Γερμανία, περιοχή «γόνιμη για τα ακροδεξιά κόμματα και τους μιλιταριστικούς συνδέσμους». Είναι εκεί όπου το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά στην τοπική Βουλή εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα μετά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Ωστόσο η δύναμή τους κάμφθηκε από τη μία αναμέτρηση στην άλλη, και από το 9,2% των ψήφων το 2004 έπεσε στο 5,6% το 2009, ενώ το ίδιο συνέβη και στις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο Μέκλενμποργκ, που ήταν ακόμη ένα κρατίδιο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας όπου είχαν εκλεγεί».

-Φαίνεται δηλαδή πως όταν εκτίθενται χάνουν τη δύναμή τους;

«Ναι, έτσι είναι. Αν δώσεις περισσότερη πληροφόρηση για το κόμμα, την ιδεολογία και τα κίνητρά τους, τις πράξεις και τις διασυνδέσεις τους με παραστρατιωτικές ομάδες, μπορείς να πείσεις ένα μέρος των ψηφοφόρων. Ειδικά με το παρελθόν που έχουμε ίσως εξηγείται γιατί στη Γερμανία είναι τόσο αδύνατοι σε σύγκριση με άλλες χώρες».

(περισσότερα…)

Οι ρίζες του ρατσισμού στην Ευρώπη και την Ελλάδα- Σπύρος Μαρκέτος

22 Νοεμβρίου, 2012

«Ο ρατσισμός είναι φαινόμενο ασύμμετρο»

Συνέντευξη του Σπύρου Μαρκέτου, επίκουρου καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο ΑΠΘ, για τις ρίζες του ρατσισμού στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

1againstracism

Οι εκδηλώσεις ρατσισμού στην ελληνική κοινωνία γίνονται όλο και πιο εμφανείς. Σε ποια χρονική περίοδο ανάγετε το φαινόμενο;

Ο ρατσισμός είναι φαινόμενο ασύμμετρο, με την έννοια ότι εμφανίζεται ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες που έχουν πολύ διαφορετική θέση στον καταμερισμό εργασίας. Δεν είναι κάτι που έχει πρωταρχικά να κάνει με το χρώμα του δέρματος ή με το χρώμα των ματιών. Κανείς δεν σκέφτεται να γίνει ρατσιστής απέναντι στους Ιάπωνες, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να γίνει ρατσιστής απέναντι σε άλλους λαούς, που μπορεί εξωτερικά να μοιάζουν με τους Ιάπωνες, αλλά έχουν διαφορετική θέση στον καταμερισμό εργασίας.

Ιστορικά, ο ρατσισμός πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη τον 15ο αιώνα, την εποχή της ανακατάληψης της Ισπανίας από τους χριστιανούς Ισπανούς, που τάσσονταν ενάντια στους μουσουλμάνους και τους εβραίους. Τότε ήτανε που αναπτύχθηκε η αντίληψη της καθαρότητας του αίματος. Δηλαδή, για να έχεις δικαιώματα αριστοκράτη (διότι γι’ αυτούς μιλούσαμε εκείνη την εποχή) υποτίθεται πως δεν έπρεπε να έχεις αραβικό ή εβραϊκό αίμα. Από εκεί πήραμε την ιδέα της φυλής – της «ράτσας», η οποία είναι αραβική λέξη και μας ήρθε μέσω των Ισπανών.

Στη συνέχεια, ο ρατσισμός αναπτύχθηκε απέναντι στις ομάδες τις οποίες καταδίωκε η Δύση. Ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων, λόγου χάρη, δεν οφείλεται στο ότι μας έκαναν κάτι οι μαύροι, οφείλεται στο ότι εκείνοι ήταν τα θύματά μας. Οι Έλληνες, ευτυχώς, δεν είχαν εμπλοκή σε αυτό. Μιλώ για τους Ευρωπαίους, και ιδιαίτερα για εκείνους που οργάνωσαν το δουλεμπόριο, το οποίο ήταν πολύ σημαντική πλευρά της κοινωνικής ζωής στην Ευρώπη, από τον 16ο μέχρι και τον 19ο αιώνα. Έτσι πλούτισαν πάρα πολλές περιοχές της Γαλλίας ή της Αγγλίας και αυτό έδωσε πολύ σκληρή ρατσιστική ροπή στην κοσμοαντίληψη των ανθρώπων. Αναπτύχθηκε, λοιπόν, ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων, ακριβώς γιατί οι μαύροι ήταν τα θύματα και έπρεπε να αναπτυχθεί μια ιδεολογία η οποία να δικαιολογεί τη θυματοποίησή τους. Δεν αναπτύσσεται ρατσισμός απέναντι σε οποιονδήποτε έχει διαφορετικά εξωτερικά χαρακτηριστικά από αυτά της κυρίαρχης ομάδας. Μπορούμε να σκεφτούμε πάρα πολλές περιπτώσεις από την καθημερινή μας εμπειρία για να δούμε ότι αυτό ισχύει.

Γιατί όμως αναπτύσσεται ο ρατσισμός;

Ο πολύ μεγάλος κοινωνιολόγος Ιmmanuel Wallerstein υποστηρίζει ότι ο ρατσισμός είναι παιδί του καπιταλισμού. Δηλαδή, ότι ο τρόπος με τον οποίο οι λίγοι, σε μακρά κλίμακα χρονική, εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν τους υπόλοιπους, είναι διαιρώντας τους. Εκείνοι που έχουν στα χέρια τους τα μέσα για να χειρίζονται την κυρίαρχη ιδεολογία καλλιεργούν μία σειρά από διακρίσεις, οι οποίες εμποδίζουν τους καταπιεσμένους και τα θύματα της εκμετάλλευσης να ενωθούν μεταξύ τους.Μια τέτοια, πολύ βασική διάκριση, λόγου χάρη, είναι η διάκριση του φύλου: οι γυναίκες πρέπει να βρίσκονται από κάτω και οι άντρες από πάνω. Μια ακόμη βασική διάκριση είναι η διάκριση του έθνους: οι εργαζόμενοι πρέπει να χωρίζονται σε έθνη. Η τρίτη βασική διάκριση είναι η διάκριση της φυλής –της ράτσας: οι εργαζόμενοι πρέπει να χωρίζονται σε ράτσες, ώστε οι μεν να στρέφονται εναντίον των δε.

(περισσότερα…)

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου – Αντίσταση στην κρατική καταστολή – Αντιφασιστική πορεία

19 Νοεμβρίου, 2012

________________-jVyh0w.png

Το φάντασμα της Χρυσής Αυγής στοιχειώνει τα σχολεία – Ντίνα Δασκαλοπούλου

8 Νοεμβρίου, 2012

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών*

Ρατσισμός στα σχολεία

Όταν το σχολείο γέμισε συνθήματα «Έξω οι ξένοι» και «Αίμα τιμή», δεν τρόμαξα. Εκείνοι τα έγραφαν νύχτα και το επόμενο βράδυ τα σβήναμε εμείς. Ούτε όταν είδα τη σβάστικα στα θρανία τρόμαξα. Ούτε καν όταν άρχισαν να χαιρετούν με τον ναζιστικό χαιρετισμό τους καθηγητές τρόμαξα. Αλλά τώρα που ο φίλος μου αναγκάστηκε να αλλάξει σχολείο γιατί τον έδειραν κι έγραψαν συνθήματα έξω από το σπίτι του, ε, ναι, τώρα έχω τρομάξει».

Ο Αλέξανδρος είναι 16 χρόνων, μαθητής σε ένα από τα λύκεια του Νέου Ηρακλείου. Συναντηθήκαμε λίγες ημέρες αφότου η Χρυσή Αυγή εγκαινίασε το υπερπολυτελές γραφείο της στη γειτονιά του. Ήταν το πρώτο παιδί που μιλούσε ανοιχτά για τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στα σχολεία της χώρας. Άραγε ο εμφύλιος που φαντασιώνεται ο Ηλίας Παναγιώταρος έχει ήδη ξεκινήσει από τις σχολικές αίθουσες;

«Οι φρουρές δεν πίπτουν»

Οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες ήταν ανέκαθεν ομάδα-στόχος της Χρυσής Αυγής. «Είστε ο ανθός», έγραφε πάντα ο Μιχαλολιάκος, αλλά πια αναβάθμισε τους νεαρούς οπαδούς του. «Είστε η φρουρά και οι φρουρές δεν πίπτουν», είχε πει στη γιορτή νεολαίας, στις 2O Οκτωβρίου στο Γουδί. Είχε προηγηθεί ένα μπαράζ ερωτήσεων του κόμματος για ζητήματα εκπαίδευσης στη Βουλή: από την κατάργηση της διευκόλυνσης πρόσβασης των μουσουλμανόπαιδων στα πανεπιστήμια και τις προσλήψεις καθηγητών Θρησκευτικών μέχρι και το αίτημα για απογραφή παιδιών μεταναστών που είναι στους παιδικούς σταθμούς.

