Posted tagged ‘Τράπεζες’

Μοντέλο Κύπρου για όλους

28 Ιουνίου, 2013

eurogroup1

 Η συμφωνία στο Eurogroup ανοίγει το δρόμο για κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ

γράφει ο

Μωυσής Λίτσης

kypros-antidraseis

 Μετά από διαβουλεύσεις που κράτησαν επτά ώρες και την αποτυχία των προηγούμενων διαβουλεύσεων 19 ωρών στο Λουξεμβούργο στις 22 Ιουνίου, οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ αποφάσισαν ότι στη διάσωση των τραπεζών εκτός από τους μετόχους και τους ομολογιούχους, μπορεί να κληθούν να συνεισφέρουν και οι καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ. Με άλλα λόγια με την απόφαση αυτή, ο οποιοσδήποτε καταθέτης άνω των 100.000 ευρώ(ιδιώτης, ασφαλιστικό ταμείο, συνδικαλιστική οργάνωση κλπ) μπορεί να εξισωθεί με τον μέτοχο και ουσιαστικό ιδιοκτήτη της τράπεζας και να κληθεί να συνεισφέρει το κάτι τις…, στην περίπτωση που οι άλλοι τρόποι διάσωσης δεν αποδώσουν…

 Το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων και η επίπτωση στα ασφαλιστικά ταμεία καθώς και το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο με άλλοθι το ρωσικό μαύρο χρήμα, προϊδεάζουν για νέες περιπέτειες το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Με τη γενίκευση του κυπριακού μοντέλου οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών εκτιμούν ότι μετατρέποντας όλη την ΕΕ σε «Κύπρο» θα αποφευχθεί ενδεχόμενη φυγή κεφαλαίων όταν έλθει η ώρα της κρίσεως για μια τράπεζα-χώρα.

 Η χθεσινή συμφωνία έχει βέβαια ακόμη αρκετές συμπληγάδες να περάσει, αφού απαιτεί τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και προορίζεται να τεθεί σε ισχύ από το 2018.

 Η λύση που προέκριναν οι Ευρωπαίοι υπουργοί υποτίθεται αποσκοπεί στο να αποτρέψει στο μέλλον την επιβάρυνση των φορολογουμένων από ενδεχόμενη διάσωση τραπεζών, όπως έγινε από το 2008 και μετά που ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση και να θέσει ενιαίους κανόνες σε όλη την ΕΕ, ανοίγοντας το δρόμο για την τραπεζική ενοποίηση. Μετατρέπει ωστόσο κάθε καταθέτη άνω των 100.000 ευρώ-ποσό αρκετά μεγάλο όχι όμως και ασυνήθιστο για κοινούς θνητούς μετά από χρόνια κοπιαστικής εργασίας, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για ασφαλιστικό ή συνδικαλιστικό φορέα που διαχειρίζεται πολύχρονες αιματηρές οικονομίες των μελών του-αυτομάτως σε μέτοχο.

(περισσότερα…)

Κρίστοφερ Μαχόνι: Να βγει η Ελλάδα από το ευρώ -Το σχέδιο της Ευρώπης είναι να πεθάνουν οι Έλληνες της πείνας

6 Μαΐου, 2013

 Οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν. Οσο πιο πολλές υπάρχουν τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες που οδηγούν σε κατάχρηση. Αν η έξοδος από το ευρώ είναι αναπόφευκτη, γιατί να υποφέρετε από την ύφεση; «ΓΙΑΤΙ να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη;», αναρωτιέται ο Κρίστοφερ Μαχόνι(πρώην αντιπρόεδρος της Moody’s, υπεύθυνος στο ρίσκο κρατών) και υποστηρίζει, μιλώντας στην «Κ.Ε.», ότι το σχέδιο της τρόικας οδηγεί την Ελλάδα στην πείνα.

 Συνέντευξη τον ΑΔΑΜ ΓΙΑΝΝΙΚΟ

Με τριάντα χρόνια εμπειρίας στη Wall Street, ο Μαχόνι υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος στον οίκο αξιολόγησης Moody’s, υπεύθυνος για την παγκόσμια εταιρική χρηματοδότηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και το μακροοικονομικό κίνδυνο Δημοσίου στη Moody’s Investors Service. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «μαθητή των αγορών» και «libertarian». Προτείνει την τακτική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά προειδοποιεί: «Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβέρνηση».

