Posted tagged ‘Σωματεία’

Εκδήλωση,29 Απριλίου:Τιμώντας την εργατική Πρωτομαγιά-«Αμείλικτοι να γίνουμε σου λέω»

Απρίλιος 27, 2013

1ceb7-cebcceb1ceb7

 ΔΕΥΤΕΡΑ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 7.00 μ. μ.

1η ΜΑΗ

Τιμώντας τους αγώνες της τάξης μας,

Αναζητώντας τη συγκρότηση ενός εργατικού κινήματος ανατροπής στην εποχή μας

H Πρωτοβουλία για τη δημιουργία Πανελλαδικής Ανεξάρτητης Ταξικής Κίνησης, τιμώντας την εργατική Πρωτομαγιά  διοργανώνει πολιτιστική εκδήλωση ,τη Δευτέρα 29 Απριλίου , ώρα 7.00μμ  στην Αίθουσα ΠΟΕ–ΟΤΑ (Καρόλου 24, πλατεία Καραϊσκάκη, μετρό «Μεταξουργείο»)

«ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΙ  ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΟΥ ΛΕΩ»

ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΙΟΒΑΣ

Με 14 ποιήματά του συνομιλεί με τραγούδια των:

ΑΣΙΜΟΥ, ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΛΟΙΖΟΥ,ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ, ΞΑΡΧΑΚΟΥ, Β.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Θ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ

  πιάνο-τραγούδι: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ

(περισσότερα…)

21 Απρίλη: Συγκέντρωση και συναυλία στις 5.00 μμ.στο Πάρκο Ελευθερίας-Διαδήλωση στη βουλή

Απρίλιος 18, 2013

21_4

46 χρόνια μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών, ο αγώνας για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό είναι επίκαιρος και επιτακτικός. Είναι μάλιστα πιο αναγκαίος παρά ποτέ αφού μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται μια άγρια εργατική γενοκτονία με 1,5 εκατ. ανέργους και με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, χωρίς περίθαλψη, συχνά απλήρωτους και με μισθούς πείνας.

Σήμερα στην περίοδο που άνοιξε το πρώτο μνημόνιο, ζούμε μια πρωτοφανή επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες. Ο κοινωνικός Αρμαγεδώνας που έχουν εξαπολύσει κυβερνήσεις, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφάλαιο, σέρνει μαζί του έναν πρωτοφανή αυταρχικό ολοκληρωτισμό. Η χώρα έχει κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η οποία τείνει να μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει ένα μόνιμο καθεστώς επιτροπείας για την Ελλάδα και όλες τις χώρες. Έτσι υποβαθμίζονται ακόμα και στοιχειώδη δικαιώματα και ελευθερίες, ενώ οι αγώνες των εργαζομένων και του λαού αντιμετωπίζονται με τυφλή καταστολή και όταν δεν φτάνει αυτό, με ποινικές διώξεις.

Η πανταχού παρούσα «κρυφή» βία ασκείται στην κοινωνική πλειοψηφία με τη μαζική, μόνιμη ανεργία και φτώχεια, ως συνέπεια της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Στους χώρους δουλειάς έχει εκτραχυνθεί ο εργοδοτικός δεσποτισμός και η αυθαιρεσία, έχει επιβληθεί ουσιαστικά η απαγόρευση της απεργίας και του εργατικού αγώνα, υπό την απειλή της απόλυσης και την τρομοκρατία της ανεργίας.