(περισσότερα…)

Υπάνθρωποι και χρυσαυγίτες-Νίκος Σαραντάκος

19 Οκτωβρίου, 2012

Ο υπάνθρωπος (Untermensch), προπαγανδιστική αφίσα του 3ου Ράιχ, το 1942, εβδομήντα χρόνια πριν από την κ. Ζαρούλια

 Πηγή: sarant

Χτες στη Βουλή, κατά τη συζήτηση ερώτησης της βουλευτίνας της ΧΑ κ. Ελένης Ζαρούλια σχετικά με την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, η ακροδεξιά βουλευτίνα, σε ένα σημείο της δευτερολογίας της, θέλοντας να αντιπαραβάλει τις ελληνοποιήσεις μεταναστών και την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, είπε, ανάμεσα σε άλλα, το εξής:

Είναι ντροπή να ελληνοποιείτε λαθρομετανάστες με τον κατάπτυστο νόμο Ραγκούση … και να βγαίνουν δήμαρχοι με ψήφους λαθρομεταναστών οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα, την Ελλάδα του Πλάτωνος και των φιλοσόφων… Να εξισώνετε τους ομογενείς μετανάστες με τον κάθε λογής υπάνθρωπο, που έχει εισβάλει στην πατρίδα μας, με τις κάθε λογής αρρώστιες που κουβαλάει…

Θα μπορούσε κανείς να σχολιάσει ποικιλότροπα το μικρό αυτό απόσπασμα. Θα μπορούσε, ας πούμε, να παρατηρήσει ότι η σύγκριση Ελλήνων εξωτερικού και μεταναστών εσωτερικού είναι έωλη, διότι οι μεν Έλληνες εξωτερικού έχουν (θεωρητικά) δικαίωμα ψήφου, τόσο στις δημοτικές εκλογές όσο και στις βουλευτικές, αλλά πρέπει να πάρουν το αεροπλάνο και να κατέβουν να ψηφίσουν, όπως άλλωστε κάνουν πολλοί (κι εγώ μαζί τους), ενώ οι (εκτός ΕΕ) μετανάστες απλώς δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.

Από την άλλη, τα δακρύβρεκτα για δημάρχους που βγαίνουν με ψήφους «λαθρομεταναστών» δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα, και όχι μόνο επειδή οι μετανάστες που πολιτογραφούνται παύουν να είναι μετανάστες, πολύ δε περισσότερο λαθραίοι. (περισσότερα…)

Πέρα από τα κλισέ του αντιρατσισμού-Μαριάννα Τζιαντζή

24 Σεπτεμβρίου, 2012

Το παρακάτω  κείμενο, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ, είναι περίληψη της ομιλίας της Μαριάννας Τζιαντζή στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Λαδά στο «art bar ποιήματα και εγκλήματα» των εκδόσεων Γαβριηλίδη στο Μοναστηράκι, στις 21 Σεπτεμβρίου. Εγκωμιαστικά και εμπεριστατωμένα μίλησε για το βιβλίο και ο ποιητής Γιώργος Γώτης, ενώ το λόγο πήρε και η πεζογράφος Ρέα Γαλανάκη, που συνυπογράφει το σενάριο της Άλλης θάλασσας, της ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου που δεν ολοκληρώθηκε. Η κυρία Γαλανάκη ανέφερε ότι ο σκηνοθέτης είχε διαβάσει το Μουσαφεράτ του Βασίλη Λαδά, που μιλά για τον διαλυμένο πλέον καταυλισμό Αφγανών μεταναστών στην Πάτρα, και είχε αντλήσει πολύτιμο υλικό που δεν πρόλαβε να το αξιοποιήσει όπως λογάριαζε…

Εφημ ΠΡΙΝ

Via AΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

Τα Παιχνίδια κρίκετ του Βασίλη Λαδά (εκδ. Γαβριηλίδη) είναι ένα ωραίο, σημαντικό, και μικρό (σε έκταση) μυθιστόρημα.Η ιστορία ξετυλίγεται το τελευταίο τρίμηνο του 2010. Δύο συνεργεία μαζεύουν ελιές στα περίχωρα της Πάτρας. Το ένα το αποτελούν τρεις μεσήλικες Έλληνες και το άλλο τρεις μετανάστες (δύο Αλβανοί κι ένας Πακιστανός). Άνεργοι και οι έξι. Ωστόσο, τα Παιχνίδια κρίκετ δεν είναι ένα βιβλίο για την πολυπολιτισμικότητα και την ανοχή στο διαφορετικό. Καμία σχέση με τα αντιρατσιστικά στερεότυπα και τον γλυκερό ανθρωπισμό. Το βιβλίο υπερβαίνει τα όρια της επικαιρότητας και του τοπικού, γίνεται κλασικό.


Αυστηρή η σύνθεση, η αρχιτεκτονική δομή, χωρίς όμως να δίνεται η εντύπωση της κατασκευής, του ψυχρού σχεδιασμού. Εμφανείς οι συμμετρίες και οι λογοτεχνικές αναφορές, που όμως δεν είναι εξεζητημένες καθώς ο συγγραφέας δεν επιδεικνύει την κουλτούρα και τις ευαισθησίες του. Η καθημερινότητα, με τη φαινομενική πεζότητα των λεπτομερειών της, ξετυλίγεται κάτω από τρεις ίσκιους: του αιώνιου, του αναπόδραστου και του οριστικά χαμένου.

Το δράμα κορυφώνεται με ένα φονικό. Ένας Έλληνας αφαιρεί τη ζωή ενός μετανάστη, όμως το έγκλημα δεν είναι τυπικά ρατσιστικό, δεν το υπαγορεύει το μίσος ή ο τυφλός εθνικισμός. Η οικονομική και η κοινωνική ασφυξία, η αγωνία για επιβίωση μετατρέπουν τον «κανονικό» άνθρωπο σε δολοφόνο. Είναι η κακιά στιγμή, θα πει αργότερα ο ίδιος, το ίδιο και οι αυτόπτες μάρτυρες. Πράγματι είναι η κακιά στιγμή, τα αίματα που ανάβουν, όμως είναι και η κακιά ζωή. Και ασφαλώς είναι το πεπρωμένο, είναι τα παιχνίδια των θεών που ματαιώνουν ή ανατρέπουν τα σχέδια και τις αποφάσεις των ανθρώπων.

(περισσότερα…)

Στον καταυλισμό των τσιγγάνων στο Χαλάνδρι

19 Σεπτεμβρίου, 2012

Μια ημέρα στον καταυλισμό των τσιγγάνων στο Χαλάνδρι

Στο Δήμο Χαλανδρίου, δίπλα στη λεωφόρο Μεσογείων, βρίσκεται ένας από τους παλαιότερους και μεγαλύτερους καταυλισμούς Ρομά στην Αττική. Τον καταυλισμό αυτό, στον οποίο ζουν οικογένειες εδώ και σαράντα χρόνια, ο Δήμος θέλει πλέον να τον κατεδαφίσει καθώς δηλώνει πως είναι αυθαίρετος. Οι κάτοικοι του καταυλισμού τονίζουν πως δεν έχουν πρόβλημα να φύγουν, δεδομένου ότι εκεί οι συνθήκες δεν είναι πολύ καλές, αρκεί αυτό να γίνει με το σωστό τρόπο, ώστε να μην μείνουν οι οικογένειες και τα παιδιά στον δρόμο. Το tvxs.gr πέρασε μια μέρα στον καταυλισμό για να δει και να παρουσιάσει πως ζουν οι τσιγγάνοι. Ρεπορτάζ: Νίκος Μίχος / Φωτογραφίες: Άννα Αμπάτη

Στάση του μετρό στο Νομισματοκοπείο. Βρισκόμαστε ακόμη στα όρια του δήμου Χαλανδρίου. Κάθετα στη Μεσογείων, δίπλα από το σταθμό του μετρό, ξεκινά ένας δρόμος με καλαμιές που χάνεται μέσα σε μια αλάνα. Εκεί στο βάθος αριστερά και δεξιά του δρόμου βρίσκουμε τον καταυλισμό των τσιγγάνων, που έχουν εγκατασταθεί στο σημείο από το 1971.

Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος διασχίζει τον καταυλισμό, που αποτελείται από πολλές παράγκες, κάποιες περιποιημένες και κάποιες άλλες όχι. Κάποιες παράγκες έχουν αυλές με λουλούδια και τραπέζια κάτω από πέργολες, και από παντού ακούγονται φωνές συζητήσεων. Σε μια γωνία της παραγκούπολης, σε μια μικρή αυλή, στην οποία τιτιβίζει ένας κοκκινολαίμης, κάθεται μια κυρία με τα έξι δισέγγονά της γύρω της.

(περισσότερα…)

Παρασκευή, 24 Αυγούστου: Φωνάζουμε ΟΧΙ στο ρατσισμό

23 Αυγούστου, 2012

Συλλαλητήριο ενάντια στο ρατσισμό:

Παρασκευή,24 Αυγούστου, ώρα 6μμ, Ομόνοια.

 

Φασιστική βία / βία κατά των γυναικών

23 Αυγούστου, 2012

Νίνα Βατόλινα, Μη μιλάς!

 »Οι μετανάστες είναι το πρώτο μόνο θύμα του νεοναζισμού. Ακολουθούν οι ομοφυλόφιλοι, οι αριστεροί και οι γυναίκες. Οι οποίες μπορεί να μην διώκονται, αλλά “επιστρέφουν” στο “φυσικό τους χώρο”: τον οίκο και την τεκνοποιία. Υπάρχουν όμως κάτι πολύ όμορφες φωτογραφίες γυναικών της Κρήτης να πυροβολούν γερμανούς αλεξιπτωτιστές, που μας κάνουν να πιστεύουμε πως το έργο τους δεν θα ναι εύκολο.»

