Αρχείο για Μαΐου 2013

»Κλωστήριον Νυχτερινής Ανάπαυλας»

Μαΐου 31, 2013

 Ανδρέας Εμπειρίκος

 »Κλωστήριον Νυχτερινής Ανάπαυλας»

Εἴμεθα ὅλοι ἐντός τοῦ μέλλοντός μας. Ὅταν τραγουδᾶμε τραγουδᾶμε ἐμπρός στοὺς ἐκφραστικούς πίνακες τῶν ζωγράφων ὅταν σκύβουμε ἐμπρός στὰ ἄχυρα μιᾶς καμμένης πόλεως ὅταν προσεταιριζόμεθα τὴν ψιχάλα τοῦ ρίγους εἴμεθα ὅλοι ἐντός τοῦ μέλλοντός μας γιατὶ ὅ,τι και ἂν ἐπιδιώξουμε δέν εἰναι δυνατόν νὰ ποῦμε ὄχι νὰ ποῦμε ναί χωρίς τὸ μέλλον τοῦ προορισμοῦ μας ὅπως μιὰ γυναῖκα δέν μπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε χωρίς τὴν πυρκαγιά ποὺ κλείνει μέσα στὴ στάχτη τῶν ποδιῶν της.Ὅσοι τὴν εἶδαν δέν στάθηκαν νὰ ἐνατενίσουν οὔτε τὰ συστρεφόμενα κηπάρια οὔτε τὴν εὐωχία τῶν μαλλιῶν ποὺ λατρεύτηκαν οὔτε τὰ σουραύλια τῶν ἐργαστηριακῶν μεταγγίσεων ἀπὸ μιὰ χώρα σὲ φλέβες κόλπου θερμοῦ προστατευομένου ἀπὸ τὰ ἐγκόσμια καὶ τὰ μελτέμια τῆς κυανῆς ἀνταύγειας λιγυρῶν παρθένων.Εἴμεθα ὅλοι ἐντός τοῦ μέλλοντος μιᾶς πολυσύνθετης σημαίας ποὺ κρατεῖ τοὺς ἐχθρικοὺς στόλους ἐμπρός στὰ τείχη τῆς καρδιᾶς μου κατοχυρώνοντες ψευδαισθήσεις πιστοποιοῦντες ἐνδιάμεσες παρακλητικές μεταρρυθμίσεις χωρίς νὰ νοηθῇ τὸ ἀντικείμενον τῆς πάλης. Στιγμιότυπα μᾶς ἀπέδειξαν τὴν ὀρθότητα τῆς πορείας μας πρὸς τὸν προπονητήν τοῦ ἰδίου φαντάσματος τῆς προελεύσεως τῶν ὀνείρων καὶ τοῦ καθενός κατοίκου τῆς καρδιᾶς μιᾶς παμπαλαίας πόλης. Ὅταν ἐξαντληθοῦν τὰ χρονικά μας θὰ φανοῦμε γυμνότεροι καὶ ἀπὸ τὴν ἄφιξι τῆς καταδίκης παρομοίων πλοκαμιῶν καὶ παστρικῶν βαρούλκων γιατί ὅλοι μας εἴμεθα ἐντός τῆς σιωπῆς τοῦ κρημνιζομένου πόνου στὰ γάργαρα τεχνάσματα τοῦ μέλλοντός μας.

από την Υψικάμινο, 1935 

Advertisements

Μιχάλης Ψύλος:Ιδιωτικοποίησαν και την κατασκοπία

Μαΐου 31, 2013

ΗΠΑ Υπό παρακολούθηση οικολογικές οργανώσεις που συνεδρίαζαν ακόμη και σε εκκλησίες, αλλά θεωρούνταν ύποπτες γιά τρομοκρατία από το κράτος και την ιδιωτική εταιρεία που ασχολιόταν μαζί τους

 Εφημερίδα των Συντακτών

Τον Φεβρουάριο του 2010 ο Τομ Ζιούντα και μικρή ομάδα κατοίκων στη βορειοανατολική Πενσιλβάνια συγκρότησαν μια περιβαλλοντική οργάνωση ενάντια στις ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις για φυσικό αέριο. Η οργάνωση ήταν τόσο φιλειρηνική που οι συνεδριάσεις της γίνονταν σε μια τοπική εκκλησία. Και όμως! Με εντολή των Αρχών, η περιβαλλοντική οργάνωση, από την ίδρυσή της, τελούσε υπό στενή παρακολούθηση από μια ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας – το Ινστιτούτο Ερευνας και Αντίδρασης κατά της Τρομοκρατίας (ITRR).