(περισσότερα…)

Ανοικτή επιστολή προς την τρικομματική κυβέρνηση και την ηγεσία του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού

Μαρτίου 15, 2013

21743718Τέχνη στους δρόμους-Marta Minujin, Μπουένος Άιρες 1983

To 1983, αμέσως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Αργεντινή, η ποπ καλλιτέχνιδα Marta Minujin δημιούργησε στην λεωφόρο 9 de Julio του Μπουένος Άιρες, έναν Παρθενώνα κατασκευασμένο από βιβλία που είχαν απαγορευτεί από την στρατιωτική χούντα(1976-1983).Για τη δημιουργία  του έργου χρησιμοποιήθηκαν 20.οοο βιβλία τα οποία προσφέρθηκαν στο κοινό με το τέλος της έκθεσης και την αποκατασκευή του συμβολικού Παρθενώνα.

cropped-baner

Ανοικτή επιστολή της ΕΑΚ,13 Μαρτίου 2013
http://eakyppo.wordpress.com

Σας φτιάχνουμε Μουσεία, σας φέρνουμε στο φως πολύτιμες αρχαιότητες, αγάλματα, χρυσά, επιγραφές, νομίσματα, ολόκληρους αρχαιολογικούς χώρους από τα βάθη των αιώνων! Μας θέλετε για να σας ξεναγούμε, να βοηθάμε τις ξένες αρχαιολογικές σχολές και τα Πανεπιστήμια στο έργο τους, μας χρειάζεστε για να έχετε κάτι να δείξετε στους ξένους καλεσμένους σας. Εμείς όμως, όλοι μαζί, τεχνίτες, εργάτες, αρχιτέκτονες, συντηρητές, χημικοί, μηχανικοί και αρχαιολόγοι, μουσειολόγοι που υπηρετούμε τον πολιτισμό σας λέμε ότι, όταν πρόκειται για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, γινόμαστε γροθιά, ένα μεγάλο ορμητικό ποτάμι που συνεχίζει να αγωνίζεται για την προστασία των θησαυρών του τόπου μας, για την ανάδειξή τους, όπως τόσο πολύ σας αρέσει να λέτε, από τότε που άρχισαν τα μεγάλα έργα, τα μεγάλα προγράμματα, και τώρα τα ΕΣΠΑ που ετοιμάζεστε να τα χαρίσετε στους ιδιώτες μαζί με την ανεκτίμητη υπεραξία της δουλειάς μας.

21743696 (1)

Καμαρώνετε ανέξοδα με τον δικό μας μόχθο, με τις ατελείωτες ώρες των απλήρωτων υπερωριών μας, με τα ψαλιδισμένα μας μεροκάματα, με τους μισθούς πείνας, με την αγωνία της απόλυσης, με τα δικά μας όνειρα. Ξοδεύετε εκατομμύρια ευρώ για ανούσια έργα βιτρίνας, για λαμπερά εγκαίνια, για φιγούρα, για εστιατόρια σε Μουσεία, όταν ο κόσμος έξω πεινά. Καμαρώνετε με τη δική μας δουλειά, με τα δικά μας ξενύχτια, με τη δική μας ανθυγιεινή δουλειά, ξεχνώντας και αγνοώντας επιδεικτικά τους ειδικευμένους τεχνίτες, τους συντηρητές, τους σχεδιαστές, τους μηχανικούς, τους μουσειολόγους, τους αρχαιολόγους, όλους αυτούς τους ανώνυμους αγωνιστές που αγαπούν χωρίς υστεροβουλία, τον πολιτισμό και τον συντηρούν, χωρίς να έχουν ανάγκη να προβληθούν, όπως εσείς, όλους εμάς που προστατεύουμε τον πολιτισμό ως παρακαταθήκη και όχι ως υποθήκη προς τους δανειστές, όλους εμάς που τον προστατεύουμε από τη μανία του εύκολου κέρδους, από την αλόγιστη δόμηση, από την καταστροφή μόνον επειδή γνωρίζουμε ότι ανήκει σε όλους, όπως ορίζει και το Σύνταγμα που το παραβιάζετε χωρίς να φοβάστε ότι θα τιμωρηθείτε.

(περισσότερα…)

Την Κυριακή 30 Δεκέμβρη οι εργαζόμενοι στα μαγαζιά… και οι καταναλωτές ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

Δεκέμβριος 25, 2012

50 σωματεία καλούν σε απεργία στο εμπόριο

την τελευταία Κυριακή του χρόνου

Με απεργία την Κυριακή 30 Δεκέμβρη απαντούν σωματεία εργαζομένων και αυτοαπασχολουμένων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, τονίζοντας ότι αυτή η απεργία δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο χώρο αλλά τους αφορά όλους.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, φίλοι καταναλωτές.