Πηγή: Φόρουμ Πρέβεζας

Αλίκη Κοσυφολόγου, Ντίνα Τζουβάλα

Ένα χαστούκι στο “κατεστημένο”

Η βία της φτώχειας της καθημερινότητας είναι αναμφίβολα ανυπολόγιστα σκληρή. Το αν η οικονομική εξαθλίωση ευρύτερων ομάδων του πληθυσμού υπήρξε ο καθοριστικός παράγοντας για τη μερική κοινωνική νομιμοποίηση της βίας της Χρυσής Αυγής, όπως αυτή εκφράστηκε ως εκλογική στήριξη από το 7% του εκλογικού σώματος, είναι μία υπόθεση που δύσκολα ελέγχεται. Εξάλλου για τη διατύπωση ασφαλών συμπερασμάτων προϋποτίθεται η εκτενής μελέτη της κοινωνικής σύνθεσης του πληθυσμού που ψήφισε Χρυσή Αυγή.

Παρά όμως τις προφανείς δυσκολίες της σχετικής συζήτησης παραμένει ανοιχτό το θέμα της “θεαματοποιημένης” βίας της Χρυσής Αυγής και ειδικότερα της απροκάλυπτης βίας κατά των γυναικών, η οποία “εκτέθηκε” δημόσια με αφορμή το περιστατικό της επίθεσης του Κασιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη και στη Ρένα Δούρου κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής ενημερωτικής εκπομπής. Παρά τη συνομολογούμενη καταδίκη της συμπεριφοράς του Κασιδιάρη από το σύνολο των κυρίαρχων μέσων καθώς και από τα περισσότερα κόμματα –πλην της Χρυσής Αυγής βεβαίως– το γεγονός τελικά δεν επηρέασε το βαθμό συσπείρωσης των ψηφοφόρων αυτού του κόμματος. Μάλιστα, το εν λόγω κόμμα παρείχε πλήρη στήριξη στο δράστη των επιθέσεων –ο οποίος παραμένει υπόδικος για την επίθεση στο φοιτητή στην Πανεπιστημιούπολη το 2007– ενώ σε δεύτερη φάση τα στελέχη της χρυσής αυγής, αλλά κυριότερα και ο ίδιος ο Η. Κασιδιάρης, υπερέβησαν το στάδιο δικαιολόγησης της πράξης και την παρουσίασαν ως συνειδητή επιλογή πολιτικής στάσης απέναντι στους αντιπάλους. Προφανώς, η επιλογή τους αυτή προέκυψε και από το γεγονός ότι σε τελική ανάλυση η πράξη του Κασιδιάρη επιδοκιμάστηκε από μέρος των “οπαδών” της χρυσής αυγής και πιθανώς όχι μόνο. Εξάλλου, η παρανοημένη –εντελώς– σύλληψη της έννοιας “αντισυστημικότητα”, η οποία υπήρξε και μία από τις βασικές αιτίες της εκλογικής ανόδου της χρυσής αυγής, θέτει μεταξύ άλλων ένα αίτημα για “αγριοτσαμπουκάδες” και περιέχει σεβασμό για τους “νταήδες” που ικανοποιούν αυτό το αίτημα. Με άλλα λόγια, από ένα σημείο κι έπειτα –ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της δεύτερης προεκλογικής περιόδου– τα στελέχη της χρυσής αυγής αντιλήφθηκαν ότι δεν υπήρχε λόγος να μπαίνουν στον κόπο να κρύβουν ή έστω να αποποιούνται πλήρως την “τραμπούκικη” διάσταση των πολιτικών τους πρακτικών. Και βέβαια γι’ αυτή τους την επιλογή “δικαιώθηκαν”, αφού τα εκλογικά ποσοστά της χρυσής αυγής ξεπέρασαν “αλώβητα” τη δοκιμασία της δεύτερης προεκλογικής περιόδου.

Η ματαίωση των ονείρων και η βία κατά των γυναικών

Καθόλου τυχαία η ΧΑ είναι συντριπτικά “αντρικό” κόμμα, τόσο ως προς τα μέλη όσο και ως προς τους ψηφοφόρους της. Εντός αυτής οι νεαροί άνδρες της μικροαστικής (κυρίως) τάξης αναζητούν το χαμένο ανδρισμό τους, που συνετρίβη άδοξα στα βράχια της κρίσης. Κατά τη δεκαετία του ’90 και την πρώτη δεκαετία του 2000 αυτός ο “ανδρισμός” επιβεβαιωνόταν με την απόκτηση αυτοκινήτου μεγάλου κυβισμού στα 18, με τη συνεύρεση με τις καταναγκαστικώς εκπορνευόμενες γυναίκες απ’ το πρώην ανατολικό μπλοκ, ακόμα και μέσα απ’ τις αθλητικές επιτυχίες της Ελλάδας. Τώρα που τα σημάδια περιορισμένης έστω κοινωνικής ανέλιξης έχουν εξαφανιστεί, οι πληττόμενοι άνδρες αναζητούν άλλους τρόπους να διαιωνίσουν το χαμένο τους ψευδεπίγραφο μεγαλείο.

(περισσότερα…)

Τοις ποίων ρήμασι πειθόμενοι μωρέ; Λιάνα Κανέλλη

22 Αυγούστου, 2012

Εφημ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δεν σε αναγνωρίζω ρε φίλε. Δεν σε αναγνωρίζω ρε άνθρωπε Ελληνα του διαβόητου 21ου αιώνα. Ούτε συμπολίτη θέλω να σε πω, ποτέ σύντροφος άλλωστε δεν ήσουν, εκείνο δε το συνάνθρωπε, εκείνο το ρε πατριώτη, κάπου κάπου σου κόλλαγε και δεν μετάνιωνα την καλημέρα που αντάλλασσα μαζί σου. Ησουνα περήφανος για την προσφυγική καταγωγή σου. Κι ο διπλανός μας ακόμη περισσότερο, εκείνος που ανδρώθηκε στις γερμανικές αλυσίδες παραγωγής αλλά έμεινε λεύτερος, έλεγε, στο πνεύμα. Αμ εκείνη την άλλη τη φιλενάδα μας, την κοσμοπολίτισσα, που της άρεσε η έθνικ μουσική κι έκλαιγε με τα παιδάκια στα φανάρια και για τη δυστυχισμένη καντηλανάφτισσα, τη Ρουμάνα χήρα που δεν είχε στον ήλιο μοίρα, όχι μόνο δεν την αναγνωρίζω, αλλά δεν θέλω να την ξέρω.

Σας κοιτάω και βλέπω φάτσες τραβηγμένες απ΄ το μίσος. Μια φανατίλα, καλά κρυμμένη πίσω απ΄ το μικροαστισμό σας, έχει ποτίσει ακόμα και τις ρυτίδες των βλεφάρων σας. Το μάτι σας γέμισε απ΄ εκείνους τους κόκκους σκιάς που σπάνε το φως της καλοσύνης, και το δείχνουν όπως είναι, μάτι θεριού πεινασμένου και ματαιόδοξου, μάτι απαίδευτο στο κάλλος. Μόλις δείτε ή ακούσετε πως κάποιος άθλιος ψωροκασίδης, ντυμένος στα μαύρα Ελληναράς, χτύπησε, έσφαξε, έλιωσε έναν όποιον αλλοεθνή, αλλόθρησκο, αλλόδοξο, αλλόχρωμο, μετανάστη, που όμως να μην είναι ματσωμένος τουρίστας που αφήνει γερό πουρμπουάρ, λάμπετε. Γυαλίζει εκείνο το φοβισμένο σκατόψυχο, που έλεγε κι η γιαγιά μου, εγώ σας. Θεριεύει σα μουσολίνικο λοφίο φτιαγμένο από χιτλερικό μουστάκι και στολίζει το καθαρό σας κούτελο σαν κέρατο βερνικωμένο. Θυμώνετε με κάθε ψίθυρο ότι το θύμα ήταν άνθρωπος και δη απόκληρος και δυστυχισμένος, ξωπεταμένος από θεούς κι ανθρώπους, κι είχε κι αυτός κάπου μια μάνα ή ένα παιδί που τον κλαίνε. Στ΄ αρχ… σας, μολογάτε. Να μην ερχότανε. Να μην περιέφερε το σκούρο δέρμα του, ο λιγδιάρης, ο διαφορετικός, ο οπωσδήποτε γι’ αυτό το λόγο κλέφτης, φονιάς, απατεώνας.

Σας ξεσκάτισε τη μάνα. Σας μάζεψε τον κήπο. Εφτυνε το γυαλισμένο αυτοκίνητο να μην σας το ματιάσουνε έτσι που το είχε γλείψει κι άστραφτε το χρήμα σας. Κράτησε τα χωράφια και την επιδότησή σας ζωντανά. Χρόνια τώρα, πάνω από δυο δεκαετίες. Εκανε πόρτα στο μαγαζί. Επλυνε γονατιστός και σκάλες και βρωμιές. Σας έβαψε το σπίτι. Κάθε μπουκιά λαδιού και κάθε κόκκος φράουλας έχει μια σταγόνα απ΄ τον ιδρώτα του. Τον ιδρώτα του μετανάστη. Το ακαθάριστο εθνικό σας προϊόν έχει ένα μεγάλο ποσοστό τοις εκατό απ΄ το αίμα του. Εσείς οι Νεοέλληνες, οι φωναχτεροί. Οχι όλοι. Οι μπουρδελοκάφτες, τα πρωταθλητάκια του πισώπλατου μαχαιρώματος, οι κουραδόμαγκες του μόχθου του άλλου, τα φασισταριά της διπλανής πόρτας, εσείς δεν ήσασταν που γινόσασταν έξαλλοι όταν σας έλεγαν τον πατέρα τουρκόσπορο και τη μάνα παστρικιά;

(περισσότερα…)

Εξιλαστήριο θύμα οι μετανάστες

20 Αυγούστου, 2012

 εφημ. ΠΡΙΝ

Κείμενα: Θανάσης Σκαμνάκης, Παναγιώτης Φραντζής

Μια μεγάλων και επικίνδυνων διαστάσεων εκστρατεία βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα με άμεσα θύματα τους μετανάστες. Επίσημη πολιτεία, αστυνομικό παρακράτος και παρακρατικές ομάδες, με επίσημο όνομα ή χωρίς, έχουν ξεκινήσει σαφάρι εναντίον των ξένων. Ο ειρωνικής ονομασίας «Ξένιος Ζευς» εγκαινιάζει το επίσημο πογκρόμ και στα απόνερα του ενεργοποιείται ολόκληρος ο ξενοφοβικός και φασιστικός εσμός.