Ερ: Τους τελευταίους μήνες το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Πώς βλέπετε την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών;

Πρώτ’ απ’ όλα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι και πρέπει να παραμείνει ενδεχόμενη υποχρέωση (contingent liability) υπό την κηδεμονία του κράτους. Σε αυτή τη φάση της τραγωδίας, οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν και πιθανόν να συγχωνευθούν. Δεν υπάρχει νόημα να υπάρχουν πολλές διαφορετικές τράπεζες αν είναι να ανήκουν στο κράτος για την επόμενη δεκαετία. Οσο περισσότερες τράπεζες υπάρχουν τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες για διασώσεις και προσωπικές ενέργειες των διοικήσεων που οδηγούν σε κατάχρηση (self-dealing).

Το χρηματοοικονομικό σύστημα και το κράτος είναι ένα, είτε αρέσει στον κόσμο αυτό είτε όχι. Η ιδέα τού να χωρίσει κανείς με κάποιον τρόπο τις τράπεζες από το κράτος και αυτές να χρεοκοπήσουν μόνες τους είναι συγκλονιστικά λάθος. Η προστασία των καταθετών πρέπει να είναι πριν και πάνω από τους ομολογιούχους και την τρόικα. Οι καταθέσεις είναι ιερή ευθύνη της πολιτείας. Δεν είναι «επενδύσεις» και οι καταθέτες δεν είναι «επενδυτές».

(περισσότερα…)

Κώστας Λαπαβίτσας: Τράπεζες σε ξένα χέρια

17 Απριλίου, 2013

tabla_en_crisis (1)

εφημ Ελευθεροτυπία

img_1451Το 1994 το Μεξικό γνώρισε την επονομαζόμενη «κρίση της τεκίλα». Ήταν η δεύτερη δομική κρίση της χώρας, μετά από αυτήν του 1982, και εξίσου βαθιά. Η βασική αιτία και των δύο ήταν η χρηματοπιστωτική απελευθέρωση των προηγούμενων χρόνων. Η άρση των περιορισμών στις τράπεζες έφερε υπερδιόγκωση της πίστωσης, άρα συνέβαλε σε μεγάλο έλλειμμα στις εξωτερικές συναλλαγές, δημοσιονομικό έλλειμμα, συσσώρευση χρέους και τελικά κατάρρευση της ισοτιμίας του πέσο..

 Η «θεραπεία» σχεδιάστηκε από το ΔΝΤ, φυσικά σε αγαστή σύμπνοια με την Ουάσινγκτον. Γιατί, όπως λέει και το απόφθεγμα που αποδίδεται στον Πορφίριο Ντίαζ, «το Μεξικό είναι πολύ μακριά από τον θεό, αλλά πολύ κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες«. Εφαρμόστηκε το γνωστό πακέτο – λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών – με τα γνωστά αποτελέσματα – ύφεση, ανεργία, και δυστοκία στην ανάπτυξη.

Η «κρίση της τεκίλα» ήταν μια κλασική περίπτωση αποτυχημένης χρηματοπιστωτικής απελευθέρωσης, αλλά με μια λεπτομέρεια άκρως διδακτική για την Ελλάδα. Το πρόγραμμα ‘θεραπείας’ κατέληξε σε απώλεια εθνικού ελέγχου επί των τραπεζών. Το 1995 οι χρεοκοπημένες μεξικανικές τράπεζες πέρασαν στα χέρια επιθετικών τραπεζών από την Ισπανία, τις ΗΠΑ και αλλού. Ήταν η εποχή που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται οι θεωρίες για τα θετικά αποτελέσματα που υποτίθεται ότι θα είχαν οι ξένες τράπεζες στις αναπτυσσόμενες χώρες γιατί θα απέφευγαν τα θαλασσοδάνεια και θα τόνωναν τις επενδύσεις.