Μην ακούτε τα ψέματα των πολυεθνικών και της κυβέρνησης που νομοθετεί για το συμφέρον τους.

Ακούστε και την δική μας φωνή.

Δεν λείπουν οι μέρες από τον λαό για να ψωνίσει. Τα χρήματα λείπουν!

Δεν ισχύει ότι οι καταναλωτές «δεν αδειάζουν» άλλη μέρα για ψώνια.

Οι τσέπες είναι εντελώς άδειες!

Είναι προκλητικοί όσοι βγαίνουν από την κυβέρνηση στα μέσα ενημέρωσης και όσοι καλοπληρωμένοι παπαγάλοι αναπαράγουν τα ψέματα και τις ανοησίες:

Για την δήθεν «τόνωση» της αγοράς με την κατάργηση της Κυριακής αργίας.

Για τη μείωση της ανεργίας.

Η αλήθεια είναι ότι το μέτρο αυτό είναι απαίτηση των πολυεθνικών, της ΕΕ εδώ και πολλά χρόνια και θα έχει ως αποτέλεσμα:

Την «τόνωση» των πολυεθνικών με το κλείσιμο των μικρών μαγαζιών.

Την γιγάντωση της ανεργίας, την νομοθέτηση καθεστώτος εργασιακού μεσαίωνα για όλους τους εργαζόμενους.

(περισσότερα…)

Συντονισμός και ασυντόνιστες πρωτοβουλίες – Γιώργος Νικολαΐδης

Νοέμβριος 11, 2012

 

»…σε περιόδους κινήματος αρχίζει και «κινείται» και στους χώρους της ριζοσπαστικής αριστεράς ένα ευρύτερο δυναμικό που αναδύεται από το κίνημα ή αποδεσμεύεται από την επιρροή των κυρίαρχων αστικών και ρεφορμιστικών μηχανισμών. Και αυτό, πράγματι, φαίνεται να συμβαίνει τα τελευταία 2-3 χρόνια της αντιμνημονιακής πάλης. Αν, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις, τμήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς αναδιπλώνονται στο σεχταριστικό εαυτό τους, τότε, είναι πολύ κρίμα. Γιατί οι επιπτώσεις αυτού του είδους της κίνησης είναι γνωστές και αρνητικές δυστυχώς όχι μόνο για όσους εκάστοτε τις επιλέγουν αλλά για ολόκληρη την υπόθεση της δημιουργίας μιας ανεξάρτητης ταξικής ριζοσπαστικής πτέρυγας στο εργατικό κίνημα.»

Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

Τα φαινόμενα της προβολής και της προβολικής ταυτοποίησης είναι γνωστά στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας (όπως ο υπογράφων). Για τους μη επαγγελματικά εξοικειωμένους οι μηχανισμοί αυτοί μπορούν με δυο λόγια να περιγραφούν ως εξής: η προβολή είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός άμυνας που παρατηρείται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Το μικρό παιδί που χτύπησε ένα συνομήλικό του όταν ρωτιέται για το τι έγινε απαντάει: «με χτύπησε!». Ή όταν φοβάται κάποιον ή κάτι, κλείνει σφιχτά τα μάτια του και λέει: «είναι σκοτάδι. Δεν με βλέπεις». Η προβολική ταυτοποίηση, πάλι, είναι ένας μηχανισμός που πάει την προβολική διεργασία ένα βήμα παραπέρα. Αποδίδοντας κατ’ αρχάς τις δικές μας προθέσεις στον άλλο, αναγνωρίζουμε δευτερογενώς και τη δική μας συμμετοχή δικαιολογώντας την όμως ως αποτέλεσμα των ενεργειών του άλλου. Στο ίδιο παράδειγμα όπως παραπάνω, το παιδί που χτύπησε το διπλανό του αναγνωρίζει μεν πως το έκανε, όμως, αποδίδει την επιθετικότητά του στον άλλο: «μου επιτέθηκε γι αυτό τον χτύπησα», απαντάει σε τέτοιες περιπτώσεις. Η προβολή και η προβολική ταυτοποίηση εκτός της παιδικής ηλικίας απαντώνται και σε ψυχοπαθολογικές καταστάσεις. Είναι δε αρκετά συχνές στις ψυχώσεις των ενηλίκων.