Το όλο θέμα δεν είναι πρόβλημα των «άκρων» αλλά ζήτημα της καθημερινής ζωής των Ελλήνων. Και η ελληνική κοινωνία, προσθέτει στην ανασφάλεια της, εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας της, τον καθημερινό φόβο από τα μικρά, αλλά και τα μεγάλα εγκλήματα των ξένων (ή τουλάχιστον εκείνα που αποδίδονται στους ξένους), τη γενική έξαρση της εγκληματικότητας, η οποία έχει σχέση και με την οικονομική κρίση αλλά σε ένα βαθμό και με κάποιους ξένους. Και προσθέτοντας αυτή την ανασφάλεια είναι έτοιμη να δώσει δίκιο, συνεπικσυρούντων των μέσων ενημέρωσης, στις ρατσιστικές επιθέσεις. Το φαινόμενο παίρνει ανεξέλεγκτες κοινωνικές διαστάσεις και η επίκληση του ανθρωπισμού δεν μπορεί να πείσει τη νοικοκυρά του Αγίου Παντελεήμονα, τον συνταξιούχο ή τον αγρότη που μπήκαν σπίτι του στην ερημιά και τον ρήμαξαν, ούτε τη μάνα της κοπέλας από την Πάρο, ούτε την έγκυο γυναίκα εκείνου του άτυχου που τον σκότωσαν Αφγανοί στην Ηπείρου για μια βιντεοκάμερα. Κι έτσι ο φορτηγατζής ακροατής του ραδιοφωνικού σταθμού, είτε είναι φασίστας είτε όχι, αφελής ωστόσο, «δεν καταλαβαίνει Χριστό» όπως λέει, κι αν πιάσει τους ξένους που του έχουν κλέψει το τσαντάκι με τα λεφτά του δυό φορές, το κινητό του πέντε κ.ο.κ., «θα τους φάει ζωντανούς».

Ο ανθρωπισμός είναι μια προσιτή στον καθένα ιδεολογική σύλληψη σε μια εποχή που έχεις την πολυτέλεια να είσαι άνθρωπος. ‘Οταν έρχεται η εποχή της στέρησης, αρχίζει ο βαθύς διχασμός και η ανθρωποφαγία. Ο διπλανός είναι ένας ορατός και προσιτός εχθρός. Το να τα βάζεις με τις κυβερνήσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο. Είναι μακρινοί στόχοι και τώρα που έχουν μεταφέρει το κέντρο τους στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο είναι απρόσωπες, μακρινές και ακατάβλητες. Το να θυσιάσεις τον διπλανό σου φτωχοπρόδρομο είναι μια προσιτή δυνατότητα. Κι έτσι, στην κρίση, αμυνόμαστε με ανθρωποθυσίες. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να μη νιώθεις πως δεν κάνεις τίποτα. Είναι όμως αποτελεσματικός; Φυσικά όχι. Ποιος βολεύεται απ’ αυτό; Φυσικά οι δημιουργοί της κρίσης. Μπαίνουμε στη νέα εποχή με αναπεπταμένες τις σημαίες τον μίσους. Μάλλον πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερο ρόλο στη σκέψη και το μυαλό μας.

(περισσότερα…)

Η ελληνική κοινωνία στην τροχιά του ρατσισμού;

17 Αυγούστου, 2012

Πηγή:Εργατικός Αγώνας

Το παραπάνω ερώτημα, το θέλουμε ή όχι, είναι ερώτημα υπαρκτό α) αν αναλογιστούμε την άνοδο και σταθεροποίηση της Χρυσής Αυγής (ΧΑ), τη ρητορική των Ελλήνων νεοναζιστών που έχει υιοθετηθεί ως ένα βαθμό από τη ΝΔ, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και από το ΠΑΣΟΚ (με το ΛΑΟΣ βεβαίως να έχει θέσει την ατζέντα από την ημέρα ίδρυσής του), β) αν αναλογιστούμε την πρόσφατη δολοφονία του Ιρακινού μετανάστη –αλλά και παλαιότερες– καθώς και το μπαράζ επιθέσεων σε όλη την Ελλάδα κατά μεταναστών που φτάνουν τις 500 για το τελευταίο εξάμηνο, γ) αν αναλογιστούμε τη μάλλον απαθή στάση του ελληνικού λαού που μπορεί να παίρνει και χαρακτηριστικά στήριξης από ένα μέρος του, απέναντι σε αυτή τη διαμορφούμενη κατάσταση.

Όμως, πίσω από κάθε φαινόμενο οφείλουμε να «ξύνουμε» την επιφάνεια και να βλέπουμε τι υπάρχει από κάτω. Διαφορετικά θα στεκόμαστε σε επίπεδο εικόνας, θα αδυνατούμε να ερμηνεύσουμε αυτό που συμβαίνει, θα δίνουμε λάθος ερμηνείες και θα καταλήγουμε σε λάθος συμπεράσματα, ενισχύοντας άθελά μας την κυρίαρχη ιδεολογία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να υιοθετήσουμε συμπεράσματα που μιλάνε για Έλληνες ρατσιστές, για μικροαστούς που δεν καταλαβαίνουν κ.λπ.

Οφείλουμε, λοιπόν, να ερμηνεύσουμε την έξαρση των ρατσιστικών επιθέσεων, να επισημάνουμε πολιτικές ευθύνες, να καταθέσουμε προτάσεις. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό και θα είναι ένα από τα κομβικά θέματα για το λαϊκό κίνημα.

Ποιοι και πώς προετοίμασαν το έδαφος των ρατσιστικών εγκληματικών ενεργειών

Πρώτα από όλα ας επιχειρήσουμε να δώσουμε έναν ορισμό του ρατσισμού: «Σύνολο αντιεπιστημονικών θεωριών που βάση τους αποτελούν οι θέσεις περί φυσικής και πνευματικής ανισότητας των ανθρώπινων φυλών και περί αποφασιστικής επίδρασης των φυλετικών διαφορών στην ιστορία και τον πολιτισμό της κοινωνίας»[i]. Ας δούμε, τώρα, πώς προετοιμάστηκε το έδαφος για να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση.

Ένα φαινόμενο που δείχνει να ξεσπά «ξαφνικά» έχει πίσω του μία σωρεία γεγονότων, προετοιμάζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, «δουλεύεται» ιδεολογικά προκειμένου να έρθει ως ώριμο φρούτο. Η ρατσιστική έξαρση που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Τα προηγούμενα χρόνια έρεαν υπόγεια ρεύματα που σιγά σιγά έφτιαχναν το κλίμα για τη σημερινή κατάσταση.

(περισσότερα…)

Η κατάσταση με τις φασιστικές συμμορίες γίνεται εφιαλτική.

15 Αυγούστου, 2012

Τρεις νέες δολοφονίες μεταναστών!

ΔΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΝΕΚΡΟΙ ΣΕ ΚΑΔΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Πηγή: ΙSKRA

Άλλη μια δολοφονία μετανάστη διεπράχθη, αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη. Το θύμα ήταν 25χρονος πολίτης Τυνησίας, ο οποίος βρέθηκε σοβαρά τραυματισμένος στην είσοδο πολυκατοικίας στην περιοχή των Αμπελοκήπων, τα ξημερώματα της Τρίτης. Έφερε σοβαρά τραύματα από αιχμηρό αντικείμενο στην τραχηλική χώρα. Ο 25χρονος πέθανε κατά τη διακομιδή του στο νοσοκομείο.

Διπλό έγκλημα αποκαλύφθηκε και το πρωί της Τετάρτης στην Αθήνα, στην πλατεία Αττικής. Δυο νεκροί μετανάστες βρέθηκαν μέσα σε κάδο σκουπιδιών μαχαιρωμένοι.Τα θύματα είναι Πολωνοί.

Σύμφωνα με έγκυρους πολιτικούς παρατηρητές, τα κίνητρα των δολοφονιών ήταν ρατσιστικά, προσθέτοντας άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα των φασιστικών πογκρόμ κατά μεταναστών και των δολοφονιών από φασιστικές συμμορίες.

 

Υπενθυμίζουμε ότι επίθεση από αγνώστους δέχτηκε τα ξημερώματα της Κυριακής νεαρός αλλοδαπός, υπήκοος Ιράκ, στο κέντρο της Αθήνας. Ο νεαρός Ιρακινός, που έφερε πολλαπλά τραύματα, πιθανότατα από μαχαίρι, κατέληξε το μεσημέρι στο νοσοκομείο. Συνεχείς ήταν και οι επιθέσεις φασιστικών ομάδων εναντίον αλλοδαπών σε όλη τη χώρα (Ηράκλειο Κρήτης, Ρέθυμνο, Βόνιτσα κ.α.).