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας της Πενσιλβάνια είχε μάλιστα διανείμει τα δελτία της παρακολούθησης στην τοπική αστυνομία, σε πολιτειακούς, ομοσπονδιακούς και ιδιωτικούς φορείς πληροφοριών, στους διευθυντές ασφάλειας των εταιρειών φυσικού αερίου, καθώς και σε βιομηχανικούς ομίλους και εταιρείες δημοσίων σχέσεων. Η συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη έγινε κατά… λάθος. Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου έστειλε κατά λάθος ένα απόρρητο e-mail σε μια οικολόγο ακτιβίστρια, που, ας σημειωθεί, ήταν απόστρατη αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας…

Οπως αποκαλύφθηκε, τα δελτία παρακολούθησης των οικολόγων της Πενσιλβάνια περιελάμβαναν προειδοποιήσεις σχετικά με την… Αλ Κάιντα, πληροφορίες για τον τόπο και τον χρόνο διεξαγωγής των συναντήσεων της οργάνωσης και αξιολογήσεις του βαθμού… απειλής για το κράτος !

Φυσικά, η συμμετοχή στις συνεδριάσεις της οικολογικής οργάνωσης μειώθηκε και ορισμένα μέλη αποσύρθηκαν. Στις συναντήσεις τους πλέον τα εναπομείναντα μέλη άφηνα τα κινητά τηλέφωνα έξω ή αφαιρούσαν τις μπαταρίες. Στον απόηχο του σκανδάλου, ο διευθυντής ασφαλείας του υπουργείου παραιτήθηκε και διεκόπη η σύμβαση με την εταιρεία ITRR.

Κορυφή του παγόβουνου

Το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων της Πενσιλβάνια ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οπως αποκαλύπτει το οικολογικό περιοδικό Earth Island Journal, μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έχει δρομολογηθεί ένα τεράστιο σχέδιο κατασκοπίας και των οικολογικών οργανώσεων στην Αμερική από ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας και την αστυνομία.

Μέχρι το 2007, το 70% του προϋπολογισμού των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών -περίπου 38 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως– δαπανήθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες κατασκοπίας και παρακολούθησης. Ηδη από το 2004, σε μια έκθεση με τίτλο «Η επιτήρηση του βιομηχανικού συμπλέγματος», η Αμερικανική Ενωση Πολιτικών Ελευθεριών προειδοποιούσε ότι οι αμερικανικές αρχές καταβάλλουν συστηματική προσπάθεια για να περάσει σε ιδιωτικές εταιρείες η παρακολούθηση των πολιτών. Σήμερα –λέει ο αναλυτής Μπράιαν Ρούτερμπουρ- η συνολική ετήσια δαπάνη για την εταιρική ασφάλεια είναι περίπου 100 δισ. δολάρια, διπλάσια από ό,τι ήταν πριν από μια δεκαετία.

(περισσότερα…)

Για τη συγκυρία και το ερώτημα της εξουσίας

Μαΐου 31, 2013

1903

του Γιώργου Καλαμπόκα  

Τις τελευταίες μέρες η συζήτηση για τη Συνδιάσκεψη μας έχει πάρει μια αναπάντεχη τροπή. Από το ερώτημα του Αριστερού Ριζοσπαστικού Μετώπου, το αν, με ποιον τρόπο και πάνω σε ποιο πρόγραμμα θα πρέπει να συγκροτηθεί, έχει μεταφερθεί στο ερώτημα της κυβέρνησης. Μια στατική θέση της άποψης που υποστηρίζω ενδεχομένως να θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο συνιστά εν πολλοίς έναν «χειρισμό» για να μετατοπιστεί το ζήτημα σε μια βάση που είναι ίσως ευκολότερο να απαντηθεί από άλλες απόψεις. Ίσως είναι έτσι.