Σε παρόμοιους μηχανισμούς μοιάζει να διολισθαίνει ώρες – ώρες και ο χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς στο ζήτημα της οργάνωσης της ταξικής πτέρυγας του συνδικαλιστικού κινήματος τον τελευταίο καιρό. Ενώ, δηλαδή, κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, το εγχείρημα του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, παρά τα όποια προβλήματά του κατά καιρούς, αποτέλεσε αναμφισβήτητα σημαντικό εργαλείο απεύθυνσης, παρέμβασης και οργάνωσης της πάλης ενάντια στη μνημονιακή πολιτική, ενώ παρενέβη με επιτυχία στις μεγάλες κινητοποιήσεις της περιόδου με αξιοσημείωτη αναγνωρισιμότητα, σήμερα το εγχείρημα αυτό φαίνεται να βρίσκεται στο στόχαστρο αποκλινουσών επιλογών και μικρο-πολιτικών υπολογισμών των οργανωμένων πολιτικών δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

(περισσότερα…)

Για το κοινοβουλευτικό κράτος έκτακτης ανάγκης και τη σχέση του με τη φασιστική απειλή

Οκτώβριος 30, 2012

8 θέσεις και ένα ερώτημα προς συζήτηση

via http://ilesxi.wordpress.com/

του Δημήτρη  Μπελαντή

Κείμενο τοποθέτησης στην συζήτηση με θέμα «Η σύγχρονη ανάδυση του φασιστικού φαινομένου και η Χρυσή Αυγή», που διοργάνωσε η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής, το Σάββατο, 20.10.2012

1. Η τάση προς το κράτος έκτακτης ανάγκης (κ.ε.α.) σήμερα στην Ελλάδα έχει ως καταλύτη τη νομοθεσία εφαρμογής των Μνημονίων (Πρώτο, Δεύτερο και Μεσοπρόθεσμο). Με τη νομοθεσία αυτή εισάγεται από τους κυρίαρχους μια μερική αναστολή του συντάγματος, κυρίως όσον αφορά τα κοινωνικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα (με επίκεντρο τα άρθρα 22 και 23 του συντάγματος). Καταργείται, επίσης, η αρχή του κοινωνικού κράτους (άρθρο 25 Σ) και ουσιαστικά και ο κρατικός παρεμβατισμός στην οικονομία (άρθρο 106 Σ), ιδίως μάλιστα με το τελευταίο νομοσχέδιο, το οποίο ξεπουλά τελείως τη δημόσια συμμετοχή στις κοινωφελείς επιχειρήσεις και τα δημόσια ακίνητα. Η Ελλάδα γίνεται και συνταγματικά πιλότος και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

2. Προχωράμε, έτσι, στη ριζική ανατροπή των κοινωνικών συμβολαίων, που καθόρισαν το σύνταγμα του 1975. Ενώ το κοινωνικό σύνταγμα υποχωρεί πλήρως, αναδύεται επιθετικά το ιδιοκτησιακό και επιχειρηματικό σύνταγμα. Η κοινωνική και ρυθμιστική ενότητα του συντάγματος διαρρηγνύεται.

3. Έχουμε, λοιπόν, μια δυαδική συνταγματική νομιμότητα. Ενώ η νομιμότητα που αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα παραμένει μόνο τυπικά σε ισχύ –και αυτό άγνωστο για πόσο–, ανέρχεται μια παρασυνταγματική νομιμότητα, η οποία εφαρμόζεται παρακάμπτοντας τελείως την πρώτη, με τρόπο που θυμίζει το προδικτατορικό παρασύνταγμα (απόλυτη κυριαρχία των αντικομμουνιστικών νόμων παρά τις προβλεπόμενες ελευθερίες στο Σ1952). Με τους όρους του Τζ. Αγκάμπεν, προωθείται μια κοινοβουλευτική νομιμοποίηση της απονομιμοποίησης (legalisation of the deligalisation), με υποτιθέμενο σκοπό να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες όπου θα ισχύσει ξανά η τώρα εκτός ισχύος νομιμότητα.