Σε αντίθεση με τις παραπάνω έγκυρες πληροφορίες, τα αστικά ΜΜΕ,σε αγαστή συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές και την κυβέρνηση, αναφερόμενα στα κίνητρα των δολοφονιών, κάνουν λόγο για πιθανό ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ αλλοδαπών. Αλήθεια όμως γιατί δεν βρίσκονται οι δράστες; Επιπλέον, αν τα θύματα ήταν έλληνες πολίτες και οι δράστες αλλοδαποί, η αστυνομία θα κινούνταν με την ίδια αδιαφορία για την εύρεση των δραστών και τα αστικά ΜΜΕ θα πραγματοποιούσαν τόσο μικρή κάλυψη των γεγονότων σχετικά με τις άγριες δολοφονίες; Η εμπειρία των τελευταίων γεγονότων μας έχει δείξει το αντίθετο!

Τα εγκλήματα τυφλού φυλετικού μίσους και ρατσιστικής βίας γίνονται όλο και περισσότερα με το γενικότερο πολιτικό κλίμα στοχοποίησης της μετανάστευσης, ως της αιτίας όλων των δεινών της χώρας, να ενισχύει τέτοιου είδους φαινόμενα.

Η τρικομματική κυβέρνηση με την διενέργεια της απάνθρωπης επιχείρησης «Ξένιος Ζεύς», η οποία είναι σε εξέλιξη, βρίσκεται σε μια διαρκή προσπάθεια να μεταφέρει τις ευθύνες της για την τραγική οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας στους μετανάστες-φτωχοδιάβολους, βρίσκοντας ένα ανεπαρκέστατο,κακοστημένο άλλοθι.Τα πογκρόμ της κυβέρνησης της φτωχοποίησης και του εθνικού ξεπουλήματος και των φασιστικών-ναζιστικών ομάδων διεξάγονται όπως φαίνεται παράλληλα! Αυτοί οι οποίοι δημιούργησαν το μεταναστευτικό πρόβλημα και εκκόλαψαν το αυγό του φιδιού-φασισμού, τώρα προσπαθούν να κρύψουν τις αιτίες που δημιουργούν τη μετανάστευση και σαν να μην έφτανε αυτό αξιοποιούν το πρόβλημα για να προωθήσουν τα αντιδραστικά τους σχέδια. Στόχος τους είναι να τσακίσουν τα δικαιώματα αρχικά των μεταναστών-εύκολων στόχων και παράλληλα των φτωχοποιημένων ελλήνων πολιτών.

Είναι μεγάλη η ευθύνη της Αριστεράς, να δράσει ως διελκυστίνδα και να συμβάλει στην ριζοσπαστικοποίηση των λαϊκών στρωμάτων ,κόντρα σε αυτήν την καθημερινή και απροκάλυπτη προσπάθεια των κυρίαρχων ΜΜΕ αλλά και των οικονομικο-πολιτικών ελίτ της χώρας που υπό τον φόβο της διακυβέρνησης από τον μη-ελεγχόμενο ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούν τον κάθε αγανακτισμένο από την παρούσα κατάσταση άνθρωπο σε επικίνδυνες φασιστικές ατραπούς!

 

(περισσότερα…)

Ένας εγκληματίας στην Πάρο

8 Αυγούστου, 2012

Του Νίκου Σαραντάκου

Ένας πακιστανός 21 χρονών, μετανάστης χωρίς χαρτιά, συνελήφθη από την αστυνομία για την εγκληματική επίθεση και την κακοποίηση της δεκαπεντάχρονης κοπέλας στη Χρυσή Ακτή της Πάρου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ομολόγησε και μάλιστα περιέγραψε και τις περιστάσεις της επίθεσης, ενώ επίσης φαίνεται ότι και τα δείγματα DNA του νεαρού ταυτοποιήθηκαν με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε στην κοπέλα. Η διατύπωσή μου είναι προσεκτική, επειδή το τεκμήριο της αθωότητας εξακολουθεί να ισχύει παρά την ομολογία και την ταυτοποίηση του DNA, όσο κι αν για την οικονομία της συζήτησης συμφωνώ ότι σε χαλαρό στιλ μπορεί κανείς να αναφέρεται σε “δράστη” της υπόθεσης, παραλείποντας αυτό το άβολο “ο φερόμενος ως δράστης”. Τα περισσότερα κανάλια (και γενικώς τα ΜΜΕ), βέβαια, δεν φοράνε γάντια κι έτσι αποφάνθηκαν ότι συνελήφθη ο “δράκος” της Πάρου. Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μου ούτε περιμένω άμεμπτη τήρηση της δεοντολογίας από τα σημερινά ιδιωτικά κανάλια. Πάντως να θυμόμαστε, έστω και σαν υποσημείωση, ότι ο πρώτος που αποκλήθηκε “δράκος”, ο Αριστείδης Παγκρατίδης, εκτελέστηκε το 1968 (όχι τυχαία επί χούντας) φωνάζοντας πως είναι αθώος (αρχικά είχε ομολογήσει).

Βέβαια, αυτό που προέχει για την υπόθεση της Πάρου είναι να κερδίσει τη μάχη η κοπέλα και να γίνει καλά, και όπως φαίνεται υπάρχουν αισιόδοξες ενδείξεις. Αλλά γι’ αυτό φροντίζουν οι γιατροί στο Αττικόν, εμείς οι υπόλοιποι τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε εκτός ίσως από το να προσευχόμαστε, όσοι έχουμε έφεση σ’ αυτό. Οπότε, ανθρώπινο είναι, σχολιάζουμε την εγκληματική επίθεση και καταριόμαστε το “κτήνος”. Και ανθρώπινο είναι κι αυτό, υποθέτοντας βέβαια ότι η οργή μας ήταν ίδια και τις προηγούμενες μέρες, οργή απέναντι στον όχι ακόμα εντοπισμένο δράστη. Βέβαια, το κακό είναι ότι κάποιοι κάνουν και άστοχες γενικεύσεις, ενώ ακόμα χειρότερο είναι πως κάποιοι λιγότεροι κοιτάζουν, τώρα που φαίνεται πως εντοπίστηκε ο δράστης, πώς θα αντλήσουν πολιτικά οφέλη από το έγκλημα.

Λέγοντας γενικεύσεις εννοώ απόψεις που διάβασα στα κοινωνικά δίκτυα, ότι αφού ο δράστης (ή ο βιαστής, παρόλο που η επίσημη διατύπωση δεν μιλάει για βιασμό) είναι Πακιστανός (το τεκμήριο της αθωότητας πάει περίπατο στα κοινωνικά δίκτυα), αφού λοιπόν ο δράστης του βιασμού είναι Πακιστανός, όλοι οι Πακιστανοί είναι βιαστές ή έστω υποψήφιοι βιαστές. Η γενίκευση, όπως βλέπετε, πιάνει μόνο την ιδιότητα της εθνικότητας. Κανείς δεν είπε ότι επειδή ο (φερόμενος ως) δράστης είναι 21χρονος, όλοι οι 21χρονοι είναι βιαστές· θα ήταν κωμικό.

Αφού όμως θα ήταν κωμικό να πούμε ότι οι 21χρονοι έχουν έφεση προς τα εγκλήματα, γιατί δεν είναι κωμικό να λέμε ότι οι Πακιστανοί έχουν έφεση προς τα εγκλήματα ή προς τους βιασμούς; Η απάντηση που προβάλλεται στα κοινωνικά δίκτυα από φίλους φίλων, είναι ότι η έφεση που λέγαμε “είναι απόρροια μιας κοινωνίας όπου η αξία της γυναίκας τοποθετείται αρκετά παρακάτω από την αξία ενός μουλαριού”. Να το δούμε λίγο αυτό. Θα λέγαμε τάχα ότι ο Κυριάκος Παπαχρόνης, καταδικασμένος για σειρά από βιασμούς και ανθρωποκτονίες γυναικών (κι αυτός χαρακτηρίστηκε “δράκος” από τα μέσα ενημέρωσης), είναι “απόρροια μιας κοινωνίας όπου η αξία της γυναίκας τοποθετείται αρκετά παρακάτω από την αξία ενός τετρακίνητου;” (ε, όχι και μουλάρι -για ποιους μας περάσατε; ).

(περισσότερα…)

Η Χρυσή Αυγή προβοκάρει και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στη Θράκη

8 Αυγούστου, 2012

Πηγή: tvxs

«Απόβαση» στη Θράκη πραγματοποίησε η Χρυσή Αυγή το τριήμερο που πέρασε με δυο στόχους. Πρώτον να μεταφέρει το μήνυμα μίσους κατά των μεταναστών με αφορμή τα σχέδια για την εγκατάσταση «λαθροεποίκων», όπως τους χαρακτηρίζει, στις αστυνομικές σχολές Ξάνθης και Κομοτηνής και δεύτερον να υπονομεύσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στοχεύοντας το τουρκικό προξενείο και άλλες «σφηγκοφωλιές του νεο-οθωμανικού μηχανισμού» , όπως χαρακτηρίζει τις οργανώσεις της μουσουλμανικής κοινότητας. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ομάδα περίπου 100 Χρυσαυγιτών επιτέθηκε στο στέκι της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής τη Δευτέρα το βράδυ. Από την τριήμερη απόβαση των Χρυσαυγιτών δεν ξέφυγαν ούτε οι Ρομά. Το Σάββατο το απόγευμα έκαναν ντου στον οικισμό Ρομά στο χωριό Σέληνο της Ξάνθης, για να τους διώξουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, ξυλοκόπησαν άτομο που πήγε να αντιδράσει.