Με το παρόν κείμενο υποστηρίζω ότι σε τελική ανάλυση η εξέλιξη της συζήτησης προς αυτή την κατεύθυνση είναι μια εξέλιξη στη σωστή κατεύθυνση. Και αυτό όχι γιατί θα πρέπει να συζητήσουμε, όπως ως τώρα συζητάμε, με σχετικά κλειστά αυτιά για το ζήτημα της κυβέρνησης, χρεώνοντας κυβερνητισμό και κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ούτε πολύ περισσότερο γιατί θα πρέπει να δικαιώσουμε όσους θα θυσίαζαν το σύνολο των στοιχείων μιας επαναστατικής στρατηγικής για να πάρουν την κυβέρνηση του αστικού κράτους, με την αυταπάτη ότι μια οποιαδήποτε άλλη διαχείριση εκτός της τρέχουσας αστικής θα είναι καλύτερη και θα μπορούσε να έχει αίσιο τέλος. Όχι. Αλλά γιατί σήμερα θα πρέπει να αναμετρηθούμε με τον ορίζοντα της συζήτησής μας, με την προοπτική της δικής μας παρέμβασης ή της παρέμβασης του εν λόγω μετώπου, δηλαδή με την πρόκληση της διατύπωσης μιας επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής. Και τέτοια δεν υπάρχει στις πλήρεις της μορφές χωρίς να θέτει στον εαυτό της το ερώτημα της κατάληψης της εξουσίας και του τρόπου για να γίνει αυτό.

Ίσως πολλούς συντρόφους και συντρόφισσες να τους/τις ξενίζει η επιμονή. Ίσως να είναι ακατανόητη μιας και δεν φαίνεται στον ορίζοντα άλλη δυνατότητα για να φτάσει η Αριστερά σύντομα στην εξουσία, παρά συμμετέχοντας σε μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου το πολιτικό του πρόγραμμα όλοι μας λέμε ότι είναι πρόγραμμα διαχείρισης και η συνολική του στρατηγική επίσης. Άρα, μπορεί να αναρωτιέται κανείς: τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Μήπως προετοιμάζουμε τη μεγάλη στροφή για μια συνεργασία με τη συγκεκριμένη κυβερνητική προοπτική; Μήπως, ακόμη και δεν το θέλουμε, όσοι υποστηρίζουμε ότι μπορεί να αναφερόμαστε και στην κυβερνητική εξουσία ως δυνάμει (όχι καταναγκαστκά, αλλά ως ενδεχόμενο) τμήμα μιας επαναστατικής στρατηγικής, τελικά απλώς ρίχνουμε νερό στο μύλο μιας τέτοιας φυσιογνωμίας και πολιτικοποίησης, μιας τέτοιας κατεύθυνσης; Ενδεχομένως, στο πλαίσιο της καχυποψίας που συχνά διέπει τον διάλογό μας και κυρίως στο έδαφος των πολλών βεβαιοτήτων και της στράτευσης όλων μας πίσω από κεντρικές γραμμές και δίπολα να μπορεί μια τέτοια διερώτηση να δικαιολογηθεί. Θα επιχειρήσουμε όμως να δείξουμε ότι η ίδια η συγκυρία θέτει το ζήτημα της εξουσίας και ότι αν αποφύγουμε να το απαντήσουμε από αριστερή, επαναστατική σκοπιά, απλώς θα μείνουμε θεατές των εξελίξεων διευκολύνοντας απλώς το έργο όσων θα ήθελαν να αποφύγουν μια τέτοια απάντηση να δοθεί εκτός του αστικού εδάφους.

(περισσότερα…)

Πολιτική τοποθέτηση του ΝΑΡ στη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Μαΐου 31, 2013

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ,ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

nar1. H ελληνική κοινωνία βρίσκεται καταμεσής ενός αδυσώπητου κοινωνικού πολέμου, που κλιμακώνεται όλο και περισσότερο από τους πάνω.  Ανεργία, απλήρωτοι εργαζόμενοι, δουλειά χωρίς σύμβαση για μια χούφτα ευρώ, φτώχεια κι εξαθλίωση, μαζικό ξεπούλημα. Κι ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, επιστρατεύσεις και απαγόρευση των δυναμικών απεργιών, ΜΑΤ, φασισμός, κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός.