Το Μεξικό δοκίμασε την πραγματικότητα από πρώτο χέρι. Στην πράξη οι ξένες τράπεζες έριξαν το βάρος στις καταναλωτικές πιστώσεις και γενικά μακριά από την παραγωγή. Δεν υπάρχει τίποτε περίεργο σ’ αυτό. Ο δανεισμός για παραγωγικές δραστηριότητες απαιτεί γνώση των συνθηκών του παραγωγικού ιστού, οι οποίες έχουν συγκεκριμένο εθνικό και τοπικό χαρακτήρα. Οι ξένες τράπεζες συνήθως δεν έχουν την ειδική γνώση που απαιτείται και άρα προτιμούν να δανείσουν για άλλους σκοπούς. Χωρίς εθνική ιδιοκτησία επί των τραπεζών, το Μεξικό γνώρισε παντελώς αδιάφορη αναπτυξιακή πορεία τα χρόνια που ακολούθησαν, με ελάχιστη δυναμική και πολύ έντονες ανισότητες.

(περισσότερα…)

ΙΟΣ: Mr. MIG, σώσον ημάς!

8 Απριλίου, 2013

83da9b0e5831dc899cbbd7b8e83776b2_XL

Ο Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑ ΜΜΕ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Λίγο καιρό πριν από την κατάρρευση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, μια μερίδα των ελληνικών μέσων ενημέρωσης προσέβλεπε στον τραπεζίτη σαν πραγματικό σωτήρα και τον καλούσε να γίνει ο Ελληνας Μπερλουσκόνι.

 ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ:

Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Μπορεί να μην είναι ο ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης τράπεζας, αλλά οπωσδήποτε ο Ανδρέας Βγενόπουλος διαθέτει τον αέρα του δυναμικότερου τραπεζίτη. Τις τελευταίες μέρες βρέθηκε στη δίνη της κυπριακής κρίσης, αλλά και πάλι απέδειξε την ισχυρή προσωπικότητά του με την ωριαία συνέντευξή του στον Νίκο Ευαγγελάτο (ΣΚΑΪ, 27.3.2013), στην οποία μίλησε για το «κυπριακό διαπλεκόμενο κατεστημένο», ενώ έφτασε να κατηγορήσει και για αυστηρά προσωπικά ζητήματα τον υπουργό Οικονομικών της Κύπρου, ο οποίος λίγες μέρες αργότερα υποχρεώθηκε να παραιτηθεί.

Το προσωπικό ειδησεογραφικό πόρταλ του δημοσιογράφου υιοθέτησε τη σκοπιά του τραπεζίτη: «Bόμβες Βγενόπουλου στον ΣΚΑΪ για το χάος στην Κύπρο – Αποκάλυψε ποιοι οδήγησαν το νησί στον γκρεμό – Κόλαφος κατά του Κύπριου υπουργού Οικονομικών» (www.newsit.gr). Δεν ήταν πρώτη φορά.

Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου

Εχουν περάσει ακριβώς τρία χρόνια από τη στιγμή που μια σημαντική μερίδα μέσων ενημέρωσης επέλεξε να προβάλει τον ισχυρό άνδρα της Marfin Investment Group ως μια εναλλακτική λύση για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Ηταν Απρίλιος 2010, παραμονές της δραματικής δήλωσης του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου από το Καστελόριζο, ότι η Ελλάδα προσφεύγει στον μηχανισμό στήριξης. Τον πρώτο λόγο στην αναζήτηση ενός «Ελληνα Μπερλουσκόνι» είχε και τότε το συγκρότημα ΣΚΑΪ-«Καθημερινής». Η αφορμή δόθηκε με μια συνέντευξη του κ. Βγενόπουλου στους «Νέους Φακέλους» του ΣΚΑΪ, στην οποία ο τραπεζίτης εμφανίστηκε ως πολιτικός αρχηγός, μίλησε για όλους και για όλα και καταφέρθηκε εναντίον των πολιτικών με σκληρά λόγια, αντιδιαστέλλοντας την ανικανότητά τους με τη δική του εργατικότητα.