Όπως καταγγέλει η κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό», τη Δευτέρα, 6 Αυγούστου, είχαν συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής άτομα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, αλλά και μέλη της Χρυσής Αυγής, για να διαμαρτυρηθούν για την μετατροπή των Σχολών Αστυφυλάκων σε Κέντρα Κράτησης Παράνομων Μεταναστών στη Θράκη.

Σύμφωνα με την κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» στο τέλος του συλλαλητηρίου, ενώ οι υπόλοιποι συγκεντρωμένοι διαλύθηκαν, οι Χρυσαυγίτες, με σημαίες, ξεκίνησαν πορεία προς το στέκι της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Σκατά στον τάφο του Κεμάλ», «Θα σας κάψουμε στη βουλή», «Τούρκοι, Μογγόλοι, θα πεθάνετε όλοι» κλπ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ένωση αυτή ανακηρύχτηκε παράνομη απ’ το ελληνικό κράτος το 1987, με τη δικαιολογία πως «δεν υπάρχουν Τούρκοι στην Ελλάδα».

Όταν τα μέλη της Χρυσής Αυγής έφτασαν στο στέκι, άρχισαν να ρίχνουν μπουκάλια στους ανθρώπους που έπιναν καφέ στο προαύλιο.

Επιπλέον, η κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» καταγγέλλει ότι την ίδια μέρα το απόγευμα έγινε επίθεση και στην ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης στο Facebook. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι Χρυσαυγίτες, μπήκαν μέσα στην ομάδα κι έγραφαν ότι «εδώ μέσα είναι 269 άτομα, 200 Τούρκοι με τουρκικό όνομα και 69 Τούρκοι με ελληνικό όνομα», «Τούρκοι και Σκοπιανοί, θα σας στείλουμε δίπλα στα αδέρφια σας, τους Σύριους» και άλλα αναλόγου περιεχομένου συνθήματα. Απείλησαν μάλιστα προσωπικά και κάποια μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας «θα σε βρω στην Καβάλα και θα τα πούμε κωλότουρκε».

Η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Ροδόπης καταγγέλλει τα γεγονότα και καλεί τους τοπικούς φορείς στον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό στην περιοχή, όπως επίσης και σε αλληλεγγύη με την τουρκική μειονότητα. Επίσης, επισημαίνει ότι στην περιοχή, σε ότι αφορά την τουρκική μειονότητα, η αστυνομία πληροφορείται τα πάντα, γι’ αυτό υπογραμμίζει ότι την επίθεση στο στέκι «την θεωρούμε προσχεδιασμένη για εκφοβισμό των μειονοτικών που τον τελευταίο καιρό αυξήσανε την ένταση στον αγώνα τους για την αναγνώριση της τουρκικής μειονότητας, με αποτέλεσμα μάλιστα και την καταδίκη του ελληνικού κράτους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».

Στο μεταξύ η περιφερειακή οργάνωση Χρυσής Αυγής Αν. Μακεδονίας – Θράκης αναφέρει για τις κινητοποιήσεις της Δευτέρας: «Στη συνέχεια και μετά το πέρας της όλης εκδήλωσης, το Κίνημά μας αξιοποιώντας την πολιτική μέθοδο του αιφνιδιασμού, έχοντας στο πλάι του τις άψογα παρατεταγμένες πατριωτικές οργανώσεις την περιφέρειας, προέβη σε ειρηνική πορεία στα στενά τις πόλεως, όπου βρίσκονται το Τουρκικό Προξενείο, αλλά και άλλες σφηγκοφωλιές του νεο-οθωμανικού μηχανισμού, εις ένδειξιν διαμαρτυρίας για τις μεθοδεύσεις εκκεμαλισμού και κοσσοβοποίησης που επιχειρούνται -με αμείωτη συχνότητα και ένταση- στην ελληνική μας Θράκη».

Απο το βίντεο της απόβασης στη Θράκη. Όλα τα είχε το μενού. Μπλόκο στην άφιξη «λαθρομεταναστών», το σύνθημα » έξω οι Τούρκοι απο τη Θράκη» και βεβαίως το κλασικό πια «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες»

«Σκληρά πολιτικά συνθήματα και συχνό ψάλσιμο του Εθνικού μας Ύμνου έξω από τους προαναφερθέντες χώρους προκάλεσε αίσθηση και αμηχανία σε κάποιους μειονοτικούς θαμώνες, που όμως -προς τιμήν τους- κάθισαν σε στάση προσοχής, την στιγμή που ηχούσε στα στόματα των Ελλήνων Εθνικιστών ο Ύμνος…Έπειτα, και βεβαίως χωρίς να συμβεί το παραμικρό, η φάλαγγα των Εθνικιστών αποχώρησε με τελικό προορισμό την Πλατεία “Σπαθιού”, υπό την διακριτική παρουσία της Αστυνομίας».

(περισσότερα…)

Μαρία Σουάνη:Το φασιστικό φαινόμενο στη Δυτική Ευρώπη και τη σύγχρονη Ελλάδα.

16 Ιουλίου, 2012

H εισήγηση της Μαρίας  Σουάνη ,εργαζόμενης στη ΔΕΗ, στην  εκδήλωση του Συλλόγου για τη διάδοση της μαρξιστικής σκέψης «Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ» με θέμα: «Φασισμός και δημοκρατία στην εποχή της κρίσης».

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

«Το χώμα που τον ανέθρεψε είναι ακόμη καρποφόρο…». Επαληθεύεται η προειδοποίηση του Μπέρτολτ Μπρεχτ;

Σε όλη την Ευρώπη τα ακροδεξιά και τα φασιστικά κόμματα αναπτύσσονται ραγδαία ακολουθώντας τον μονόδρομο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, συμμετέχουν σε κυβερνήσεις, ενισχύονται ανησυχητικά: Οι ακροδεξιοί στη Φιλανδία έχουν το 19%, στην Ολλανδία 15,5 %, στην Ελβετία το 29%, στη Δανία είναι τρίτο κόμμα, στη Σουηδία είναι ρυθμιστικός παράγοντας με 5,7%, στη Νορβηγία 23%, στην Αυστρία 25%, στη Γαλλία 18%, στην Ουγγαρία 17%.

Προσαρμόζονται στη νοοτροπία και στις πολιτικές παραδόσεις κάθε λαού, στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας, αλλά συγκροτούν ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ.

  • ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ η ακροδεξιά δεν ξεριζώθηκε μεταπολεμικά. Στη δεκαετία του ’60 ενσωματώθηκε και κυριάρχησε στην ΕΡΕ, ανέλαβε τη διακυβέρνηση μέσα από τη χούντα των συνταγματαρχών. Στη μεταπολίτευση το λαϊκό κίνημα την υποχρέωσε να ενσωματωθεί στο κόμμα της Ν.Δ., χωρίς όμως να χάσει και την αυτόνομη ύπαρξή της μέσα από την Εθνική Παράταξη (το1977 έλαβε 6.7%) και κατόπιν την ΕΠΕΝ με ιδρυτή τον Γ. Παπαδόπουλο και αρχηγούς της νεολαίας της τον Ν. Μιχαλολιάκο και τον Μ. Βορίδη. Στελέχη της όπως ο Πλεύρης έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διεθνή και ευρωπαϊκή οργάνωσή της. Το ΛΑΟΣ σε μια «αποδεκτή» κοινοβουλευτική εκδοχή εισήγαγε ιδεολογικά και πολιτικά τις θέσεις της ακροδεξιάς και οργάνωσε την εφαλτήρια βάση. Παρέδωσε εν τέλη τα σκήπτρα στη Χρυσή Αυγή, οργάνωση με καθαρά φασιστικά και νεοναζιστικά χαρακτηριστικά.
  • Στις πρόσφατες εκλογές κατέγραψε ποσοστό 6,92% και έδειξε σταθερότητα απέναντι στα συμπιεστικά διλλήματα. Μαζί με το ΛΑΟΣ η ακροδεξιά συσπειρώνει το 10% των ψηφοφόρων. Ανησυχία προκαλεί ότι έλαβε 40% στα σώματα ασφαλείας.
  • Οργανώνει επιθέσεις στις λαϊκές γειτονιές σε μελαψούς μετανάστες, εύκολα θύματα που ζουν στο περιθώριο της οικονομικής και πολιτικής ζωής, διαποτίζοντας την κοινωνία με σοβινιστικό μίσος απέναντι στους άλλους λαούς. Στις δολοφονικές επιχειρήσεις χρησιμοποιεί και μετανάστες από την Αλβανία (είναι της άριας φυλής).
  • Εμφανίζεται σαν τιμωρός απέναντι στη σαπίλα και τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος. Υποκαθιστά την αστυνομία ή μαφιόζικες σπείρες προστασίας καταστημάτων και πολυκατοικιών σε «επικίνδυνες» περιοχές (υψηλών συμφερόντων και προοπτικών κερδοφορίας για κτηματομεσιτικά συμφέροντα). Κάνει παρελάσεις και επίδειξη ισχύος στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε πόλεις, δήμους, κ.ά.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΘΡΕΦΕΙ τέτοια φασιστικά κινήματα σε μια χώρα με σπουδαία ιστορική εμπειρία, αγώνες, κίνημα;

Η ΚΡΙΣΗ ξεσκέπασε τα περιορισμένα όρια της καπιταλιστικής οργάνωσης. Η αστική δημοκρατία, που είναι στην υπηρεσία των συμφερόντων του κεφαλαίου και επιδιώκει να φορτώσει τα βάρη στον εργαζόμενο λαό, δεν μπορεί να κυβερνήσει όπως προηγούμενα.