2.  Το πρόγραμμα ανάκαμψης του ελληνικού καπιταλισμού και ξεπεράσματος της κρίσης του αφήνει πίσω του μια ρημαγμένη εργατική τάξη. Έσοδα και ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν. Η συνολική διαρκής πτώση του ΑΕΠ θα πλησιάσει εκείνη του αμερικάνικου κραχ το 1929.  Η ΕΕ βρίσκεται σε  ύφεση εξανεμίζοντας τις προοπτικές έστω ασθενικής ανάκαμψης. Πίσω από τα «υπνωτικά αισιοδοξίας» που μοιράζουν οι Σαμαράς και Σία έρχονται νέα άγρια μέτρα.

3.  Σε αυτή την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για το κίνημα και τον λαό φιλοδοξία μας είναι να γίνει μια τομή στον τρόπο σκέψης και την πρακτική της αριστεράς. Δεν μας αρκούν οι «συνηθισμένοι αγώνες». Σε κάθε σημαντικό βήμα τους συναντάνε τον «στρατιωτικό νόμο». Δεν δίνουν απάντηση οι συνηθισμένοι «κοινοβουλευτικοί δρόμοι» όταν το κεφάλαιο και οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί έχουν κάνει το «κοινοβούλιο» ένα μισητό για την μεγάλη πλειοψηφία του λαού, αδειανό πουκάμισο. Πρέπει να οργανώσουμε τον πόλεμο των κάτω με όλα τα μέσα ενάντια στην δήθεν «ανώδυνη» και  «εύκολη» εκλογική αντιμετώπιση της επίθεσης, «λύσεων» στα πλαίσια του συστήματος και της «νομιμότητας» του.

Το άμεσο, λοιπόν, πολιτικό καθήκον είναι η οργάνωση της πάλης για την ανατροπή της βίαιης επιδρομής και της άθλιας τρικομματικής κυβέρνησης, μέσα από την αποφασιστική κλιμάκωση των αγώνων. Η ενίσχυση μέσα στον λαό του αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος, Η οικοδόμηση ενός ισχυρού αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής με ηγεσία ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα., που θα πάρει την κατάσταση από τις χρεοκοπημένες και υποταγμένες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στα δικά του χέρια . Η οικοδόμηση μιας άλληςισχυρής μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς, που θα συμβάλει ώστε οι ανυπότακτες λαϊκές δυνάμεις να πάρουν «πάνω τους» την σύγκρουση με το «μαύρο μέτωπο» ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Μια μάχη, που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΚΚΕ μπορούν ή  θέλουν να δώσουν και να την φτάσουν μέχρι το τέλος..

(περισσότερα…)

Σάββας Βλάχος: Πρωτοβουλίες συσπείρωσης εργαζομένων και ανέργων

Μαΐου 31, 2013

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ: οι δύο όψεις της δημιουργίας 

Ο Εργατικός Αγώνας δημοσιεύει την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρέμβαση του Σάββα Βλάχου,  εκλεγμένου από τον Σύλλογο Προσωπικού ΕΥΔΑΠ στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας που πραγματοποιήθηκε στις 25 & 26 Μάη στο ΣΕΦ.

Συνάδελφοι –σες

Ο απόηχος της κοινωνικής πραγματικότητας που μας περιβάλλει είναι ότι το ΣΚ  ( σε επίπεδο ηγεσίας ) βρίσκεται  σε αφασία. Είναι πίσω από τις εξελίξεις, διστάζει,  περιμένει, κωλυσιεργεί.

Η γενική αυτή εικόνα  δεν αποτελεί έκπληξη, ούτε  είναι κεραυνός εν αιθρία, αποτελεί φυσιολογική συνέχεια των θέσεων  και των ενεργειών της ηγεσίας της πλειοψηφίας του Συνδικαλιστικού Κινήματος

Η συμμετοχή της ηγεσίας της πλειοψηφίας του ΣΚ στους κοινωνικούς διαλόγους συνέβαλαν  στην καλλιέργεια αυταπατών,  στη διείσδυση μικροαστικών αντιλήψεων μέσα στην εργατική τάξη, ενώ τα τελευταία χρόνια  καλλιεργήθηκε κλίμα απογοήτευσης, μοιρολατρίας και υποταγής.