(περισσότερα…)

Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, μοναδικός δρόμος για νικηφόρους αγώνες-Νίκος Γουρλάς

Σεπτεμβρίου 27, 2012

Η ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ

Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

«Οι ψευτοεπαναστάτες συνδικαλιστές της Ιταλίας φτάνουν συχνά μέχρι του σημείου να συζητούν αν συμφέρει να γίνει το συνδικάτο (για παράδειγμα των σιδηροδρομικών) ένας κλειστός κύκλος, που δεν υπολογίζει παρά μόνο στους «επαναστάτες», παρά μόνο στην τολμηρή μειοψηφία που συμπαρασύρει τις ψυχρές και αδιάφορες μάζες, δηλαδή φτάνουν να αρνούνται την στοιχειώδη αρχή του συνδικαλισμού που είναι να οργανώσει το σύνολο των μαζών.»

A.Gramsci, «Συνδικαλισμός και συμβούλια»

H κινηματική αδράνεια των έξι τελευταίων μηνών μπορεί να εξηγείται σε ένα βαθμό από την ελπίδα της εργατικής τάξης να δοθεί λύση για την ισοπέδωση μισθών και δικαιωμάτων της μέσα από τη διαδικασία των εκλογών, που καλλιέργησε «εκλογικές αυταπάτες» και καθήλωσε τις αγωνιστικές συνειδήσεις, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι.

Όμως δεν φτάνει αυτή η εξήγηση για να δοθεί απάντηση στο γιατί παρά το ρήγμα που δημιουργήθηκε στις συνειδήσεις των εργαζομένων από τους αγώνες των δυο τελευταίων ετών που μετατόπισε προς τα αριστερά μεγάλα κομμάτια της τάξης (με όλη φυσικά την αντιφατικότητα, το βάθος και το βαθμό συνείδησης από τμήματα των εργαζομένων), παρά τις μεγάλες προσπάθειες που γίνονται από ταξικά συνδικάτα στον ιδιωτικό τομέα αλλά και σωματείων και ομοσπονδιών του δημόσιου με αγωνιστικό πρόσημο, τα αποτελέσματα παραμένουν φτωχά και αναντίστοιχα του οδοστρωτήρα των μνημονιακών μέτρων που υλοποιεί η άθλια συγκυβέρνηση.

Aπό την άλλη βρίσκεται σε εξέλιξη το μεγαλύτερο σχέδιο αναδιανομής του πλούτου προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας που έχει υπάρξει μεταπολεμικά. Σε αυτή τη λογική εντάσσονται οι ΕΟΖ, η σύνθλιψη των μισθών στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα (ήδη σε μεγάλη αλυσίδα πολυκαταστημάτων, προσλαμβάνουν εργαζόμενους με 280 ευρώ για εξάωρη εργασία νομιμότατα) παράλληλα με την κατάργηση της εργατικής νομοθεσίας, την τρομοκρατία, το τσάκισμα και των τελευταίων αντιστάσεων στους τόπους δουλειάς, ιδιαίτερα του ιδιωτικού τομέα, με πογκρόμ απολύσεων όσων αντιστέκονται στις μειώσεις και τις ατομικές συμβάσεις. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το εργατικό κίνημα δεν κατάφερε να ανατρέψει κανένα από τα μέτρα που εφάρμοσαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις του κεφαλαίου, δημιουργούν μεγάλα ερωτηματικά στη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων αφού ακόμα και παρατεταμένοι επίμονοι αγώνες όπως αυτός της Χαλυβουργίας τελικά ηττήθηκαν.

(περισσότερα…)