Όταν η ριζοσπαστικοποίηση των μαζών βάζει σε κίνδυνο τη διαιώνιση του συστήματος, και τα αιτήματα των λαϊκών συσπειρώσεων αμφισβητούν την πολιτική ή και την ίδια την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Τότε ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί και την ανοιχτή βία, που την αναθέτει σε κατασκευασμένες από τα πριν οργανώσεις, για να καθαρίσουν τον τόπο από τις επικίνδυνες οργανωμένες λαϊκές αντιδράσεις, χωρίς να εγκαταλείπει και τον ιδεολογικό επηρεασμό και τη στρέβλωση.

(περισσότερα…)

Η φαιά πανούκλα σηκώνει κεφάλι στην Ελλάδα της καταληκτικής κρίσης…

7 Ιουλίου, 2012

Η φαιά πανούκλα σηκώνει κεφάλι σε αυτή την Ελλάδα της καταληκτικής κρίσης.Υπάρχει κανείς να τη σταματήσει;

Του Γιώργου Μητραλιά*

Δυστυχώς, η επόμενη των εκλογών της 17ης Ιουνίου βρίσκει την ελληνική αριστερά τόσο αμήχανη απέναντι στη νεοναζιστική απειλή όσο ήταν και πριν από την 6η Μαΐου. Η απόδειξη; Η επιτυχία της Χρυσής Αυγής παρουσιάζεται σαν μια εξαίρεση, σαν ένα απλό «μελανό σημείο»  μιας εξαιρετικά λαμπρής γενικής κατάστασης. Έτσι, σχεδόν όλες οι συνιστώσες της ελληνικής αριστεράς (συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ) περιγράφουν τη κατάσταση σαν ένα απλό άθροισμα καλών και κακών αποτελεσμάτων, κάνοντας πως αγνοούν ότι τόσο τα «καλά» όσο και τα «κακά» σημεία (δηλαδή η εμφάνιση και η κεραυνοβόλα ανάπτυξη των νεοναζιστών) ανήκουν στην ίδια γενική κατάσταση, ότι είναι αλληλένδετα και έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή, την ιστορική κρίση της ελληνικής κοινωνίας, που τα καθορίζει όλα!

Συνέπεια αυτής της επιφανειακής προσέγγισης της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής  πραγματικότητας από την ελληνική αριστερά είναι ότι το νεοναζιστικό φαινόμενο εκλαμβάνεται σαν ένα…ιστορικό ατύχημα, σαν κάτι το παροδικό και τελικά, σαν ένα πολιτικό γεγονός δευτερεύουσας σημασίας συγκρινόμενο με τα δυο μεγάλα γεγονότα των καιρών μας: την κατακόρυφη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και τη κατάρρευση του παραδοσιακού ελληνικού δικομματισμού.  Ωστόσο, τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα και αντιστέκονται σε παρόμοιες «αναλύσεις». Καταρχήν, υπάρχει η καθημερινή δράση των νεοναζιστών, που γίνεται όλο και πιο επίφοβη, όλο και πιο επιθετική, που δεν στοχεύει πια μόνο τους μετανάστες αλλά επεκτείνεται εφεξής και στους αγωνιστές της αριστεράς ή ακόμα και στους απλούς περαστικούς που τολμούν να διαμαρτυρηθούν. Αντί να φρονιμέψει μια και διαθέτει πια ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία (όπως το είχαν προβλέψει λαθεμένα αρκετοί ηγέτες της αριστεράς), η Χρυσή Αυγή περνάει τώρα στην επίθεση, δείχνοντας τα μούσκουλά της, πληθαίνοντας τις προκλήσεις και τις επιδρομές σε όλη τη χώρα, και διεκδικώντας δημόσια το «δικαίωμά» της να χτυπάει όποιον θέλει όποτε το θέλει!

Κατόπιν, υπάρχουν κυρίως οι στατιστικές, που είναι ακόμα πιο επίφοβες από τις πράξεις των νεοναζιστών. Σύμφωνα με τις εμπεριστατωμένες μελέτες των αποτελεσμάτων των τελευταίων ελληνικών εκλογών, η Χρυσή Αυγή  μόνο «παροδικό φαινόμενο» δεν είναι καθώς «θα αποτελέσει ισχυρό πόλο τα επόμενα χρόνια και έναν αντίπαλο στην Αριστερά αρκετά ισχυρό» (1). Χωρίς κανένα δισταγμό, δηλώνουμε αμέσως και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι οι Έλληνες νεοναζιστές όχι μόνο εγκαθίστανται μακροπρόθεσμα στη καρδιά του ελληνικού πολιτικού τοπίου, αλλά και αποτελούν από εδώ και πέρα, μετά από το ΣΥΡΙΖΑ, τη δεύτερη οργανωμένη και σε πλήρη ανάπτυξη  δύναμη εκεί όπου θα παιχτεί η τύχη της χώρας : στα μεγάλα αστικά κέντρα και στο πιο ενεργό και δυναμικό πληθυσμό…

Όπως παρατηρεί ο συγγραφέας της μελέτης και έγκριτος εμπειρογνώμων των πολιτικών κομμάτων και των συμπεριφορών της ελληνικής κοινής γνώμης Χριστόφορος Βερναρδάκης, «η Χρυσή Αυγή αποτελεί ένα συνεκτικό μόρφωμα, με έντονη ταξική δομή στην ψήφο της και προφανώς με μεγάλη ιδεολογική ομοιογένεια». Συνέπεια αυτού είναι ότι η Χρυσή Αυγή είναι εντελώς διαφορετική από τον πρόδρομό της, δηλαδή το ακροδεξιό ΛΑΟΣ το οποίο όχι μόνο ήταν «συστημικό» όσον αφορά τις πολιτικές του επιλογές αλλά και –κυρίως- διαταξικό στη σύνθεση της εκλογικής του πελατείας, με ισχυρή επιρροή στην υψηλή και μεσαία αστική τάξη.  Σύμφωνα με τον Βερναρδάκη, «η Χρυσή Αυγή εμφανίζει πιο «καθαρή» λαϊκή επιρροή, η οποία μάλιστα στις εκλογές του Ιουνίου εκφράστηκε με πιο ανοικτή ιδεολογική ατζέντα σε σχέση με τον Μάιο. Η γεωγραφία της Χρυσής Αυγής δείχνει ένα μόρφωμα που δεν θα είναι συγκυριακό στο κομματικό σύστημα».

Αυτοί οι ισχυρισμοί επιβεβαιώνονται από το γεγονός ότι το νεοναζιστικό κόμμα, το εκλογικό αποτέλεσμα του οποίου δεν άλλαξε αισθητά μεταξύ των εκλογών του Μαΐου και Ιουνίου, πετυχαίνει ιδιαίτερα εύγλωττα αποτελέσματα κυρίως στις λαϊκές συνοικίες, στις ηλικίες 25-44 ετών και στους ανειδίκευτους εργάτες/ελαστικά απασχολούμενους (24,5%) καθώς και στους ανέργους (12,2%). Όμως, υπάρχει και συνέχεια. Η ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων της Χρυσής Αυγής φανερώνει μια πραγματικότητα ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τις διαθέσεις της ελληνικής αστικής τάξης όταν ανεβάζει σε 20,3% το ποσοστό των ψήφων που έδωσαν στο νεοναζιστικό κόμμα οι «εργοδότες/επιχειρηματίες»! Είναι λοιπόν πάνω από ένας στους πέντε Έλληνες εργοδότες και επιχειρηματίες που ήδη ψηφίζει (!) για τους θιασώτες του Χίτλερ, για εκείνους που υπερασπίζονται δημόσια το Άουσβιτς και σφάζουν στο Μετρό της Αθήνας ανυπεράσπιστους μετανάστες!

Βρισκόμαστε εδώ μπροστά σε μια πραγματικότητα τρομακτική αλλά και…πολλά υποσχόμενη για τη συνέχεια του ελληνικού δράματος.  Πράγματι, μια τέτοια εργοδοτική υποστήριξη στους Έλληνες νεοναζιστές σημαίνει α) ότι το χρήμα ρέει ήδη αφειδώς στα ταμεία τους, και β) ότι ένα διόλου αμελητέο μέρος της ελληνικής αστικής τάξης (+ 20%) παίζει ήδη το χαρτί του φασισμού και των ένοπλων συμμοριών του για να αντιμετωπίσει το λαϊκό κίνημα και την ανερχόμενη δύναμή του που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ! Με λίγα λόγια, όλα αυτά σημαίνουν ότι είμαστε ήδη πολύ μακριά από τις αφελείς βεβαιότητες της ελληνικής αριστεράς, που επιμένει να υποτιμά τον φασιστικό κίνδυνο όταν περιορίζεται να τον ξορκίζει με φράσεις του είδους «ο φασισμός είναι κάτι το εντελώς ξένο στους Έλληνες» ή «τώρα, που οι νεοναζιστές είναι στη Βουλή και τα ΜΜΕ μιλούν για αυτούς, αποκαλύπτουν την αληθινή φύση τους και ο κόσμος θα καταλάβει και τους γυρίσει τη πλάτη»…

(περισσότερα…)

Η ΝΙΚΑΙΑ γνωρίζει από προσφυγιά.ΕΞΩ οι φασίστες από τη γειτονιά

6 Ιουλίου, 2012

Σήμερα το απόγευμα η Νίκαια βροντοφώναξε ΟΧΙ στους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής!