Παρά τις πιεστικές ερωτήσεις των δημοσιογράφων (Παπαχελάς, Παπαδημητρίου), ο κ. Βγενόπουλος δεν άφησε κανένα ανοιχτό ενδεχόμενο να πολιτευθεί ο ίδιος. Ομως είπε κάτι πολύ πιο ξεκάθαρο. Υπέδειξε την ομάδα των συνεργατών του ως κατάλληλων για… υπουργοποίηση: «Οι άνθρωποι που πρέπει να μπούνε στην πολιτική πρέπει να είναι άνθρωποι νεότεροι, πρέπει να είναι στελέχη. Εμείς στον δικό μας τον όμιλο –που δεν αμφιβάλλω ότι αυτό γίνεται και σε άλλους ομίλους– έχουμε 20 στελέχη πρώτης γραμμής, τα οποία είναι μεταξύ 35 και 45, όπου ο καθένας από αυτούς θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερος από τους περισσότερους υπουργούς».

(περισσότερα…)

Τα εννέα νομοσχέδια για την εξυγίανση και αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου!

23 Μαρτίου, 2013

A972FC4306ED33568FAA12075EF07818

Αναλυτικά τα εννέα νομοσχέδια που ψήφισε χθες βράδυ η Βουλή

www.news24.com.cy  

Στη ψήφιση εννέα νομοσχεδίων, οκτώ ομόφωνα και ένα κατά πλειοψηφία, για εξυγίανση και αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου, μέτρο το οποίο εντάσσεται στο πακέτο διάσωσης της κυπριακής οικονομίας προχώρησε αργά χθες βράδυ, σε έκτακτη συνεδρία της Ολομέλειας, η Βουλή των Αντιπροσώπων.

Οι νέες νομοθεσίες έχουν να κάνουν με την ίδρυση Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης (1), την επιβολή περιοριστικών μέτρων στις συναλλαγές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (2), την εξυγίανση πιστωτικών και άλλων ιδρυμάτων (3), τις τραπεζικές εργασίες (4), τον ειδικό φόρο πιστωτικού ιδρύματος (5), τη διαχείριση χρηματοοικονομικών κρίσεων (6), τις συνεργατικές εταιρείες (7) τη σύστασης και λειτουργία σχεδίου προστασίας καταθέσεων και εξυγίανση πιστωτικών και άλλων ιδρυμάτων και τους σχετικούς κανονισμούς (8+9).

Ο περί Ίδρυσης Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης Νόμος του 2013, ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα προνοεί την ίδρυση ταμείου με την επωνυμία «εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης» του οποίου σκοπός θα είναι να χρηματοδοτεί και να ενισχύει οικονομικά πιστωτικά ιδρύματα, να προωθεί και να συμβάλλει στην κεφαλαιοποίηση ή και ανακεφαλαιοποίηση πιστωτικών ιδρυμάτων και να προωθεί και να συμβάλλει στη χρηματοδότηση της Δημοκρατίας.

Ο περί της Επιβολής Περιοριστικών Μέτρων στις Συναλλαγές σε Περίπτωση Έκτακτης Ανάγκης Νόμος του 2013, ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα, έχει σκοπό, σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και για λόγους δημόσιας τάξης ή και δημόσιας ασφάλειας, την ανάθεση εξουσιών στον Υπουργό Οικονομικών ή, κατά περίπτωση, στο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, για τη δυνατότητα λήψης και επιβολής προσωρινών περιοριστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων.

(περισσότερα…)

Κώστας Λαπαβίτσας:»Η Κύπρος πρέπει να αφήσει τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν και να δημιουργήσει μία νέα δημόσια τράπεζα…»

22 Μαρτίου, 2013

Ο  Κυπριακός λαός πρέπει να καθορίσει την μοίρα του αδιαφορώντας για τις Βρυξέλλες και τη Μόσχα

Η Κύπρος θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά την επιλογή της Ισλανδίας. Αν δεν θέλει να βουλιάξει οικονομικά, κοινωνικά και ίσως εθνικά, θα πρέπει να προστατεύσει τους μικρούς καταθέτες και την οικονομία της, αφήνοντας τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Θα πρέπει κατόπιν να περάσει σε άλλη διαδικασία ανάπτυξης, συρρικνώνοντας τον αποτυχημένο και γιγαντιαίο τραπεζικό τομέα και τονώντας το παραγωγικό της δυναμικό.