Οι  απεργίες-ντουφεκιές στον αέρα έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο να περάσει αυτή η πολιτική χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις

Μη έχοντας ένα σχέδιο ανάπτυξης της πάλης των εργαζομένων κάνει δύο λάθη:

α) χάνει την ευκαιρία να καλλιεργήσει την ταξική συνείδηση και

β) δεν ενεργοποιεί αντιστάσεις βλέποντας την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού που δημιουργούνταν από τις πολιτικές αποφάσεις .

Σε πολιτικό επίπεδο η ηγεσία της πλειοψηφίας του ΣΚ κάνει κι’ άλλο λάθος, αγνοεί ή και υποτιμά  ότι :

1) Η χώρα προσάρμοζε την οικονομία της κυρίως στις υπηρεσίες,

2) Η εξάρτησή της δυνάμωνε από ξένα μονοπωλιακά τραστ, με αποτέλεσμα αυτά να ελέγχουν την οικονομία και τους βασικούς τομείς της χώρας.

3) Συρρικνώνονταν η παραγωγική βάση της χώρας.

4) Στένευαν επικίνδυνα τα εργασιακά δικαιώματα.

(περισσότερα…)

Β.Ι. ΛΕΝΙΝ: Για τη δυαδική εξουσία

Μαΐου 31, 2013

«Πράβντα», αρ. φυλ. 28, 9 του Απρίλη 1917

Το βασικό ζήτημα κάθε επανάστασης είναι το ζήτημα της κρατικής εξουσίας. Χωρίς το ξεκαθάρισμα αυτού του ζητήματος, δεν μπορεί να γίνει ούτε λόγος για οποιαδήποτε συνειδητή συμμετοχή στην επανάσταση, για να μην πούμε πια για την καθοδήγησή της.
 
Η πιο αξιοσημείωτη ιδιομορφία της επανάστασής μας βρίσκεται στο ότι δημιούργησε μια δυαδική εξουσία. Το γεγονός αυτό πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να το καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι. Αν δεν το καταλάβουμε, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Πρέπει να ξέρει κανείς να συμπληρώσει και να διορθώσει π.χ. τις παλιές «διατυπώσεις» του μπολσεβικισμού, γιατί, όπως αποδείχτηκε, ήταν γενικά σωστές, η συγκεκριμένη όμως πραγματοποίησή τους παρουσιάστηκε διαφορετική. 

Για δυαδική εξουσία κανένας δεν σκεπτόταν πρωτύτερα και ούτε μπορούσε να σκεφτεί.

Σε τι συνίσταται η δυαδική εξουσία; Στο ότι πλάι στην Προσωρινή κυβέρνηση, στην κυβέρνηση της αστικής τάξης, σχηματίστηκε μια άλλη κυβέρνηση, αδύναμη ακόμη, εμβρυακή, μα που ωστόσο υπάρχει αναμφισβήτητα στην πραγματικότητα και αναπτύσσεται: τα Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών.

Ποια είναι η ταξική σύνθεση αυτής της άλλης κυβέρνησης; Το προλεταριάτο και η αγροτιά (ντυμένη τη στολή του φαντάρου). 

Ποιος είναι ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής της κυβέρνησης; Είναι μια επαναστατική δικτατορία, δηλαδή εξουσία που στηρίζεται άμεσα στην επαναστατική κατάληψη, στην άμεση πρωτοβουλία των λαϊκών μαζών από τα κάτω, και όχι στο νόμο που έχει εκδώσει μια συγκεντρωτική κρατική εξουσία. 

Η εξουσία αυτή είναι εντελώς διαφορετικού είδους από την εξουσία που υπάρχει γενικά στην κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία του συνηθισμένου ως τα σήμερα τύπου που επικρατεί στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός, συχνά δεν βαθαίνουν σ’ αυτό, ενώ σ’ αυτό βρίσκεται όλη η ουσία. 