Πάνω από 2000 ντόπιοι και μετανάστες δώσαμε βροντερό παρόν στην πλατεία Αγ.Νικολάου κι ενωμένοι διατρανώσαμε την απόφαση μας να μην επιτρέψουμε στους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής να αλώσουν την πόλη μας. Στην πορεία συμμετείχαν η πακιστανική κοινότητα, η Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”, η ΚΕΕΡΦΑ, η Ανταρσυα, ο Σύριζα, αλλά και άλλες συλλογικότητες και αντιρατσιστές που δεν θέλουν η Νίκαια να μετατραπεί σε Άγιο Παντελεήμονα. Παρών ήταν και ο πρώην δήμαρχος Νίκαιας, Στέλιος Μπενετάτος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του ΚΚΕ “Δημοκρατική Ενότητα”.

Η πορεία ξεκίνησε με πολύ παλμό από την πλατεία του Αγ.Νικολάου, πέρασε από την οδό Λαοδικείας, από το αστυνομικό τμήμα Νίκαιας και κατέληξε πάλι στην πλατεία του Αγ.Νικολάου ….Δεν σταματαμε όμως εδώ, συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, γιατί η Νίκαια γνωρίζει από προσφυγιά κι έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος στο ναζισμό. Είναι γι’αυτό ανεπίτερεπτο οι νοσταλγοί του χίτλερ να διατηρούν γραφεία στη γειτονιά μας!

Venceremos!

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό Νίκαιας – Κορυδαλλού”

κυριακάτικο σχολείο μεταναστών

http://www.anarhogatoulis.blogspot.gr/

Βιβλίο: »Στρατολογημένοι στο Λονδίνο»- Ο μυστικός πόλεμος κατά του απαρτχάιντ

6 Ιουλίου, 2012

   

London Recruits – The Secret War Against Apartheid

 Authors: Edited by Ken Keable (CPB) with an introduction by Ronnie Kasrils (SACP) and a foreword by Pallo Jordan (ANC

Published By:The Merlin Press Ltd,UK
 

Αστικοί μύθοι…Παντελής Μπουκάλας

28 Ιουνίου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Με τον ρυθμό που αποδίδεται η Δικαιοσύνη, εξαιτίας και της αναβλητικής επινοητικότητας των δικηγόρων, για τη βορειοελλαδική συμμορία με τα καλάσνικοφ τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν όταν το ημερολόγιο θα δείχνει 202… Μολαταύτα, και πάντοτε με τον κίνδυνο των βιαστικών συμπερασμάτων, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον κάποια στοιχεία που ανακοινώνει επίσημα η αστυνομία ή αναδεικνύονται από το ρεπορτάζ. Κι όχι για να προχωρήσει κανείς σε κατεσπευσμένα γενικευτικά συμπεράσματα, αλλά ακριβώς για το αντίθετο: για να σκεφτεί ότι, όσο κι αν τα γενικευτικά πορίσματα διευκολύνουν τα ιδεολογήματα, τις προκαταλήψεις και την πνευματική μας νωχελικότητα, τα πράγματα είναι πάντοτε περισσότερο σύνθετα, μεικτά, περίπλοκα. Με όσα κοινοποιήθηκαν λοιπόν, κλονίζονται κάποιοι ευρύτατα κυκλοφορούντες και μαζικά αποδεκτοί αστικοί μύθοι. Οτι, λ.χ., τα όπλα των συμμοριών προέρχονται αποκλειστικά από την Αλβανία, από τις αποθήκες που άνοιξαν την όρεξη των «τυχερών», όταν έπεσε το δυναστικό καθεστώς του Εμβέρ Χότζα. Λάθος. Υπάρχει και εκεί πηγή, υπάρχει όμως κι άλλη: στη Βουλγαρία, π.χ. Από κει έρχονταν τα όπλα, λέει η αστυνομία, με τη μεσολάβηση μάλιστα ενός Σέρβου, που αποδείχθηκε αδερφός μας σε όλα. Ο δεύτερος μύθος αφορά τους ομογενείς, που υποτίθεται πως η μητέρα πατρίδα τούς περιμένει με ανοιχτή αγκαλιά για να τους ενσωματώσει ισότιμα. Κι όμως, αρκεί η συχνότητα σύλληψης ομογενών ως μελών κάποιας συμμορίας για να δείξει ότι η αλήθεια είναι κάπου αλλού· ότι δηλαδή αρκετοί ομογενείς γλιστρούν στο έγκλημα, κι όχι βέβαια επειδή έχουν νοθευμένα ή χαλασμένα γονίδια αλλά επειδή η εξαθλίωση τους κάνει εύκολα θύματα στη διάθεση καθαρόαιμων και καθαρογονιδιακών Ελλήνων που αρχηγεύουν στις συμμορίες.

Μύθος τρίτος: «Οι συμμορίες με τα καλάσνικοφ είναι αλβανικές, κι αν συμμετέχουν Ελληνες, έχουν δευτερεύοντα ρόλο». Φυσικά και δρουν συμμορίες καθαρά αλβανικές, όμως ετούτη εδώ της βόρειας Ελλάδας (και ποιος ξέρει πόσες άλλες) έχει Ελληνες αρχηγούς, Ελληνες πρωτοπαλίκαρα και πληροφοριοδότες και Ελληνα νομικό σύμβουλο, υποθέτω κάποιο προσώπατο της τοπικής κοινωνίας, καλός χριστιανός κ.λπ.

(περισσότερα…)

Τα αναβολικά του φασισμού- Δημήτρης Ψαρράς

14 Ιουνίου, 2012

 

Πηγή: ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Ειρωνεία της τύχης. Έμελλε να είναι βουλευτίνα του ΚΚΕ (η Λιάνα Κανέλλη), η πρώτη που, μαζί με τη βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ (τη Ρένα Δούρου), θα γινόταν δημόσιος στόχος της χρυσαυγίτικης βίας. Διαψεύστηκε έτσι με τραγικό τρόπο η προεκλογική βεβαιότητα της Αλέκας Παπαρήγα ότι μόλις μπουν οι ναζιστές στη Βουλή θα φορέσουν γραβατούλες και ταγεράκια και θα γίνουν καλά παιδιά.

Το δυστύχημα είναι ότι χρειάστηκε να δούμε «ζωντανά» στην τηλεόραση αυτό το ελάχιστο δείγμα πολιτικής δράσης της Χρυσής Αυγής για να καταλάβουν ακόμα και οι πιο αδιάφοροι ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτό τον «διάλογο» που έχει ανοίξει με τους ναζιστές, κάτω από τους κανόνες που ορίζει για την προβολή των κομμάτων ο εκλογικός νόμος και οι προδιαγραφές του ΕΣΡ.

– Δεν μας έφταναν τα εκατοντάδες θύματα των πογκρόμ που διοργανώνει η ναζιστική συμμορία εδώ και χρόνια.

– Δεν δώσαμε σημασία στις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν την ποινική δράση των μελών της ούτε καθ στις δίκες που εκκρεμούν εις βάρος στελεχών της για αδικήματα βίας.

–Αψηφήσαμε ακόμα και την τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων που επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο (απόφαση Ποινικού Τμήματος 1167/2010), σύμφωνα με την οποία δέκα μέλη της οργάνωσης, με επικεφαλής τον υπαρχηγό της, οργάνωσαν δολοφονική απόπειρα εναντίον ενός αριστερού φοιτητή.Όλα αυτά τα στοιχεία θα αρκούσαν για να θέσει κανείς εκτός δημοκρατικού πλαισίου τη Χρυσή Αυγή και τους εκπροσώπους της πολύ πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος των περασμένων εκλογών. Στην περίπτωσή της δεν έχει καμιά εφαρμογή η αρχή που θέλει τη δημοκρατία να είναι ανεκτική ακόμα και απέναντι στους εχθρούς της. Γιατί δεν είναι οι «ιδέες» της Χρυσής Αυγής που πρέπει να αποκρουστούν, αλλά οι ίδιες οι πράξεις της.

Γράφοντας πριν από τις περασμένες εκλογές, υποστήριζα ότι γι’ αυτό τον λόγο κανένας διάλογος δεν είναι δυνατός με τους ναζιστές.[1] Αυτό ισχύει και για μας τους δημοσιογράφους αλλά και για τους πολιτικούς που βρίσκονται αντιμέτωποι με το ίδιο δίλημμα. Φυσικά, όσοι αισθάνονται πολιτική συγγένεια με τον φύρερ της Χρυσής Αυγής μπορούν ελεύθερα να τον καλούν στις εκπομπές τους ή να τον προβάλλουν στις στήλες τους. Αλλά ας μην επικαλούνται την ανάγκη «διαλόγου» ή την «ελευθερία των απόψεων», γιατί η προπαγάνδιση των πογκρόμ δεν είναι «άποψη».

(περισσότερα…)