 Για να το κάνει αυτό θα πρέπει έρθει σε σύγκρουση με την τρόικα, χωρίς να φοβάται την έξοδο από την ΟΝΕ. Θα πρέπει επίσης να αναζητήσει επειγόντως νέες γεωπολιτικές συμμαχίες που θα της σταθούν πραγματικά. Και κυρίως θα χρειαστεί συσπείρωση των λαϊκών στρωμάτων που απειλούνται άμεσα. Είναι ώρα μεγάλων αποφάσεων για τους Κυπρίους.

http://therealnews.com/t2/

imagesCAKZ2OL4 - Αντίγραφο (2)Costas Lapavitsas:

Cyprus should let the private banks fail and create a public bank that focuses on strengthening the real economy.

No to the transfer of private debts of the Cypriot Banks onto the public of Cyprus.

Democracy and Class Struggle shares the frustration of Costas Lapavitsas with the Left who should be vocal in the protection of the real economy in Cyprus and its natural resources – a new public bank should be created immediately and the corrupt banking system should be allowed to fail.

The new public bank should protect small savers. Russia or European Union are not saviours of the Cypriot people just potential ruthless extractors of its natural gas resources.

Any good assets in the corrupt banks should be transferred to the new State Bank immediately, the natural gas resources of Cyprus should not be sold in a fire auction but protected so that they can assist Cyprus can make a recovery in its real economy, the financial industry of Cyprus which is the cause of the crisis should be shut down just like the banks.

The People of Cyprus must determine their own fate and not look to Brussels or Moscow.

(περισσότερα…)

Το ωραίο τραπεζικό καρτελάκι που ράβεται…

27 Σεπτεμβρίου, 2012

Πηγή: CYNICAL

Όλα ξεκίνησαν από κείνη την περισπούδαστη έκθεση του ΙΟΒΕ, (του Στουρνάρα), η οποία λίγο πολύ έγραφε ότι αν άνοιγαν όλα τα κλειστά επαγγέλματα της χώρας, το ΑΕΠ θα απογειωνόταν κατά 13%, (αν θυμάμαι καλά). Μπορεί και παραπάνω, και να την αδικώ. Και όταν μιλούσε και μιλά για κλειστά επαγγέλματα εννοούσε και εννοεί αυτά του φαρμακοποιού, του συμβολαιογράφου, του ταξιτζή, του περιπτερά κλπ, άσχετα αν τα ταξί κυκλώνουν δυο και τρεις φορές το τετράγωνο για να τσιμπήσουν κανέναν καψερό και τα φαρμακεία έχουν γίνει τόσα πολλά που δεν χωράνε πια στο δρόμο, το ίδιο και τα περίπτερα, που από τον πολύ ανταγωνισμό και αφραγκία αρχίζουν ένα ένα και κλείνουν.

Ενώ λοιπόν το ΔΝΤ δοξάζει το άνοιγμα και τον ανταγωνισμό, (άκουγα πάλι πριν από λίγο την τσαπερδόνα την Κριστίν να τα υμνεί), από την άλλη πλευρά αυτή και η παρέα της κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους να κλείσουν κάποια άλλα επαγγέλματα. Όχι δεν εννοούν αυτό του πολιτικού, που είναι θεόκλειστο και κλειδαμπαρωμένο. Είδαμε τι πήγε να γίνει στας Ευρώπας, όταν ο Τσίπρας τόλμησε λιγάκι να τ’ αερίσει. Ποιος θεός είδε τη Μέρκελ και δεν τη φοβήθηκε.

Εδώ, μιλάμε για το επάγγελμα του τραπεζίτη. Ενώ όλα τα επαγγέλματα ανοίγουν, αυτό του τραπεζίτη κλείνει. Εκεί που είχαμε καμιά δεκαριά τράπεζες, έρχεται ο φετφάς και προστάζει μόνο τέσσερις. Πάλι καλύτερα, θα μου πείτε από τις δυόμιση του Μάνου.

(περισσότερα…)