(περισσότερα…)

Προβλήματα και προβληματισμοί εμπρός στη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Μαΐου 31, 2013

drapeaux_rouges

Του Σταύρου Μαυρουδέα

2aca2782f0f32eaa122d239f87efa86fΗ μεγαλύτερη συνεισφορά του διαλόγου στα πλαίσια της 2ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ότι βάζει στο τραπέζι μία σειρά κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το σύνολο της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος και τα οποία οι άλλοι χώροι της Αριστεράς είτε δεν συζητούν καθόλου είτε τα συζητούν μέσα από γραφειοκρατικούς και ρεφορμιστικούς παραμορφωτικούς φακούς. Όμως η «αξία χρήσης» ενός πολιτικού χώρου δεν εξαρτάται μόνο από τις θεωρητικές και πολιτικές αναζητήσεις του αλλά κυρίως από το εάν και πως αυτές αποκρυσταλλώνονται σε μαζική πολιτική παρέμβαση.

Με βάση αυτό το σκεπτικό διατυπώθηκε το κείμενο συμβολής στο διάλογο της 2ης Συνδιάσκεψης που υπέγραφαν οι Λ.Θερμογιάννης, Γ.Ραχιώτης, Γ.Ρούσης και ο υποφαινόμενος όπου διακρίνονταν δύο βασικά καθήκοντα που πρέπει να εκπληρωθούν: (α) η διαμόρφωση ενός συνεκτικού και αξιόπιστου μεταβατικού προγράμματος με κεντρικό άξονα την αποδέσμευση από την ΕΕ και (β) η άμεση ανάληψη πρωτοβουλίας για την συγκρότηση ενός πλατιού πολιτικού Μετώπου των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΜΑΑ, Εργατικός Αγώνας, άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, Ανένταχτοι Αριστεροί αλλά και πολλοί αγωνιστές που παραμένουν εγκλωβισμένοι στο ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΚΚΕ) με βάση αυτό το πρόγραμμα. Επίσης υποστηριζόταν ότι το Μέτωπο αυτό δεν θα είναι αποτελεσματικό αν δεν σηκώσει το γάντι της κυβερνητικής πρόκλησης και δεν απαντήσει ότι το πρόγραμμά του αποτελεί και την πρόταση διακυβέρνησης από τις δυνάμεις που το αποδέχονται και το στηρίζουν.

Στη συνέχεια ακολούθησαν μία σειρά κείμενα – κυρίως εκ μέρους στελεχών του ΝΑΡ – που εστίασαν ουσιαστικά μόνο στο τρίτο ζήτημα (της κυβέρνησης) αφήνοντας στην άκρη όλα τα προηγούμενα ζητήματα παρόλο ότι είχαν ήδη αναδειχθεί σαν βασικά (αν όχι τα βασικά) ζητήματα μέσα από το διάλογο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Προβληματισμός πρώτος: δεν υπάρχει ανάγκη ενός συνεκτικού και αξιόπιστου μεταβατικού προγράμματος; Είναι όλα καλά καμωμένα μέχρι τώρα; Οι μέχρι προγραμματικές επεξεργασίες έχουν ριζώσει μέσα στις λαϊκές μάζες και βοηθούν στο ανέβασμα της πολιτικής δουλειάς και της μαζικής κινητοποίησης; Μάλλον όχι. Αν αφήσει κανείς στην άκρη τους κοινοβουλευτικούς κρετινισμούς του ΣΥΡΙΖΑ και τον γραφειοκρατικό χιλιασμό του ΚΚΕ και θελήσει να αντιμετωπίσει την κατάσταση με την άτεγκτη αυτοκριτική που πίστευε η Ρ.Λούξεμπουργκ ότι πρέπει να χαρακτηρίζει το επαναστατικό κίνημα τότε κάθε άλλο παρά ευχαριστημένος πρέπει να είναι. Αν τα πράγματα ήταν καλά τότε και το μαζικό κίνημα δεν θα είχε την σημερινή πτώση του και η πολιτική κατάσταση δεν θα έπαιρνε την σημερινή ζοφερή και άκρως ανησυχητική πορεία της. (περισσότερα…)